ऋषयः सोमपानाय देवौ वरुणमित्रौ समाह्वयन्। ‘‘आगच्छतं सोमपेयाय, उपहूता इव, इमं सोमं पिबतम्’’ इति तौ प्रार्थयन्ते। ताभ्यां गीतानि अत्रयः यथा अर्चन्, एवं वयं स्तोत्राणि वहामः। तौ पवित्रे कुशे उपविशतां, सोमस्य सेवनाय। व्रतेन स्थितौ, धर्मस्य पालनौ, मानवानां नेतारौ, वरुणमित्रौ, सुरक्षितगृहेषु स्थितौ, सोमपेयाय कुशासनं समुपविशतम्। यज्ञं स्वीकुर्वन्तौ, सोमस्य हेतोः, तौ प्रार्थ्येते—‘‘आगच्छतम्, पवित्रे उपविशतम्, सोमं पिबतम्’’ इति। यत्र यत्र अद्य अश्विनौ स्यातां, दूरस्थौ अथवा सन्निकृष्टौ, बहुषु प्रदेशेषु, मध्यमे अन्तरिक्षे वा, तत्र तत्र वयं आह्वयामः—‘‘आगच्छतम्, सोमपानाय।’’ अश्विनौ, बहुप्रदायिनौ, बहुप्रतिरक्षणसम्पन्नौ, अद्भुतयुक्तौ, शीघ्रगामिनौ, वयं वः अनुग्रहेण आह्वयामः। यौ अश्विनौ, अद्भुतरूपाणि अद्भुतान् कृता, रथचक्रं युक्तवन्तौ, महता बलिना लोकान् संप्रेषयन्तौ, द्वौ नाहुषस्य युगौ परिवर्तयन्तौ, तौ सर्वत्र विहरन्ति। यद् यद् अश्विनोः अनुग्रहेण कृतं, तत्सर्वं स्तोत्रार्हम्; विविधजन्मना, विविधरूपेण, अश्विनौ अस्माकं बान्धवौ अभवताम्। यदा सूर्याया रथे आरोहति, तदा शीघ्रः स रथः, सुखयुक्तः, तयोः समन्तात् रक्तपक्षिणः परिभ्रमन्ति, सूर्यस्य किरणाः प्रकाशन्ते। रात्रिः अपि अश्विनोः जागरूका, सौम्यचित्तया; यदा तयोः अद्भुतं पुष्टिदायकं तापमनुभूयते। अश्विनोः दृढं तूर्यं श्रूयते, तयोः रथयुञ्जनं प्रतिस्पर्धायां प्रसिद्धम्; तयोः रक्षणेन आत्रिः पुरुषः पुनः प्रत्यागतः। मधुरं मधुयुतं पुष्टिदायकं पानं, हे रुद्रौ, यद् युयुजे, यदा समुद्रं तरथः, पक्वान्नानि बलं वहन्ति। अश्विनौ, सत्यं वः आह्वयन्ति, हर्षदायकौ इति; तौ यात्रे, याः अतिशयेन आहूयन्ते, ताः यात्राः अनुग्राह्याः। एते स्तोत्राणि, वर्धमानानि, अश्विनोः श्रेयस्कराणि स्युः; यानि वयं रथकारा इव रचयाम, महता श्रद्धया उक्तानि। कुतः अद्य, हे दिव्याश्विनौ, दिवः, स्मृतिमन्तौ? इदं शृणुतं, महादातृभ्यां आत्रिः वः आह्वयति। के, के खलु, प्रसिद्धाः, स्वर्गे, नासत्यौ? केषां जनानां मध्ये युष्माकं प्रयासः? केभ्यः नदीनां सह युष्माकं संगमः? कं सहायं कुर्वथः, कं दर्शयथः, कस्य रथं युञ्जथः? कस्य स्तोत्रे प्रीयध्वे? वयं त एव स्याम यं युष्माकं अनुग्रहः। नगरवासी अपि, निष्कासितः, तेन अश्विनौ स्वपुरीं प्रत्यावर्तयतः; यदा चौरं गृह्णीतः, सिंहः गुफायामिव। च्यवनं वृद्धं, व्याधिं निवार्य, बन्धनात् मुक्तवन्तौ; यदा तम् पुनर्युवानं कृतवन्तौ, भार्यायाः कामं पूरयन्तौ। अत्र वः गायकः अस्ति, वयं युष्माकं तेजसः दर्शने च; प्रसिद्धौ, सख्यं कृत्वा, साहाय्येन आगच्छतम्, वीर्यदातृभ्यः। मनुष्येषु अद्य कः अश्विनौ दानशीलतमः? कः प्रज्ञावान् कविः, कस्य प्रवा प्रेरणा? कः यज्ञैः धनस्य अश्विनः च विजेता? युष्माकं रथः, रथानां श्रेष्ठः, आगच्छतु, अश्विनौ; बहवः, युष्माभ्यां काङ्क्षिणः, उत्तानहस्ताः, मनुष्येषु तिष्ठन्ति। अस्माकं स्तुतिः, मधुरेव मधु, उभयोः प्रीयताम्; विशददृष्ट्या, दानैः, समीपं आगच्छतम्, श्येनवत् दत्तम्। यदा यदा, अश्विनौ, एतामाह्वानां शृणुथः, तदा वः हस्तौ पूर्णौ स्याताम्, दानानि च बहूनि स्यु:। गायकः स्तुत्या युष्माकं प्रियं, बलवंतं, धनदं रथं, अश्विनौ, भूषयति; मधुरामाह्वानां शृणुतम्। शीघ्रं गच्छतम्, अश्विनौ, सर्वाणि विघ्नानि तरित्वा; अद्भुतौ, सुवर्णचक्रौ, प्रमुदितौ, नद्याः युक्तौ—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। धनानि वहन्तौ, अश्विनौ, अस्मान् प्रति आगच्छतम्; रुद्रौ, सुवर्णचक्रौ, ग्राह्यौ, धनदौ—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। युष्माकं दृढानि धनानि रथे निवेशितानि, वाक् तत्र स्थापिता; चित्रा हरिणी, मृगः, अद्भुतं युष्मभ्यं करोति—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। जागरूका बुद्ध्या, रथाय उत्सुकौ, आह्वानाय सज्जौ, अश्विनौ, पतितं च्यवनं त्रातुम्—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। युष्मभ्यं, नरौ, मनोयुक्ताः अश्वा, शिशिरसिक्ताः, आगच्छन्ति; पक्षिणः, सोमपानाय, शुभैः चिन्ताभिः सह, वहन्तु—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। अश्विनौ, आगच्छतम्, नासत्यौ, विलम्बं मा कुरुतम्; अपि वैरिणं तरित्वा, परिवर्त्य, निर्बाधम्—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। अस्मिन् यज्ञे, अपराजितौ, गायकः, स्तुत्या दीप्तः, साहाय्यं याचते; अश्विनौ, स्तुत्यं वः प्रीयते—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। उषा आगता, दीप्तः पशुः, अग्निः, पुरोहितः, प्रज्वालितः; युष्माकं बलसम्पन्नः रथः, अद्भुतौ, अमरेण युक्तः—मम मधुरामाह्वानां शृणुतम्। अग्निः प्रातर् दीप्तिमान्, पुरः, तदा ऋत्विजां प्रेरितवाचः उदिताः; तदा, अश्विनौ, रथेन, स्नेहपानं वहन्तौ, आगच्छतम्। न कश्चन पन्थाः युष्मान् निवारयति; आगच्छतम्, अश्विनौ, अस्य स्तोत्रस्य समीपम्; दिवा, सहाय्येन, पानाय, भक्तजनं प्रति प्रत्यागच्छतम्, अनुग्राहकौ। संमितौ, प्रातः, मध्याह्ने, सूर्यस्योदयने; दिवा निशि च, सहाय्येन, आशीषा च—अश्विनौ, सोमपानं सज्जम्। एष वः प्रतिष्ठितः स्थानं, परम दिवि; एते वः गृहाः, अश्विनौ, एष वः निकेतनम्; महतः स्वर्गात्, पर्वताद्, आपः, पोषणं बलं च वहन्तौ, अस्मान् प्रति आगच्छतम्। नूतनया अश्विनोः कृपया, प्रमोदेन पूर्णया, वयं सुरक्षितम् गच्छेम; धनं च वीरांश्च, अमृतान् सर्वान्, वहतम्। प्रातः पूजां प्रथमां, तयोः, यत्रौ, क्रियताम्; लोभिनः पूर्वं, क्रुद्धस्य पूर्वं, तौ पाताम्। प्रातः, अश्विनौ, यज्ञः विधीयते; पौराणिकाः कवयः पूर्वं स्तुवन्ति। प्रातः यज्ञं कुरुतम्, अश्विनौ, हविः जुगुप्सतम्; नास्तिकाय सायं न कृपा। अन्यः वः अस्मद् यजते, प्रत्येकः पूर्वजः अधिकः पात्रः। एवं ऋषिभिः, यज्ञैः, स्तोत्रैः च, अश्विनौ, वरुणमित्रौ च, सोमपानाय, स्तुतिपूर्वकं, आहूयन्ते—तेषां कृपया, रक्षया, धनदानेन च, मानवाः सुखं प्राप्नुवन्ति।