मारुताः स्वेन तेजसा, रुद्रस्य सुताः, नितरां दिव्यैः वरैः समृद्धाः, अस्मभ्यं गावः, अश्वाः, रथाः, वीरपुत्राः च समृद्धिं च ददातु। तेषां स्तुतिः अस्मासु भूयात्, तेषां दिव्यं प्रियम् अनुवर्तावहै। हे पुरुषाः, हे मारुताः, यूयं सदा अमृताः, सत्यश्रुतः, प्राज्ञाः, युवा, स्थिराः, महावन्तः, पर्वतानिव बलवन्तः, अस्मासु सौम्यं कुरुत। तत्र अहं तेषां मध्ये बलिष्ठान्, नित्यनूतनान् मारुतगणान् स्तौमि। ते शीघ्राश्वाः, महाबलिनः, दीप्तिमन्तः, अमृतत्वस्य अधिपाः सन्ति। तेषां सेना तीक्ष्णा, दृढसंकल्पा, मायाविनः, दातारः च। विपुलमहिमानः, पुरुषेषु उदाराः, ते मारुताः मुनिना स्तूयन्ते। तेषां शीघ्ररथाः अद्य आगच्छन्तु, ये सर्वे वर्षं वहन्ति। अयम् अग्निः मारुतैः प्रज्वलितः; युष्माभिः, हे युवा, प्राज्ञाः, प्रतिगृह्यताम्। यूयं पूज्याः, राजानं प्रजासु विश्रुतं कुर्वथ, यज्ञाय तम् उज्ज्वलयथ च। युष्मद्भ्यः एव वज्रधृत्, बाहुबलवान्, अश्वः च उद्भवति। ते अनियतवत् विचरन्ति, नित्यनूतनजाता इव, महाकर्मणः, प्रश्रेष्ठाः प्रिष्णेः पुत्राः, स्वयम् बुद्ध्या एकत्वं गन्तुम् इच्छन्ति। यदा यूयं चित्राश्वैः सुवर्णरथैः अग्रे याथ, आपः मन्थयथ, वनानि भञ्जथ, वृषभः गर्जति, द्यौः निनदति। युष्माकं गतिर्विस्तीर्णा, यथा पृथिवी अपि सुतं वहन्त्याः मातुरिव प्रसवेन कम्प्यते। वातवाहनाः रथे युक्ताः, रुद्रसुताः वर्षं स्रवयन्ति, स्वेदयन्ति च। हे पुरुषाः, हे मारुताः, यूयं पुनः अमृताः, सत्यश्रुतः, प्राज्ञाः, युवा, पर्वतानिव महाबलिनः, अस्मासु सौम्यं कुरुत। अहम् शुभाय स्तोमं प्रेषयामि, सत्यं दिवि पृथिव्यां जुहोमि। ते आपः सिञ्चन्ति, तेषाम् अश्वाः रक्ताः, ते विश्वं व्याप्य स्वदीप्त्या स्पन्दन्ते। येषां प्रबलत्वेन पृथिवी कम्पते, पूर्णनौरिव क्षुभिता; दूरदर्शिनः ते चिन्हानि पश्यन्ति, महति सभायाम् अन्येभिः सह स्पर्धन्ति। गावां कीर्तये शृङ्गमिव, सूर्यस्य नेत्रमिव व्योम्नि, यूयं दीप्तिमन्तः, शीघ्राश्वा, शोभनरूपिणः, कीर्तये प्रतिष्ठिताः, जनैः दृष्टाः। केन यूष्माकं, हे मारुताः, महान् महत्त्वस्य स्वाम्यस्ति? केन अद्भुतं वीर्यं? यदा यूयं पृथिवीं तृणमिव कम्पयथ, शुभाय प्रस्थिताः। रक्ताश्वाः सखिभिः सह, समराय उत्सुकाः, युवानः, वर्षेण सूर्यस्य नेत्रम् आच्छादयन्ति। ते न ज्येष्ठाः, न कनिष्ठाः, न मध्यमा, नित्यनूतनजाता, महत्त्वेन विशालाः। उत्तमजन्मनः, प्रिष्णेः पुत्राः, दिवः सुताः, स्माकं समीपं आगच्छन्तु। पक्षिणां गणमिव, ते शक्त्या व्योम्नः शिखरं अतिक्रम्य, अश्वौ मार्गं जानीतः, पर्वतानां शिखराणि च व्योम च कम्पयन्ति। द्यौः, अदितिः च अस्माकं रक्षां मापयेताम्, शुक्लाः उषसः सह प्रयतन्ताम्। रुद्रगायिनः मारुताः दिव्यं पात्रं विवृण्वन्ति, ऋषे। अहम् अग्निम् अत्र स्नेहपूर्वकं स्तौमि, यः कुशलः, यः सम्यग्विदः; रथवत् मारुतानां स्तोत्रम् उन्नयामि, यः प्रवर्तते। यत्र यूयं रुद्राः, मारुताः, शोभायुक्तैः रथैः तिष्ठथ, तत्र वनानि अपि भीतानि भवन्ति, पृथिवी च कम्पते, पर्वतः च। महान् पर्वतः अपि भयात् कम्पते, दिवः शिखरं च ध्वनिना कम्पते; यदा यूयं मारुताः शस्त्रैः क्रीडथ, एकत्र स्रवन्त्यः आप इव धावथ। ते शोभनरूपिणः, सुवर्णवसना, स्वबलैः आवृताः; कीर्तये शोभनतमाः, रथेषु बलवन्तः, स्वस्वरूपेण महाकर्माणि कृतवन्तः। न ते ज्येष्ठाः, न कनिष्ठाः, भ्रातरः सर्वे, सौभाग्याय संयुक्ताः। तेषां पिता युवान्, प्राज्ञः रुद्रः, माता पोषयन्ती प्रिष्णिः, मारुतानां शुभदिवसौ ददातः। यत्, हे मारुताः, उत्तमम्, मध्यं, अथवा अधमम् अस्ति, तद् दिवि भवति, तद् रुद्राणां, किम् वा अग्नेः, हविषा आहूतं चेत्, तस्मात् विद्याम। यदा सर्वज्ञ अग्निः मारुतैः सह, दिवः परतः रथैः अनयत्, ते हर्षयन्तः, दातारः, पूषदाः, सोमपायिनं यजमानं धनैः संपादयन्तु। अग्निः, मारुतैः सह, दीप्तिमान्, गायनः, सोमं पिबतु, स्वगणैः सह हृष्टः; विश्वव्यापिन्यः अमृतज्वलाः, विश्ववेदिन् अग्ने, दिवः चिन्हेन आगच्छ। के यूष्माकं, हे पुरुषाः, श्रेष्ठाः, ये दूरात् एकैकशः आगच्छन्? कुत्र अश्वाः? कुत्र रश्मयः? कथं युष्माभिः कृतम्? कः पृष्ठे सखायम् आसीत्? तेषां पृष्ठे अङ्कुशः, ऊरू प्रसारिताः, पितरः इव पुत्रार्थम्। प्रस्थिताः, हे वीराः, हे युवानः, जातवेदसः इव सन्तु। यूयं अस्मभ्यं सनत्शाश्वस्य धनं, गावः, शतगुणं च ददातु, श्यावाश्वेन स्तुताय। त्वम्, हे स्त्रि, तदा पुंसः अपि श्रेयसी, यदा अधार्मिकेभ्यः, अपूजकेभ्यः न प्रवृत्ता। सा चतुरं, तृष्णुकं, कामुकं च वेत्ति, दिव्यम् एव मनः नियच्छति। अस्तु, यः अप्रशस्तः, सः वदति — अहं पुरुषः — सः पाणिः, शत्रुः, सदा एकरूपः। या युवा, उत्सुकास्त्रि, माम् न उपागच्छत्; पन्थाः श्यावां प्रति प्रवृत्तः, रक्ताः च दीर्घश्रुतं, बहुप्रार्थितं मुनिं ववृचुः। यः मे शतं गावः अददात्, दशगुणमिव, सः महत्त्वेन अपारेण तरति। ये तां शीघ्रं वहन्ति, मदिरं पिबन्ति, ते अत्र कीर्तिम् आप्नुवन्ति। यस्य कृते द्यावापृथिव्यौ रथेषु शोभयन्ति, सुवर्णमिव दिवि। युवा सा मारुतानां सेना, महारथाः, अप्रतिहता, दीप्तिमती, अनिवर्त्या। कः वास्तवतः जानाति, कुत्र तेषां प्रेरिताः हृष्यन्ति, सत्यजाता, निर्मलाः? एवं दिव्यतेजसः, महाक्रतवः, रुद्रपुत्राः मारुताः, स्वबलैः, स्वदीप्त्या, वर्षेण, स्तोत्रेण च, पृथिवीं, द्यां, वनानि, पर्वतानि च कम्पयन्ति, यज्ञस्य सौम्यं ददाति, स्तुतान् रक्षन्ति, अमृतत्वं च प्रयच्छन्ति।