आदित्याः वरुणः मित्रः अर्यमा च, दिव्यं धर्मं स्थिरं पूज्यं च जगति स्थापितवन्तः। एते परमं स्वाराज्यं धारयन्ति, सर्वेषां देवानां मध्ये श्रेष्ठाः सन्ति। यदा वरुणः मित्रश्च स्वर्णमयेऽसने उपविशतः, तदा जनानां पालयितारौ भूत्वा महतीं प्रीतिं दातुम् अर्हतः। सर्वज्ञौ हि वरुणः मित्रः अर्यमा च, सर्वं पश्यन्ति, नियमवत् मृत्यून् अनिष्टात् रक्षन्ति। सत्यधृतयः सन्तः, ऋतेः संस्पर्शिनः, सर्वेभ्यः सन्ततिषु धर्मिष्ठाः, उत्तमान् मार्गदर्शकाः, उत्तमान् दातारश्च, दुःखात् अपि जनान् विस्तीर्णे क्षेत्रे स्थापयन्ति। कः नु मानवः, हे मित्रवरुणौ, युष्मान् स्तुतवान्? यः कश्चन मनसा युष्मान् चिन्तयति, स एव अत्रीन् अपि चिन्तयति। उन्नतया वाचा मित्रवरुणयोः स्तुतिर्मम; यौ महद्राजानौ, बलेन चोन्नतौ। मित्रवरुणौ घृतश्चुत् पृष्ठौ, देवेषु प्रसिद्धौ, दिव्येषु स्तुतौ। पृथिव्याः महद्वित्तं, दिव्यं च धनं, नः ददातुं समर्थौ; देवेषु महद्वः बलं। सत्येन सत्यं संयुञ्जाते, दृढं विवेकं विचिन्वन्ति; अनृतशून्यौ, बलं वर्धयतः। दिवा पृथिवी, वर्षदायिनी, आपां पतयः च, दानुमत्याः विशालं गर्तं विचिन्वन्ति। त्रिणि क्षेत्राणि, हे वरुण, त्रिणि दिवः, त्रिणि च, हे मित्र, येषां मध्ये व्याप्नुथः; युवां नित्यं वर्धमानौ, राज्ञो धर्मं पालयतः, अच्युतं ऋतं रक्षतः। दुग्धवत्यः गावः, हे वरुण, तव; मधुमतीरपः, हे मित्र, तव; त्रयः वीर्यवन्तः वृषभाः, बीजवाहिनः, त्रिषु पृष्ठेषु दीप्तिमन्तः तिष्ठन्ति। प्रातः अदितिं देवीं अहं आह्वयामि, मध्याह्ने सूर्ये उदिते; धनाय, मित्रवरुणौ, सर्वसमृद्धये, सन्तत्याः कल्याणाय च। युवं तेजस्विनः लोकस्य च व्याप्नः, हे दिव्य आदित्याः, दिव्यस्य भूम्याः च; अमराः देवाः, हे मित्रवरुणौ, युवयोः दृढं धर्मं न निवारयन्ति। युष्मासु हि महती सहायता; अद्य, हे वरुणमित्रौ, अहं शुभमनुग्रहम् इच्छामि। वयं सत्याः सन्तः, युवयोः अनुग्रहं रक्षायै प्राप्नुमः; युवयोः रुद्रत्वं गच्छेम। रुद्रौ, युवयोः रक्षाभिः नः पालयतम्; त्रातृत्वेन नः उद्धारयतम्, यथा वयं शत्रून् स्वबलात् जयेयुः। नः कदापि, शरीरैः, कस्यचित् अद्भुतस्य तेजः न अंशेन न क्षयेण न उपयुज्याम। मित्रवरुणौ, स्तुतिप्रियौ, अस्माकं समीपं आगच्छतम्; एतं सुन्दरं यज्ञं उपसेदतम्। युवां हि, हे वरुणमित्रौ, सर्वस्य प्राज्ञौ अधिपती; स्वामिनौ भूत्वा, पूर्णं विवेकं अस्मभ्यं दत्तम्। सोमपिष्टं, हे वरुणमित्रौ, उपसेदतम्; इमं सोमं पातुम् आगच्छतम्। मित्रवरुणयोः स्तोत्राणि, अत्रिवत्, वयं समर्पयामः; सोमपानाय बार्हिषि उपविशतम्। व्रतेन स्थिराश्रयौ, ऋतस्य धारकौ, नरां नेतारौ; सोमपानाय बार्हिषि उपविशतम्। मित्रवरुणौ, हविर्निमित्तं यज्ञं स्वीकुर्वन्तु; सोमपानाय बार्हिषि उपविशतम्। यत्र कुत्रापि अद्य, हे अश्विनौ, दूरतः वा समीपतः वा, बहुषु स्थानेषु, हे बहुभोजिनौ, अन्तरिक्षे वा, इह आगच्छतम्। अत्र, हे नित्यक्रियावन्तौ, बहुधा सहायान् वहन्तौ, बहु रक्षाभिः, अद्भुतयुजौ, शीघ्रगौ, अहं युवां कृते आह्वयामि। अद्भुतस्य कृते, युवां अनेकानि अद्भुतरूपाणि कृतवन्तौ; रथचक्रं योजितवन्तौ; महता बलिना, क्षेत्राणि शीघ्रं परितः सञ्चरथः, द्वयोः नाहुषयोः युक्तीः परिवृत्य। यद् यद् युवयोः अनुग्रहेण कृतं, तत् सर्वं स्तुतये; नानारूपयोः, नानाजातयोः च, युवां अस्माकं बान्धवौ अभवताम्। यदा सूर्यां युवयोः रथे आरोहति, यो नित्यं शीघ्रः सुलभयुजः च, तदा युवां परितः रक्तपक्षिणः पतन्ति, सूर्यस्य रश्मयः प्रकाशन्ते। युवयोः रात्रिः, हे नरौ, सदा सजग्, सौम्यचेतसा; यदा अद्भुतं, पुष्टिदं तेजः, हे नासत्यौ, उपभुज्यते। युवयोः महद् घोषः श्रूयते, युवयोः रथयुजः स्पर्धायाम् प्रसिद्धाः; रक्षाभिः, हे अश्विनौ, अत्रिः मानवः पुनः प्रत्यागतः। मधुरं मधुवाहि, पुष्टिकरं पेयम्, हे रुद्रौ, यद् युवां सिञ्चथः; यदा समुद्रं तरथः, पक्वानि अन्नानि बलं ददाति। सत्यम्, हे अश्विनौ, युवां हर्षदायकौ इति आह्व्ये; तानि यात्राणि, अतिशयेन आहूतानि, तानि एव अतिशयेन कृपणीयानि। एते स्तोत्राणि, वृद्धिं कुर्वन्ति, अश्विनयोः परममङ्गलानि स्युः; यानि वयं रथकारवत् रचितवन्तः, महता श्रद्धया उक्तानि। कुत्र युवां, हे दिव्याश्विनौ, अद्य दिवः, हे स्मृतिमन्तौ? एतत् शृणुतम्, हे महादातारौ; अत्रिः युवां आह्वयति। कुत्र ते, कुत्र खलु, प्रसिद्धौ दिवि, हे नासत्यौ? केषां जनानां मध्ये युवां युध्येथे, केषां नद्यः सह वसथः? कस्य सहायं कुरुथः, कं पश्यथः, कस्य रथे युञ्जथः? कस्य स्तोत्रे रमध्वे? वयं त एव स्याम, येषां अनुग्रहः लभ्यते। नगरवासिनम् अपि, बहिर्निर्वासितम्, युवां पुनः नगरे स्थापयथः; यदा चोरं गृह्णीथः, सिंहवत् गुहायाम्। च्यवनं वृद्धं, युवां जरा अपाक्रान्तवन्तौ, बन्धनात् मुक्तवन्तौ; यदा तं पुनर्युवानं कृतवन्तौ, भार्यायाः कामम् अपूरयतम्। अत्र एव, युवयोः गायकः अस्ति; वयं दृश्याय यशसे च युवयोः; अद्य, हे प्रसिद्धौ, मम साहाय्येन आगच्छतम्, हे बलदायकौ। एवं, ऋषयः, देवाः, मनुष्याश्च, मित्रवरुणाश्विनादीन् स्तुत्वा, तेषां कृपां, रक्षां, बलं च प्रार्थयन्ति, यज्ञैः सोमपानैः स्तोत्रैश्च तान् आह्वयन्ति, तेषां दिव्यैः कर्मभिः, कृपया च, सर्वे सुखमवाप्नुवन्ति।