त्रयः लोकाः सन्ति, हे वरुण, त्रयाणि दिवः, त्रयः च, मित्र, अन्तरिक्षस्य देशाः ये युवाभ्यां धार्यन्ते। युवां च, नित्यं वृद्धिमन्तौ, राज्ञः ऋतेः पालनं कुर्वथः, अविच्छिन्नं ऋतं रक्षन्तौ। तव, वरुण, दुग्धसमृद्धाः गावः सन्ति; तुभ्यं, मित्र, मधुमन्तः नद्यः वहन्ति। त्रयः बलवन्तः वृषभाः, बीजवाहिनः, त्रिषु पीठेषु दीप्तिमन्तः तिष्ठन्ति। प्रभाते अहं देवीमदितिं आह्वये, मध्याह्ने सूर्ये उदिते, सम्पदर्थं, हे मित्र-वरुण, सर्वसंपदं, सन्ततिसुखाय च। युवां, तेजस्विनः क्षेत्रस्य च विस्तारस्य च आधारौ, दिव्यपार्थिवयोः, हे आदित्या, पालनकर्तारौ। अमृताः देवाः, हे मित्र-वरुण, युवयोः दृढं ऋतं न निवारयन्ति। युवयोः साहाय्यं बहु अस्ति; अद्य, हे वरुण-मित्र, अहं शुभं मनः युष्माकं प्राप्तुम् इच्छामि। वयं सत्याः सन्तः, युवयोः अनुग्रहम् आप्नुमः, रक्षायै; वयं युवयोः रुद्राः भूयाम। रुद्रौ, अस्मान् स्वैः रक्षाभिः रक्षतम्; अस्मान् त्रायतं स्वेन त्राणेन, यथा वयं शत्रून् स्वबलात् अभिभवेम। न अस्माभिः, शरीरेण, कस्यचित् अद्भुतकर्मणः आत्मानं भुञ्जीमहि, नावशिष्टेन, नापि क्षयेण। आगच्छतम्, हे वरुण-मित्र, स्तुतिप्रियौ, एतत् शोभनं यज्ञं संप्राप्तुम्। युवां, वरुण-मित्र, सर्वस्य ज्ञातारौ, राजानौ, अस्मभ्यं सम्पूर्णं मेधां दत्तम्। सोमं सुतं पिबथः, वरुण-मित्र, यज्ञीयौ; एतं सोमं पातुम् आगच्छतम्। मित्राय च वरुणाय च वयं गीतानि यच्छामः, यथा अत्रिः यजमानः; यज्ञियं कुशं उपविशतम्, सोमपानाय। नियमेन, युवां, ऋतस्य रक्षिणौ, नरां नेतारौ, दृढेषु स्थानेषु तिष्ठथः; सोमपानाय, यज्ञियं कुशं उपविशतम्। मित्र-वरुणौ, यज्ञं गृह्णीतम्, हविर्दाय; सोमपानाय, यज्ञियं कुशं उपविशतम्। यत्र यत्र अद्य, हे अश्विनौ, दिवि, पृथिव्याम्, अन्तरिक्षे वा, दूरस्थौ वा, निकटस्थौ वा, बहुधा वा, वर्तेथे, हे बहुभोजिनौ, तत्र आगच्छतम्। युवां, सततम् उद्योगिनौ, बहुशः सहायान् वहन्तौ, विविधाभिः रक्षाभिः युक्तौ, अद्भुतयुजौ, शीघ्रगौ, अहम् आह्वये। अद्भुतानां कृते, अद्भुतरूपाणि युवाभ्यां कृतानि; रथचक्रम् युज्यथः; महता वीर्येण, युवां, लोकान् परिधावथः, द्वौ नाहुषस्य युगौ परिवर्तयन्तौ। यद् यद् युवयोः अनुग्रहेण क्रियते, तत् सर्वं स्तुत्यं भवति; नानारूपप्रभवौ, युवां अस्माकं सह बान्धवौ अभवताम्। यदा सूर्याया रथं आरोहति, सदा शीघ्रं सुयुज्यं च, तदा युवयोः परितः रक्तपक्षिणः पतन्ति, सूर्यरश्मयः प्रस्फुरन्ति। युवयोः रात्रिः सावधानं, सौम्यचित्तम्; यदा युवयोः अद्भुतं पोषदं तापं, हे नासत्यौ, उपभुज्यते। युवयोः बलवान् शङ्खः शृणोति, युवयोः अश्वयुगं स्पर्धासु प्रसिद्धम्; युवाभ्यां रक्षाभिः, हे अश्विनौ, अत्रिः पुनः प्रत्यागच्छत्। मधुरं मधुवन्तं पोषदं पानं, हे रुद्रौ, युवां पिपथः; यदा समुद्रं तरथः, पक्वान्नानि बलं वहन्ति। सत्यम्, हे अश्विनौ, युवां हर्षदौ इति आहुः; तानि युवयोः यात्राः, अत्यन्तं आहूताः, ताः एव परमं प्रियाः। एते स्तुतयः, वृद्धिमन्तः, अश्विनयोः परमं शुभं भवन्तु; याः वयं रथकाराः इव रचितवन्तः, ताः महता श्रद्धया उक्ताः। कुत्र, हे दिव्याश्विनौ, अद्य दिवि, चेतसिनौ? इदं शृणुतं, हे महादातृ, अत्रिः युवां आह्वयति। कुत्र, के, खलु, प्रख्यातौ दिवि, हे नासत्यौ? केषु जनेषु युवां युध्येथे, केषां नद्यः सह वसथः? कं सहायथः, कं गच्छथः, कस्य रथं युञ्जाथः? कस्य स्तोत्रेषु रमध्वे? वयं ते स्याम, येषां युवाभ्यां प्रियः। नगरवासिनं अपि, निपातितं, युवां पुनः नगरं नयथः; यदा चोरं गृह्णीथः, सिंहः यथा गुहायाम्। च्यवनं वृद्धं, युवां जरा अपाक्रान्तवन्तौ, बन्धात् मोचयित्वा, यदा पुनः युवानं कृतवन्तौ, भार्यायाः कामं पूरयन्तौ। अत्र वः गायकः अस्ति; वयं युवयोः दर्शने तेजसि च वर्तामहे; अद्य, हे प्रख्यातौ, माम् उपसृत्य साहाय्यं दत्तं, हे बलदातृ। केषां नराणां अद्य, हे अश्विनौ, दानशीलतमः? कः प्रज्ञावान् कविः प्रावृत्त्या? कः यज्ञैः धनाश्वविजयी? युवयोः श्रेष्ठः रथः, हे अश्विनौ, अत्र आगच्छतु; बहवः, वः कामिनः, उत्तानहस्ताः नराणाम् मध्ये तिष्ठन्ति। अस्माकं स्तुतिः, मध्विव मधुरा, युवाभ्यां प्रियं भवतु; युवां, विशददृष्ट्या दानैश्च, समीपं आगच्छतम्, श्येनवद् दत्तम्। यदा यदा, हे अश्विनौ, एतां स्तुतिं शृणुथः, तदा युवयोः दानहस्ते पूर्णौ स्याताम्, युवयोः महादानानि समृद्धानि सन्तु। गायकः स्तुत्या युवयोः प्रियं, बलिनं, धनवाहिनं रथं भूषयति, हे अश्विनौ; मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। शीघ्रं आगच्छतम्, हे अश्विनौ, सर्वान् विघ्नान् अतिक्रम्य; अद्भुतौ, सुवर्णचक्रौ, मुदितौ, नद्याभिः युक्तौ—मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। धनानि वहन्तौ, हे अश्विनौ, अस्मान् प्रति आगच्छतम्; रुद्रौ, सुवर्णचक्रौ, गृह्णन्तौ, धनदौ—मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। युवयोः बलिनि धनानि रथे स्थाप्यन्ते, वाचि अपि तत्र निवेशिते; चित्रमृगः, हरिणः, युवाभ्यां अद्भुतं करोति—मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। प्रबुद्धया बुद्ध्या, रथाय उत्सुकौ, आह्वानस्य सज्जौ, हे अश्विनौ, पतितं च्यवनं रक्षथः—मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। युवाभ्यां, हे नरौ, मनःयुग्याः अश्वाः, शिशिरेण स्निग्धाः, आगच्छन्ति; पक्षिणः पानाय आनयन्तु, शुभैः चिन्तनैः सह, हे अश्विनौ—मम मधुरां स्तुतिं शृणुतम्। एवं मित्र-वरुण-आश्विनादीन् आदित्यांश्च, ऋषयः श्रद्धया स्तुवन्ति, तेषां कृपया, ऋतस्य पालनं, धनं, आयुः, पुत्रपौत्रसमृद्धिं, च्यवनस्य पुनरुत्थानं, च सर्वं प्राप्नुवन्ति।