सा देवी, प्रकटयन्ती, दिवं प्रति आरोहति। सा महती जननी स्वां कन्यां बोधयति। या या युवती, चिन्तया पूर्णा, पितॄन् स्वगृहे आह्वयन्ती सृजति। ताः शीघ्रगामिन्यः प्रयान्ति, यत्नवन्त्यः, अमृतस्य नाभिं प्राप्ताः। तासां अनन्ताः पन्थानः, सर्वतः, दिवं पृथिवीं च सह चरन्ति। स बलवान्, सागरः, अरुणः, शोभायुक्तपक्षः, प्राचीनपितुः गर्भे प्रविष्टः। स्वर्गस्य मध्ये स्थितः चित्रशिलः विष्णोः क्षेत्रस्य अन्तान् पर्यतिष्ठत्। चत्वारः रक्षार्थं तं वहन्ति, दश च गर्भं सञ्चाराय पोषयन्ति। तस्य त्रिधा उच्चाः गावः, ताः स्वर्गस्य अन्तेषु एकत्र चरन्ति। एष रूपं, एष वासः, जनाः विचरन्ति, यदा नद्यः आपः तिष्ठन्ति। द्वे तयोः मातरं वहतः, अन्याः अत्र जायन्ते, यमलाः स्वजनैः सह। अपः तस्य चिन्ताः व्याप्नुवन्ति, यथा मातरः पुत्राय वसनानि विविन्वन्ति। हृष्टाः, बलवन्तः, संगमस्थानं प्रति यान्ति, वध्वः दिवः पन्थानं यान्ति। एषः अस्तु अस्माकं, हे मित्रवरुणाग्नयः, एषः शुभः अस्तु। गभीरत्वं स्थैर्यं च प्राप्नुयाम, महद् दिवः स्थानाय नमः। प्रियतमे वासे, महति शक्तौ, स्वयम्भुवि, महति, वयं चिन्तां वहामः। यदा दिवः दिशः अद्भुतः आपः प्रसारयति, ताः वृताः चयन्वानः। ते वीर्येण सामान्यं पन्थानं वितन्वन्ति, सर्वे क्षेत्रे। आपः संगच्छन्ति, अन्याः निवर्तन्ते; दिव्या जनाः पूर्वैः सह तरन्ति। स अश्मभिः, अहोरात्रेण, दृढं वज्रं तुदति, अद्भुतः। शतम् अपि तस्य गृहे चरन्ति, समं वर्तन्ते, अहोरात्रं परिवर्तयन्ति। तस्य गतिः, यथा परशोः धारा, शत्रोः प्रति नीतिः; तस्य रूपस्य वीर्यम् प्रकाशते। यद्यपि स मित्रेण सह निधिं गृहे स्थापयति, यज्ञदायिने। स चतुर्मुखेन जिह्वया शीघ्रं चरति, शोभायुक्तः, यदा वरुणः शत्रुं निगृह्णाति। न वयं तस्य वीर्यं जानिमः, यस्मात् भगः सविता च फलं ददतः। अद्य वः देवम् सवितारं वाञ्छे, भगं च, धनस्य विभाजकं। युवां, हे नरः, प्रचुरदातारौ, अस्मान् प्रति वहतं; अहर्निशं अश्विनौ, सखायौ इव। वीर्यपथं जानन्तः, देवम् सवितारं स्तोत्रैः स्तुत्वा, समीपं गच्छन्तः, श्रद्धया, बुद्ध्या, तं वदन्तु, यो मुख्यः, यो धनं विभजति। तस्य प्रसादेन पूषा, भगः, अदिति, वस्तुः, उषाः च इच्छितं ददुः; इन्द्रः, विष्णुः, वरुणः, मित्रः, अग्निः—एते अद्भुताः शुभदिनानि जनयन्ति। सविता, अनाघः, अस्मभ्यं रक्षां ददातु; आपः प्रवहन्त्यः स्वपथं यान्तु। यदा अहं ऋत्विक् सन् वः वदामि, वयं धनिनः, विजेतारः भूयेम। ये वसुभिः स्तोत्रैः यजन्ति, दूरस्थं मित्रवरुणं च स्तोत्रैः, तेषां वयं श्रेष्ठं पन्थानं प्राप्नुयाम; दिवापृथिव्योः अनुग्रहेण मोदाम। सर्वः मर्त्यः दिव्यं नेतारं मैत्रीं इच्छेत्; सर्वे धनाय यत्नं कुर्वन्तु, कीर्तिं वृण्वन्तु, समृद्धिं च इच्छन्तु। ये, हे दिव्य नेतः, त्वया अत्र नियोजिताः, तेषां वयं धनस्य भागिनः स्याम, तैः सह युक्ताः स्याम। स अस्मभ्यं मानुषेषु, अतिथिषु, दारेषु च प्रीतिं ददातु; सर्वं वैरं, दुष्टपथगामिनः च दूरं करोतु। यत्र अग्निः प्रज्वलितः, तत्र पशवः कूपेषु चरन्ति; मनुष्येषु, वीर्ययुक्तं गृहम् समृद्धिं प्राप्नोति, यथा धीरः लाभदायकः। एष ते दिव्यः नेता, रथपति, श्रियः दाता; समृद्धये, कल्याणाय, दानप्रशंसितः, वयं देवं नमामः। अग्ने, एभिः सर्वैः सह सोमपानाय आगच्छ; देवैः सह हविः गृहाण। त्वं सत्यदर्शिन्, ऋतं धारयन्, यज्ञं प्रति आगच्छ; अग्निना सह तव जिह्वया पिब। प्रेरितः प्रेरकैः सह, प्रभातगामिभिः सह, देवैः सह सोमपानाय आगच्छ। एष सोमः पात्रे सुतः, अप्रमाणेन स्रवति; स इन्द्राय वायवे च प्रियतमः। वायो, सोमपानाय प्रीत्या आगच्छ; सुतं सोमं पिब, स्पर्धाय आगच्छ। इन्द्रवायू, युवां एतान् सुतसोमान् पातुमर्हथः; निष्कलुषौ, प्रीत्या स्पर्धाय आगच्छताम्। इन्द्रवायू सुतासोमा दध्ना सह नद्यः इव अधः प्रवहन्ति, स्पर्धां वव्रुः। सर्वैः देवैः, अश्विभिः, उषसा सह, अग्ने, अत्रिपुत्रैः सुतं हविः स्पर्धाय आगच्छ। मित्रवरुणसौमविष्णुभिः सह, अग्ने, अत्रिपुत्रैः सुतं हविः स्पर्धाय आगच्छ। आदित्यैः वसुभिः, इन्द्रवायुभिः सह, अग्ने, अत्रिपुत्रैः सुतं हविः स्पर्धाय आगच्छ। भगः अश्विनौ च अस्मान् स्वस्तये ददातु; अदितिः अनाघा स्वस्तये ददातु; पूषा बलवान् स्वस्ति ददातु; दिवापृथिव्यौ शुभयुक्त्या स्वस्तये ददाताम्। स्वस्तये वायुम् आह्वयाम; स्वस्तये सोमं जगतः पतिं; स्वस्तये बृहस्पतिं गणपतिं; आदित्या अस्मान् स्वस्तये ददातु। सर्वे देवाः अद्य अस्मान् स्वस्तये ददातु; अग्निः वैश्वानरः हितः स्वस्तये ददातु; देवाः पितरश्च स्वस्तये ददातु; रुद्रः अस्मान् अनिष्टेभ्यः रक्षतु स्वस्तये। मित्रवरुणौ स्वस्तये ददाताम्; पथो देव्या स्वस्तये ददातु; इन्द्राग्नी स्वस्तये ददाताम्; अदिते, स्वस्तये ददास्व। वयं स्वस्तिपथं चराम, सूर्यचन्द्रमसाविव; पुनः, अनाघाः, ज्ञात्वा दत्त्वा च, समायाम। श्यावाश्व, त्वं धैर्येण स्तोत्रैः मरुद्भिः सह स्तौहि, ये अवञ्चना हविः प्रीयन्ते, यज्ञाय योग्याः। ते स्थिरशक्तयः सखायः, वीर्येण स्वेन नित्यं अस्मान् अनिष्टेभ्यः रक्षन्ति। ते शीघ्रगामिनः, प्रवहद्भ्यः नद्यः इव, रात्रिभ्यः अत्यन्तं; अहं दिवि पृथिव्यां च मरुतां महत्त्वं इच्छामि। एवं ऋषयः देव्या शक्त्या जगतो रहस्यानि विवृण्वन्ति, अपां गतिं, दिवः पृथिव्याः च संयोगं, सोमस्य पानं, भगस्य दानं, सवितुः प्रार्थनां, अग्नेः यज्ञं, मित्रवरुणयोः कृपां, मरुतां स्तुतिं च। इति ऋग्वेदस्य एते मन्त्राः, देवेषु श्रद्धां, यज्ञे प्रीतिं, जगति कल्याणं च सन्दर्शयन्ति।