अश्विनौ, नासत्यौ, इह आगच्छतम्, मा चिरयतम्; यद्यपि प्रतिद्वेषः मार्गः भवति, तथापि विप्रकृष्टं परिवर्त्य, विघ्नैः अयुक्तौ, मम मधुमतीं आहुतिं शृणुतम्। अस्मिन्यज्ञे, अश्विनौ, अपराजितौ, स्तोमप्रभः कविः सहाय्यं आह्वयति; स्तोतारं प्रियं कुर्वथः, तौ अश्विनौ, मम मधुमतीं आहुतिं शृणुतम्। प्रभातायां समुपेतायां, अग्निः दीप्तः होतारः सम्प्रवर्तते; तव बलसम्पन्नं रथममृतः योजयति, हे दिव्यौ अश्विनौ, मम मधुमतीं आहुतिं शृणुतम्। अग्निः प्रभायां अग्रे स्फुरति, ऋत्विजां प्रबुद्धा वाचः समुत्थिताः; तस्मिन् समये, अश्विनौ, रथेन साकं सुमधु पेयम् आनयन्तौ आगच्छतम्। युवयोः मार्गे कश्चन विघ्नः नास्ति; इदानीं स्तोतुः समीपे आगच्छतम्; दिवा सहाय्येन, सोमपानाय, भक्तस्य प्रति, अनुकम्पया आगच्छतम्। संज्ञायां, प्रातःकाले, मध्याह्ने, सूर्यस्योदयसमये च, अह्निशः रात्रिशश्च सहाय्येन, अश्विनौ, सोमपानं तव सिद्धम् अस्ति। एष एव उच्चैः स्वर्गे भवतः प्रतिष्ठितः स्थानम्; एष भवन्तः गृहाः, एष एव वः निवासः; महतः स्वर्गात्, पर्वतात्, आपः च, पोषणं बलं च वहन्तौ अस्मान् प्रति आगच्छतम्। अश्विनोः नूतनया प्रीत्या, हर्षपूर्णया, वयं सुरक्षिताः गच्छेम; धनं च वीरांश्च अमृतानि च सर्वाणि वः समानीयताम्। प्रातःकाले प्रथमं पूजनं ताभ्यां क्रियताम्; लोभिनः क्रोधिनः च पूर्वं तौ पिबताम्; प्रातः अश्विनौ, यज्ञः भवदर्थं स्थाप्यते; पूर्वे कवयः भवां स्तुवन्ति। प्रातः अश्विनौ, हविः प्रक्षिप्यताम्; सायं नास्ति अदेवस्य कृपाः; अन्यः अपि वः उपास्ते, पूर्वः पूर्वः स्तोतारः श्रेष्ठः भवति। हिरण्यरूपः मधुवर्णः घृतप्रवाहः रथः भवद्भ्यां ह्रियते, अश्विनौ, अश्वैः युक्तः; मनसो वेगेन, वातस्य वेगेन, सर्वदुःखानि तरतः। यः नासत्यौ बहुशः आह्वयति, सः भागविभागे प्रियः, सः सन्ततिं आशीर्भिः पूरयेत्, सदा ज्योतिष्मान्, सदा अन्यान् अतिक्रामेत्। नूतनया अश्विनोः प्रीत्या, हर्षदायिनीया नेतृत्त्वेन, वयं गच्छेम; धनं च वीरांश्च अमृतानि च सर्वाणि वः समानीयताम्। अश्विनौ, नासत्यौ, इह आगच्छतम्, मा चिरयतम्; हंसवत् सोमपेषितं प्रति पततम्। अश्विनौ, मृगवत्, गावः इव चराय, हंसवत् सोमपेषितं प्रति पततम्। अश्विनौ, अश्वदायिनौ, हविः प्रतिगृह्णीतम्, इष्टकामस्य हेतोः; हंसवत् सोमपेषितं प्रति पततम्। यदा अत्रिः क्लेशे पतितः, सः यथाऽपि प्रसूता स्त्री वः आह्वयत्, तदा अश्विनौ, श्येनवत् शीघ्रं, नूतनया सहाय्येन, सुखं वहन्तौ, आगतम्। वृक्षः, प्रसवाय यथाऽपि गर्भिण्यै, गर्भं विमोचय; मम आह्वानं शृणुतम्, अश्विनौ, सप्तवध्रिं विमोचयताम्। त्रस्तस्य पतितस्य मुनेः सप्तवध्रिणः, अश्विनोः वीर्येण, वृक्षं विदार्य संयोज्य च, विमोचनं कृतम्। यथा वातः सर्वतः पद्मिनीं चालयति, तथा गर्भः चालयेत्, दशमासः शिशुः निष्क्रामेत्। यथा वातः, यथा वनम्, यथा समुद्रः सञ्चलति, तथा त्वं दशमासः शिशो, गर्भेण सह निष्क्राम। यो दशमासान् मातरि शयानः, जीवन्, अविघ्नः, जीवन् जनन्यां निष्क्रामतु। प्रभाते, उषाः, अद्य अस्मान् जागरय, महती, तेजस्विनी, धनदायिनी, यथा पूर्वं जागरयः, सत्यश्रे, सुजाते, अश्वदा, वाचस्पते। या सुविहिता, शुद्धरथे, दिवः दुहिता, उत्तिष्ठ, महे, सत्यश्रे, सुजाते, अश्वदा, वाचस्पते। या उदाराः, अद्य अस्मान् धनं ददातु, दिवः दुहिता, या उदेति, महती, सत्यश्री, सुजाता, अश्वदा, वाचस्पती। ये अग्नयः त्वां स्तुवन्ति, उषः, स्तोमैः, दानैः, शोभना, गृहिणी, सुतनू, वाचस्पती; यदि एते गणाः त्वां निधायन्ति, तर्हि दातारः तव दानानि सर्वतः संस्थापयन्ति, सुजाते, अश्वदा, वाचस्पते। दातारः मध्ये, उषः, वीर्यं कीर्तिं स्थापय; त एव दातारः, सुजाते, अश्वदा, वाचस्पते, यः अश्वान् गाः च अस्मभ्यं ददाति। अस्मभ्यं च, दिवः दुहितरि, गवां धनं, सूर्यरश्मिभिः सह, शोभना, सुजाते, अश्वदा, वाचस्पते, प्राप्नुहि। प्रकाशय, दिवः दुहितरि, दीर्घं रूपं मा न धारय; चोरं रिपुं यथा सूर्यः रश्मिना दहति, तथा अपाकुरु, सुजाते, अश्वदा, वाचस्पते। यावत् त्वं दातृभ्यः ददासि, तावत् अधिकं दातुमर्हसि; या प्रकशमाना, स्तोतृणां कदापि न हीयसे। दीप्तः, महती, सत्येन सत्यं धारयन्ती, रक्तवर्णा, आप्सु प्रकटिता, देवी उषाः, प्रकाशं वहन्ती, प्रज्ञया स्तूयते। सा प्रकटिता, जनान् बोधयन्ती, सुगं मार्गं कुर्वती, अग्रे गच्छति; महती रथे स्थिता, सर्वबलं ददाति, उषाः दिनानां प्रारम्भे प्रकाशं प्रेषयति। सा रक्तगावः योजयित्वा, धनं वर्धयन्ती, मार्गं कृतवती; वित्ताय पन्थान् ददाति, देवी, बहुभिः स्तूता, सर्वदा ददाति, प्रकाशमावहति। सा दृश्यते, द्वौ वेणी धृत्वा, रूपं पुरतः प्रकाशयन्ती; सा सत्यम् अनुगच्छन्ती, दिशः न प्रमृष्यति। सा दीप्तिः, शरीरं दर्शयन्तीव, सम्यक् स्थितवती, स्नातवतीव; द्वेषं तमश्च अपाकुर्यात्, उषाः, दिवः दुहिता, प्रकाशं वहन्ती आगता। सा, अस्मान् प्रति दृष्ट्वा, दिवः दुहिता, सुमङ्गला इव, आपः प्रावर्तयति; उपासकस्य निधीन् प्रकाशयन्ती, या युवती, प्रकाशं यथापूर्वं आनयति। ते मनः युञ्जते, ते धियं युञ्जते, प्रेरितारः प्रेरितस्य, महतः, प्राज्ञस्य; यज्ञविदः, स एव हविः स्थापयति – एषः देवस्य सवितुः महत् स्तोत्रम्। सविता ऋषिः सर्वरूपाणि विमुञ्चति; सः शुभां भाग्यं द्विपदां चतुष्पदां च प्रेषयति; सविता श्रेष्ठः, दिवं प्रकाशयति, सः उषसां प्रस्थानसमये स्फुरति।