अश्विनौ दिव्यौ महाबलौ, ययोः घोषः प्रबलः सर्वत्र श्रूयते, तयोः रथयोः कीर्तिः स्पर्धासु प्रसिद्धा अस्ति। ताभ्यां रक्षितः अत्रिः नरः पुनः स्वगृहम् आगच्छत्। रुद्राणां मधुमती पुष्टिदा सोमधारा मधुरा अस्ति, या तैः सिञ्च्यते; यदा ते समुद्रं तर्त्वा गच्छन्ति, पक्वानि भोज्यानि तेषां बलं वहन्ति। सत्यं हि, अश्विनौ हर्षदायिनाविति आह्वयन्ति; तयोः यात्राः अतिशयेन आहूताः, ताः एव अनुग्रहार्हाः। एते स्तोत्राणि, वर्धमानानि, अश्विनोः श्रेयस्कराणि स्युः; यानि वयं रथकाराः इव रचयाम, तानि महता श्रद्धया उक्तानि। कुत्र स्थः, हे दिव्याश्विनौ, अद्य दिवः, हे प्रज्ञावन्तौ? इमं स्तोमं शृणुतं, हे महादातृ, अत्रिः युवां आह्वयति। कुत्र तौ, कुत्र वा दिवि विश्रुतौ, हे नासत्यौ? केषु जनासु युवां युध्येथे, कैः नदीनाम् सह सख्यं कुरुथः? कं युवां सहाय्यथः, कं युवां उपगच्छथः, कस्मै रथं युञ्जाथः? कस्य स्तोत्रेषु रमाथः? वयमपि त एव स्याम, यं युवां अनुगृह्णीथः। नगरवासिनमपि, यदि बहिष्कृतं, युवां पुनः नगरे स्थापयथः; यदा चोरं गृह्णीथः, सिंहः गुहायामिव। च्यवनं वृद्धं, तस्मात् जार्यं अपास्य, बन्धनात् इव मोचयथः; यदा तम् पुनर् युवानं कृतवन्तः, भार्यायाः कामं पूरयन्तौ। युवयोः गायकः अत्र अस्ति; वयं युवयोः द्रष्टारः, कीर्तिमन्तः; इदानीं, हे विश्रुतौ, साहाय्येन मम समीपं आगच्छतं, हे बलदातृ। केषु मनुष्येषु अद्य, हे अश्विनौ, दानशीलतमः? कः प्राज्ञः कविः स्रवतः प्रेरणया? कः यजैः धनस्य अश्वानां च विजेता? युवयोः रथः, रथेषु श्रेष्ठः, अत्र आगच्छतु, हे अश्विनौ; हि बहवः, युवां काङ्क्षन्तः, उत्तिष्ठन्ति उत्तानहस्ताः मनुष्येषु। अस्माकं स्तुतिः मधुमती युवाभ्यां प्रियत्वं गच्छतु; युवां प्रज्ञया दानैः च समीपं आगच्छन्तु, श्येन इव ददातु। यदा कदा, हे अश्विनौ, इमं स्तोमं शृणुथः, युवयोः दानहस्ते पूर्णे स्युः, युवयोः दानानि बहुलानि स्युः। गायकः स्तुत्या युवयोः प्रियं, बलवन्तं, धनदं रथं भूषयति, हे अश्विनौ; मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। शीघ्रं आगच्छतं, हे अश्विनौ, सर्वाणि विघ्नानि अतिक्रम्य; अद्भुतौ सुवर्णचक्रौ, नद्याः द्वारा हृष्टौ, मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। धनानि वहन्तौ, हे अश्विनौ, अस्मभ्यं आगच्छतं; रुद्रौ सुवर्णचक्रौ, दानदौ, स्वीकुर्वन्तौ—मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। युवयोः दृढानि धनानि रथे स्थापितानि, वाचि तत्र निवेशितानि; चित्ररङ्गः मृगः, कृष्णसारः, आश्चर्यं युवयोः करोति—मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। जागृतया बुद्ध्या, रथाय उत्सुकौ, आह्वानस्य सज्जौ, हे अश्विनौ, पतितं च्यवनं रक्षथः—मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। युवाभ्यां, हे नरौ, मनसा युक्ताः अश्वाः, शिशिरैः सिक्ताः, आगच्छन्ति; पक्षिणः युवां पानाय आनयन्तु, शुभैः चिन्ताभिः सह, हे अश्विनौ—मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। आगच्छतं, हे अश्विनौ, हे नासत्यौ, मा विलम्बध्वं; अपि च शत्रून् अतिक्रम्य, परिवर्त्य, अविघ्नम्—मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। अस्मिन्यज्ञे, हे अप्रतिघ्नौ, गायकः, स्तुत्या दीप्तः, साहाय्यं आह्वयति; हे अश्विनौ, स्तोतारं युवां अनुगृह्णीथः—मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। उषाः आगता, दीप्तिमती, अग्निः होतारः सञ्जातः; युवयोः बलसम्पन्नः रथः, हे अद्भुतौ, अमृतैः युक्तः—मम मधुमतीं स्तुतिं शृणुतं। अग्निः प्रातः उषसा सह प्रकटते, ऋत्विजां प्रेरणावाचः उत्पन्नाः; इदानीं, हे अश्विनौ, रथेन अत्र आगच्छतं, उष्णं पानं वहन्तौ। न कश्चन पन्थाः युवां नियच्छति; इदानीं, हे अश्विनौ, अस्य स्तोत्रस्य समीपं आगच्छतं; दिवा साहाय्येन, पानाय, यजमानं प्रति प्रत्यागच्छन्तौ, अनुग्रहार्हौ। संविवेशने, प्रातः, मध्याह्ने, सूर्यस्य उदये, दिवा निशि च, सहाय्येन, आशीर्भिः—इदानीं, हे अश्विनौ, युवयोः पानं सिद्धम्। अत्र हि युवयोः प्रतिष्ठितं स्थानं दिवः परमे; एते युवयोः गृहाः, हे अश्विनौ, एषः गृहः; स्वर्गात्, पर्वतः, आपः च, पोषणं बलं च वहन्तौ, अस्मान् प्रत्यानयतं। नवेन अनुग्रहेण अश्विनोः, हृष्टया प्रज्ञया, वयं सुरक्षिताः गच्छेम; अस्मभ्यं धनानि, वीरान् च, सर्वाणि अमृतानि वरदानि च वहतं। प्रातः प्रथमं यज्ञं ताभ्यां समर्पयेत्, यौ प्रभाते यातरौ; लोभिनः पूर्वं, क्रुध्यमानस्य पूर्वं, तौ पातुं प्राप्नुताम्। प्रातः, हे अश्विनौ, यज्ञः युवयोः स्थापितः; पूर्वाः कवयः युवां स्तुवन्ति। प्रातः यज्ञं कुरुतं, हे अश्विनौ, हविः सिञ्चतं; रात्रौ, अधर्मिणाम् अनुग्रहः नास्ति। अन्यः अपि वः यजति, च प्रत्येकः पूर्वः पूजकः अधिकः भवति। सुवर्णदेहौ, मधुवर्णौ, घृतप्रवाहौ, युवयोः रथः, हे अश्विनौ, अश्वैः युक्तः गच्छति। मनसः वेगेन, वातस्य वेगेन, येन सर्वाणि दुःखानि अतिक्रमथः। यः नासत्यौ सर्वदा आह्वयति, यः भागविभागे प्रियः, सः सुतान् आशीर्भिः पूरयेत्, सदा दीप्तिम् आरोहन्, सः अन्यान् सदा अतिशेत्। नवेन अनुग्रहेण अश्विनोः, हर्षदायिन्या प्रज्ञया, वयं गच्छेम; अस्मभ्यं धनानि, वीरान् च, सर्वाण्य् अमृतानि वरदानि च वहतं। आगच्छतं, हे अश्विनौ, हे नासत्यौ, मा विलम्बध्वं; हंसाविव, सुतसोमं प्रति पततं। अश्विनौ, मृगाविव, गावः चरणाय, हंसाविव, सुतसोमं प्रति पततं। अश्विनौ, अश्वदातृ, यज्ञं गृह्णीतं, कामस्य हेतोः; हंसाविव, सुतसोमं प्रति पततं। यदा अत्रिः, आपद्गतः, युवां आह्वयत्, प्रसवमिव स्त्री, तदा युवां, श्येनवत् शीघ्रौ, नवेन सहाय्येन, हर्षं वहन्तौ, आगच्छतुः। हे वृक्ष, उदरं उद्घाटय, प्रसवे इच्छतः इव; मम आह्वानं शृणुतं, हे अश्विनौ, सप्तवध्रिणं मोचयतं। भीतस्य पतितस्य मुनेश्च सप्तवध्रिणः, युवयोः शक्त्या, अश्विनौ, वृक्षं विदार्य, पुनः संयोजयतुः। यथा वायुः सर्वतः पद्मिनीं कम्पयति, तथा गर्भः चलतु, दशमासः शिशुः प्रजायताम्। एवं, अश्विनोर् महिमा, रुद्राणां सौम्यता, अत्रिणः आह्वानं, सप्तवध्रिणः मोचनं, च्यवनस्य पुनर्यौवनं, स्तोत्रस्य मधुरता, रथस्य वेगः, सर्वं ऋषिभिः श्रद्धया कीर्त्यते। अश्विनौ, दिव्यौ, सर्वदा अनुग्रहार्हौ, स्तुतिभिः आहूयमानौ, भक्तानां सर्वदुःखानि शमयन्तौ, धनानि, वीर्यं, आयुः, आशीः च ददातः।