यस्य मार्गः काष्ठस्य शृङ्गवत् शत्रोः प्रति विपर्यस्तः, तस्य रूपस्य महिमा प्रकटः। स यदा मित्रेण सह निधिं गृहस्थाय यजमानाय स्थापयति, तदा तस्य तेजः उज्ज्वलति। चतुर्मुखः जिह्वया शोभायुक्तः स शीघ्रं संचरति, यदा वरुणः शत्रुं संयच्छति। तस्य वीर्यं न वयं जानिमः, यः भगः च सविता च पुरस्कारं ददातः। अद्य अहं सवितारं देवमर्थाय याचे, भगं च धनवितरणाय। त्वं द्वौ, यजमानौ, यः बहु ददातः, नः प्रति प्रतिनित्यं अश्विनौ मित्रवत् प्रवर्तेत। महात्मनः पथं विज्ञाय, सवितारं देवमस्तुतिर्भिः स्तुत्वा, श्रद्धया समीपं गत्वा, तं प्रधानं धनविभाजनं सवितारं विद्वांसः संभाषन्तु। पुष्णा भगः अदितिः वस्तः उषाः च तस्य दानात् इच्छितं वरं ददाति; इन्द्रः विष्णुः वरुणः मित्रः अग्निः च, एते अद्भुताः शुभदिवसाः प्रददाति। सविता निःशोकः नः रक्षां ददातु; नद्यः प्रवाहं अनुवर्तन्तु। यदा अहं ऋत्विक् सन्निहितो वः प्रति वदामि, तदा वयं धनस्य पुरस्कारस्य स्वामिनः भवेम। ये दातृवत् वसुं स्तुत्वा, दूरस्थं मित्रं वरुणं च स्तोत्रैः यजन्ति, ते नः श्रेष्ठं मार्गं ददातु; दिवा पृथिव्या अनुग्रहेण वयं आनंदं अनुभवेम। सर्वः मनुष्यः दिव्यं पथप्रदर्शकं मैत्र्यं याचेत; सर्वे धनं, यशः, समृद्धिं इच्छन्तु। ये, हे दिव्य पथप्रदर्शक, त्वया अत्र निर्देशिताः, तेषां धनं वयं भागं कुर्मः, तेषां संगतस्य संगं वयं प्राप्नुमः। स नः पुरुषेषु, अतिथिषु, पत्निषु अनुग्रहं ददातु; सर्वं वैरं, दुष्पथगामिनः, दूरं कुर्यात्। यत्र अग्निः प्रज्वलितः, पशवः कूपे विचरन्ति; पुरुषेषु वीरगृहः समृद्धिम् प्राप्तः, यथा विद्वान् लाभं आनयति। एषः तव दिव्यः पथप्रदर्शकः रथेशः, शुभदानं धनं च ददाति; समृद्ध्यै, कल्याणाय, दानप्रशंसाय, वयं देवम् आदरात् पूजयामः। अग्ने, सर्वैः देवैः सह सोमपानाय आगच्छ; यज्ञाय, देवैः सह, हविर्ग्रहणाय आगच्छ। यः सत्यदृष्टिः धर्मं धारयन्, यज्ञे आगच्छ; अग्निना, जिह्वया, सोमं पिब। प्रेरितः प्रेरितैः सह, प्रातःप्रेरकैः सह, देवैः सोमपानाय आगच्छ। सोमः कूपे पीडितः, अपरिमितः, इन्द्राय वायवे च प्रियः। वायो, सोमपानाय, हर्षेण हविं स्वीकृत्य आगच्छ; सोमं पिब, पुरस्काराय आगच्छ। इन्द्रवायू, यूयं सोमपानाय योग्यौ; निर्मलौ, पुरस्काराय हर्षेण आगच्छ। इन्द्रवायूभ्यां सोमाः दध्ना युक्ताः, नदीनिव, अधः पुरस्कारं इच्छन्ति। सर्वैः देवैः, अश्विनौ उषाः च सह, अग्ने, अत्रिपुत्रैः पीडितं हविः स्पर्धाय आगच्छ। मित्रवरुणौ, सोमविष्णू, अग्ने, अत्रिपुत्रैः पीडितं हविः स्पर्धाय आगच्छ। आदित्यैः वसुभिः इन्द्रवायुभिः सह, अग्ने, अत्रिपुत्रैः पीडितं हविः स्पर्धाय आगच्छ। भगः अश्विनौ नः कल्याणं ददातु; अदितिः निःशोकः कल्याणं ददातु; पुषणः महाबलः कल्याणं ददातु; दिवापृथिव्यौ, शुभसंकल्पेन, नः कल्याणं ददातु। कल्याणाय वायुम् आह्वयामः; कल्याणाय सोमं जगत्पतिं; कल्याणाय बृहस्पतिं गणपतिं; आदित्याः नः कल्याणं ददातु। सर्वे देवाः अद्य नः कल्याणं ददातु; अग्निः वैश्वानरः हितकरः कल्याणं ददातु; देवाः पितरः च नः कल्याणं ददातु; रुद्रः नः निःशोकं कल्याणं ददातु। मित्रवरुणौ नः कल्याणं ददातु; मार्गदेवी कल्याणं ददातु; इन्द्राग्नी नः कल्याणं ददातु; अदितिः नः कल्याणं ददातु। वयं सूर्यचन्द्रवत् कल्याणपथं गच्छेम; निःशोकाः पुनः जानीयाम, पुनः ददाम, पुनः मिलाम। श्यावाश्व, साहसिकैः स्तोत्रैः मारुतान् स्तुत्वा, ये सत्ययज्ञे रमन्ते, यज्ञार्हाः च। ते मित्राः स्थिरबलाः, साहसिकाः, स्वबलात् सर्वदा नः निःशोकं रक्षन्ति। ते शीघ्राः, प्रवाहवत्, रात्रिं अतीत्य, दिवि पृथिव्यां मारुतानां महत्त्वं अहं याचे। मारुतान् साहसिकैः स्तोत्रैः यज्ञं ददामः, ये युगानुगतं मनुष्यं निःशोकं रक्षन्ति। ये उदाराः, दानशीलाः, अजेयबलयुक्ताः, तेषां यज्ञं दिवि मारुतानां यज्ञार्हे ददातु। सुवर्णाभरणैः, समरे, उच्चाः शस्त्रं मुक्तवन्तः; तेषां अनुग्रहेण विद्युत्प्रभाः, मारुताः गर्जन्ति, सूर्यः स्वप्रभया दिवि चमति। ये पृथिव्यां वृद्धाः, विस्तीर्णमध्यस्थे, नदिसंगमे, महाकाशगृहे। मारुतानां गणः, स्तुतः, सत्यबलविक्रमयुक्तः; तेषां रथाः स्वबलात् युक्ताः। परुष्ण्यां नदीं ऊनवस्त्रिणः शुद्धाः वसन्ति; रथचक्राणि पर्वतं बलात् भिन्दन्ति। मुख्यमार्गाः, उपमार्गाः, अन्तःपथाः, पार्श्वमार्गाः—एतैः नामभिः यज्ञः मम विस्तारितः। तदा पुरुषाः स्तुत्याः, तदा गणाः स्तुत्याः; तदा पक्षिणां पंखवत् तेषां अद्भुतरूपाणि दृश्यन्ते। स्तोत्रैः कुब्हन्याः, स्रोतसि निष्पातयन्त्यः, नर्तक्यः इव; कश्चन मातरः, कश्चन दीप्ताः दृश्यन्ते। ये उच्चाः, तीक्ष्णशस्त्रयुक्ताः, विद्वांसः, सृजनशीलाः—स तं मारुतगणं, हे ऋषे, रमणीयैः स्तोत्रैः पूजयाम।