आसन्नः स्नेहपूर्णः श्रद्धया च स्तुत्या च दिवि पृथिव्यां च निश्चलयोः शक्त्यर्थं वयं प्रवर्तामहे। तौ पितरौ मातरौ मधुरवाचौ कुशलहस्तौ सर्वेषु यज्ञेषु महिमा नो ददातु। तत्र ऋत्विजः मधुरं हविः सज्जीकृत्य उज्ज्वलम् शोभनम् सोमं वायवे हरन्ति, प्रथमः होतारः इव, देवः अस्मान् आपदः प्रतिरक्षतु, तस्य मधुरपेयस्य आनन्दं वयं अनुभवामः। दशाङ्गुल्यः स्वबाहून् शिलायाम् योजयन्ति, सोमं पेषयन्तः कुशलाः, उज्ज्वलाङ्गुलिः पर्वते निवसन् शुद्धं तेजस्वि रसम् दुहितवान्। सः सोमः तुभ्यं, हे इन्द्र, पीडितः, यस्य त्वं आनन्दं करोति, शक्त्यर्थं, कौशलार्थं, महोत्साहार्थं च। तव द्वौ हरौ युक्तरथौ समीपं आगच्छताम्, त्वं आह्वाने प्रियः भव। अग्ने, महतीं उदारां प्रज्ञां देवीम् अनया दिव्यपत्न्याः सहितां मधुरपेयस्य आनन्दाय देवयानैः मार्गैः यज्ञे आनीय। यां प्रेरिताः अभिषिञ्चन्ति, वर्धयन्ति, अलंकृतां, अग्निना दीप्तां, पिता पुत्रं प्रियं यथा—सः उष्णपेयः अग्निं अमृतं प्रज्वलयन् उपविष्टः। महत्, उच्चं, शुभं स्तोत्रं दूतवत् अश्विनोः आह्वानाय गच्छतु; उत्सवेन एकत्र आगच्छताम्, समीपं आगच्छताम्, निधिं आनयताम्, नाभिः अक्षं यथा धारयति। अहम् शीघ्रं वीर्यवन्तं पूषाणं वायुम् च स्तोत्रे वदामि; ये दानानि चिन्तनानि प्रेरयन्ति, धनं शक्तिं च ददाति, स्वबलं च। मारुतः, तव नामभिः, आह्वायको सर्वान् रूपेषु आह्वयतु, जातवेदः, यज्ञे गायनस्य शुभस्तुतौ सर्वे मारुतः सहायैः आगच्छत। दिवः महतः, पर्वतस्य उच्चात्, सरस्वती पूज्या यज्ञे आगच्छतु; देवी, हविः स्वीकृत्य, घृतवस्त्रा, तव बलं वर्धयन्ती वाक् श्रुणोतु। बृहस्पतिं, प्रज्ञं, कृष्णपृष्ठं, महाबलिनं तस्य स्थाने आनीय, तं सुवर्णवर्णं, दीप्तं, अग्निसदृशं, यं वयं पूजयामः, समासीत्। सः धर्णसिः, महतो दिवः गुञ्जन्, सर्वैः देवैः स्तोत्रैः आह्वितः, तेजसा वसन्, ओषधीन् पोषयन्, अव्ययः, त्रिशृङ्गी वृषः, जीवदाताः। मातुः प्राङ्गणे, उच्चे दीप्तस्थाने, उज्ज्वलाः दानवन्तः आगताः; पूज्या, श्रद्धया सम्मानिताः, यथा मातरः गृहे शिशून् शुद्धयन्ति। महाबलिनं अग्ने, तुभ्यं प्रज्ञौ द्वौ संयुक्तौ चिन्तनं कुर्वन्ति; देवः, दिव्यः, मम कृपां करोतु; मातरः पृथिवी दुःखं नो न स्थापयतु। देवाः, तव विस्तारे वयं विघ्नरहिताः निवसाम। अश्विनोः नूतनया कृपया आनन्दं मार्गदर्शनं च आनयताम्; धनं वीरान् च, सर्वाणि अमृतानि लाभानि अस्मभ्यं वहताम्। सः प्राचीनः, श्रेष्ठः, सर्वव्यापकः, ज्येष्ठः, आसनस्थः, प्रकाशदर्शी, समीपः, दाता, विजयी, यं स्तोत्रेण पोषयथ, सः भवति वर्धमानः। उच्चस्थाः शोभनाः तेजसा दिवम् प्रकाशयन्ति; त्वं शुभरक्षकः, अघ्नः, प्रज्ञः; अद्भुतानां श्रेष्ठः, सत्यं तव नाम। हविः शीघ्रं, सत्यं, अघ्नं, ऋत्विजं, बलिनं, वेदीं प्रति प्रवहति; यौवनं वृषं, बालं, मध्ये, नित्ययुवानं, मुक्तं, स्थापितं। युक्ताः, धर्मिष्ठाः, विनीताः, तस्य यात्रा हेतुं गच्छन्ति; शुभैः पथैः, सर्वज्ञैः, बलवान् सहायैः, बुद्धिमान् स्तोत्रस्थले नामानि घोषयति। गुञ्जमानः, वृक्षैः सह, शुभजन्मा, गर्भः सन्तानानां, प्रज्ञः, मधुरवाचः; प्रवाहेषु, त्वं सरलैः गीतैः दीप्तः; वर्धस्व, तव पत्न्यः यज्ञे जीवतु। यथा रूपं दृश्यते, तथा कथ्यते; छायया सह, शीघ्रप्रवाहैः स्थितम्; महद् विस्तृतं बलं, वीर्यं, अव्ययम्, अस्मभ्यं दत्तम्। सः प्रथमजः, आरम्भकर्ता, प्रतिद्वन्दिनः अतिक्रान्तः, श्रेष्ठबुद्धिः, सूर्यः, ऋषिः; गृहं रक्षन्, सर्वं परिभ्रमति; सः आश्रयम् ददातु, शुभधनसम्पन्नः। श्रेष्ठः, यज्ञचिह्नयुक्तः, ऋषिः, तव मध्ये यज्ञे गच्छति, तव नामानि वहन्; यथा स्थापितः, तथा तमसि दृश्यते; सः स्वयम् वहति, शुभं करोतु। प्रधानः समुद्रतीरे स्थितः, यज्ञे विफलः न भवति, यत्र पथः संगच्छन्ति; हृदयस्थे, अग्नेः ज्वाला कम्पते, यत्र चिन्तनं, शुद्धं, बद्धं अस्ति। सः, ऐश्वर्यबलैः, मनसा, यजमानस्य वदति, सहचरः; वत्सस्य गीतैः, बलिष्ठं धनम्, महद् पुरस्कारम्, प्रज्ञाय अपि पूरयाम। गरुडः, माता, आनन्दः, सर्वरक्षकः, पूज्यः, अद्भुतः; अन्यः अन्यं प्राप्त्यर्थं यच्छति, शृङ्गाणि जानन्ति, प्रवाहपेयम् आगच्छन्ति। नित्यदानः, यजमानः, शत्रून् नाशयति, बहुभिः स्तुतः, प्रज्ञाय प्रसिद्धः, तव सह; उभे शुभे समीपं आगच्छतः, प्रकाशेते, यदा सः समूहं शुभमार्गे विभजति। यः यजमानं पोषयति, सत्यस्वामी, सर्वेषु अविचलः, चिन्तनस्य जागर्ता—सः, दुग्धमयी गौः इव, पोषकं रसम् स्तोत्रेण प्रवहति, अग्रे गच्छति, न निद्रायते। यः जागर्ति, तं स्तोत्राणि इच्छन्ति; यः जागर्ति, तं गीतानि गच्छन्ति; यः जागर्ति, तं सोमः वदति—‘त्वं मम मित्रः, तव सह वसामि।’ अग्निः जागर्ति—तं स्तोत्राणि इच्छन्ति; अग्निः जागर्ति—तं गीतानि गच्छन्ति; अग्निः जागर्ति—तं सोमः वदति—‘त्वं मम मित्रः, तव सह वसामि।’ त्वं दिवं जानासि, प्रातःकिरणैः दीप्तः, त्वं तमः तव किरणैः वितन्वसि। त्वं उच्चदिवः द्वाराणि उद्घाटयसि, देव, मानुषविघ्नान् अपाकरोति। सूर्यः, गौः मातरं इव, मार्गं जानन्, प्रकाशं वितन्वन्, तमः अपाकरोति; नद्यः दीप्ताः गर्जन्त्यः प्रवहन्ति; दृढं दिवं स्थम्भवत् स्थितम्। एतस्य स्तोत्रस्य पर्वतस्य गर्भः, महताम् प्राचीनजननाय, पर्वतः विस्तीर्णं करोति, दिवः साधयति, आह्वयन्, पृथिवीं घोषयन्ति। स्तोत्रैः, देवप्रियैः वाक्यैः, इन्द्रं अग्निं च सहायार्थं आह्वयाम; स्तोत्रैः, प्रज्ञः, यज्ञकुशलः, आह्वयन्, मारुतः पूजयन्ति। अद्य वयं प्रज्ञवन्तः भवेम; सर्वं पापं अपाकरोम, महत्त्वं प्राप्नुम; द्वेषं दूरं अपाकरोम, दग्धुम्, यजमानं प्रति अग्रे गच्छाम। सख्यः, वयं तं चिन्तनं रचयाम, येन मातरः गौः स्थानं प्राप्नोत्; येन मनुः बहुवर्णं जयति, व्यापारी गुह्यं निधिं प्राप्नोत्। अत्र, दशमासपरिश्रमः नवग्वाः, हस्तैः पर्वतं पेषयन्तः स्तुतवन्तः; सरमा, सत्यं अन्विष्य, गौः प्राप्नोत्; अंगिरसः सर्वाणि सत्यानि कर्माणि साधयन्ति। सर्वे देवाः, तस्य दीप्ते, महाशक्त्याः, यदा अंगिरसः गौः सह गच्छन्ति, तस्य स्रोतः उच्चस्थाने अस्ति; सरमा, सत्यमार्गेण, गौः प्राप्नोत्। सूर्यः सप्त अश्वैः युक्तः अग्रे गच्छतु, यदा सः दीर्घमार्गे क्षेत्रं मापयति; शीघ्रः श्येनः सीधति, यौवनः ऋषिः गौः मध्ये दीप्तः गच्छति। एवं ऋषयः, यजमानः, देवाः, पृथिवी, दिवः, सोमः, अग्निः, अश्विनौ, मारुतः, सरस्वती, बृहस्पतिः, पूषा, वायु, सूर्यः, सरमा, अंगिरसः च, यज्ञे, स्तोत्रे, श्रद्धया, आनन्देन, सहायैः, वर्धमानाः, पूजिताः, वयं च तेषां कृपया महत्त्वं, धनं, बलं, सत्यं, प्रज्ञानं, सुखं च प्राप्नुमः।