महान्तः पर्वताः अपि तव निनादं श्रुत्वा भयभीतः भवन्ति, दिवः शिखरः कम्पते; यदा यूयं मरुतः शूलैः क्रीडन्तः जलानां समूहवत् एकत्र समागच्छथ। ते दिव्याः स्वर्णमालिनः स्वबलैः देहं आवृत्य तिष्ठन्ति; यशः प्राप्त्यर्थं, तेजस्विनः, रथेषु बलवन्तः, एकत्र मिलित्वा स्वस्वरूपे महान्ति कर्माणि कृतवन्तः। न ते ज्येष्ठः, न च कनिष्ठः; सर्वे भ्रातरः, सौभाग्याय सह मिलित्वा वर्धिताः। तेषां युवा पिता, प्रज्ञवान् रुद्रः, तथा पुष्टिदायिनी माता प्रिष्णि, मरुतः शुभदिनानि ददाति। यद् यत् उच्चतमं, मध्ये, अथवा अधमं, हे सौभाग्यवन्तः मरुतः, तत् दिवि वर्तते—तस्य, हे रुद्राः, अथवा अग्नेः, यज्ञेन आवाहितं चेत्, तद् ज्ञानं प्राप्नुयाम। यदा सर्वज्ञः अग्निः मरुतैः सह, रथैः दिव्याद् उच्चात् आनीतं सम्पादयति, तदा तैः आनन्दितैः उदारैः दातारः यज्ञिनं सोमपात्रं पूरयन्तं धनं ददतु। अग्निः मरुतैः सह, शोभमानः गीतं गायन्, सोमं पिबन्ति, हृष्टाः स्वदलेन; स्वच्छैः सर्वव्यापिभिः अमृतैः ज्वालाभिः, हे विश्वाग्ने, दिवः चिन्हेन आगच्छ। कः यूष्माकं मध्ये श्रेष्ठः, हे नरः, ये दूरात् एकैकः आगच्छन्? कुत्र अश्वाः? कुत्र रज्जवः? कथं आगच्छथ? कः पृष्ठतः सहचरः उपविष्टः? तेषां पृष्ठे अंकुशः, जघनानि प्रसारितानि, हे नरः; तातः पुत्रार्थं यथा। आगच्छत, हे वीराः, हे युवानः कुलीनाः; यथा अग्निना प्रेरिताः, तथा भवत। सनत्शाश्वस्य धनं, पशून्, शतगुणं समृद्धिं च, श्यावाश्वप्रशंसिताय दातारः, दत्त। त्वं, हे स्त्री, अनार्येषु, नास्तिकेषु न निष्ठिता, पुरुषात् अधिकं वाञ्छनीया, अधिकं स्पृहणीया भवसि। सा चतुरं, तृष्णार्तं, कामिनं विवेचयति; सा मनः देवत्वे नियच्छति। अप्रशंसितः तु वदति, "अहं पुरुषः"; सः पणिः, शत्रुः, सदा एकरूपः। युवती, उत्सुकाः, मम समीपं न आगता; मार्गः श्यावा प्रति परिवर्तितः, रक्ताः दीर्घप्रशंसितं ऋषिं, बहुप्रार्थितं, वृतवन्तः। यः मम शतं गौः दत्तवान्, दशगुणं यथा दत्तवान्, सः महिम्ना नदि तीतरः इव। ये तां शीघ्रं वहन्ति, उत्साहजनकं मधु पिबन्ति, तत्र कीर्तिं प्राप्तवन्तः। यस्य कृते दिवः पृथिवी च रथेषु शोभन्ते, स्वर्णं यथा दिवि। मरुतां सेनायाः युवा, महाबलिनः, रथवान्, दुर्जयः, दीप्तिमान्, निर्बाधः। कः जानाति, कुत्र तेषां प्रेरिताः आनन्दन्ते, सत्यम् जाताः, दोषरहिताः? यूयं, प्रज्ञवन्तः, नरान् यथायोग्यं नेतुम्, यज्ञेषु आह्वानं शृणुथ। यज्ञार्हाः, तेजस्विनः, शत्रुनाशकाः, मम प्रियं धनं पुरतः दत्त। मम स्तुतिं, हे देवी, रथवाहकवत्, दार्भ्याय उर्म्यपुत्राय नय। सोममर्दने, रथस्पर्धायां, हे अदिति, मम वाक्यं ब्रूहि; मम इच्छा न निवर्तते। अत्र रथवाहकः, उदारः, धनाढ्येषु स्थलेषु, पर्वतेषु आश्रितः वसति। सत्येन सत्यं आच्छादितम्, तव दृढं स्थानं, यत्र सूर्यस्य अश्वाः मोक्ताः; दशशताः एकत्र स्थिताः, अहं तं महत्तमं देवेषु तेजस्विनं दृष्टवान्। हे मित्रवरुणौ, एषा तव महिमा; स्थिताः दिनेन तद् आकाशात् आनीतवन्तः; सर्वाः गोः तव प्रवाहस्य वर्धयथः, एकं अक्षं वर्तते। यूयं, मित्रवरुणौ, महिम्ना राजानौ, पृथिवीम् आकाशं च धारयथः; वनानि वर्धयथः, गोः वर्धयथः, वर्षं वर्षयथः, दीर्घायुः दत्त। युक्ताः शीघ्रगामिनः अश्वाः रथं समीपं नयन्तु; तव घृतस्य प्रवाहः सज्जः, दिवः नदीः तव प्रति प्रवहन्ति। प्रसिद्धं, अव्यभिचारि ज्ञानं अनुगच्छन्तः, मन्त्रेण यज्ञपीठवत् संरक्षितः, श्रद्धया, दृढकौशलं धारयन्तः, मित्रवरुणौ, इलया सह गम्भीरे वसथः। निःकृरूराः, यथायोग्यकर्मणः, यूयं तं रक्षथः, मित्रवरुणौ, इलया सह; राजानौ, दुर्जयबलौ, सहस्रस्तम्भं ऋतं धारयथः। अस्य सुवर्णनाड्यः स्तम्भः दीप्तिमान्, दिव्याश्वैः रथवद्; शुभे क्षेत्रे, चिन्हिते, समृद्धे, तव मधुं लाभाम। प्रातः प्रभाते, सूर्यस्य सुवर्णरूपं स्तम्भं च उत्तिष्ठति; वरुणमित्रौ, गम्भीरात् आरोहथः, अदितिं दितिं च पश्यथः। यूष्माकं विस्तीर्णं, अव्यभिचारि, उदारं रक्षणं, अखण्डितं, हे जगतां रक्षकौ, तेन, मित्रवरुणौ, नः रक्षतं, यथा प्रयत्नेन जीवेम, वर्धेम। सत्यस्य रक्षकौ, रथे स्थितौ, उच्चे दिवि ऋतं धारयथः; येषां कृते अत्र अनुग्रहः, तस्य कृते दिवः मधुरं वर्षं पातयति। सर्वेषां भूतानां अधिपौ, मित्रवरुणौ, सभायां ज्ञानप्रभया दीप्तिमानौ; तव वर्षं, दानं, अमृतत्वं वाञ्छामः—विद्युत् दिवि पृथिव्यां गच्छति। राजानौ, महाबलिनौ, गोवृषौ, मित्रवरुणौ, मनुष्यानां मध्ये प्रज्ञवन्तौ; अद्भुतैः मेघैः शब्दं कुरथः, असुरशक्त्या दिवि वर्षं वर्षयथः। तव शक्ति, मित्रवरुणौ, दिवि संस्थिता; सूर्यः दीप्तिमान् शस्त्रेण गच्छति; मेघेन वर्षेण तम् आच्छादयथः, पर्जन्यस्य मधुरबिन्दवः प्रवहन्ति। मरुतः रथं युञ्जन्ति, शोभनम्, सुलभम्, स्पर्धायां वीरवत्, मित्रवरुणौ; दीप्तविद्युतः अन्तरिक्षे गच्छन्ति, राजानौ, दिवः धनं दुहथः। पर्जन्यः घोषमयम्, दीप्तिमान् स्वरं वदति, मित्रवरुणौ; मरुतः तव अद्भुतशक्त्या मेघेषु वसन्ति, निर्मलरक्ते दिवि वर्षं वर्षयन्ति। एवं दिव्याः मरुतः, अग्निः, मित्रवरुणौ, अदिति, इलायाः च, स्वस्वरूपेण, स्वबलैः, जगतां रक्षणाय, यज्ञस्य पूर्तये, वर्षस्य दानाय, सौभाग्यस्य प्रदाने च, स्वकार्यं साधयन्ति।