अश्विनौ स्वर्णदेहौ मधुवर्णौ घृतप्रवाहिनौ रथेन युक्तौ, हयैः संयुक्तौ, मनसः वेगेन, वातस्य वेगेन, सर्वान् आपदः तीर्त्वा यान्ति। यः नरः नासत्यौ पुनः पुनः आह्वयति, यः भागविभागे प्रियतमः, सः सुतान् आशीर्भिः पूरयेत्, सदा ज्योतिष्मता मार्गे आरोहन्, सदा अन्यान् अतिक्रमेत्। अश्विनोः नूतनया प्रीत्या, हर्षदायिनीया नेतृता सह, वयं याम; अश्विनौ नः धनं च वीरान् च चिरस्थायिनः सर्वाः आशीः च दत्तम्। अश्विनौ, हे नासत्यौ, इह आगच्छतम्, न विलम्बयतम्। हंसयोः इव, सोमं सुतम् प्रति पततम्। मृगयोः इव, गावः इव चराय, हंसयोः इव, सोमं सुतम् प्रति पततम्। अश्विनौ, अश्वदायिनौ, यज्ञं स्वीकुरुतम्, काम्याय हविषे; हंसयोः इव, सोमं सुतम् प्रति पततम्। यदा अत्रिः क्लेशे पतितः, प्रसवमिच्छन्त्या स्त्रिया इव, युवां अश्विनौ श्येनयोः इव शीघ्रम्, नूतनया साह्येन, सुखं वहन्तौ, आगच्छतम्। अश्विनौ, वृक्षः गर्भं विवृणोतु, प्रसवकाङ्क्षिण्यै इव; मम आह्वानं शृणुतम्, सप्तवध्रिणं विमोचयतम्। भीतानां पतितस्य सप्तवध्रिणः ऋषेः कृते, युवयोः शक्त्या, वृक्षं विदार्य, संयोज्य च, विमोचनं अकरोताम्। यथा वातः सरः पद्मिनीं सर्वतः कम्पयति, एवं गर्भः सञ्चलतु, दशमासः शिशुः जायेत। यथा वातः, यथा वनम्, यथा सागरः सञ्चलति, एवं त्वं दशमासः शिशो, गर्भेण सह निष्क्रमतु। यः शिशुः दशमासान् मातरि शेते, सः जीवन्, अक्षतः, जीवन्नेव जनन्याः उपरि निष्क्रमतु। उषः, अद्य अस्मान् बोधय, महतीं श्रियम् आवहन्ती, यथा पूर्वं बोधयथाः, सत्यशंसिनी, सुवर्णजा, अश्वदायिनी, सुभाषिणी। या शुद्धरथे उत्तिष्ठसि, दिवः कन्ये, उत्तिष्ठ, महति, सत्यशंसिनी, सुवर्णजा, अश्वदायिनी, सुभाषिणी। या दात्री, अद्य अस्मभ्यं ददातु, दिवः कन्ये, या उत्तिष्ठति, महती, सत्यशंसिनी, सुवर्णजा, अश्वदायिनी, सुभाषिणी। ये अग्नयः त्वां स्तुवन्ति, उषः, स्तोत्रैः, दानैः, सुशोभने, गृहस्थे, उत्तमे सन्ततौ, सुभाषिणि। यदि एते गणाः त्वां दानाय गुह्यन्ति, तथापि दातृभिः सर्वतः दानानि निवेशितानि, सुवर्णजे, अश्वदायिनि, सुभाषिणि। एतेषु मध्ये, उषः, वीर्यश्रीं दातृषु दातृष्व् निवेशय; ये दातृणः, सुवर्णजे, अश्वदायिनि, सुभाषिणि, नः अश्वगवां दानानि अकिञ्चनैः अददुः। तेषां, उषः, महतीं कीर्तिं, विस्तीर्णं यशः वह; ये दातृणः, सुवर्णजे, अश्वदायिनि, सुभाषिणि, अश्वगवां दानानि अस्माभिः सह विभजन्ति। अस्मभ्यं च, दिवः कन्ये, गवां समृद्धिं, सूर्यस्य दीप्तिं सह, तेजस्विभिः किरणैः, सुवर्णजे, अश्वदायिनि, सुभाषिणि, दातुम्। प्रकाशस्व, दिवः कन्ये, न चिरं रूपं गुह्याः; चौरं रिपुं अपसारय, सूर्यः किरणेन इव दग्ध्वा, सुवर्णजे, अश्वदायिनि, सुभाषिणि। यावत् त्वया विदुषे दत्तम्, तावत् अधिकं दातुम् अर्हसि; त्वम्, सुवर्णजे, अश्वदायिनि, सुभाषिणि, या प्रकाशमाना, स्तोत्राणां कृते न कदापि क्षीयसे। या तेजस्विनी, महती, ऋतेन ऋतम् धारयन्ती, अरुणवर्णा, आप्सु प्रकटिता, देवी उषा, ज्योतिर् वहन्ती, प्रेरिताः ऋषयः तां मनसा स्तुवन्ति। सा प्रकटिता, जनान् बोधयन्ती, सुखानि पन्थानः कुर्वती, अग्रे यान्ति; महता रथे, महती, सर्वं बलं ददाति, उषा दिवसां प्रारम्भे ज्योतिर् विसृजति। सा, अरुणगवां युक्त्वा, धनं वृद्धयन्ती, मार्गं कृतवती; समृद्धये पन्थानः ददाति, देवी, बहुभिः स्तुता, सर्वदा दात्री, प्रकाशते। सा दृश्यते, द्विमञ्जलिका, पुरतः रूपं दर्शयन्ती; सा ऋतस्य मार्गं सुष्ठु अनुयाति, विज्ञाय, दिशः न मृष्यति। सा, उज्ज्वला, इव देहम् दर्शयन्ती, अस्माकं दृष्टये उत्तिष्ठति, इव स्नाता; द्वेषं तमश्च निवर्तयन्ती, उषा, दिवः कन्या, ज्योतिषा आगता। सा, अस्मान् प्रति, दिवः कन्या, सुमना इव, आपः आकर्षयति; उपासकाय निधीन् प्रकाशयन्ती, या युवती, पूर्ववत् ज्योतिः पुनः आनयति। ते मनः युञ्जते, ते धीयं युञ्जते, प्रेरिताः प्रेरितस्य, महान्तः, प्राज्ञः; यज्ञविदे, स एव हविः स्थापयति—एष देवस्य सवितुः महा स्तुतिः। स ऋषिः सर्वाणि रूपाणि विमुञ्चति; द्विपदां चतुष्पदां च कल्याणानि प्रेषयति; सविता श्रेष्ठः दिवं प्रकाशयति, सः उषसां प्रस्थानम् प्रकाशते। यस्य प्रस्थानं अन्ये, इच्छन्तः, अन्वगच्छन्—देवाः, देवस्य महिम्ना; यः पृथिव्याः प्रदेशान् अमिमीते, सः देवः सविता, स्वेन महिम्ना, अन्तरिक्षाणि अमिमीते। त्वं च, सवितः, त्रिषु ज्योतिषि यासि, सूर्यस्य रश्मिभिः संयुक्तः; रात्रिं उभयतः आवृत्य, मित्रः भूत्वा, नियमैः स्थितः। त्वमेव प्रेरणायाः ईशः, पूषा भवसि, देव; त्वं विश्वं जगत् प्रकाशयसि, हे सवितरश् श्यामघ्रणे, यस्य स्तोत्रम् गीयते। वयं सवितुः देवस्य पुष्टिं वृणीमहे; वयं भगस्य श्रेष्ठं, विश्वधायिनं, शीघ्रं भागं प्राप्नुमः। हि सवितुः स्वार्जितं यशः न कश्चन क्षिणोति, न तस्य प्रियं दिवः ऐश्वर्यम्। सविता हि, दिव्यः वितरः, उपासकाय धनानि ददाति; वयं तं तेजस्विनं भागं इच्छामः। अद्य, हे देव सवितः, अस्मभ्यं प्रजां श्रियं च दातुम्; दुःस्वप्नान् नः दूरं कुरु। हे देव सवितः, सर्वाः आपदः अस्मद् अपाकुरु; तद् शुभं अस्मभ्यं आनय। निरपवादाः, अदितये, देवसवितुः बलात्, सर्वाणि वाञ्छितानि प्राप्नुयाम। अद्य, स्तोत्रैः, वयं सत्यं सवितारं वृणीमहे, सर्वदेवानां अधिपतिं, ऋतस्य ईशम्।