सर्वेभ्यः श्रेयसे, अहं प्राचीनान् मित्रावरुणादीन्, श्रेष्ठान् सहायकान्, अश्वैः सुशिक्षितैः, स्पष्टबुद्धिभिः, बलस्य जयाय, शीघ्रगमनाय आह्वयामि। ते हि पूर्वे सखायः सदा सहाय्यं कुर्वन्ति। यदा दुःखात् मोचनम् इच्छामः, तदा मित्रः स्वेन अनुग्रहेण स्वगृहं नयति; मित्रस्य हि कृपा नित्यं सन्निहिता, तस्य सौमनस्यं महदस्ति। वयं मित्रस्य पावनस्य संरक्षणे स्थेयाम, यशस्विनो वयम्, पापरहिताः, तव नेतृत्वे, सदा वरुणस्य च कृपया युक्ताः स्याम। मित्रावरुणौ, युवां एषां जनानाम् अधिपती, पालयथः, न अस्माकं दातारं परित्यजेताम्, न ऋषीणां संरक्षणं न्यूनं कुर्यातम्। प्राज्ञाः साक्षिणः, हे देवाः, मर्त्याः युवां, हे वरुण, तेजस्विनं ऋतस्य पालकं, प्रार्थयन्ते; सः आत्मानं युष्मभ्यं महत्सवाय समर्पयेत्। युवयोः अचलं साम्राज्यं, सत्यं ऐश्वर्यं; युवयोः आज्ञया तेजः मनुष्येषु प्रतिष्ठितम्। वयं युवां रथाय, विशालं पशूनां क्षेत्रं, स्तुत्यं दानं च प्रार्थयामः, स्तोत्रैः पूजयामः। युवां, मित्रावरुणौ, प्राचीनैः कौशलैः, लिङ्गेन जनान् अवलोकयथः, विशुद्धबुद्धी। सा ऋतुः, हे पृथिवि, ऋषिभ्यः प्रसिद्धा, सदा अमरा, प्रवहन्ती, स्रवोभिः पूरिता। यदा, हे मित्र, वयं च प्राज्ञाः, तव अनुग्रहेण, विशालं संरक्षणं, स्वराज्यं च प्रार्थयामः। युष्माभिः, हे देवाः, अचलं पूज्यं महद् ऋतं स्थापितम्, हे आदित्या; वरुण, मित्र, अर्यमन्, युष्माकं सर्वोच्चं साम्राज्यं अस्ति। यदा युवां, वरुणमित्रौ, सुवर्णासने उपविशतः, जनानां धारकौ, तदा अनुग्रहं दत्तः, हे महाबलिनौ। सर्वज्ञौ वरुणमित्रार्यमाणः सर्वं पश्यन्ति; नियमवत्, मर्त्यान् पापात् रक्षन्ति। ते हि सत्याः, ऋतस्पृशः, यज्ञेषु धर्मिष्ठाः, उत्तमनेतारः, उत्तमदातारः, दुःखात् अपि विस्तीर्णं स्थानं ददति। कः मर्त्येषु युवां स्तुतवान्—मित्रं वा वरुणं वा? सा भावना युवां प्रति प्रवर्तते, सा भावना आत्रीणां प्रति प्रवर्तते। उच्चैः स्वरैः मित्रवरुणौ गायाम; ते हि महद् साम्राज्यं, महाबलिनौ, उच्चस्थौ। मित्रावरुणौ, घृतमूलकौ, देवेषु यशस्विनौ, दिव्येषु स्तुतौ। ते नो महद् पृथिव्याः धनं, दिव्यं च संपदः ददातु; युष्माकं बलं देवेषु महदस्ति। सत्यम् सत्येन संयोजयन्ति; तेजस्वितां इच्छन्ति; अनृतरहितौ, मित्रावरुणौ, बलवंतौ वर्धेते। द्यावापृथिवी, वर्षदायिनी, आपां पतयः, दानुमत्या विशालं गर्तं इच्छन्ति। त्रयः लोकाः, हे वरुण, त्रयः दिवः, त्रयः अन्तरिक्षस्य प्रदेशाः, मित्र, युवाभ्यां धार्यन्ते; युवां, सदा वर्धमानौ, राज्ञः ऋतं पालयथः, अविच्छिन्नं धर्मं रक्षथः। गावः, सोमपूर्णाः, हे वरुण, तव; मधुप्रवाहाः नद्यः, मित्र, तव; त्रयः महाबलिनः वृषभाः, बीजवाहिनः, त्रिषु आसनेषु तेजस्विनः। प्रातःकाले अदितिं देवीम् आह्वयामि, मध्याह्ने सूर्ये उदिते; धनाय, मित्रावरुणौ, सर्वसमृद्धये, सन्तानस्य कल्याणाय च। युवां, हे दिव्य आदित्या, तेजोवतीं भूमिं, अन्तरिक्षं च धारयथः; अमराः देवाः, मित्रावरुणौ, युवयोः दृढं ऋतं न विघ्नयन्ति। युवयोः साहाय्यं बहु; अधुना, वरुणमित्रौ, अहं शुभं अनुग्रहम् इच्छामि। वयं सत्याः सन्तः, युवयोः अनुग्रहं रक्षाय प्राप्नुयाम; वयं युवयोः रुद्राः भवेम। रुद्रौ, अस्मान् रक्षतम्; अस्मान् तव रक्षाभिः त्रातुम्; अस्मान् स्वबलस्य साहाय्येन शत्रून् जयेम। न अस्माकं शरीरेण कस्यचित् मायया युक्तं तेजः अनुभवाम; न शेषेण, न क्षयेण। आगच्छतं, हे वरुणमित्रौ, स्तुत्ये प्रीत्या; एतं शोभनं यज्ञं उपसदितम्। युवां, वरुणमित्रौ, सर्वस्य प्राज्ञाः अधिपती; स्वामिनौ, अस्मभ्यं पूर्णां बुद्धिं दत्तम्। सोमपाने, वरुणमित्रौ, युवां आहूतौ; इमं सोमं पातुम् आगच्छतम्। मित्रावरुणयोः स्तोत्रं यच्छामः, आत्रिवत्; बर्हिषि उपविश्य सोमपानाय। व्रतेन स्थिराः, सुरक्षितगृहेषु स्थितौ, ऋतस्य धारकौ, नराणां नेतारौ; बर्हिषि उपविश्य सोमं पातुम् आगच्छतम्। मित्रावरुणौ, यज्ञं नो गृह्णीताम्, हविर्हेतवे; सोमपानाय बर्हिषि उपविश्यताम्। यत्र यत्र अद्य, हे अश्विनौ, स्थः, दूरं वा समीपं वा, बहुषु स्थानेषु वा, हे बहुभोजिनौ, अन्तरिक्षे वा—अत्र आगच्छतम्। अत्र, हे सदा क्रियावन्तौ, बहुभिः साहाय्यैः, नानारक्षाभिः, अद्भुतयुजौ, शीघ्रगामिनौ, अनुग्रहेण आह्वयामि। युवां बहूनि अद्भुतरूपाणि अद्भुताय कृतवन्तौ; युवयोः रथचक्रं युक्तम्; महता वीर्येण लोकान् तरन्तौ, द्वयोः नाहुषयोः युगं परिवर्तयन्तौ। यद् युष्माभिः अनुग्रहेण कृतं, तत् सर्वं स्तुत्यं; नानाजन्यौ, नानारूपौ, युवां अस्माकं स्वजनौ अभवताम्। यदा सूर्यायाः रथं आरोहति, सदा शीघ्रं सुलभयुजं, तदा युवां परितः रक्तपक्षिणः व्रजन्ति, सूर्यकिरणाः प्रकाशन्ते। युवयोः रात्रिः सजाग्रः, हे नरौ, सौम्येन मनसा; यदा युवयोः अद्भुतं, पुष्टिदं तापः, हे नासत्यौ, उपभुज्यते। एवं ऋषयः, भक्ताः, मित्रावरुणाश्विनादीन्, प्रार्थयन्ति, स्तुवन्ति, यज्ञैः पूजयन्ति, तेषां कृपया सुखं, ऐश्वर्यं, संरक्षणं च प्रार्थयन्ति।