शृणु, भगवन् इन्द्रस्य महात्मनः कथाम्। यस्य बलं तेजश्च कः प्रतिषेधयितुं शक्तः? स एक एव, अजितः, सर्वान् धनानि विजित्य लभते। स्वल्पगमाः अपि, हे देवाः, इन्द्रस्य वीर्यस्य भीताः अद्य अपि पलायन्ते। तस्मै दैवी प्रीतिरेव पतिं शीघ्रगामिन्य इव वृष्णम् इन्द्रम् वृतवती। यदा तस्य शक्तिः सर्वैः सह संयुज्यते, तदा लोकाः तं स्वबलिनं नमन्ति। एकस्मै एव त्वं, सत्यस्य अधिपते, पञ्चजन्यः जातः, जनानाम् मध्ये कीर्तिमान् इति श्रूयते। उत्सुकाः त्वां मम कृते गृह्णन्ति, नवीनम् इन्द्रम्, रात्रौ च प्रातः च आह्वयन्तः। एवं त्वां शृणोमि, यः निश्चयेन चरति, यः ऋत्विजेभ्यः धनानि ददाति। किं तव तैः बन्धुभिः, हे इन्द्र, ये त्वद्दर्शनं परित्यज्य स्थिताः? महतो महात्मनः स्तुतिं जनानाम् मध्ये प्रज्वालयामि—एवं वनानि चरन्तं वीर्यवन्तम् इन्द्रम्। यः स्तुतः धनस्पर्धायाम्, स जनैः युद्धमित्रत्वेन ज्ञायते। एवं त्वं, हे इन्द्र, मनसा प्रेरितः, स्तोत्रैः, युक्तः अपि अश्वयोः योकं न श्राम्यसि। सुमनसः सन्, स्तुत्यः, त्वं जनान् पालय। ये त्वां न स्तुतवन्तः, हे इन्द्र, ते न कदापि अस्मान् अतिक्रान्तवन्तः; विश्वासघातिनः तु नष्टाः। रथे स्थित्वा, वज्रधारिन्, रश्मीन् गृहाण, हे देव, स्वाश्वान् चालय। बहूनि स्तोत्राणि तव, हे इन्द्र; गावः संग्रामे त्वया विजिताः। सूर्याय स्वस्थानं त्वया दत्तम्, संग्रामेषु दासस्य नाम प्रसिद्धम्। वयं तव, हे इन्द्र, तथा ते पुरुषाः, ये जाताः सैन्याः, रथाश्च प्रस्थिताः। त्वं नः, अहिहन, बलिनः सन्, भाग्यवत् इव यज्ञेषु रममाणः, स्पर्धायाम् रमणीयः, आगच्छ। त्वया, हे इन्द्र, सर्वे बलिनः अतिक्रान्ताः, अमृत, वीर्येषु श्रेष्ठः। अस्मभ्यं धनं ददातु, स्तुत्य, दातारम् अहं स्तौमि। एवं त्वं, हे इन्द्र, महावीर्यैः अस्मान् पालय, गायकः सन् त्वां स्तौमः। यः त्वां स्पर्धायां चमसं ददाति, तं हर्षय; मधुमत्तमं सोमं रमे। त्रसदस्योः, पुरुकुत्सस्य पुत्रस्य, दश श्वेताः सुवर्णभूषिताः शीघ्राश्च वाहयन्तु माम्। ते रक्तचिह्नाः अश्वाः बलिनः माम् अग्रे नयन्तु। मरुताश्वस्य रक्ताश्वाः, बलसम्पन्नाः, सभायां दातारः माम् वाहयन्तु। सहस्रशः, सदा गच्छन्तः, दानानि ददातु; तेजस्वी, शोभनः, स्तुत्यः अस्तु। ध्वन्यस्य शुभलक्षणाः, दीप्तिमन्तः, सुविहितनियमानः अश्वाः माम् वहन्तु। साम्वराणस्य ऋषेः महद् ऐश्वर्यम् इव, गावः गोष्ठं यथाऽऽशु गच्छेयुः। स एव अप्रतिपक्ष्यः, अजरः, स्वधया दीप्तिमान्, अद्भुतः इति स्तूयते। तस्मै, प्रार्थनाप्रवाहाय, बहुप्रशस्ताय, हविः समर्प्यताम्। स सोमपानः उदरं पूरयित्वा, मधुमत्तमं पानं रमते। यदा महावधाय प्रयाति, सहस्रहत्यः शत्रुं विन्दति। योऽपि तस्मै सोमं पिण्डे वा पात्रे वा पिनष्टि, स तेजस्वी भवति, हे महाबल। शक्तिमान् शक्रः तस्य पापं हरति; दाता, मेधावी मित्रं यस्य, तस्य शरीरं शुद्धयति। पितरं वा मातरं वा भ्रातरं हत्वा, शक्रः तं न इच्छति। धर्मपथं जानाति भक्तः; पापिनः धनं न प्राप्नोति। स न पञ्च वा दश सहायान् आह्वयति; न होत्रहीनैः वा समृद्धैः सह सञ्जायते। स विद्याम् विजित्य, शत्रून् हन्ति, मेधावी दिव्यभागं गाव्यां सम्प्राप्नोति। शीघ्रगामी स्पर्धायां चक्रं प्रवर्तयति; अहोत्रिणं द्वेष्टि, होत्रिणं मित्रं करोति। इन्द्रः, सर्ववशी, भीमः, दास Arya च स्वेच्छया नेतृत्त्वं करोति। स हारिणा सह चरन्, अन्नं गृह्णाति; पूजकाय धनं वितरति। दुर्गेऽपि, यः तस्य वीर्यं रुषयति, तस्य सर्वं नश्यति। इन्द्रः, दाता, उभौ जनौ जानाति—धनिनं कीर्तिमन्तं च, दीप्तगोषु। स युग्ममेकं कम्पितवान्, शक्त्या स्त्रोतसः दुग्धं स्रवति। यः सहस्रगाथः, अग्निद्युतिः, शत्रुः, ध्वजवन्तः, लक्षणवत्, स्तूयते, तस्मै जलानि प्रसृतानि प्रवहन्ति; तस्मिन् बलश्रीः स्यात्। हे इन्द्र, तव तां परमोपकारीं, महतीं साहाय्यं, विजयीं, अजय्यां, जनसंरक्षिणीं, अस्मभ्यं आनय। चत्वारि वा त्रिणि वा पञ्च वा सहाय्यं, हे इन्द्र, ये जनानां मध्ये, तानि अस्मभ्यं आनय। तव श्रेष्ठं, बलीयांसं सहाय्यं वयम् आह्वयामः; त्वं हि वृष्णः, महाबलः, महाशक्तिमान् जातः। त्वं दानवृषा, वृष्णः जातः, तव बलं वृष्णः; तव आत्मशक्ति, धैर्ययुक्तं मनः, स्थिरं वीर्यं। त्वं, हे इन्द्र, विघ्नहन्, तं मृत्युम् उपद्रुतं निगृह्य, बलशाली, शतशक्ति, सर्वैः रथैः प्रस्थितः। त्वं, वृत्रहन्, जनैः कुसीदविस्तरणैः आहूयसे, पुरातनः, प्राचीनेषु अपि, लाभाय। अस्माकं रथं, दुर्लङ्घ्यं, युद्धेषु अग्रगण्यं, विजयीं, धन्यं, सदा जयन्तं कुरु। आगच्छ, हे इन्द्र, अस्माकं रथं पालय, पुरन्धि; वयं महाबलिनः, दिवि कीर्तिं लभेमहि, दिव्ये स्तोत्रं ददाम। स इन्द्रः अत्र आगच्छतु, यो वित्तस्य वेत्ता, दाता, पिपासुः इव मधुमत्तमं सोमं पातुम् इच्छति। त्वं, बलिन, वीर, हरिव, सोमोच्चैः पर्वतशिखरं यथा, त्वाम् अनु गच्छतु। त्वाम् अनु, नृप, शीघ्रगमिनः इव वयं, गीतैः प्रमोदामहि। यथा चक्रं भ्रमति, तथा मम चेतः तव वीर्यं चिन्तयन् कम्पते, विघ्नहन्। गायकः त्वां रथे स्थापयति; दातारं, दानसम्पन्नं, स्तौमि। एष गायकः शिलावत्, महतीं वाचम् इन्द्राय समारभते, सोमपानाय उत्सुकः। दातारं, दक्षिणेन हस्तेन दानानि विसृज, वामेन न निरुध्याः। द्यौः त्वां वर्धयतु, वृष्णां वृषभः; त्वं कपिलाभ्यां अश्वाभ्यां वहसि। एवं, वृषन्, इन्द्र, सुचक्र, महाबल, वज्रिन्, अस्मभ्यं धनं ददातु। यः त्रिशतं सहचरान् योजयित्वा, द्वौ रक्तौ शीघ्राश्वौ युनक्ति—ते नव्याः तम् नमन्तु; मरुतः, रथप्रशंसिनः, तस्य कृते आगच्छन्तु। स सूर्यस्य दीप्त्या स्पर्धते, घृतपृष्ठः, नम्रः। तस्मै, अव्ययाः उषसः प्रकाशन्ते; सोमं पिनष्टु इन्द्राय, इति वदति। अग्निः प्रज्वलितः प्रियः, कुशः विस्तृतः, अश्मानः समारोपितः, सोमः पीड्यते; अश्मानः तस्मै भाषन्ते, ऋत्विक् हविः वहन् स्तोत्रे समीपं गच्छति। वधूः पतिं कामयमाना समीपं गच्छति, राणी वाचं जनयति; रथध्वनिना सह सहस्राणि स्तुत्ये प्रवर्तन्ते। एवं, ऋषयः, देवाः, मानवाः च, इन्द्रस्य अनन्तवीर्यं, दानशक्तिं, धर्मपालनं च, श्रद्धया स्तुवन्ति।