महाबलिनं त्वां वयं वन्दामहे, यः पृथिव्याः बीजं बलयति। त्रिथा, आपां सुतः, बहून् दानान् वहति। अग्निः, स्तुतिभिः पूजितः, ज्वलद् जटिलः, वनानि छिनत्ति। कथं वयं महान्तं रुद्रं, कद्रं प्राज्ञं, भगं च सम्भाषेमहि? आपः ओषधयः च नः रक्षन्तु, दिवः वनानि शैलाः च पत्रिणः अपि। अन्नस्य ईशः, पर्वतः, शीघ्रः, बलवान्, विश्वतोवृत्तः, स नः शृणोतु। आपः दुर्गमिव दीप्ताः, परितः प्रवहन्त्यः, बलिनं गिरिं शृण्वन्तु। ये महान्तः, यान् वयं स्तुमः, अद्भुतदात्रः ते जानन्ति। खगाः अपि तेषां शरणं यान्ति, नराः भयात् तान् अनुवर्तन्ते। अद्य अहं दिव्यानां मानुष्यानां च जन्मनाम् उपवदामि सुमखाय। दिवः शैलाः च वर्धन्तां, विशालाः नद्यः विघ्नान् अतिक्रम्य प्रवर्धन्ताम्। प्रतिपदं मे जरां परिहन्यात्; सुष्टुतिः रक्षिका मां पालयतु। महती माता, पुष्टिं दात्री पृथिवी, ऋजुहस्तया, ऋजुपथया, प्रज्ञया नः अनुग्रहम् ददातु। कथं वयं उदारान् भक्त्या सेवेमहि? स्तुतिभिः मरुतः उपगच्छेम; कीर्त्या च मरुतः उपगच्छेम। अहिर्बुध्न्यः नः न हिंसयेत्; रक्षिता सदा समीपे अस्तु। सुताय धनाय च, देवान् नरैः इच्छ्यन्ते; आम्, देवान् नरैः इच्छ्यन्ते। अत्र, शुभं शरीरमपि स्थापयेम; जरां चेद् आगच्छेत्, निरृत्या ग्रस्यम्। हे देवा, भवतः सुमनसः अनुग्रहः, यः बलं ददाति, स नः अस्तु; हे वसवः, गाव्यं भाग्यम् लभेम। उदारदेवी, सौम्या शीघ्रगा, शुभाय नः आगच्छतु। इला, पशूनां माता, नः उपगच्छतु; नद्यः वा, ऊर्वशी वा ताम् स्तौयतु। ऊर्वशी, विस्तृते दिवि स्तूयमाना, ये च समृद्धाः, ते हविषः फलानि प्रजनयन्तु। पृथिवी, पुष्टिं दात्री, नः समृद्धिं ददातु। अधुना वरुणं शान्तमुत्तमं गीत्या वयं इच्छामः; मित्रं भगं अदितिं च इच्छामः। पञ्चजन्य ऋत्विजः, चित्राश्व्या जातः, शृणोतु; महाबलः असुरः, हर्षदः, सुरक्षितमार्गे नः नेतु। अदितिः मम स्तुतिम् अंगीकरोतु, यथा माता प्रियं पुत्रं पालयति। देवप्रियं ब्रह्म मित्रवरुणाभ्यां हर्षदाभ्यां ददामि। प्राज्ञेषु श्रेष्ठतमं उत्तिष्ठतु; मधुना घृताच्च स्तूयताम्। सविता देवः इच्छितं तेजस्वि धनं नः ददातु, यद् सुप्रतिष्ठितं, हितकरं च। इन्द्रः, मनसा, गावः, शीघ्रैः, हिरण्यमैः, आरोग्येन च नः नेतु। ब्रह्मणा, देवप्रियेण, देवानां प्रियतमेना, अस्मान् संयुनक्तु। भगः देवः, सविता, भाग्यं, इन्द्रः वृत्रहा, धनानि, ऋभवः, पुरस्कारः, पुरंध्यपि, अमृताः महाबलिनः अस्मान् पालयन्तु। मरुतां अजेयाः, जयिनः, नित्ययुवानः, तेषां कर्माणि अहं घोषयामि। न पूर्वः, न परः, न कश्चन नूतनः, हे उदार, तव वीर्यं समश्नुत। प्रथमं धनदं बृहस्पतिं स्तौमि, धनदं, येन बहवः स्तूयन्ते, आहूतः, शुभदं, बहुजनाह्वानम्। बृहस्पतेः सहाय्येन, उदाराः, वीर्यवन्तः, अव्यथाः स्युः। ये अश्वदाः, गावः, वासांसि वा ददति, सौभाग्यवन्तः, तेषु धनं अस्ति। यो अनाथः, धनकामः, स्तोत्रं न ददाति, तम् अन्येषु रममाणेषु निष्कासय; ये विद्रोहे वर्धन्ते, ब्रह्मद्विषः, सविता, तान् दूरतः नय। यो देवांश्च दुष्कृत्य आक्रमति, तम् मरुतः कर्मभिः निष्कासयन्तु। यो शमं निन्दति, तृष्णया लघुं इच्छति, स पतित्वा निपात्यताम्। बलिनं धनुष्मन्तं, सर्वभेषजपतिं स्तौमि। रुद्रं महान्तं हविषा स्तुत्या च पूजयेम; दिव्यम् असुरं श्रेयसे सम्मानयेम। आपः बलिनां पत्न्यः, अनुज्ञाः, दक्षाः, शक्त्यः, मनीषिभिः रूपिताः, सरस्वती, महती दीप्तिमती राका, सर्वाः शुभाः, उज्ज्वलाः, अस्मभ्यं सुमार्गं ददातु। अहं नूतनां स्तुतिं महद्भ्यः अर्पयामि, शरणाय प्रार्थनां, नवजातां गीतिं; यः कन्यायाः उरस्य रूपाणि विधत्ते, स अस्मभ्यं एतानि रूपाणि ममाप। अधुना, हे गायक, उत्तमया स्तुत्या गर्जन्तं, गर्जयन्तं, पुष्टिपतिं स्तौहि, यः आपः, सरितश्च प्रेरयति, वर्षं सृजति, द्यावापृथिव्यौ विद्युत्सा पूरयति। एषा स्तुतिः मरुतां गणाय, रुद्रस्य युवानः पुत्राः, गीत्यर्हाः; धनकामेन, श्रेयसे तान् आह्वयेम; श्रान्तान्, चित्राश्वान् स्तौमः। एषा स्तुतिः पृथिव्यै, अन्तरिक्षाय, वृक्षेभ्यः, ओषधीभ्यश्च गच्छतु, यथा अहं धनं लभेय। देवः, सुलभः देवः, मयि प्रीयताम्। माता पृथिवी, अस्मान् अनिष्टे न स्थापयेत्। वयं, हे देवाः, भवतः विशालाय, अचिह्नाय क्षेत्रे वसाम। अश्विनोः नवेन अनुग्रहेण, हर्षेण, शुभेन नेतृत्त्वेन आगच्छेम। धनं च वीरांश्च आनयताम्; सर्वाणि अमृतानि भाग्यानि आनयताम्। शीघ्रगाः, पुष्टिदायिन्यः गावः, स्वदुग्धा, सप्त महान्त्यः, उदाराः, गायकेन आहूताः, समृद्ध्या हर्षेण उपगच्छन्तु। स्तुत्या भक्त्या च, अचला द्यावापृथिवी, बलाय वयं उपगच्छामः; पिता माता च, मधुरवाचः, दक्षहस्तौ, प्रतिदानं यशः अस्मभ्यं ददाताम्। होतारः, मधुरं हविः विधाय, विशदं सोमं वायवे आनयन्तु। प्रथमः होतारिव, हे देव, अस्मान् अमिवतः पालय; तव मधुरे पाये वयं रमेमहि। दश अङ्गुलयः बाहुं अद्रये युञ्जन्ति, दक्षाः सोमपेषकाः; दीप्ताङ्गुलिः, पर्वते स्थितः, शुद्धं दीप्तं रसं दुहते। एष सोमः तुभ्यं, हे इन्द्र, पीयमानः, बलाय, दक्षाय, महोत्साहाय च पुट्यते। तव द्वौ बभ्रू रथयुक्तौ समीपं गच्छेताम्; आहूते प्रियः भव। अग्ने, महतीं, उदारां, प्राज्ञां देव्या, सौम्यां, हविर्दायिनीं, दिव्याभिः पत्निभिः सह, मधुपेयस्य हर्षाय, देवपथैः आनय। यं प्रजापतयः अभिषिञ्चन्ति, वर्धयन्ति, अलङ्कृतं, अग्निना प्रज्वालितं, यथा पिता प्रियं पुत्रं; स, स्रुतं पानं, अग्निं अमृतं उपाविशत्। महतीं, उच्चैः स्थितां, श्रेष्ठां स्तुतिं, दूतो यथा, अश्विभ्यः आह्वानाय गच्छतु; हर्षेण समागत्य, समीपं गच्छत, निधिं वहत, नाभिरक्षं यथा धारयति। शीघ्रं, महाबलं पूषाणं, वायुं च, स्तोष्यामि; ये दानप्रेरकाः, चिन्ताप्रेरकाः, धनं बलं च, स्वराज्यं च ददाति। तव नामभिः, हे मरुतः, आह्वाता सर्वान्, जातवेदः, आह्वयेत; यज्ञे, गायकस्य सुमत्या स्तुतौ, सर्वे मरुतः, सर्वस्मिन् साहाय्ये आगच्छन्तु। महतो दिवः, उच्चपर्वतात्, सरस्वती, पूज्या, यज्ञाय आगच्छतु; देवी, हविः गृह्णाति, घृतवस्त्रा, अस्माकं दृढां, उत्तमां वाचं शृणोतु।