यदा कश्चन देवान् दुष्टभावेन प्रहारयति, तदा मरुतः स्वकर्मभिः तं दूरं नयन्तु। यः तु युष्माकं शान्तिं लंघयन् स्वल्पकामनां वाञ्छति, स अधः पततु। बलवान् धनुष्मान् सर्वौषधीनां ईश्वरः स्तुत्यः; तं रुद्रं महान्तं हविषा नमस्यामः, असुरं दिव्यम् आयुष्कामाय पूजयामः। आपः शक्तिमत्यः पत्न्यः महतः, शीलवन्त्यः, दक्षाः, बलिन्यश्च, ऋषिभिः विनिर्मिताः, सरस्वती, राका च महती दीप्तिमती, सर्वाः सौम्याः शोभनाः, अस्मभ्यं विशदं मार्गं ददतु। अहं महतो देवस्य नूतनं स्तोत्रं सृजामि, शुभाश्रयाय प्रार्थनाम्, नवानां गीतानां जन्म कुर्वाणि; यः कन्यायाः हृदि रूपाणि निरूप्य, अस्मभ्यं रूपाणि मापयत्। इदानीं, हे गायक, उत्तमया स्तुत्या सञ्जयन्, गर्जन्तं, गर्जयन्तं पोषणस्य स्वामिनं स्तौहि, यः आपः सरितः च चालयति, वर्षं सृजति, विद्युत् विभाव्य द्यावापृथिवी प्रपूरयति। एषा स्तुतिः मरुतां गणाय समर्पिता, रुद्रस्य युवानः पुत्राः, स्तुत्याः; धनकामेन वयं तान् स्वस्तये आह्वयामः। अयान्तु श्रान्तवः, चित्राश्वाः मरुतः। एषा स्तुतिः पृथिव्याम्, अन्तरिक्षे, वृक्षेषु, ओषधीषु च गच्छतु, यथा अहं धनं लभेय। देवः, सुप्रार्थ्यः, मयि प्रसन्नः भवतु। मा मातरः पृथिवी अस्मान् अमङ्गले स्थापयतु। वयं, हे देवाः, भवतां विस्तीर्णे, निर्बाधे अन्तरे निवसाम। नूतनया अश्विनोः प्रीत्या वयं हर्षेण शुभया च प्रज्ञया आगच्छेम। धनं च वीरान् च आनयताम्; सर्वाणि अमृतानि वर्धनानि दत्तम्। शीघ्रगामिन्यः, पोषदुग्धाः गावः, मधुरं पयः वहन्त्यः, सप्त महत्यः, वर्धयन्त्यः, स्तोत्रेण आहूताः, समृद्ध्या हर्षेण च समीपं यान्तु। स्तुत्या च नमसा द्यावापृथिवी, स्थिरे, बलाय, आवर्ताम; पितरौ मातरौ च, मधुरवाचौ, दक्षिणहस्तौ, यज्ञे यशः अस्मभ्यं ददातु। ऋत्विजः मध्वार्घं विधाय, शुक्लं सोमं वायवे वहन्तु। प्रथमः होतृवत्, हे देव, अस्मान् अमिवात् पालय; तव मधुमद्रवणे रमेमहि। दश अङ्गुल्यः स्वबाहून् अद्रिं युञ्जते, दक्षाः सोमं पिण्डन्ति; प्रभा-अङ्गुलिः, पर्वते स्थितः, शुद्धं दीप्तिमन्तं रसं दुहे। अयं सोमः तव, हे इन्द्र, सुतः, बलाय, दक्षाय, महोत्साहाय; तव द्वौ बभ्रू अश्वौ सुवहौ रथं समीपं नयन्तु; आहूते प्रियः भूयाः। अग्ने, महति, उदाराय, प्राज्ञाय, देवीम्, सुमनसां, हविष्यमानां, दिव्याभ्यः पत्निभिः सहितां आनय; अमृतं मधुमद्रवणस्य हर्षाय, देवपथैः। यां प्रेरिताः स्तोत्रैः अभिषिञ्चन्ति, विभवन्ति, अग्निना दीप्तां, पितरं प्रियं पुत्रं इव; सः, सोमपानः, अग्निं अमृतं सञ्जनयन् उपविशत्। महती, उन्नता, शुभा स्तुतिः, इव दूतः, अश्विनोः आह्वानाय गच्छतु; हर्षेण संगच्छध्वम्, समीपं गच्छध्वम्, निधिं आनयत, नाभिः अक्षं यथा धारयति। अहं शीघ्रस्य, महतः पूष्णः वायोः च स्तुतिं वदामि; ये दानं, चिन्तनं च प्रेरयन्ति, धनं बलं च ददति, स्वराज्यं च। मरुतः, भवतां नामभिः, आह्वायिता सर्वान् रूपेषु आह्वयतु, हे जातवेदः; यज्ञे, गायकस्य शुभस्तुतौ, सर्वे मरुतः, सर्वसहायेन आगच्छत। दिव्याद् व्योम्नः, उच्चात् पर्वतात्, सरस्वती, पूज्या, यज्ञे आगच्छतु; देवी, हविः गृह्णातु, घृतवस्त्रा, अस्माकं दृढां वाचं शृणोतु। धियं, श्यामपीठं, महान्तं बृहस्पतिं स्वगृहं आनय; तं स्थानं स्थापय, दीप्तिं, सुवर्णवर्णं, ज्वलन्तं, यं वयं पूजयामः। सः, धर्णसिः, बृहद् व्योम्नि घोषयन्, सर्वैः देवैः आहूयमानः आगच्छति; दीप्तिमान्, ओषधीः पोषयन्, अच्युतः, त्रिशृङ्गः वृषा, जीवनदः। मातुः प्राङ्गणे, उच्चे दीप्तिमति धाम्नि, दीप्तिमन्तः, दानवन्तः, आगताः; पूज्या, नमसा सन्मानिताः, युवानः मातृभिः गृहे शुद्धाः इव। महता बलिना, अग्ने, तव प्राज्ञौ, संयुक्तौ, चिन्तया एकीकृत्य; देवः, देवमान्यः, मयि प्रसन्नः भवतु; मा पृथिवी अस्मान् अमङ्गले स्थापयतु। वयं, हे देवाः, भवतां विस्तीर्णे, निर्बाधे अन्तरे निवसाम। नूतनया अश्विनोः प्रीत्या हर्षं मार्गदर्शनं च आनय; अस्मभ्यं धनं वीरांश्च वह; सर्वाणि अमृतानि वर्धनानि आनय। सः प्राचीनः, श्रेष्ठः, विश्वतोवृत्तिः, ज्येष्ठः, आसनस्थः, ज्योतिः वेदनः; सुलभः, पूषकः, विजयी, यं स्तुत्या पोषयथ, सः भवत्सु वर्धते। विभायै, उच्चस्थानस्य शोभनाः, दिवं दीप्तिमन्तः प्रकाशयन्ति; त्वं श्रेष्ठः रक्षकः, अघ्न्यः, प्राज्ञः; विचित्रेषु श्रेष्ठः, सत्यं तव नाम। होत्रं शीघ्रं, सत्यं, अव्यथमानं, पुरोहितं, बलिनं वाहकं, हविः इच्छति; वेधसः यज्ञे प्रवहन्ति, युवा वृषा, शिशुः, मध्ये, सदा तरुणः, विमुक्तः, प्रतिष्ठितः। उत्तमयुक्ताः, ऋतवः, अधमाः, तस्य यात्रा यान्ति, सत्यस्य, ऋते वर्धमानस्य; शुभैः नेतृभिः, सर्वज्ञैः, दृढसहायैः, प्राज्ञः स्तुतिस्थले नामानि घोषयति। घोषमाना, वृक्षैः सह, सुषुवाणाः, गर्भस्थानं, प्राज्ञाः, मधुरध्वनयः; प्रवाहेषु, त्वं सम्यग्गीतैः दीप्तिमान्; वर्धस्व, तव पत्न्यः यज्ञे जीवन्तु। यथा दृश्यते, तथा उच्यते; छायया सहितः, शीघ्रापः सह स्थाप्यते; अस्मभ्यं बृहद्, विस्तीर्णं, महद् बलं, वीर्यं, अच्युतं तेजः ददातु। सः प्रथमजः, प्रणेता, प्रतिद्वन्द्वी, उत्तमबुद्धिः, सूर्यः, ऋषिः; गृहम् रक्षन्, सर्वं परिभ्रमति, सः नः आश्रयम्, शुभधनं ददातु। ज्येष्ठः, यज्ञचिह्नेन, ऋषिः, भवत्सु सञ्चरन्, भवतां नामानि वहन्; यथा स्थाप्यते, तथा अन्धकारे दृश्यते; सः स्वयम् वहति, शुभं करोतु। प्रथमः सागरस्य अन्ते स्थितः, न सः हविषि व्यथते यत्र पन्थानः संगच्छन्ति; अत्र, हृदि, अग्नेः ज्वाला कम्पते, यत्र चिन्ता दृश्यते, शुद्धा बध्नाति। सः, ऐश्वर्येण मनसा च, यजमानस्य वाचं वदति, सखा; वत्सस्य गीतैः, वयं बलिष्ठं द्रविणं पूरयाम, महद् धनं, प्राज्ञाय अपि। श्वेतपक्षी, माता, हर्षः, विश्वरक्षिणः तेजः, पूज्यः, अद्भुतः; एकमेकं प्राप्नोति, ते शृङ्गे जानन्ति, सोमपानाय आगच्छन्ति। सदा दाता, यजमानः शत्रून् नाशयति, बहुभिः स्तुतः, ज्ञानवांश्च, तव; उभे श्रिये उपयाति, यदा सः गणं शुभेन नयनेन विभजति। यः यजमानं धारयति, सत्यपतिः, सर्वेषु अच्युतः, प्रबोधयिता मनसः—सः, दुग्धवतीं धेनुमिव, पोषद्रवणं सिञ्चति, स्तोत्रं जपन्, अग्रे गच्छति, न निद्राति। यः जागर्ति, तम् स्तोत्राणि इच्छन्ति; यः जागर्ति, तं सामानि यान्ति; यः जागर्ति, तस्मै सोमः वदति—‘त्वं मे सखा, तव साकं वसामि’ इति। एवं ऋषयः, देवाः, आपः, मरुतः, रुद्रः, अश्विनौ, सरस्वती, बृहस्पतिः, अग्निः, इन्द्रः, पृथिवी, द्यौः च, सर्वे स्तुत्या, हविषा, प्रार्थनया च आहूताः, यज्ञस्थले समागताः, अमृतं, बलं, धनं, सौम्यं च वर्धनं ददातु।