अथ कदाचित्, तस्य अग्नेः रश्मयः पृथिवीं अनुवर्तन्ते, येन यत् विश्वं तक्षकः व्यर्थं यत्नं करोति, तस्य सर्वं तदनुवर्तते। सः अग्निः सहसा तीक्ष्णधारः स्रवन् शीघ्रतरं प्रवहति, ऋणिनं यथा ऋणग्राही मरुस्थलम् अतिक्रामति। तस्मात्, हे अग्ने, त्वं सर्वदा उपस्थितः सर्वैः अग्निभिः सह अस्माकं कृते प्रज्वलितो भव। त्वं धनं ददासि, त्वं दुःखं दुरितं च अपाकरोषि; शतसहायेन सह वयं वीरपुत्रेषु मुदामहे। त्वत्तः, हे सौम्य अग्ने, सर्वाः शुभाः वस्तवः निर्गच्छन्ति, यथा विहगाः वृक्षात् पतन्ति। त्वत्तः सम्पदः बलं च रिपोः संग्रामे सुलभं स्यात्, यथा दिवः वर्षः, यथा आपां प्रवाहः। त्वं भगवद्रूपः अस्मभ्यं धनानि वहसि; त्वं अद्भुततेजसा रत्नानि वितरति, रक्षकवत्। हे अग्ने, त्वं मित्रवत्, ऋतस्य धारकः, बहुकल्याणस्य दाता, देवः असि। सः सत्यपतिः, महाबलवान्, रिपून् निहन्ति; हे अग्ने, ऋषिः कृपणात् बलं निष्पादयति। यं त्वं, हे प्राज्ञ, सत्यजात, धनैः सह अपां अपत्यैः च संवर्धयसि। यः, हे वीर्यपुत्र, वचोभिः, स्तोमैः, यज्ञैः च त्वां शरणं प्रपद्यते, सः, हे देव अग्ने, सर्वसंपदं प्राप्नोति, धनपतिर्भवति, वित्तस्य अधिपः स्यात्। एतानि, हे अग्ने, वीर्यपुत्र, वरदानि त्वं मनुष्येभ्यः यशसे वीर्याय च ददासि। तव महिमा वशात् पशवः बहवः भवन्ति, सन्ततिः वृकाय, धनं उत्सुकाय च। वयं त्वां, हे वीर्यपुत्र, न त्यक्षीः इति प्रार्थयामः, हे अग्ने; अस्मभ्यं सन्ततिं, पुत्रान्, धनं च ददाः। सर्वैः स्तोमैः वयं सिद्धिं प्राप्नुमः; शतसहायेन सह वीरपुत्रेषु मुदामहे। यः मनुष्यः, हे अग्ने, स्तोत्रैः त्वां भक्त्या यच्छति, सः तेजस्वी सन् प्राचीनं धनं सहायाय प्राप्नुयात्। अग्निः हि प्राज्ञः, अग्निः सर्वकर्मसु कौशलवान्, ऋषिः; अग्निं होत्रारं यज्ञेषु मानवाः स्तुवन्ति। तव सहाय्याय, हे अग्ने, श्रेष्ठानि वित्तानि अन्योन्यं स्पर्धन्ते; ये व्रतेन यतन्ते, ते अनृतं रिपुं जयन्ति। अग्निः आपां मृत्योष्च जयिता, वीरं सत्यम् अधिपतिं ददाति; तस्य शत्रवः तस्य बलं दृष्ट्वा बिभ्यति। अग्निः हि विज्ञानवता, विपरीतं देवम् मानवात् नुदति; तस्य धनं, सुसंरक्षितं, संग्रामे विजयी भवति। हे देव अग्ने, मित्रस्य सखायः, अस्माकं कृते देवांश्च संबोधय; दिवि पृथिव्याम् इच्छां प्राप्नुहि। अस्मभ्यं सुरक्षा, समृद्धं वासं च ददाः; त्वया सहाय्येन वयं द्वेषं, क्लेशं, अमंगलं च अतिक्रामेम—त्वया सहाय्येन एतान् अतिक्रामेम। अधुना अहं एतं अतिथिं, नित्यजाग्रतम्, सर्वजनानां स्वामिनं, स्तोत्रेण स्तौमि; सः दिवः जन्म जानाति, सः शुचिः, उपहारं गृह्णाति यदा अधारः दृढः भवति। भृगवः तम्, स्नेहितवत् सुप्रज्वलितं, वनेषु स्तुत्यं स्थापयामासुः, ऋज्वालोकं; एवं त्वं, हृष्टः, अद्भुत, होतारं, स्तवैः प्रतिदिनं बृंहयसे। एवं त्वं, अनवध्यः, बली, महात्मा च, अन्येषां बलं अतिक्रामसि; हे वीर्यपुत्र, यजमानं, भरद्वाजं च, रक्षां, कीर्तिं च वितर। अहं अग्निं, तेजस्विनं अतिथिं, ज्योतिषां स्वामिनं, मनुष्याणां होत्रारं, यज्ञकुशलं, प्राज्ञं पुरोहितं, मधुरगिरं, देवम्, हविर्दायिनं, उदारं च स्तौमि। सः तेजसा पृथिवीं व्याप्नोति, यथा उषाः प्रकाशेन; सः अग्रे गच्छन् कदापि न श्रम्यति, यथा सूर्यः, सदा युवा, कदापि न क्षीयते। प्रज्वलनैः अग्निं यज; त्वं, अग्ने, प्रियातिथे, स्तोत्रेण स्तौमि। तव स्तोमैः अमृतं आह्वय; देवेषु देवः विजयी भवति, देवेषु देवः अस्माकं प्रियं करोति। प्रज्वलनैः स्तोमैः च अहं प्रज्वलितं अग्निं, शुचिं, तेजस्विनं, यज्ञस्य पुरस्तात् स्थितं स्तौमि; सः प्राज्ञः पुरोहितः, बहुदायिन्, अनृणः, ऋषिः, वयं वरैः इच्छामः, सर्वजन्मविदं। त्वं, अग्ने, अमृतदूत, युगेषु युगेषु हविर्दायिनं, स्तुत्यं रक्षकं स्थापितः; देवाः मानवाश्च, सदा जाग्रतः, त्वां, सर्वव्यापिनं जनानां स्वामिनं, उपवेशयन्ति। सज्जितः, हे अग्ने, त्वं उभे ऋते अनुयासि, देवदूतः सन्, लोकान् विचरामि; वयं तव प्रज्ञां, सौम्यतां च वृणुमः—त्वं त्रिधा अस्माकं रक्षां कुरु, अस्मासु कृपा कुरु। तम्, सुमुखं, दर्शनीयम्, प्राज्ञं, वयं, विज्ञायिनः, सखायं इच्छामः; सः, सर्वकर्मविद्, अमृतान् हविं निवेदयतु। हे अग्ने, त्वं तं रक्षसि, पोषयसि च, यः तव प्रज्ञां वहति, हे वीर, ऋषये; यद् भागो वा दीप्तिः यज्ञस्य, त्वं तम् बलं धनं च पूरयसि। त्वं, अग्ने, अस्मान् रिपोः पातय; त्वं, बृहत्, अपकीर्तेः अस्मान् रक्ष; तव प्रवाहः अस्माभिः सह प्रवहतु, काम्यं धनं समृद्धं आगच्छतु। अग्निः होत्रा, गृहेष्वधिपः, सः राजा, सर्वजन्मविद्, जातवेदाः; सः देवेषु मानवेषु च यज्ञाय योग्यतमः—सः हविर्दानवाँस् यजमानान् नेतु। अग्ने, यदा अद्य त्वं, हे होत्र, तेजसा, जनस्य यज्ञे अधिपतिः, त्वमेव यजमानः; त्वं सत्येन महान् यजसि—आनीय हविः, कनिष्ठ, यदद्य तव। तव पूजार्थं, सुप्रस्तृताः पन्थानः सन्तु; पृथिवी दिवश्च त्वां यज्ञाय स्थापयेताम्; हे उदार, बलविजयिन्, अग्ने, वयं सर्वान् क्लेशान् अतिक्रामेम—त्वया सहाय्येन अतिक्रामेम, अतिक्रामेम। अग्ने, स्वैः सर्वैः देवैः सह, ऊर्णायाः गर्भे प्रथमः उपविश; हविर्दानं घृतवद् यज्ञं नेतु, सवितुः नीडवत्, यजमानस्य सम्यक्। एषः एव अग्निः, अथर्वाणं यथा, प्राज्ञैः प्रज्वलितः; तम्, प्रेरयितव्यम्, कृष्णदर्भात् अरण्या आग्निम् आनयन्ति। देवानां प्रीतये, सम्पूर्णायै, जन्यस्व; अमृतान्, सत्यान्, उपगच्छ, यज्ञं स्पृश देवेषु। वयं, हे गार्हपत्य, त्वां अग्ने, महान्तं मनुष्येषु, प्रज्वलनैः अकुर्म; अस्माकं गृहाग्नयः स्थिराः स्युः—तव तीक्ष्णेन तेजसा अस्मान् सर्वतः पालय। त्वं, अग्ने, सर्वेषां यज्ञानां होत्रा, सर्वेषु नियुक्तः; देवैः सह, मानवजातौ च। तव मनोहरैः जिह्वाभिः यज्ञे, महत्त्वेन पूजां कुरु; देवांश्च आनय, सम्मानय च। त्वं, प्राज्ञ, यज्ञस्य पन्थानः, देवयानानि च साक्षात् वेत्थ, हे चिन्त्यमान, अग्ने, यज्ञेषु। त्वां अहं प्रार्थये, यथा भरतः अश्वैः, सिद्धिं इच्छन्; सः त्वां, यज्ञायोग्यं, यज्ञेषु अर्चितवान्। त्वं, एतानि बहूनि रत्नानि, दिवोदासाय सोमपाय, भरद्वाजाय सेवकाय च ददासि। त्वं, अमृतदूत, देवगणान् आनय, श्रोतुः शुभं स्तोत्रं शृण्वन्। त्वं, अग्ने, मनुष्यैः आहूयसे, स्वयम्भूः, देवेषु प्रियतायै; यज्ञेषु त्वां देवतया उपासते।