स्वर्भानुर्नामासुरः सूर्यं तमसा आघातयत्। तस्मिन्धारिते तमसि, अन्ये न पश्यन्ति स्म, किन्तु महर्षिः अत्रिः तदन्धकारं विविद्य, तमः प्रकाशयामास। एतेन दिव्यस्य तेजसो विजयः प्रकटितः। ततः ऋषिः देवौ मित्रावरुणौ स्मरति—कः वा युष्मान् त्रायेत, स्वर्गस्य महत्त्वात्, पृथिव्याः शक्तेः, वा सत्यस्य स्थाने? यथैव गोवृषभानां रक्षिता, तथा युष्माभिः अस्मान् पालयेताम्। मित्रः, वरुणः, अर्यमन्, इन्द्रः, ऋभवः, मरुतः च, ये च रुद्रं नमस्यन्ति, ते अस्मान् अनुगृह्णन्तु। अश्विनौ च, यौ वयं सहायतायै आह्वयामः, रथे वातेन च पोष्यमाणौ, दिवः पतये च, स्तोत्रं यथोचितं समर्पयामः। कण्वः देवः, होतारः त्रितः, वातः अग्निना सह, पूषा च भगः च, सर्वदातारः, यज्ञे अश्ववत् शीघ्रतया समागताः। अश्वयुक्तं धनं वः समर्पयेम; मनः च धनाय सहायं विचिनुयात्। उषिजः शुभः होतारः, मरुतश्च, सदा उपस्थिताः। वायुम् रथयुक्तं वहाम; दिव्यं दातारं स्तुतिभिः श्लाघामः। धर्मिष्ठाः दायिन्यः पत्न्यः अस्मासु चित्तं निवेशयन्ति। अहं युष्मान् सम्यक् स्तुतिभिः उपगच्छामि, ये स्तोत्रैः नवं दिवम् अपि जागरयन्ति। उषाः च रात्रिः च, सर्वज्ञे, मानवाय यज्ञं प्रादुरयताम्। अहं पोषिणः, नरपतिं, त्वष्टारं च स्तौमि। श्रद्धया धिषणा, वृक्षाः, ओषधयश्च, धनार्थं प्रार्थयन्ते। पर्वताः वसुवत् बलवन्तः अस्माकं रक्षकाः स्यान्। दाता अप्त्यः, पूज्यः, सदा स्तुतिं वर्धयेत्, उत्तमान् शुभान् ददातु। त्वं, महाबल, पृथिव्याः बीजं पुष्णोषि; त्रितः आपां पुत्रः, बहु दत्तानि समर्पयति। अग्निः, स्तुतः, ज्वलद्ग्रीवः, दारुणानि छिनत्ति। कथं वयं महान्तं रुद्रं, कद्रं प्राज्ञं, भगं च सम्बोधाम? आपः ओषधयश्च, दिवं, वनानि, पर्णशिरः पर्वतान् च, अस्मान् रक्षन्तु। पोषणस्य पतिः, पर्वतः, शीघ्रः, बली, व्यापी, अस्माकं वाक्यं शृणोतु। दुर्गवत् प्रभास्वतीः आपः, महतीं शैलं परितः प्रवहन्त्यः, शृण्वन्तु। ये महान्तः वयं स्तौमः, अद्भुतदानाः, ते सर्वं जानन्ति। पक्षिणः अपि तेषां शरणं यान्ति, नराः च भीताः तान् अनुवर्तन्ते। अहं समखाय दिव्यं च पार्थिवं च जन्म वदामि। दिवः, प्रभास्वन्तः पर्वताः, वर्धन्तां; विस्तीर्णाः नद्यः विघ्नान् अतिक्रम्य प्रवहन्तु। प्रतिपदि, जरां मम दूरं कुर्यात्; बली रक्षिका मम पालनं कुर्यात्। महती माता, पोषिणी पृथिवी, ऋजुपाणिः, ऋजुपथेन, प्राज्ञस्य प्रसादं ददातु। कथं वयं दातॄन् श्रद्धया सेवेम? मरुतः स्तुत्या समीपयेम; मरुतः कीर्त्या समीपयेम। अहिर्बुध्न्यः नः न हिंसयेत्; रक्षकः सदा समीपः स्यात्। एवं सुतरां सन्ततिं धनं च प्रार्थयन्ति मानवाः देवान्; तेषां कृते देवा प्रार्थ्यन्ते। अत्र, शुभत्वं अस्माकं गात्रेषु स्थापयेम; जरां चेदागच्छेत्, निरृत्या ग्रस्यम्। हे देवाः, युष्माकं सौम्या कृपा, या बलदायिनी, अस्माकं स्यात्; हे वसवः, गावः शुभदाः, ताम् अवाप्नुयाम। दात्री देवी, सौम्या शीघ्रगा, शुभाय अस्मान् आगच्छतु। इला, गोमातृ, अस्मान् समीपं आगच्छतु; नद्यः वा, उर्वशी वा, तां स्तुवन्तु। उर्वशी, व्योम्नि स्तुता, ये च समृद्धाः, ते हविर्द्रव्याणि प्रजनयन्तु। पोषिणी पृथिवी अस्मभ्यं समृद्धिं ददातु। अथ, वरुणं शान्तमुत्तमं गीत्या वयं प्रार्थयामः; मित्रं, भगं, अदितिं च। पञ्चहोता, चित्राश्वजा, शृणोतु; महाबलः असुरः, हर्षदः, अस्मान् सुरक्षितमार्गे नयतु। अदितिः मम स्तोत्रं गृह्णातु, यथा माता प्रियं पुत्रं पालयति। देवप्रियं वाक्यं मित्रावरुणाभ्यां, हर्षदाभ्यां, समर्पयामि। प्राज्ञेषु उत्तमं उत्तिष्ठतु; स मधुना घृताच्च स्तुयताम्। सविता देवः इच्छितं, प्रकाशमानं धनं, यथास्थानं हितं च, ददातु। इन्द्रः, मनसा, गवां, शीघ्रैः, सुवर्णैः, स्वास्थ्येन च अस्मान् नयतु। देवप्रियं वाक्यं, पूज्यदेवताः प्रसादेन, अस्मान् संयुनक्तु। भगः, सविता, धनभागः, इन्द्रः वृत्रहा, धनानि, ऋभवः, पुरस्कारः, पुरंध्यपि, अमृताः, वीर्यवन्तः, अस्मान् रक्षन्तु। मरुतां, अजेयाः, जयिनः, नित्ययुवानः, कर्माणि अहं प्राख्यामि। न पूर्वः, न परः, न नूतनः, तव बलं समश्नोत्। प्रथमं, धनेश्वरं बृहस्पतिं, स्तुत्यं, बहुभिः आहूतं, शुभदं, स्तुवीत। बृहस्पते, तव सहायेन, दानशीलाः, वीर्यवन्तः, अविघ्नाः स्यु:। ये अश्वान्, गावः, वासांसि वा ददाति, तेषां मध्ये धनं अस्ति। यो रक्षां विना, धनार्थी, तान् स्तुत्यां न ददाति, स तेषां मध्ये नास्तु। ये विद्रोहे वर्धन्ते, ये देववाक्यद्वेषिणः, हे सूर्य, तान् दूरं नय। यो देवान् पापेन आक्रमति, तं मरुतः कर्मणा निष्कासयन्तु। यो शान्तिं निन्दति, तं तुच्छकामं, पतयतु। सुदृढं धनुष्मन्तं, सर्वभैषज्यपतिं, स्तुत्या स्तौहि। रुद्रं महान्तं, हविर्भिः, नमोभिः पूजय; दिव्यम् असुरं, स्वास्थ्याय, सम्मानय। आपः, बलपत्नीः, शीलवन्त्यः, कुशलाः, शक्तिमत्यः, स्रष्टृभिः निरूपिताः, सरस्वती, महती राका, सर्वाः सौम्याः, अस्मभ्यं विशुद्धमार्गं ददातु। नवां स्तुतिं महते समर्पयामि, शुभशरणाय प्रार्थनां, नवजातां गीतिं; स यः, कन्यायाः हृदि, रूपाणि कल्पयन्, अस्मभ्यं तानि माप। अधुना, हे कवि, उत्तमया स्तुत्या, गर्जन्तं, वृषन्तं पोषपतिं स्तौहि, यः आपः, नद्यः च प्रेरयति, वर्षं स्रावयति, दिवं पृथिवीं च विद्युत्-दीप्त्या पूरयति। एषा स्तुतिः मरुतां गणाय, रुद्रपुत्रेभ्यः, स्तोत्रयोग्येभ्यः समर्पिता। धनकामेन, स्वास्थ्याय, तान् आह्वयेम; श्रान्तान्, चित्राश्वान् स्तौमः। एषा स्तुतिः पृथिव्याम्, अन्तरिक्षे, वृक्षेषु, ओषधीषु च गच्छतु, यथा अहं धनं लभेय। देवः, सुलभः, मम प्रियः स्यात्। माता पृथिवी अस्मान् दुःखं न स्थापयेत्। हे देवाः, वयं भवद्भिः विस्तीर्णे, अविघ्ने स्थानि निवसाम। नव्या अश्विनोः कृपया, वयं हर्षेण, शुभेन मार्गेण आगच्छाम। धनं च, वीरान् च, सर्वाणि अमृतानि भाग्यानि नः ददातु। शीघ्रगाः, पोषिण्यः गावः, स्वदुधा सह, अस्मान् आगच्छन्तु; सप्त महान्तः, दात्रीणः, गायकेन आहूताः, समृद्ध्या, हर्षेण च, आगच्छन्तु। एवं, ऋषिः, देवतानां स्तुत्या, पृथिव्याः, दिवः, आपां, पर्वतानां, अश्विनोः, मित्रावरुणयोः च, कृपां प्रार्थयन्, सर्वं जगद् ऐश्वर्येण, सौम्येन, शुभेन च योजयति।