मारुतगणाः स्वस्य रथस्य योकत्रे रक्ताश्वान् युञ्जन्ति, पिङ्गलान् च रथेषु योजयन्ति। शीघ्रगामिनः श्यावाश्वाः युक्ताः, ये श्रेष्ठा वहनाय, तान् अपि युञ्जन्ति। स च बलवान् रक्तवर्णः घोषणायमानः, शोभनः दृश्यते, इह स्थितः अस्ति। हे मारुताः, यूयं स्वान् अश्वान् न विलम्बयन्तु, रथेषु तं शीघ्रं प्रेरयन्तु। अहं ख्यातकीर्तिं मारुतरथं आह्वयामि, यस्मिन् उभे जगती निधीन् वहन्त्यः, मारुतैः सह तिष्ठतः। तं यूयं रथाय भूषितं, महाबलिनं, स्तुत्यं सैन्यम् अहम् आह्वये, यस्मिन् सुविजातः सौम्यः मारुतैः सह स्तूयते, दातारः च भवन्ति। हे रुद्राः, इन्द्रतेजसा युक्ताः, संयुक्ताः, सुवर्णरथस्थाः, अस्माकं श्रेयसे आगच्छन्तु। युष्मान् प्रति एषः स्तोत्रः अस्माभिः समर्प्यते, यथा तृष्णा जलात् आकाशं प्रति उत्थिता। यूयं स्वरवन्तः, शस्त्रवन्तः, धीराः, सुबाणाः, सुतीक्ष्णशरकुण्डलिनः; शुभाश्ववन्तः, शोभनरथवन्तः, पृष्ण्याः अपत्याः, स्वशस्त्रवन्तः; हे मारुताः, शुभं वहन्तु। यूयं गगनं पर्वतान् च कम्पयथ, हे दातारः, वनानि च युष्माकं समीपे भीताः कम्पन्ते। पृथिवीं चालयथ, पृष्ण्याः पुत्राः, तीक्ष्णाः शोभनाः, यदा युष्माकं चित्राङ्गाश्वाः युक्ताः। वातसमा वेगिनः, वर्षन्तः, सुयुज्ये, शोभनरूपिणः, पिङ्गलाश्वाः, रक्ताश्वाः, दीप्तदेहाः, युष्माकं महिमा गगनवत् घोषते। यूयं दानशीलाः, भूषिताः, उदाराः, शोभनरूपिणः, तमसो रहिताः; शुभजाता, सुवर्णवक्षसः, दिवि तेजसा अमृतनाम्ना प्राप्ताः। युष्माकं शूलानि स्कन्धेषु स्थितानि, बलं वीर्यं च बाहुषु प्रतिष्ठितम्। शौर्यं शिरसि, शस्त्राणि रथेषु, सर्वा कीर्तिः वपुषि तन्तुना निबद्धा। यूयं अस्मभ्यं गवां धनं, अश्वानां, रथानां, सूनूनां चिरायुषां, तेजस्विनां सम्पदं ददातु, हे मारुताः। अस्मान् स्तुतिभिः पूजयन्तु, हे रुद्रजाः; वयं युष्माकं दिव्यं अनुग्रहम् अनुभवेम। हे नराः, हे मारुताः, अस्मासु कृपां कुर्वन्तु—बहुदातारः, अमृताः, सत्यधियां, श्रुतिस्थाः, प्राज्ञाः, युवानः, महापर्वतसमा बलिनः, पूषकाः च। अहं तेषां मध्ये बलिष्ठान् मारुतगणं नूतनं स्तौमि। ते शीघ्राश्वान् वहन्ति, महाबलिनः, दीप्तिमन्तः, अमृतराजानः। तीक्ष्णः सेनाः, बलिनः, तीक्ष्णहनवः, धृतव्रताः, मायाविनः, दातारः; हे विप्र, तान् अनन्तमहिमानः, उदारान् मारुतान् स्तौहि। यूष्माकं शीघ्ररथाः अद्य आगच्छन्तु, हे मारुताः, ये सर्वे वर्षं वहन्ति। अयं अग्निः मारुताः सन्दीप्यते; तं गृह्णीत, हे प्राज्ञाः, युवानः। यूयं पूज्याः, जनानां मध्ये राजानं कीर्तिमन्तं कुर्वथ; यज्ञाय तं शोभनं जनयथ। युष्मत् एव हस्तधारिणः, बलीयांसः; युष्मत् एव अश्वः, हे मारुताः। यथा विचरन्तः, मुक्ताः इव, नित्यनूतनाः, कर्मसु महाबलिनः; पृष्ण्याः श्रेष्ठपुत्राः, स्वया प्रज्ञया संबन्धं इच्छन्तः, हे मारुताः। यदा यूयं चित्राङ्गाश्वैः सुवर्णरथैः अग्रे याथ, आपः विमथथ, वनानि विदारयथ, वृषा गर्जति, द्यौः नदति। यूष्माकं गतिर्विस्तीर्णा, यथा पृथिवी अपि, मातरं यथा गर्भिणी, सहेत; वाताश्वाः रथाय युज्यन्ते, रुद्रजाः वर्षं स्रवयन्ति। हे नराः, हे मारुताः, अस्मासु कृपां कुरुत; बहुदातारः, अमृताः, सत्यवाचः, श्रुतिस्थाः, प्राज्ञाः, युवानः, पर्वतसमा बलिनः, पूषकाः च। अहं कल्याणाय स्तोत्रं प्रेषयामि, सत्यं दिवि पृथिव्यां च समर्पयामि। ते वर्षन्ति, तेषां अश्वाः रक्ताः, ते विश्वं व्याप्य, स्वदीप्त्या तरङ्गैः व्यापयन्ति। तेषां बलेन, पृथिवी भीतिवशात् कम्पते, यथा पूर्णनौः स्रवति, कम्पिता। दूरदर्शिनः, तानि लिङ्गानि पश्यन्ति; महासभायाम्, नराः तैः सह स्पर्धन्ते। यथा श्रेष्ठं गोशृङ्गं गौरवाय, यथा सूर्यस्य नेत्रम् अन्तरिक्षे, तथा यूयं प्रकट्यते; यथा शीघ्राश्वाः शोभनरूपिणः, तथा यूयं नराः कीर्तये, जनैः दृश्यध्वे। को वा युष्माकं, हे मारुताः, महत्तमां वीर्यं धारयति? को वा अतिशयमानुषत्वं? यदा यूयं पृथिवीं तृणवत् कम्पयथ, शुभाय प्रस्थिताः। यथा रक्ताश्वाः स्वैः सहचरैः, यथा युद्धकामा वीराः, संग्रामे संनद्धाः; यथा युवानः बलीयांसः, तथा यूयं, हे नराः, वर्षेण सूर्यस्य नेत्रं छादयथ। न तेषां ज्येष्ठः, न कनीयान्, सदा उद्गच्छन्तः, मध्ये कोऽपि नास्ति; महत्त्वेन ते विस्तृताः। सुविजाताः, पृष्ण्याः पुत्राः, दिव्याः, आगच्छन्तु। यथा पक्षिणां गणाः, बलात्, गगनस्य शिखरात् परं प्रपतन्ति; तेषां अश्वौ द्वौ मार्गं जानीतः, पर्वतस्य गगनस्य च शिखरं कम्पितम्। दिवः अदितिः अस्मान् रक्षां मापयतु; शोभनाः उषसः प्रयत्नं कुर्वन्तु। मारुताः, रुद्रस्य गायकाः, दिव्यम् पात्रं विवृतवन्तः, हे कवि। अहं अग्निं स्तौमि, सौम्यं, श्रद्धया, यः इह सुस्थितः, कर्माणि विवेक्तुं क्षमः; यथा रथाः युद्धाय उत्सुकाः, तथा अहं मारुतानां स्तोत्रं संवर्धयामि, वृत्तायाम्। यत्र यूयं, हे रुद्राः, मारुताः, शोभनैः सुखरथैः तिष्ठथ, तत्र वनानि अपि, हे बलिनः, युष्माकं महिमा भयात् कम्पन्ते; पृथिवी च कम्पते, पर्वतः अपि। महान् पर्वतः अपि भीतः, दिवः शिखरं घोषे कम्पते; यदा यूयं मारुताः शूलैः क्रीडथ, अप्सु संगच्छध्वं इव। शोभनाः, सुवर्णेन भूषिताः, स्वबलं वपुषि आवृत्य, कीर्तये, बलिनः रथस्थाः, रूपेण महाकर्माणि कृतवन्तः। न तेषां ज्येष्ठः, न कनीयान्; भ्रातरः सर्वे, सौभग्याय संवृद्धाः। तेषां युवा पिता, प्राज्ञः रुद्रः, पोषयित्री माता पृष्णिः, मारुतान् शुभदिवसं प्रयच्छतः। यत् किमपि, हे मारुताः, उच्चं, मध्ये, अधस्तात्, हे सौम्याः, तद् दिवि, तस्मात्, हे रुद्राः, अथवा अग्नेः, यद् हविषा आहूतं, तद् विज्ञास्याम। यदा यूयं, सर्वज्ञ अग्ने, मारुताः, उच्चाद् दिवः रथैः वहथ, तदा त एव हृष्टाः, उदाराः, दातारः, सोमपायिनं यजमानं धनं ददुः। अग्निः, मारुतैः सह, दीप्तिमान्, गायनः, सोमं पिबतु, हृष्टः, शोभनैः गणैः; विशुद्धैः, सर्वव्यापिभिः, अमृतज्वलाभिः, विश्वमूर्ते अग्ने, दिवः लक्षणेन आगच्छ। के यूष्माकं, हे नराः, श्रेष्ठाः, ये दूरतः एकैकं आगतवन्तः? कुत्र अश्वाः? कुत्र रश्मयः? कथं युष्माभिः साधितम्? कथं आगतवन्तः? कः पृष्ठतः सहचरः? तेषां पृष्ठे अङ्कुशः, ऊरू प्रसरितौ, हे नराः; यथा पितरः पुत्रार्थम्। प्रस्थिताः, हे वीराः, हे युवानः, शुभजाता; यथा अग्निना दीप्यध्वे, तथा भूयात्। एवं ऋग्वेदस्य एतेषु मन्त्रेषु मारुतगणानां तेजः, सौम्यता, वीर्यम्, दातार्यं, दिव्यत्वं च, सुस्पष्टं प्रकट्यते। तेषां स्तुत्या, तेषां यशसा, तेषां दिव्यैः रथैः, अश्वैः, शस्त्रैः च जगत् कम्पते, वर्षति, शोभते च। पृष्ण्याः पुत्राः, रुद्रस्य सुताः, अमृतनाम्नः, सर्वदा नूतनाः, सत्यधियां, उदाराः, अस्मान् अनुग्रहेण पालयन्तु।