सर्वेभ्यः प्रार्थना, हे सविता, तव प्राचीनपथानां, धूलिरहितानां च, मध्याकाशे निर्मितानां मार्गानां प्रति, अद्य एतेषां मार्गैः सह, यत्र गमनं सरलम्, अस्मान् रक्षस्व, देवता, यः वाचं वदतु। हे अग्नि, सर्वजनानां शक्तिमान्, देवगणानां मध्ये महाबाहो, त्वं प्रार्थना, स्तोत्रैः च आह्वयामः, यं सर्वे अन्ये अपि अन्विष्यन्ति। जनाः तव पूजां कृत्वा, बलवतीं अग्निम् स्थापितवन्तः, तस्मिन् व्रते, आज्ञया त्वं उपस्मरेम, यः प्रतियोगितासु सहायकः स्यात्। त्वं सर्वज्ञः, सन्देशदूतः, हुतरः च, यः तव महाकान्तिः आकाशं स्पृशति। देवाः वरुणः, मित्रः, आर्यमन् च तं प्राचीनसन्देशदूतं स्थापितवन्तः, यः अग्नि, यः यः तव सेवा करोति, सः सर्वं धनं जयति। हे हुतर, गृहपति, अग्नि, त्वं जनानां मध्ये सन्देशदूतः, यत्र सर्वाणि स्थिरं नियमाः संचितानि, यानि देवाः स्थिरताम् अकरोत। त्वं भाग्यशाली, युवा च, अग्नि, सर्वं यज्ञं तव उपास्यते; अतः, आज च, भविष्ये च, देवतानां पूजनं वीर्येन कुरु। इत्यस्मिन् प्रकारेण, श्रद्धालवः अग्निं प्राप्नुवन्ति, आत्मनियामकः, नमः कृत्वा; तेषां अर्पणैः मनुष्याः अग्निं प्रज्वालयन्ति, दुःखं पारं कुरुते। वृत्रं हत्वा, ते द्वौ लोकौ पारं गत्वा, निवासाय विस्तृतं स्थानं कृतवन्तः; कण्वः, वृषः, यः कीर्तिं आह्वयति, गवां प्रतियोगितासु अश्ववत् निनादं करोति। एकत्र उपविश्य, त्वं महात्मा, पूज्यः च प्रकाशितः; त्वं तव रक्तवर्णं धूमं प्रक्षिप; हे अग्नि, त्वं यः श्रेयः, यः महोत्सवः। यः देवाः मनुं इह स्थापितवन्तः, यः यज्ञाय सर्वथा उपयुक्तः, अर्पणानां वहकः; यं कण्वः, शुद्धः अतिथि, प्रज्वालयति, धनदायकः, यः वृषः, यः प्रशंसितः, सः। हे अग्नि, यं कण्वः शुद्धः अतिथि, सत्येन प्रज्वालयति—तस्य प्रदीप्तिः प्रकाशते, एषां स्तोत्राणां अग्निं वर्धयामः। हे अग्नि, त्वं सम्पदां पूर्तिकर्ता, तव स्वाभाविकशक्तिः देवेषु वर्तमानम्; त्वं बलस्य च कीर्तिम् अधिपः; कृपया अस्माकं प्रति महान्। उदितः अस्माकं साहाय्याय, स्थिरः सविता इव; उच्चः स्यात् बलवर्धकः, यदा स्तोत्रैः अर्पणैः त्वां आह्वयामः। ऊर्ध्वं रक्षस्व, उपरि तव चिह्नेन; सर्वं शत्रुं दग्ध्वा, जीवनाय रथं प्रकटय; देवेषु कृपां प्रदर्शय। रक्षस्व, अग्नि, दैत्यात्, दुःखात् च रक्षस्व, दुष्टात् च; रक्षस्व, हुतार, महाकान्ति, यः युवा। काष्ठपाणिना, दुष्टानां सर्वतः दण्डय, हे शत्रुं चित्तं कुर्वन्; न कश्चित् मनुष्यः, दुष्कृत्यानां रञ्जितः, अस्माकं शत्रुः भूत्वा वा। अग्निः शक्तिं दत्वा, अग्निः समृद्धिं कण्वाय ददाति; अग्निः मित्रं, शुद्धः अतिथि, आगत्य यः प्रशंसितः। अग्निना, दूरात् तुर्वशं यदुं च आह्वयामः, शक्तिमान् देवः; अग्निः अववस्थां, बृहद्रथं च तुर्वितिं दस्युं जित्वा। मनुः त्वां स्थापितवान्, अग्नि, शाश्वतं मानवता दीपः; कण्वः, सत्यजः, त्वां प्रज्वालयति, यं जनाः सम्मानन्ति। महान्, भयानकः अग्नि, यः अग्निनः ज्वाला, अजयः; सदा दैत्यं च शत्रुं च दूरं करोति; सर्वं शत्रुं दग्ध्वा। आनन्देन, मारुतगणः, अजयः च, रथेषु, कण्वाः तव स्तोत्रं गायन्तु। यः चित्तवाले, चित्तवाले, चित्तवाले, तस्य रथानां ध्वनिः। तव शक्तिमान्, तव महाकान्तिः, तव चेष्टाः, यः पर्वतं च कम्पयति। यस्य युज्यते, पृथिवी, पतिव्रता इव, जनानां स्वामी, तस्य मार्गे। निश्चितं तेषां सुतानां, मातरः पोषयन्ति, यदा तेषां बलं द्विगुणितं। सुताः ऊर्ध्वं तेषां वाचं प्रदर्शयन्ति, यथा युज्यते, यथा चेष्टन्ति। यदा च, हे मारुत, जनाः तव शक्तिं न सहन्ति, तदा तेषां पर्वतं कम्पयन्ति। यदा मारुतः गच्छन्ति, तदा ते मार्गे सन्निविष्टाः; कश्चित् निश्चितं तान् श्रूयते। त्वं शीघ्रं गच्छ; तव कृपा कण्वेषु वर्तमानः; तत्र, निश्चयेन, तव मार्गे आनन्दं करोति। सत्यं, तव कृते आनन्दः; वयं तत्र, यथा वयं सम्पूर्णं जीवनं जीवेम। कथं, प्रियः, त्वं अस्मान् धारयसि, यथा पिता पुत्रं हस्ते धारयति, यः यज्ञपत्त्रैः सज्जितः। कुतः, हे मारुत, किमर्थं गच्छसि, स्वर्गात् वा पृथिव्याः? कुत्र तव गवां न भ्रमन्ति? कुतः, हे मारुत, तव नूतनं कृपां, कुत्र तव उत्तममार्गः? कुत्र तव सर्वाणि आशीर्वादाः? यदि त्वं, प्रिष्ण्याः गर्भात्, मर्त्यः स्याः, तर्हि तव उपासकः अमर्त्यः स्यात्।