एवं स महदिदं देवस्य प्राज्ञस्य मायायाः कौशलं, यं कश्चन नातिचक्राम। यथा सर्वाः नद्यः समं प्रवहन्त्यः एकं समुद्रं पूरयन्ति, एवं देवस्य कार्यं सुसूक्ष्मं, दुर्निवार्यं च। तत्र वयं, आर्यमा वा वरुणो वा मित्रो वा सखा वा भ्राता वा नित्यसख्यं वा, अथवा वरुणस्य शरणं यत्—यद् यद् वयं कृतवन्तः, तद् सर्वं स्वीकुर्मः, क्षमां याचामहे। चेतकः स्म, शत्रुः स्म, अन्धकारे वा, सत्ये वा, अज्ञानतः वा, यद् यद् दोषं कृतवन्तः, तानि सर्वाणि बन्धनानि इव विमुक्तानि स्यु:—देवाः, वयं वरुणाय प्रियाः स्याम। अथ इन्द्राग्नी, यूयं मनुष्यं समरेषु सहायौ भवथः। युष्माकं तेजसा स्थिरमपि सत्रुं इव त्रितः स्वरेण भिन्दथः। ये समरेषु दुर्जयाः, ये स्पर्धासु कीर्तिमन्तः, ये पञ्चजनान् रक्षन्ति—तान् इन्द्राग्नी आह्वयामः। तयोः तेजः तदीयं वज्रवत् तीक्ष्णं, दातारौ सौम्यौ; वृत्रहा हस्ताभ्यां गावः समीपं गच्छति। तेषां रथान् इन्द्राग्न्योः इच्छामि, आह्वयामि; ते धनदाः, प्राज्ञौ, गायकानाम् अत्युच्चश्लाघ्यौ। तौ बलेन वर्धमानौ, दिव्यान् इव, अहः अहः मनुष्यान् रक्षतः; तौ योग्यौ दुर्गाणि स्थापयतः, देवेषु भागमिव। तस्मै इन्द्राग्निभ्यां महद् हविः यजामः, शुद्धं स्नेहवत्, पेषणैः निपीडितम्; तयोः स्तोत्रेभ्यः कीर्तिः, महद् धनं, पोषणं च प्राप्यं भवतु। अथ मनः महाविष्णवे प्रवर्तताम्, मरुतां गिरिजातानां सदा चलतां गणाय, यज्ञीयाय, सौख्यदायिने, बले, वरदायिने, शीघ्राय, महते। ये महत्त्वे जाताः, ये स्वबलात् अधुना; ये विवेकपूर्वं वदन्ति, हे मरुतः—युष्माकं बलं दुरत्ययं, दानानि महान्ति, महिम्ना अविजिताः। ये स्वरेण दिवः महतः श्रूयन्ते, तेजस्विनः, शोभनाः, हे मरुतः—तेषु कश्चन न सभायाः आसनं वाञ्छति; स्वद्युतेनाग्निवत्, गर्जमानानां धारा सिञ्चन्ति। स तु महतीं दीर्घां च क्रमं कृत्वा, सामान्यासनात्, हे मरुतः, स्वभावेन शीघ्रैः युक्त्वा, प्रतिद्वन्दिनः अतिक्रम्य, वीरैः सह धनं जयति। युष्माकं गर्जनं दृढं, कम्पयन्, विजयी, हे मरुतः; तेन जयथ, तेजसा दीप्ताः, स्थिराः शिलावत्, हिरण्यबाहवः, शस्त्राणि तीक्ष्णानि। युष्माकं महत्त्वं अनन्तं, वर्धमानबलाः, बलं तीक्ष्णं—तदस्मान् पातु, हे मरुतः; अग्रे तिष्ठथ, दृश्यध्वे सभायाम्, वासानि विशालानि, अग्निवत् दीप्तानि। रुद्राः, सुशस्त्राः, अग्निवत्, बलेन समृद्धाः, रक्षतास्मान्, हे मरुतः; पृथिव्यां विस्तीर्णं वासं विततान, येषां अश्वेषु अद्भुतकर्मणां गणाः। वैररहिताः, हे मरुतः, अस्माकं पन्थानं आगच्छत; यजमानस्य आह्वानं शृणुत, हे मरुतः; विष्णोः महिम्ना संयुक्ताः, अस्मान् रक्षत, सारथयः इव, सर्वद्वेषांसि नुदत। यज्ञं प्रति आगच्छत, यज्ञीयाः, हे मरुतः, मुदं वहत; आह्वानं शृणुत, हे रक्षिणः; दिवि शृङ्गवत्, विवेकवत्, ज्ञातृणां प्रति, अजेयाः रक्षिणः भवत। अथाग्निः, स एव प्रथमः मनसा आह्वेयः; स यज्ञस्य प्राज्ञः होतारः अभवत्; स नः दुष्प्राप्यं बलं निर्मितवान्, येन सर्वं बलं एकत्र संयुञ्ज्मः। ततः होतृपदं कामयमानः, स्तुत्यः, यज्ञे उपाविशत्; तं नरः, देवपूजायाः अग्रे, महद्द्रविणं इच्छन्तः, अनुयान्ति। स च गोपावद्, बहुधनः, अग्निं धनाय अनुयान्ति, सदा जागरूकाः; स दीप्तिमान्, दृश्यः, महत्, प्रभामान्, सर्वं प्रकाशयन्। देवपथं श्रद्धया अन्विच्छन्तः, कीर्तिं कामयमानाः, निष्कलङ्कं यशः प्राप्नुवन्ति; यज्ञीयानि नामानि स्थापयन्ति; तव प्रसादेन सभायां सुखाय यतन्ते। त्वं भूमिषु जनैः स्तूयसे, द्वाभ्यां मानुषद्रविणाभ्यां; त्वं रक्षिता, नेतृ, तर्तव्यः, पिता, माता, स्थाणुः मानवस्य। यजनीयः, जनपदेषु प्रियः, अग्निः होतारः, रमणीयः, यज्ञाय उपविशत्; गृहं दीप्तिमान् त्वां श्रद्धया उपयामः, अभयं कृत्वा। त्वां, अग्ने, प्रतिदिनं नूतनं, प्राज्ञाः भक्ताः, अनुगच्छामः, स्तुवन्तः; त्वं जनानां मध्ये, दिवः महता ज्योतिषा दीप्तः। स जातवेदाः, गणानां ऋषिः, विशां पति, सदा तरुणः, नरां वृषा; स प्रस्थितः, इच्छन्, दीप्तः, राजा अग्निः, यजनीयः, धनानां स्वामी। यः अग्निं यजते, स तुष्यति, यः समिद्धेन हविः वहति; यः श्रद्धया हविर् वेद, तस्मै त्वया सर्वे कामाः दत्ताः। तस्मै, हे अग्ने, महायज्ञं श्रद्धया कुर्मः, समिद्धा हविषा; वीर्यस्य पुत्र, वेद्यां गीर्भिः स्तोमैः च, तव प्रियतमे स्पर्धामहे। यः त्वया द्वौ लोकौ दीप्त्या व्याप्तौ, यश्च कीर्तिमान्, हे अग्ने, स नः महद्, दीर्घं च द्रविणं वितर, धनप्रभाय यशस्विन्। सौम्य, सखा इव सदा अस्मासु सौम्यः भव; बहुप्रजा, नप्तरः, पशून् च देहि। बहूनि महान्ति, रमणीयानि, यशःवतीन्य् आशिषः अस्माकं स्युः। अग्ने, अनेकानि विविधानि तव द्रविणानि; वयं, हे राजन्, तव धनं प्राप्नुयाम। त्वयि, दातृ, बहूनि दानानि; त्वं द्रविणस्य दाता, त्वं राजा। त्वं, अग्ने, मित्रवत् कीर्तिमान्, स्वामी; त्वं प्राज्ञः, प्रथितः, दाता, पोषकः, बलं पोषयन्। त्वां, अग्ने, यज्ञैः स्तोमैः च जनाः इच्छन्ति; तव समीपं बलवान्, अच्युतः, सर्वान् लोकान् गच्छति, विश्वस्य नेता। एकचित्ताः, अग्निं यज्ञस्य चिह्नं दिवो यजन्ति, यदा मानवः, प्रीतये, श्रद्धया हविर् ददाति। यः, मनसा, तव प्रीतिं इच्छति, हे दाता, स समृद्ध्यति; दिवः सहायेन, द्वेषं दुःखं च तरति। यः समिद्धं तीक्ष्णं हविः ददाति, स न नश्यति; स दीर्घायुषि गेहे समृद्ध्यति, हे अग्ने, प्रजावान्। तव धूमः, अग्ने, बलात् दिवं याति, दीप्तः, विस्तीर्णः; सूर्यस्य इव ज्योतिषा, त्वं शुद्धः, ज्वलनया दीप्तः। एवं त्वं गणेषु स्तुत्यः; सखा इव प्रियः, गृहपतिरिव रमणीयः, पुत्र इव रक्षणाय वन्दनीयः। तव इच्छया पात्रे जायसे, अग्ने, विजयो रूप्यसे; अङ्के वत्स इव, योज्यः अश्व इव, आह्वयनीयः शिशुः इव। येऽपि स्थावराणि, अग्ने, गोषु इव पात्रीणि, तव अजराणि वासानि, तरुण, तव ज्वलनाः छिन्दन्ति, भक्षयन्ति।