महत्या श्रद्धया अहं मारुतानां दिव्यं चरितं कथयामि। तेषां वीर्यशालिनां देवानां शिरसि सुवर्णमयाः केशाः विराजन्ते, भुजयोः दीप्तयः शस्त्राणि, ऊरुषु कृपाणाः, वक्षसि कनकाभरणानि शोभन्ते। सुमहति रथे ते मारुताः तेजसा दीप्ताः, अग्निवद्भुजबलिनः, हस्तेषु विद्युतः धारयन्तः, स्वशिरसि सुवर्णमयम् अलङ्कारं विभ्राजयन्ति। ते मारुताः दुर्निग्राह्यं, दीप्तं, तेजस्विनं शिखरं कम्पयन्ति, यत्र तेषां वीराणां दूरगं शब्दं श्रुत्वा, सर्वतो दिशः शीघ्रगामिनः समागच्छन्ति। हे मारुतः, वयं युष्मद्भ्यः विवेकसम्पन्नं, रथायोग्यं, बहुधनं सम्पदं प्रार्थयामः; यः कदापि न प्रमाद्यति, यथा निष्कण्टकधन्वा, सः नः सहस्रगुणं धनं ददातु। युवं मारुताः, महद् वीर्यं धनं दत्तः; युवं ऋषिं, सामगायिनं रक्षथ; युवं विजिगीषवे धुरं दत्तः; युवं योग्याय राज्यम् अदत्त। अहं तद् धनं युष्मद्भ्यः इच्छामि, येन वयं सहायतया मनुष्येषु वितराम; मम इयं प्रियवाणी युष्मान् रञ्जयतु, येषां बलात् वयं शतम् हेमन्तान् अतिक्रमेम। मारुताः, युष्माकं रूपाणि दिव्यानि, तेजस्विनि, सुवर्णाभरणानि धारयन्तः, यज्ञेच्छया, प्रशिक्षितैः शीघ्रैः अश्वैः रथेषु युञ्जानाः, शुभे मार्गे रथाः प्रस्थापयन्ति। स्वबलमात्मनः जानन्तः, बृंहिताः, महान्तः, युवं व्याप्तमिदं व्योम बलात् ममाप्यधाय; क्रमशः रथाः प्रस्थिता दिव्याः। एकस्मिन्नेव समये जाताः, दीप्ताः, मुक्ताः, यशसे अपि बलिनः अभवन्; सूर्यस्य किरणाविव प्रभाम् आदधाना, रथाः क्रमशः प्रस्थिता दिव्याः। युष्माकं महिमानं, हे मारुताः, शोभनं, दृश्यम्, सूर्यचक्षुरिव; अमृतत्वं नः दत्त; रथाः क्रमशः प्रस्थिता दिव्याः। युवं मारुताः, समुद्रात् जलं समुत्क्षिपथ, वर्षं वृष्ट्वा तिष्ठथ, आप्यायनसम्पन्नाः; न कश्चन अद्भुतः गोः युष्मान् निवारयति; रथाः क्रमशः प्रस्थिता दिव्याः। यदा चित्राः अश्व्यः रथाय युञ्जथ, सुवर्णाभाः पुरतः युञ्जथ, तदा सर्वान् शत्रून् विक्षिपथ; रथाः क्रमशः प्रस्थिता दिव्याः। न पर्वतानि न नद्यः युष्मान् निवारयन्ति; यत्र युष्मान् प्रयान्ति, तत्र गच्छथ; दिवं पृथिवीं च व्याप्नुथ; रथाः क्रमशः प्रस्थिता दिव्याः। यद् पुरातनं, यच्च नूतनं, यद् सिद्धं, यच्च स्तुतं, सर्वं तद् युवं वेद; रथाः क्रमशः प्रस्थिता दिव्याः। मारुताः, नः प्रति अनुग्रहं कुरुत, न नः हिंसिष्ट; विस्तीर्णं रक्षणं दत्त; अस्माकं स्तोत्रस्य सौमित्र्यं गृह्णीत; रथाः क्रमशः प्रस्थिता दिव्याः। अस्मान् धनाय नेत, दुष्टेभ्यः दूरं नेत, स्तुताः; हव्यं गृह्णीत, यज्ञियाः; वयं धनस्य पतिर्भवेम। अग्निः, अद्य मारुतां सुवर्णाभरणानां महतीं सेनां दिवः प्रभायाः आह्वयतु। यथा मनसि संकल्पयति, तथा मम स्यात्; ये समीपस्थाः, ते तव हविरुपागताः; वर्धस्व, प्रचण्डरूप। यथा पृथिवी दानसमृद्धा, दूरात् आहताः, तथैव ते आगच्छन्तः हर्षयन्ति; मृगस्येव, मारुताः, बलं ते प्रचण्डं, वृषभस्येव, धेनोः इव महाबलम्। ये बलात् बन्धनानि विमोचयन्ति, गौः इव दुर्निग्रह्या; अश्मानं, पर्वतं, गिरिम् अपि कम्पयन्ति। एतेषां भूषितानां स्तुतिभिः उत्थाय; अहं अद्भुतां, अप्रतीतां मारुतां सेनां गावामिव प्रवाहं आह्वयामि। रक्ताः अश्वाः रथाय युञ्जध्वम्, पिङ्गलान् च; शीघ्रगामिनः अश्व्यः युक्त्वा, श्रेष्ठान् युञ्जध्वम्। यः प्रचण्डः, रक्तः, घोषवान् अस्ति, सः अत्र स्थाप्यते, शोभनः दृश्यते; मारुताः, न अश्व्यः विलम्बन्तां; तं रथे प्रेरयत। वयं दिव्ययशसा मारुतरथं आह्वयामः, यस्मिन् उभे विश्वे धनानि वहन्ति, मारुतैः सह तिष्ठतः। युष्माकं या सेनाऽस्ति, रथाय भूषिता, महती, स्तुत्या, तां आह्वयामि; यस्यां सुकृतः, भाग्यवान्, मारुतैः सह वर्धते। हे रुद्राः, इन्द्रबलसम्पन्नाः, संयुक्ताः, सुवर्णरथ्यान्, अस्माकं श्रेयसे आगच्छत; अस्मद्भ्यः अयं स्तवः दत्तः, यथा तृष्णा आपः आकाशं प्रति याति। वाणी, शस्त्राणि, प्रज्ञा, सुशरा, बाणाः, तूणीराः, अश्वाः, रथाः, प्रजाप्रसूताः, स्वशस्त्राणि—एवं मारुताः शुभाय दत्त। युवं दिवं, पर्वतान् कम्पयथ; वनानि भयात् कम्पन्ते; पृथिवीं च चालयथ; चित्राश्वयः युञ्जन्तः, तेजस्विनः, मारुताः। मारुताः, वातवत् शीघ्रगामिनः, वर्षं वृष्ट्वा, सम्यक् युक्ताः, शोभनाश्व्यः, रक्ताश्व्यः, दीप्तदेहाः; युष्माकं महिमानं दिवं इव घोषयन्ति। दानसमृद्धाः, भूषिताः, उदाराः, शोभनरूपिणः, तमसो रहिताः, सुदिनाः, सुवर्णवक्षसः, दिवि तेजसा अमृतत्वं प्राप्ताः। युष्माकं शूलानि स्कन्धेषु, बलं बाहुषु प्रतिष्ठितम्, शौर्यं शिरसि, शस्त्राणि रथे, सर्वं तेजः शरीराणि आवेष्टितम्। अस्मभ्यं गवां, अश्वानां, रथानां, सुतानां, श्रीमद् धनं दत्त; अस्मान् स्तुत्यं कुरुत; रुद्ररूपिणः, वयं युष्माकं देव्या कृपया रमेम। हे नराः, मारुताः, अस्मान् प्रति अनुग्रहं कुरुत—बहुदानाः, अमृताः, ऋतज्ञाः, श्रवणसत्यम्, प्राज्ञाः, युवानः, महापर्वतवत् बलवन्तः, महत् पोषणं कुर्वन्तः। अहं तेषां मध्ये बलिष्ठान्, नित्यनूतनान् मारुतगणं स्तौमि; ते शीघ्राश्वाः, महाबलिनः, दीप्ताः, अमृतत्वस्य अधिपाः। तीक्ष्णा सेनाः, दृढदंष्ट्राः, स्थिरसंकल्पाः, मायाविनः, दातारः; मुनये तान् अनन्तमहिमा, उदारान् मारुतान् स्तौहि। शीघ्ररथाः अद्य आगच्छन्तु, ये सर्वे वर्षं वहन्ति; अयं अग्निः प्रज्वलितः; गृह्णीत, हे प्राज्ञाः, युवानः। युवं पूज्याः, राजानं जनानां मध्ये यशस्विनं कुर्वथ; यज्ञाय तं शोभनं जनयथ; युष्मद्गेण वज्रपाणिः, बलवान्, अश्वः च जातः। यथा विचरन्ति, मुक्ताः, नित्यनवजाता, कर्मसु महान्तः; प्रजाप्रसूताः, श्रेष्ठाः, स्वप्रज्ञाय युक्तुं इच्छन्तः। यदा चित्राश्वयः सुवर्णरथान् युञ्जन्ति, मारुताः, आपः मथयन्ति, वनानि भिन्दन्ति, वृषभः गर्जति, दिवं नदति। युष्माकं गमनं विस्तीर्णं, यत् पृथिव्यपि विवर्तते, मातेव गर्भं धारयन्ती; वाताश्वाः रथाय युज्यन्ते, रुद्ररूपिणः वर्षं च स्वेदं च कुर्वन्ति। हे नराः, मारुताः, अस्मान् प्रति अनुग्रहं कुरुत—बहुदानाः, अमृताः, ऋतज्ञाः, श्रवणसत्यम्, प्राज्ञाः, युवानः, महापर्वतवत् बलवन्तः, महत् पोषणं कुर्वन्तः। इति मारुतानां दिव्यं, तेजस्विनं, वीर्यशालिनं, उदारं चरितं संकीर्त्य, वयं तेषां कृपया, तेजसा, चिराय पालयेम।