सर्वे देवाः, मेधावीः, मानवान् यथायोग्यं मार्गं दर्शयन्ति, यज्ञेषु आह्वानं श्रुण्वन्ति च। यज्ञार्हाः ते, शत्रुनाशकाः, तेजस्वी धनानि अस्मभ्यं प्रददातु। देवी, रथकारवत्, एषा स्तुतिः दार्भ्याय उर्म्यपुत्राय वहतु। अदिति! सोमनिष्पीडने, रथयुद्धे च, मम इच्छाः न दूर्यन्ते; त्वं मम संवादं कुरु। अत्र रथकारः, उदारः, धन्येषु स्थलेषु, पर्वतेषु आश्रयः अस्ति। सत्येन सत्यम् आच्छादितम्—तत्र स्थिरं स्थानम्, यत्र सूर्यस्य अश्वाः विमुक्ताः; शतशः सह स्थिताः, अहं तं तेजस्विनं देवेषु महत्तमं अपश्यं। एषा महिमा, मित्रवरुणयोः; दिवा स्थिताः तां महिमाम् उत्थापयन्ति। सर्वाः गावः तयोः प्रवाहस्य वर्धयन्ति, एकः अक्षः तयोः रथं पर्यवर्तयति। मित्रवरुणौ, राजानौ, महिमा द्वारा पृथिवीं दिवं च धारयन्ति; ओषधीन् वर्धयन्ति, गावः वर्धयन्ति, वर्षं वर्षयन्ति, दीर्घायुः ददाति। युष्माकं सुयुक्ताः शीघ्रपादाः अश्वाः रथं आकृष्य आगच्छन्तु; घृतस्य प्रवाहाः युष्माकं कृते सिद्धाः, दिवः नद्यः युष्माकं प्रति प्रवहन्ति। प्रसिद्धा, अव्यभिचारिणी बुद्धिः अनुसर्यते, यज्ञपीठवत् मन्त्रेण रक्षितम्; मित्रवरुणौ, इलया सह, गम्भीरे स्थले स्थीयन्ते। निर्दयेन, यथायोग्यं कर्मणि हस्ताभ्याम्, मित्रवरुणौ, इलया सह, रक्षन्ति; अप्रतिरोधनौ राजानौ, सहस्रस्तम्भं ऋतं धारयन्ति। यस्य सुवर्णमयी नाडी स्तम्भः च दीप्तिमन्तौ, दिव्यैः अश्वैः रथवत् प्रकाशेते; शुभे क्षेत्रे, चिन्हिते, समृद्धे, युष्माकं मधुरं अनुग्रहम् अवाप्नुयाम। प्रभाते, सूर्यस्य सुवर्णमयी आकृति स्तम्भः च उत्थाप्यते; मित्रवरुणौ गम्भीरात् उत्थाय अदितिं दितिं च पश्यतः। विशालया, अव्यभिचारिण्या, उदारया रक्षया, मित्रवरुणौ, जगतः रक्षकौ, अस्मान् रक्षतं; यत्नवन्तः वयं जीवेम, समृद्धिं च प्राप्नुयाम। मित्रवरुणौ, सत्यस्य रक्षकौ, रथे स्थितौ, दिव्ये दिवि ऋतं धारयन्ति; यं युष्माकं अनुग्रहः, तस्मिन्नेव दिवः मधुरं वर्षं पतति। सर्वेषां भूतानां अधिपती, मित्रवरुणौ, सभायां प्रज्ञया दीप्तिमन्तौ; वयं वर्षं, उदारं, अमृतं च याचामः—विद्युतः दिवि पृथिव्यां गच्छन्ति। मित्रवरुणौ, बलिनौ, गोमन्तौ, दिवि पृथिव्यां अधिपती, मनुष्योमध्ये प्रज्ञावन्तौ; अद्भुतैः मेघैः शब्दं कुर्वन्ति, दिवि वर्षं वर्षयन्ति, असुरस्य शक्त्या। मित्रवरुणयोः शक्तिः दिवि स्थितम्; सूर्यः दीप्तायुधेन गच्छति; तं मेघेण वर्षेण च आच्छादयन्ति, पर्जन्यस्य मधुरधाराः प्रवहन्ति। मरुतः स्वर्णमयीं, सुखसाध्यां रथं युञ्जन्ति, स्पर्धायां वीरवत्; दीप्तविद्युतः अन्तरिक्षे गच्छन्ति, मित्रवरुणौ दिवः वर्षं वर्षयन्ति, तस्य धनं दुहन्ति। पर्जन्यः घोषमयम् उज्ज्वलम् वाक् वदति, मित्रवरुणौ; मरुतः तयोः अद्भुतशक्त्या मेघेषु स्थिताः, निर्मलायां रक्तायां दिवि वर्षं वर्षयन्ति। मित्रवरुणौ, विवेकपूर्वकं, ऋतं रक्षन्ति, असुरशक्त्या धर्मं रक्षन्ति; सत्येन सर्वेषु लोकेषु शासनं कुर्वन्ति, सूर्यं, अद्भुतरथं, दिवि स्थापयन्ति। स्तुत्या वरुणं दण्डधारिणं, मित्रं च आह्वयामः; बलवद्भिः बाहुभिः, प्रकाशं यच्छन्तः, पुरुषवत् गच्छामः। तौ बाहू, प्रज्ञया निर्देशितौ, अस्माकं स्तुत्याय आगच्छन्तु; युष्माकं अनुग्रहः सर्वेषु जनेषु याच्यते। मित्रस्य पथं प्राप्नुयाम्, तस्य मार्गे चरामि; प्रियायां निर्दोषायां रक्षायां अस्माकं सहवासः अस्तु। मित्रवरुणौ, युष्माभ्यां उपयुक्तं स्तोत्रं स्थापयामि; युष्माकं गृहे, उदाराणां गायकानां च, प्रसिद्धिः अस्ति। मित्रः सौम्यसाधैः, वरुणः च, अस्माकं सभायां आगच्छेतां; युष्माकं गृहे, उदाराणां मित्राणां च, वृद्धिं ददातः। वरुण, मित्रवरुणौ, महद् अधिपत्यं धारयन्ति; अस्माकं बलाय, धनाय, स्वास्थ्याय, विस्तीर्णं स्थानं कुरुतम्। प्रभाते, दिव्यशक्तियुक्तौ पूज्यौ, श्वेतगवां सह, सोमं नीत्वा, पुरुषाः गच्छन्ति, गजरूपेण पादैः, स्तुतिप्रकाशितमुखैः। यः पश्यति, सः मेधावी; सः देवसभायाम् अस्मभ्यं वदतु—यस्य वचनं वरुणः वा मित्रः वा स्वीकुर्वन्ति। तौ, राजानौ, दीप्तिमन्तौ, दूरकीर्तियुक्तौ, सत्यम् अधिपती, ऋतेन प्रत्येकं वंशे धर्मिष्ठौ। साहाय्याय, पूर्वान् मित्रवरुणौ, उत्तमान् सहायकान्, शुभाश्वान्, स्पष्टबुद्धीन्, बलाय, शीघ्रगमनाय आह्वयामि। दुःखात् अपि, मित्रः गृहे नयति; तस्य अनुग्रहः सदा वर्तते, तस्य शुभेच्छा उदारः। मित्रस्य रक्षायाम्, प्रसिद्धायाम्, पापरहितायाम्, युष्माभिः निर्देशिताः, सदा वरुणस्य अनुग्रहसहिताः वयम् स्याम। मित्रवरुणौ, एषं जनं नयतं, नेतारौ; अस्माकं उदारं न त्यजतं, ऋषीणां रक्षां न क्षपयतं। मेधावी, देवाः, मानवाः युष्मान् याचन्ति, वरुण, दीप्तऋते; सः महायत्नाय युष्मान् समर्पयेत्। तौ, अचलम् अधिपत्यं, सत्यं शासनम् धारयन्ति; तदा, आज्ञया, दीप्तं प्रकाशं जनानां मध्ये स्थापयन्ति। रथाय, विस्तीर्णगवां क्षेत्राय, स्तुत्याय दानाय, युष्माकं स्तुत्या वयं याचामः। मित्रवरुणौ, पुरातनैः कौशलैः, चिन्हेन, शुद्धबुद्ध्या, जनं पश्यन्ति। सा ऋतव्यवस्था, पृथिवि, ऋषिषु प्रसिद्धा, सदा वृद्धा, प्रवाहयुक्ता, अक्षय्या। मित्र, यदा वयं मेधाविनः, तव अनुग्रहदृष्ट्या, विस्तीर्णाय रक्षायै, स्वाधीनतायै, यतामः।