अहं प्रथमतः अग्निं आह्वयामि, कल्याणाय, मित्रं च वरुणं च सहायार्थं, रात्रिं च जगतां स्थापनाम्, सवितरं च साहाय्याय आह्वयामि। अन्धकारे गतः, अमृतं च मर्त्यं च स्थापितुं, देवः सविता स्वर्णरथेन गच्छति, सर्वलोकान् निरीक्षते। सविता देवः अधोमार्गे गच्छति, ऊर्ध्वमार्गे च, दीप्तिमतीं ताम्रघोषाणां अश्वैः सह, दूरात् आगच्छति, सर्वदुःखानि नाशयन्। कान्तिमतीं किरणवर्णां, सर्वरूपां, स्वर्णयुजां, बलवतीं, पूजनीयं सविता चक्रं च चढति, अन्धकारे शक्तिम् वहन्। द्वौ ताम्रघोषाणां श्वेतपादौ जनानां घोषयन्ति, स्वर्णपृष्ठे चक्रं खीचन्ति; सर्वे लोकाः सवितरस्य कक्षे स्थिता:। सवितरस्य कक्षे त्रयः स्वर्गाः सन्ति; द्वौ प्रकटाः, एकः यमस्य देशे स्थिता; रथस्य अक्षं यथा अमृतं धारयन्ति। यः एषः ज्ञातुं वदतु। सुन्दरपंखः क्षेत्राणां घोषयति; गम्भीरकम्पः, बुद्धिमान् असुरः, मार्गदर्शकः। कः सूर्यः? कः तं पश्यति? कस्य स्वर्गे तस्य किरणः विस्तारितः। सप्तदिशः पृथिव्याः प्रतिपादिताः, त्रयः मरु, सप्त नदियः युज्यन्ते; स्वर्णाक्षः सविता, देवः, आगच्छति, भक्ताय धनानि च प्रियं च ददाति। स्वर्णहस्तः सविता, क्रियायाम् निपुणः, स्वर्गमर्त्ययोः मध्ये गच्छति; जलानां रोगं नाशयति, सूर्यं प्रति गच्छति, अन्धकारे च आकाशं आवृत्य गच्छति। स्वर्णहस्तः, बुद्धिमान् असुरः, मार्गदर्शकः, कृपालुः, आत्मज्योतिः, शीघ्रं गच्छति; दैत्यान् च जादूगणान् च नाशयति, देवः प्रतिदिनं स्तुयते। ते तव प्राचीनमार्गाः, हे सविता, धूलिमुक्ताः च सुगठिताः च मध्याकाशे— एतेन मार्गे, अद्य, सुगमं गच्छन्तु, रक्ष्यताम् च वदतु, हे देव। तेषां प्रति, हे सर्वशक्तिमान्, अनेकेषां जनानां, देवसङ्गेषु, अग्निं आह्वयामि, स्तोत्रैः च वाचैः; यं सर्वे अपि याचन्ति। जनाः अग्निं स्थापनम् कृतवन्तः, बलवतीं, तस्मिन् अर्पणैः वन्दामः; तस्मिन् अद्य, सद्भावनाय, अत्र स्थिता, युज्यमानः, प्रतिस्पर्धाय सहायकः भूयासम्। तं दूतं, सर्वज्ञं, वयं चयनामः; तस्य महान्ति ज्वाला: गच्छन्ति, तस्य किरणाः आकाशं स्पृशन्ति। देवाः वरुणः, मित्रः, आर्यमन्— तं प्राचीनदूतं स्थापनम् कृतवन्तः; तस्मिन्, अग्नि, सर्वं धनं जयंति, यः मर्त्यः तं सेवा करोति। आनन्दितः हुतरः, गृहम् अधिपः, अग्नि, त्वं जनानां मध्ये दूतः; त्वयि सर्वे स्थिरनियमाः संचिताः, याः देवाः स्थिरं कृतवन्ति। त्वं, हे अग्नि, भाग्यशाली च युवा, सर्वे अर्पणाः आह्वयन्ति; तस्मिन् अद्य, सद्भावनाय, च भविष्ये, देवानां पूजनं वीर्येन करोति। एवं, श्रद्धालुः तं, आत्मनियन्तारं, समर्पणं करोति; तेषां अर्पणैः, मनुष्याः अग्निं प्रज्वालयन्ति, दुःखात् पारं गन्तुम् प्रयत्नं करोति। वृत्रं हत्वा, ते द्वौ लोकौ गत्वा, निवासाय विस्तृतं कृतवन्तः; कान्वः, वृषः, कीर्तिं याचमानः, गोधूल्यां घोघः इव। सङ्गच्छताम्, युष्माकं महत्त्वं; ज्योतिष्मतीं प्रकटयन्तु, हे अग्नि, तव ताम्रधूमं प्रेषयतु, यः उर्ध्वं गच्छति, सर्वश्रेष्ठः, सर्वपृष्ठः। यः देवाः एषः मनुः स्थापनम् कृतवान्, यः यज्ञाय उपयुक्तः, अर्पणाणां धारकः; यं कान्वः, शुद्धागन्ता, प्रज्वालयति, धनदः, यं वृषः, यं स्तुतः। अग्नि, यं कान्वः, शुद्धागन्ता, सत्येन प्रज्वालयति— तस्य तेजः प्रकटयति, एते स्तोत्राणि तस्य, वयं तं अग्निं महिमान्वितं गच्छामः। हे अग्नि, त्वं धनस्य पूर्तिकर्ता, यः तव स्वाभाविकः बलः देवेषु वर्तते। त्वं शक्तिम् च कीर्तिम् अधिपः; कृपालुः भव, यः महान्। उद्गच्छ, अस्माकं साहाय्याय, स्थिरः भव, यथा देवः सविता। उर्ध्वं स्थास्यसि, बलस्य प्रदाता, यदा स्तोत्रैः च अर्पणैः वयं तं आह्वयामः। तव चिह्नेन उपरि रक्षय; सर्वान् प्रतिकूलान् ज्वलय; जीवनाय रथाय उर्ध्वं गच्छ, देवेषु कृपां प्रदर्शय। रक्षय, अग्नि, दैत्यात्, रक्षय दुःखात् च कुपितात्। रक्षय, हानिकारकात् च यः वदन्ति, हे युवा, महान् ज्योति। पिण्डे, दुष्टानां सर्वदिशि प्रहारय, हे यः शत्रुं चूर्णयति, यः अस्माकं द्वेषं करोति। न कश्चित् मर्त्यः, दुष्टकर्माणि प्रियतमा, अस्माकं शत्रुः वा अधिपः भूयासम्। अग्निः शक्तिं ददाति, अग्निः कान्वाय समृद्धिं ददाति। अग्निः मित्रं, शुद्धागन्तं, आगच्छति; अग्निः यत् स्तुतं प्राप्यते। अग्निना वयं तुर्वशं च यदुं च दूरात् आह्वयामः, बलवतीं देवः। अग्निः अवावस्थां, ब्रहद्रथं, तुर्वितिं च दस्युम् उपरि विजयाय नीतवान्। मनुः त्वं स्थापनम् कृतवान्, अग्नि, शाश्वतं मानवता। कान्वः, सत्यजन्मा, त्वं प्रज्वालयति, यं जनाः मानन्ति। बलवतीं, भयावहां अग्निज्वालाः, तामसः, अजयः। सदा दैत्यं च शत्रुं नाशय; सर्वान् प्रतिकूलान् ज्वलय। आनन्देन, मारुतः, अजयः च रथेषु, कान्वाः तव स्तोत्रं गानं कुर्वन्तु। यः चित्तवृत्तिः च तेषां, चतुरङ्गः, तेषां चक्रेषु, स्वयमेव तेजसा जन्म। इदं श्रुत्वा, तेषां चक्राणां चटकानां ध्वनिः, यथा रथानां ध्वनिः। तेषां कृते, सदा शक्तिमतीं, महतीं च तेजस्विनीं, स्तोत्रं गानं दिव्यपूजाय समर्पयाम। गायन्तु, गायन्तु, गायन्तु! कः युष्माकं, हे मनुष्याः, सर्वशक्तिमान्, यः स्वर्गं च पृथिवीं च कम्पयति। यस्य युज्यते, तस्य युज्यते, यः स्वर्गस्य अधिपः। यस्य युज्यते, यः पृथिव्यां पतिः; यः तव गमनं, तस्य भूमिः, पत्नीवत्, स्वामी च। अस्माकं सुतः, तेषां बलं मातरं, यः तेषां बलं द्विगुणं।