ऋषयः सम्यक् समिद्धं अग्निम् आह्वयन्ति, होतारं देवेषु श्रेयांसम्, यज्ञस्य सर्वदा पात्रं, प्रज्वलितजिह्वं तेजस्विनं च। तं समाहितेन मनसा पूजयन्ति, यथा मरुतां संस्तवो विघ्नं न प्राप्नुयात्। मित्रवरुणौ, अश्विनौ, द्यावापृथिव्यौ च, हव्यं प्रति समाहिताः स्युः, अग्निं होतारं कृत्वा। स एव अग्निः, यज्ञेषु मनुष्येषु स्वदितमः, कदाचित् न प्रमाद्यति। स स्वतेजसा, स्वेन रूपेण, प्रज्वलितजिह्वः, यज्ञं समीहते। ऋचः प्रेरिताः तम् एव आह्वयन्ति, यतो हि सः स्तुत्यः। स्तोता देवांश् चिन्तयन्, तम् एव यज्ञे आह्वयति। अंगिरसां मध्ये सः प्रेरयिता, यदा कविः मधुरवाचा स्तोत्रं उच्चैः ब्रवीति। सर्वज्ञः, प्रभामान् अग्निः, प्रकटितः। स यज्ञं द्यावापृथिव्योः विस्तीर्णे क्षेत्रे करोति। यथा मानवाः दीर्घायुषः कामयमानाः श्रद्धया हविः समर्पयन्ति, तथा पञ्च जनाः सुविद्वांसम् अग्निं प्रति यज्ञाय सम्प्रयान्ति। यदा अहं श्रद्धया अग्नये दर्भं सम्यक् विधाय, सर्पिषा पूर्णं चमसं, स्तुतिप्रधानं स्तोत्रं च समर्पयामि, तदा इव गृहम् पृथिव्यां प्रतिष्ठितं भवति, यज्ञः तिष्ठति, यथा चक्षुः सूर्ये। हे प्राचीना होतः, हे अग्ने, देवैः सह, वह्निभिः सह, अस्मासु सौम्यः भूत्वा। वीर्यपुत्र, अस्मभ्यं धनं दातुं, पापानां समुद्रं तराम। गृह्ये, मध्यस्थः होतारूपेण अग्निः, बर्हिषि, यज्ञाय द्यावापृथिव्यौ प्रेरयति। सः वीर्यपुत्रः, ऋतेन स्थितः, सूर्यवत् तेजसा दूरात् व्याप्य स्थितः। यस्मिन्, हे सर्वज्ञ, हे पूज्य, देवाः वसन्ति—सः राजा, यथा दिवम् एव, दृश्यते। स त्रिसदस्थः, सूर्यप्रभेव, मानवैर् दीयमानानि हविः दानानि च प्रतिगृह्णाति। सः प्रबलः, यस्य तेजसा वनानि अपि विजितानि। सः अनिशः, पन्थानम् आलोकयन्, प्रकाशते। सः, अनृतवर्जितः, शीघ्रः, अमृतः, अविघातः, औषधिषु स्थितः। तस्मात्, हे अग्ने, अस्माकं जनाय, अन्येषां न, गृहे स्तूयस्व। सर्वजननः, शत्रून् निगृह्य, इच्छया विजित्य, पितेव स्वतेजसा यज्ञं प्रज्वलय। तदा तस्य रश्मयः विचरन्ति, यदा सः पृथिवीं अनुयाति, यत् किमपि तक्षकः व्यर्थं निर्मिमीत। तस्य धारा, तीक्ष्णा, शीघ्रतरं प्रवहति; ऋणिनः अनुयायिवत्, मरुभूमिं तरति। एवं, हे अग्ने, नित्यं सन्निहितः, सर्वैः वह्निभिः सह, अस्मासु प्रज्वलितः भूत्वा। त्वं धनं ददासि, दुरितं नुदसि; शतं सहायान् प्राप्य, वीरपुत्रेषु मुदामहे। त्वत्तः, हे शुभ्राग्ने, सर्वेऽपि शुभाः लाभाः निर्गच्छन्ति, यथा विहगाः वृक्षात्। युद्धे, शत्रुभिः सह, धनं बलं च स्वयम् आगच्छति, यथा दिवः वर्षा, जलप्रवाहः इव। त्वं भगवत्, अस्मभ्यं धनानि वहसि; अद्भुतप्रभया, रत्नानि वितरसीव रक्षिता। त्वं मित्रवत्, महाव्रतस्य धारकः, बहुशुभदः देवः असि। सः, सत्यपति, बलवान्, शत्रून् निहन्ति; हे अग्ने, कविः कृपणात् बलम् उत्पादयति। यं त्वं, सत्यजन्मन्, धनैः समन्वितं रक्षसि, सः आपां सुतः अपि धन्यः भवति। सः, वीर्यपुत्र, यं स्तुतिभिः, ऋचाभिः, यज्ञैः च नरः शरणार्थम् उपगच्छति—सः, हे अग्ने, सर्वसमृद्धिम् आप्नोति, धनपति भवति, रत्नानाम् ईश्वरः भवति। एतानि वरदानि, हे अग्ने, वीर्यपुत्र, त्वं नराणां यशसे वीर्याय च ददासि। त्वया पशवः, सन्ततिः वृकस्य, धनानि च उत्सुकस्य सम्पद्यन्ते। त्वां वयं प्रार्थयामः, वीर्यपुत्र, मा नः परित्यजः, हे अग्ने; सन्ततिं, पुत्रान्, धनं च दा। सर्वाभिः स्तुतिभिः, पूर्णताम् आप्नुमः; शतं सहायान् प्राप्य, वीरपुत्रेषु मुदामहे। यो मर्त्यः, हे अग्ने, प्रार्थनाभिः त्वां भक्त्या इच्छति—सः, दीप्तिमान्, प्राचीना धनानि लाभाय प्राप्नोति। अग्निः हि प्राज्ञः, अग्निः कुशलतमः, ऋषिः; मनुष्याः अग्निम् होतारं यज्ञेषु स्तुवन्ति। तव साहाय्यार्थम्, हे अग्ने, श्रेष्ठानि धनानि स्पर्धन्ते; ये यत्नवन्तः, व्रतेन, अनृतशत्रुं जयन्ति। अग्निः, आपां मृत्युः च विजेता, वीर्यवान्, सत्यपतिं ददाति; तस्य शत्रवः भीता कम्पन्ते। यतो हि अग्निः, स्वविद्या, शत्रुं देवम् अपि मर्त्यात् अपाकरोति; तस्य धनम्, सुविहितरक्षम्, स्पर्धायाम् विजयी भवति। हे अग्ने, मित्रमित्र, अस्माकं कृते देवांश् ब्रूहि, दिव्यपृथिव्योर् अनुग्रहम् आवह; अस्मभ्यं शं, सुखमन्दिरं च दा; द्वेषं, क्लेशं, दुरितं च तराम—त्वया एव। इदानीं अहम्, अस्य अतिथिं, जाग्रतम्, सर्वजनपतिं, गीत्या स्तौमि; सः दिवः जन्म वेद, शुचिः, द्रव्यम् अधारयति, यदा अधारः दृढः भवति। भृगवः तम् अग्निम्, सखिवत् सम्यग् समिद्धम्, अरण्येषु स्तुत्यं स्थापयन्; सः, ऋजुज्वलनः, तुष्टः, अद्भुतः हविर्हरः, प्रतिदिनं स्तुतिभिः महनीयः। एवं त्वं, अप्रतिघातः, बलवान्, महिमान् अन्यान् अतिक्रामसि; वीर्यपुत्र, रक्षां, यशः च, हविर्हराय, भरद्वाजाय, मर्त्येषु ददासि। अहं अग्निम् अतिथिं, प्रभामन्तम्, ज्योतिषां पतिं, मनुष्याणां होतारं, यज्ञकुशलम् स्तौमि; सः, प्राज्ञः, मधुरवाणी, सुमधुरैः स्तोत्रैः, देवः, हविर्हरः, दानशीलः। सः प्रभया पृथिवीं व्याप्नोति, यथा उषा ज्योतिर्नि; सः, गच्छन्, न कदापि श्रान्तः, सूर्यवत्, नित्ययुवा, न कदापि क्षीणतेजाः। अग्निं सम्यग् समिद्ध्य, त्वाम् अतिथिं, गीत्या स्तौमि; स्तोत्रैः अमृतम् आह्वयामि, यतो हि देवेषु देवो विजयी भवति, देवेषु देवो अस्माकं प्रियः भवति। समिद्धम् अग्निम्, गीत्या, शुचिम्, प्रभामन्तम्, यज्ञे पुरस्तात् स्थितम्, बहुदायिनम्, अनृणं, ऋषिम्, वयं स्तोत्रैः इच्छामः, सर्वजननम्। त्वं, अग्ने, अमृतदूत, युगान्युगानि, वह्निरूपेण, स्तुत्यः रक्षिता च स्थितः; देवाः मर्त्याः च, जाग्रतः, श्रद्धया त्वां, सर्वव्यापिनं जनपतिं, आसादयन्ति। सुसज्जितः, हे अग्ने, त्वं उभे ऋते अनुयासि, देवदूतः, लोकान् विचरन्; वयं तव प्रज्ञां, सौम्यतां च वृणीमहि—त्वं नः त्रिवृत्त्राता भूत्वा, अनुग्रहं कुरु। तं रूपवंतं, दर्शनीयम्, प्राज्ञम्, वयं, विज्ञाय, सखायम् इच्छामः; सः, सर्वकर्मविद्, अमृतान् प्रति हविः निवेदयतु। अग्ने, त्वं तं रक्षसि, पोषयसि, यः तव बुद्धिं वहति, वीर्यवान्, ऋषये; यद् भागः यद् दीप्तिः यज्ञस्य, तं त्वं बलं धनं च पूरयसि। त्वं, अग्ने, अस्मान् रिपोः रक्ष; त्वं, महाबल, अपवादात् अस्मान् पालय; तव प्रवाहः अस्माभिः सह प्रवहतु, इच्छितं धनं समृद्धं आगच्छतु। अग्निः होतारः, गृहेश्वरः, सः राजा, सर्वजननः, जातवेदाः; सः, देवेषु मर्त्येषु च, यज्ञाय योग्यतमः—सः, हविर्युक्तः, उपासकान् नेतु। अग्ने, यदा आजि त्वं, हे होतः, प्रभया, जनस्य कर्मणि अध्यक्षः, तदा त्वं यजमानः; त्वं सत्येन महिमा यजसि—आदत्तानि हविः, कनिष्ठ, यानि तव अद्य। त्वां यज्ञाय, सम्यग् पन्थानः स्थाप्यन्ताम्; पृथिवी दिवश्च त्वाम् यज्ञाय स्थापयेताम्; हे महादान, बलवन्, अग्ने, वयं सर्वान् क्लेशान् तराम—त्वया एव। अग्ने, स्वजनानां सर्वदेवताभिः सह, प्रथमेण ऊर्णायाम् उपविश; सर्पिषा समृद्धं यज्ञं नेतु, सवितुः नेष्ट्रूपेण, सम्यग् यजमानस्य कृते। एवं ऋषयः, भक्त्या, श्रद्धया, स्तोत्रैः च, अग्निं यज्ञस्य केन्द्रीयं, देवतानां दूतं, सर्वजननं, धनदं, शत्रुजितं, अमृतं, पूज्यं, प्रतिदिनं स्तुवन्ति, तम् एव सर्वदा प्रार्थयन्ति।