सूर्यः प्रभातवर्णः, हरितपीठैः अश्वैः युक्तः, आकाशे समारूढः। धीराः, नौमिव जलैः, तमुत्थापयन्ति; श्रोतृण्यः आपः समीपं समागच्छन्ति। तव कृते, अहं विचारं जलासु, ज्योतिष्मन्तं, स्थापितवान्, येन नवग्वाः दशमासान् समाप्नुवन्। तेनैव विचारेण, देवैः अस्मान् रक्षन्तु, तेनैव विचारेण दुःखात् परं तारयन्तु। यथा धीरः अश्वः, अयुक्तः, तथा अहं स्वयम् उपयुक्तं सुगमं सहायकं योजयामि; न च तं मुञ्चामि न च बध्नामि, पन्थानं जानन् नेता तम् ऋजुं नयति। अग्निः, इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, देवाः, गणः, मरुतः, विष्णुः, अश्विनौ, रुद्रः, देव्यो, पूषा, भगः, सरस्वती—सर्वे सन्तु तुष्टाः। इन्द्रः च अग्निः, मित्रः च वरुणः, अदितिः, सूर्यः, पृथिवी, द्यौः, मरुतः, पर्वतानि, आपः, विष्णुः, पूषा, बृहस्पतिः, भगः, सविता—एतान् आह्वये सहाय्याय। विष्णुः, वातः, निःशेषः, धनं ददातु; सोमः सौख्यं प्रापयतु; ऋभवः, अश्विनौ, त्वष्टा, विभ्वन्, धनाय अनुगृह्णन्तु। मरुतां गणः अस्मान् आगच्छतु; पूजनीयः स्वर्गस्थितः, कुशे उपविशतु। बृहस्पतिः, पूषा, यमः, वरुणः, मित्रः, अर्यमा, रक्षां ददतु। पर्वतानि, सुमनसः, उदाराणि, नद्यः, भूतानां रक्षित्र्यः, अस्मान् पालयन्तु। भगः, विभजमानः, बलं सहाय्यं च ददातु; विश्वव्या अपि अदितिः मम आह्वानं श्रुणोतु। देवानां ज्योतिष्मत्यः पत्न्यः अस्मान् अनुगृह्णन्तु; विजयाय, बलाय, सिद्धिं ददतु। या पृथिव्याम्, या जलासु विधिना अधिष्ठात्रीः, ताः सौम्याः देव्यो अस्मान् पालयन्तु। देवपत्नीः, इन्द्राणी, अग्नायि, अश्विनी, राक्, आगच्छन्तु; द्वयोर्लोकयोः वरुणानी श्रुणोतु; ऋतस्य जननीः देव्यो अस्मान् आगच्छन्तु। सा, प्रस्थित्वा, दिवं आरोहति, घोषयन्ती; महती माता पुत्रीं जागरयति। या यौवनी, चिन्मयी, पितॄन् स्वगृहे आह्वयन्ती, प्रसूयते। शीघ्रगामिन्यः, प्रयत्नवन्त्यः, अमृतस्य नाभिं प्राप्त्वा, गच्छन्ति; तासां अनन्ताः पन्थानः, सर्वतः, द्यावापृथिव्यौ सह चरतः। वृषभः, सागरः, अरुणः, सुपर्णः, पूर्वपितुः गर्भं प्रविष्टः। दिवः मध्ये स्थितः, चित्रशिला, विष्णोः प्रदेशान् व्याप्नोति। चत्वारः तं रक्षायै वहन्ति, दश गर्भं गतये पालयन्ति; तस्य त्रिवृत् उच्चाः गावः, एकदा दिवः अन्तेषु विचरन्ति। एष रूपम्, एष वासः, यत्र जनाः विचरन्ति, यदा आपः स्थग्नाः। द्वे मातरं वहतः, अन्याः अत्र जाताः, यमौ स्वबन्धुभिः सह। आपः तस्य चिन्तां विवर्धयन्ति, यथा मातरः पुत्राय वसनानि वयन्ति। हृष्टाः, बलिनः, समागमस्थानं प्रतिपद्य, वध्वः दिवः मार्गे गच्छन्ति। एतदस्तु, हे मित्रवरुणौ, हे अग्ने, अस्माकं कल्याणाय। गाम्, अधिष्ठानं च प्राप्नुयाम; नमो महते दिवि, तस्य स्थानाय। प्रियं वासस्थानं, महतीं शक्तिं, स्वयंधामानं, महान्तं, तत्र वयम् इच्छां दध्मः। यदा दिवः दिशः सः अद्भुतः आपः प्रसारयति, ताः चिनोति। वीर्येण, सामान्येन, ताः पन्थानं व्यापयन्ति; आपः संगच्छन्ति, अन्याः निवर्तन्ते; दिव्याः जनाः पूर्वैः सह तरन्ति। शिलाभिः, अहोरात्राभिः, सः दृढं वज्रं प्रहरति, अद्भुतः। यदि शतम् तस्य गृहे चरन्ति, अहोरात्रे समं परिवर्तन्ते। तस्य गतिः, परशोः इव धार, रिपोः प्रति परिवर्तते; तस्य वीर्यं प्रकटते। यदि सः सहचरं गृहं निधिं स्थापयति, यजमानाय। चतुर्मुखेन जिह्वया, शीघ्रगामिना, शोभायुक्तः सः व्रजति, यदा वरुणः शत्रुं बध्नाति। न वयं तस्य वीर्यं जानिम; यस्मात् भगः सविता च पुरस्कारं ददतः। अद्य वः सवितारं देवम् इच्छामि, भगं च धनस्य दातारं। युवां, पुरुषौ, यः बहु ददाथः, अस्मान् प्रति वर्तेताम्; प्रतिदिनं, अश्विनौ, मित्रवत्। वीर्यस्य पन्थानं जानन्तः, सवितारं देवम् स्तोत्रैः स्तुत्यताम्। समीपं गत्वा, श्रद्धया, तम् उपयाचध्वं, यः प्रमुखः, धनविभागकर्ता। तस्य दानैः, पूषा, भगः, अदितिः, वस्तः, उषाः, इच्छितानि ददतु; इन्द्रः, विष्णुः, वरुणः, मित्रः, अग्निः—एते अद्भुताः शुभदिवसाः जनयन्ति। सविता, अहिंसकः, अस्मान् रक्षां ददातु; आपः प्रवहन्त्यः, स्वगं मार्गं यान्तु। यदा अहं होतृवद् वः भाषे, वयं धनस्य स्वामिनः, पुरस्कारस्य जेतारः भूयाम। ये, दातृवत्, वसून् स्तुवन्ति, दूरस्थं मित्रवरुणौ स्तोत्रैः आह्वयन्ति—तेभ्यः श्रेष्ठं मार्गं ददातु; दिवापृथिव्योः अनुग्रहेण, वयं हृष्टाः स्याम। सर्वः मनुष्यः दैवस्य नेतुः सख्यं इच्छेत; सर्वे धनाय प्रयत्नं कुर्वन्तु, कीर्तिं वरण्तु, समृद्धिं च कामयन्तु। ये, हे दैवनेते, त्वया अत्र निर्देशिताः—तेषां वयं धनं भागिनः स्याम, तैः सह एकत्वेन संयुक्ताः स्याम। सः अस्मान् जनानाम् मध्ये, अतिथिषु, पत्निषु च अनुग्रहं ददातु; सर्वां द्वेषं, प्रतिकूलगामिनः च दूरं करोतु। यत्र अग्निः प्रज्वलितः, पशवः कूपेषु सञ्चरन्ति; जनानाम् मध्ये, वीरः गृहस्थः समृद्धिं लभते, यथा धीरः लाभदः। एषः तव दैवः नेता, रथपति, शुभदः, धनदः; समृद्धये, कल्याणाय, दानैः प्रशंसितः, वयं देवम् उपास्महे। अग्ने, एतेषां सर्वैः सह सोमपानाय आगच्छ; देवैः सह हविः प्रतिग्रहीतुं। त्वं, सत्यदर्शिन्, ऋते स्थित्वा, यज्ञं प्रति आगच्छ; अग्निना सह, जिह्वया पिब। प्रेरितः, प्रेरकैः सह, प्रातर्याजिभिः सह, देवैः सोमपानाय आगच्छ। एष सोमः पात्रे सुतः, अप्रमेयः, इन्द्रवायुभ्यां प्रियः। वायो, सोमपानाय आगच्छ, हव्यं सस्नुत्य ग्रहाण; सुतं सोमं पिब, पुरस्काराय आगच्छ। इन्द्रवायू, युवां सोमपानाय योग्यौ; निष्कल्मषौ, हृष्टौ, पुरस्काराय आगच्छताम्। इन्द्रवायुभ्यां सुताः सोमाः दध्ना सह, नदीव निम्ने वहन्ति, पुरस्कारं इच्छन्तः। सर्वैः देवैः सह, अश्विभ्यां, उषसा च सह, अग्ने, अत्रयः सुतं हविः यज्ञे आगच्छ, स्पर्धायै। एवं स सूर्यस्य उदयात्, आपां प्रीत्या, देवगणस्य स्तुत्या, यज्ञस्य पवित्र्यै च, ऋषयः स्वेन भावेन, श्रद्धया, सम्यगुपासते, देवाः च तान् अनुगृह्णन्ति, रक्षां ददति, अनुरञ्जयन्ति च।