इन्द्रं वयम् आह्वयामः, स नः रथेऽवतु, हे पुरन्धि। वयं बलिनः स्वर्गे कीर्तिम् अवाप्नुयाम, तत्रैव स्तुतिम् समर्पयेम। स एष इन्द्रः आगच्छतु, यो वित्तानां विज्ञाता, द्रविणानि ददाति, यः कण्टकवनं तृषित इव सोमस्य मध्वः पातुम् इच्छति। तुभ्यं, हे वीर्यवन्त्, हे हरिव, सोमः पर्वतशृङ्गमिवोन्नमेतु। त्वां, हे नृपत्, अनुगच्छामः शीघ्रगामिनः इव, गीतैः तुष्याम, हे बहुहूत। यथा चक्रं परिभ्रमति, तथा मम मनः त्वदीयं महत्त्वं चिन्तयन् कम्पते, हे विघ्नभिद्। गायकः त्वां रथे स्थापयति, सदा वृद्धिम् आप्नोति; स त्वां दानवाँस्तुत्यां समर्पयतु। अयं गायकः अश्मानमिव महान् स्वरेण त्वाम् इन्द्रम् उत्साहयति, सोमपानस्य आकाङ्क्षया। हे दानिन्, दक्षिणेन हस्तेन दानानि प्रेषय; वामेन, हे हरिव, न निरोधय। द्यौस्त्वां वर्धयतु, वृषभं वृषभाणाम्; त्वं पिङ्गलयुगाभ्यां वहसि। एवं त्वं, हे वृषभ, हे इन्द्र रथेषु श्रेष्ठ, सुग्रीव, महाबल, वज्रिन्, अस्मभ्यं धनं ददातु। यः त्रिशताभिः सहचरैः रक्तयुगाभ्यां शीघ्रगामिनीं वाहयति, तस्मै बालकाः नमन्ताम्; मरुतः रथेषु कीर्तिमन्तः तस्य सहायतां कुर्वन्तु। सूर्यस्य तेजसा समन्वितः स प्रयति, घृताभिषिक्तपीठः, प्राङ्मुखः। तस्मै, अव्ययाः उषसः प्रकाशन्ते; स इन्द्राय सोमं पातुम् इच्छति। अग्निः प्रज्वलितः, दर्भाः विस्तीर्णाः, अश्मानः सज्जिताः, सोमः पिष्टः; अश्मानः तस्मै वदन्ति, यजमानः हविषा नद्याः समीपं याति। कन्या स्वपतिं कामयमाना आगच्छति, राणी वाक् जनयति; रथध्वनेन सह सहस्राणि स्तुतिपराणि भवन्ति। स राजा न चलति, यस्मिन् इन्द्रः, गोमित्रः, सोमं पिबति; स बन्धुभिः सह गच्छति, अहिं हन्ति, प्रजाः पालयति, स भाग्यवान्, कीर्तिमान् च। स सुरक्षितः, युद्धे च, स्पर्धायां च, विजयी भवति; सविता च, अग्निः च तं प्रियं कुर्वन्ति, यः इन्द्राय सोमं पाययति। विस्तीर्णमुख, हे इन्द्र, वित्तद, दानद, शतक्रतो, अस्मभ्यं, सर्वेभ्यः, कीर्तिम्, राज्यम्, महत्त्वं च ददातु। यदा त्वं, हे इन्द्र, महाबल, कीर्तिं पोषणं च स्थापयसि, तदा त्वं दीर्घश्रुतं, सुवर्णमयम्, अजितं यशः व्याप्तवान्। तव शक्तयः, हे अश्महस्त, प्रज्ञया, मेधया च दृढाः; युवां देवौ, स्वर्गे भूमौ च, शुभाय शासनं कुर्वथः। अधुना, हे वृत्रहन्, यद् कौशलम् अस्ति, तदस्मभ्यं वीर्यं, वीरबलं च ददातु। एतेनैव, हे शतक्रतो, अस्मान् पालय; इन्द्र, अस्माकं रक्षणं कुरु, वीर, अस्मान् रक्ष। यद् तेजो, हे इन्द्र, अश्महस्त, तव अस्ति, तदस्मभ्यं सम्प्रयच्छ; उभयम् अपि धनं नः आनय। यद् उत्तमं मन्यसे, हे इन्द्र, तद् दिव्यम् उपहारं नः ददातु; तव अनुग्रहं वयं जानीयाम, हे दानिन्, अस्माकं तृष्णायै। तव दृढं चित्तं, दानाय उत्सुकं, कीर्तिमन्तं, महत्त्वं च, तेन त्वं, हे अश्महस्त, दुष्टानपि जयसि, अस्मभ्यं विजयं ददातु। दानिनां मध्ये श्रेष्ठः, प्रजापतिः, इन्द्रः, स्तुत्याय, प्राचीना गीतानि तं बहुभिः स्वरैः उपासते। तस्मै एषा कविता, एषा स्तुतिः, इन्द्राय गायनीयम्; तस्मै प्रार्थनावाहाय त्रयः गीतयः वर्धन्ते, त्रयः दीप्यन्ते। अश्मभिः सह आगच्छ, पिष्टं सोमं पिब, हे सोमेश्वर; महाबल, महाबलैः सह, वृत्रहन्। अश्मा महाबलः, मदो महाबलः, अयं पिष्टः सोमः महाबलः; महाबल, महाबलैः सह, वृत्रहन्। त्वां, महाबल, महाप्रार्थनाभिः आह्वयामि, हे वज्रिन्; महाबल, महाबलैः सह, वृत्रहन्। शीघ्रः, वज्रधृत्, महाबल, विजयी, शक्तिमान्, नृपतिः, वृत्रहन्, सोमपः; पिङ्गलयुगाभ्यां युक्त्वा, इन्द्रः मध्याह्ने सोमपानाय आगच्छतु, सोमेन तुष्टः। यदा स्वरभानुः, असुरः, त्वां, हे सूर्य, तमसा आघातयत्, अपश्यन् क्षेत्राणि, मोहिता, त्वं लोकान् प्रकाशयः। यदा स्वरभानोः मायाः, हे इन्द्र, दिवः पतिता, अत्रिः अदृश्यं तमः सोमस्य चतुर्थेन ब्रह्मणा आविन्दत्। एषः तव रोषः मयि मा पततु; क्रोधात् वा भीतेः वा, मा मां अपाकुरु। त्वं मित्रः, सत्यद, वरुणः च नः रक्षति। ऋत्विक्, अश्मभिः, प्रार्थनाभिः, देवान् श्रद्धया पूजयामास; अत्रिः सूर्यस्य चक्षुः दिवि पुनः स्थापयामास, स्वरभानोः मायां व्यपोह्य। स सूर्यः, यं स्वरभानुः तमसा आघातयत्, अत्रिः तं तमः अदृश्यत, अन्ये न शेकुः। कः नु, हे मित्रावरुणौ, त्वां रक्षेत्—दिवः महत्त्वात् वा, पृथिव्या बलात् वा, ऋते सत्यस्य आसनात्? युवां नः गोरक्षावद् अश्वानां यज्ञाय रक्षतम्। मित्रः, वरुणः, अर्यमन्, इन्द्रः, ऋभवः, मरुतः च, अस्मान् अनुगृह्णन्तु; ये च रुद्रं, शंकरं, श्रद्धया स्तुवन्ति। अश्विनौ, यौ वयं साहाय्यार्थं आह्वयामः, रथस्य पोषणाय वाताय च, तस्मै दिव्याय नृपतये स्तुतिं समर्पयेम, यथा यज्ञाय दानानि ददाति। दिव्यः कण्वः, ऋत्विक्, त्रैठः, वातः अग्निना संयुक्तः; पुषाण्, भगः च, सर्वदः, स्पर्धायाम् अश्ववत् शीघ्रं आगच्छन्ति। अश्वयुक्तं धनं तुभ्यं समर्पयामः; मनः वित्ताय साहाय्यम् इच्छतु। शुभः होतारः उशिजः, मरुतः च, बलिनः, सदा उपस्थिताः। वायुम् रथयुतम् आह्वयामः; दिव्यं, प्राज्ञं, दातारं स्तुतिभिः स्तौमः। धर्मिष्ठाः, दानशिलाः पत्न्यः, अस्मासु चिन्तां स्थापयन्ति। त्वां, योग्यैः स्तोत्रैः, उपगच्छामि, ये यौवनं दिवं अपि जाग्रयन्ति। उषाः, रात्रिः च, सर्वज्ञे, मर्त्यानां यज्ञं वहतः। त्वां, पोषिणः, नरपतिं, त्वष्टारं च, स्तौमि। श्रद्धया, शुभा धीषणा, वृक्षा, ओषधयः च, धनं इच्छन्ति। पर्वताः अस्माकं रक्षकाः स्युः, वसूनिव, बलिनः, वीर्यवन्तः च। दाता, आप्त्याः, पूज्याः, सदा अस्माकं स्तुतिं वर्धयन्तु, शुभानि च ददातु।