नमः सर्वेभ्यः। एकस्मिन् दिवसे, त्रिभिः कालैः, अश्विनौ, यः दोषरहितं यज्ञं प्रति आगच्छन्ति, तृतीयं तृतीयं च यज्ञस्य मधुरं भक्षणं इच्छन्ति। प्रातःकाले च, यदा दिनं आगच्छति, तत्र ते धन्यदातृत्वं यथार्थं प्रदास्यन्ति। त्रिभिः चक्रैः यात्रा कृत्वा, श्रद्धालुजनानां मध्ये, तेषां उत्कृष्टमार्गदर्शनं प्रदास्यन्ति। अश्विनौ, त्रीणि त्रीणि च सुखानि, जलस्रोतसाम् अपि त्रीणि प्रदास्यन्ति, यथा अनन्तस्रोतात् प्रवाहितानि। अश्विनौ, त्रिभिः धनं दास्यन्ति, त्रिभिः च, देवताः, बुद्धिं प्रदास्यन्ति। त्रिभिः च, समृद्धिं च कीर्तिं च दास्यन्ति, चक्रं सूर्यपुत्र्या युक्तं, अत्र आगच्छतु। त्रिभिः च, अश्विनौ, स्वर्गीय औषधीनि, पृथिव्यां च, जलात् च, त्रीणि औषधीनि, पोषणं च कल्याणं च मम पुत्रस्य कृते दास्यन्ति। अश्विनौ, प्रतिदिनं पूज्यताम्, त्रीं पृथ्व्यां च गत्वा, त्रीणि रथानि, नासत्याः, दूरपथेषु गत्वा, वायुवद् तेषां आत्मनः सहोदरीषु गच्छन्ति। अश्विनौ, सप्तनदीनां मातृभिः सह, त्रीणि आह्वानानि, त्रीणि यज्ञानि सम्प्राप्य, त्रीणि पृथ्व्यः उपरि प्रवाहितानि, यः स्वर्गस्य शिखरं रात्रिदिवसैः रक्षति। कुतः तव त्रिचक्रस्य चक्राणि, कुतः तव दृढानि आसनानि? कदा त्वरितस्य गधेः सह संगमः भविष्यति, यः नासत्याः, यज्ञं प्रति आगच्छति? आगच्छ, नासत्याः, यज्ञं ते आह्वानं क्रियते; मधु पिबताम्, मधुप्रियगधेः सह; यः चक्रं, घृतसंपादितं, प्रातःकाले धर्मात्मनं प्रति याच्यते। आगच्छ, नासत्याः, त्रिभिः च ग्यारह देवताः सह, एष्यन्तु, अश्विनः, मधुरपानं प्रति; अस्मान् सुरक्ष्यताम्, पापं निवारयताम्, द्वेषं च नाशयताम्, च सहचरः भूत्वा। आगच्छ, अश्विनौ, तव त्रिचक्रं, अस्मान् धनं च वीरपुत्रान् च दास्यन्तु; अस्माकं साहाय्यं श्रुत्वा, त्वां आह्वयामि, युध्यताम् पुरस्कारस्य कृते। प्रथमं अहं अग्निं आह्वयामि, कल्याणाय, मित्रं च वरुणं च साहाय्याय आह्वयामि; रात्रिं, जगतां स्थापनाय, देवतां सविता, साहाय्याय आह्वयामि। अन्धकारे गच्छन्तं, अमृतं च मर्त्यं च स्थापनं, देवः सविता स्वर्णरथेन गच्छति, सर्वं लोकं निरीक्ष्य। देवः अधः पथं गच्छति, उपरि पथं गच्छति, दीप्तिमन्तं, पीतपृष्ठं अश्वैः सह गच्छति; देवः सविता दूरात् आगच्छति, सर्वं दुःखं नाशयति। कान्तिमन्तं, सर्वरूपं, स्वर्णयुजं, शक्तिमन्तं, पूज्यं, सविता महात्मा, चक्रं चढ़ायति, अन्धकारे सामर्थ्यं वहति। द्वौ श्वेतपादौ अश्वौ जनान् प्रकटयन्ति, स्वर्णध्रुवं रथं खीञ्चन्ति; सर्वे लोकाः सविता केलि, तस्मिन् स्थले। त्रयः स्वर्गाः सवितायाः कर्णे सन्ति; द्वौ प्रकटिताः, एकः यमस्य क्षेत्रे; रथस्य अक्षं यथा अमृतं स्थिरं। यः अत्र जानाति, स एव वदतु। सुन्दरपंखितः क्षेत्राणि प्रकटयति; गम्भीरं कम्पयन्तं, बुद्धिमन्तं असुरं, मार्गदर्शकं। कुतः सूर्यः अस्ति? कः तं पश्यति? कस्य स्वर्गे तस्य प्रकाशः विस्तृतः? सः पृथिव्याः अष्टदिशाः प्रकटयति, त्रयः मरु, सप्त नदीनां युज्यन्ति; स्वर्णनयने सविता, देवः आगच्छति, भक्ताय धनं च प्रियं ददाति। स्वर्णहस्तः सविता, क्रियायाम् कुशलः, स्वर्गं च पृथिवीं च गच्छति; जलात् रोगं नाशयति, सूर्यं प्रति गच्छति, अन्धकारे च आकाशं आवृणाति। स्वर्णहस्तः, बुद्धिमन्तः, मार्गदर्शकः, कृपालुः, आत्मप्रकाशितः, शीघ्रं गच्छति; सः दैत्यान् च जादूगरान् नाशयति, देवः प्रतिदिनं स्तुत्यते। ते पुरातनपथाः, हे सविता, धूलिरहिताः च सुगठिताः; एतेन पथेन अद्य, सरलं गच्छन्तु, रक्षन्तु च, हे देव। तेषां प्रति अहं आह्वयं, हे शक्तिमन्तः, बहुप्रजाः, देवगणानां मध्ये—अग्नि, स्तोत्रैः च वाचैः आह्वयामि, यं सर्वे च याचन्ति। जनाः अग्निं स्थापितवन्तः, शक्तिमन्तं; तेन यज्ञैः वन्दामि, यथा त्वं अद्य, कल्याणेन, अत्र उपस्थितः, युज्यते। त्वं दूतः, हुतरः, सर्वज्ञः, वयं त्वां चयनामः; तव महती ज्वाला: गच्छन्ति, तव प्रकाशः आकाशं स्पृशति। देवाः—वरुणः, मित्रः, आर्यमन्—त्वां प्राचीनदूतं स्थापितवन्तः; तव सह अग्नि, सर्वं धनं जयति, यः मनुष्यः तव सेवा करोति। आनन्दितः हुतरः, गृहम्, अग्नि, त्वं जनानां मध्ये दूतः; त्वं यत्र सर्वे स्थिरं नियमाः संकलिताः, यः देवाः स्थिरं कृतवन्तः। त्वं, हे अग्नि, भाग्यशाली च युवा, यत्र सर्वं यज्ञं आह्वयति; तस्मिन् अद्य, कल्याणेन, च भविष्ये, देवानां पूजनं वीर्येन करोति। एवं, श्रद्धालवः तं प्रति, आत्मनियामकः, नमः कुर्वन्ति; तैः यज्ञानि अग्निं प्रज्वाल्यन्ति, दुःखात् पारं गच्छन्ति। वृत्रं हत्वा, ते द्वौ लोकौ पारं गच्छन्ति, निवासाय विस्तृतं स्थानं कृतवन्तः; कण्वः, वृषभः, कीर्तिं कृते आह्वयति, अश्ववत् गवां युध्यमानः। सङ्गच्छताम्, महान्; उज्ज्वलताम्, पूज्यताम्; तव ताम्रधूमं प्रक्षिपतु, हे अग्नि, यः उर्ध्वं गच्छति, सर्वश्रेष्ठः, सर्वोत्कृष्टः। यः देवाः अत्र मनोहरं स्थापितवन्तः मनुं, यज्ञाय उपयुक्तः; यं कण्वः, शुद्धः अतिथि, प्रज्वाल्यति, धनदायकः, यं वृषभः, यं स्तुत्यः। अग्नि, यं कण्वः, शुद्धः अतिथि, सत्येन प्रज्वाल्यति—तस्य ज्योतिर्विभवति, एषां स्तोत्राणि तस्य कृते, वयं तं अग्निं महिमामहे। हे अग्नि, त्वं सम्पूर्णधनस्य पूर्तिकर्ता, यः तव स्वाभाविकशक्ति देवेषु प्रकटितः अस्ति। त्वं शक्तिमन्तः च कीर्तिमन्तः; कृपालु भव, यः महान्। उठतु अस्माकं साहाय्यं कृते, स्थिरं भव, यथा देवः सविता। उच्चं भव, यथा सामर्थ्यस्य दाता, यदा स्तोत्रैः च यज्ञैः त्वां आह्वयामि। अस्माकं उपरि रक्षतु, वरदः, तव चिह्नेन; सर्वं शत्रुं दग्ध्वा।