मारुताः हर्षयन्तः सोमप्रीणमिन्द्रं स्तुतवन्तः। तस्मिन्नेव इन्द्रः वज्रं समादाय, सर्पं प्रहारयन्, महतीः आपः मुक्त्वा प्रवाहितवान्। तदा मारुताः ऋत्विग्भिः सह, सुवक्तं सोमं पिबेत् इन्द्रः इति इच्छन्ति; एष एव तस्य मनुष्यास्य यज्ञः, यं सः सर्पं हत्वा प्राप्नोत्, ततः सोमं अपिबत्। इन्द्रः तदनन्तरं भूमिं च द्यां च विस्तारयन्, भयभीतानिव मृगं कम्पयन्, निर्भयः गर्जन्तं दानवं श्वासन्तं प्रहारयन् हतान्। तदा सर्वे दयावः देवाः तव इच्छया, इन्द्र, सोमपानाधिकारं ददुः, यदा सूर्यस्य हरिताः अश्वाः तव आज्ञया अग्रे अग्रे चलन्ति। सः दानवानां नव नवति दुर्गाणि वज्रेण विदार्य, मारुताः सभायां त्रैष्टुभेन स्तुत्वा, तमिन्द्रं स्तुतवन्तः, तमसा अपाकृतम्। मित्रस्यार्थे अग्निः इच्छया त्रिशतं महिषान् जघास; इन्द्रः मानवैः सह सोमं त्रिसभासु पिबन् वृत्रस्य वधाय। सः अनिष्टं निच्छन् त्रिशतं महिषान् सोमत्रिसभं च गृहीत्वा, सर्वे देवाः होत्रं आह्वयन्ति, यथा इन्द्रः सर्पं हत्वा। यदा उसना बलिनाः अश्वैः तव गृहं आनयत्, तदा त्वं उत्सुकैः अश्वैः आगतः; कुत्सया देवैः सह प्रयत्नं कृत्वा शुष्णं अपाकृतवान्। त्वं कुत्साय सूर्यचक्रं अग्रे प्रावर्तयः, तस्मै एकपथं उद्घाटितवान्; अनासिकान् दस्यून् मृत्युनाऽहतवान्, कुप्रवदः गृहात् अपाकृतवान्। स्तुतयः गोवद्वत् त्वां इन्द्रं वर्धयन्ति; वैदथिनाय पिप्रुम् अपाकृतवान्; ऋजिश्वान् त्वां मित्रं कृतवान्, त्वं विवेकी तस्य भागं पक्वं कृत्वा सोमं अपिबः। नवग्वाः सोमं पिण्डयित्वा इन्द्रं स्तुवन्ति; दशग्वाः अपि स्तुतिभिः पूजयन्ति; विस्तीर्णं गोभूमि अपि तस्मै आकाङ्क्षया उद्घाटितवन्तः। हे महादानिन्, तव कर्माणि ज्ञात्वा कथं अहं तव वीर्याणि वर्णयामि? नूतनानि महान्ति कर्माणि किम् करिष्यसि? तानि स्पर्धासु उद्घोषय। एतानि सर्वाणि कर्माणि, हे इन्द्र, त्वया कृतानि, जन्मना बलिना च अतिक्रान्तानि; यानि त्वं वज्रेण साहसानि कृतवान्, तव शक्तिः कोऽपि न तुल्यः। इन्द्र, तव स्तुतयः स्वीकुरु; यानि नूतनानि कर्माणि कृतानि, तानि स्वीकुरु। यथा शिल्पी उत्तमं वस्त्रं निर्माति, तथा विवेकी धनार्थं तव रथं निर्मितवान्। कः स वीरः, यः इन्द्रं पश्यति, यः सुवर्णरथेन सरलः याति? सः वज्रधारी, सोमप्रीणः, दानिनां गृहे आगच्छति, बहुभिः आह्वितः। अहं तस्य घोषस्य पथं अन्वेष्टुम् इच्छन्, धनदस्य आसनं इच्छन्, अन्यान् पृच्छामि, तैः उक्तं—‘हे नराः, अन्वेष्ट्वा इन्द्रं प्राप्तवन्तः।’ अधुना सोमपेषणे, तव कर्माणि उद्घोषयामः, हे इन्द्र, यानि कृतानि, यानि नः प्रियाणि। विवेकी जानाति, अविवेकी शृणोति; एष दानिनः, सर्वसेनानां स्वामी, तानि सर्वाणि वहति। त्वं जन्मतः चित्तं दृढं कृतवान्; एकः, शोभितः, बहून् अपि युद्धाय स्थितः। बलात् शिलां विदार्य, गोभूमिं भक्ताय उद्घाटितवान्। यदा त्वं दूरस्थे, उच्चस्थाने जातः, प्रसिद्धनाम्ना, तस्मादपि देवाः इन्द्रं अभिभूतवन्तः; सः सर्वापः, दस्युपत्नीः अपि जितवान्। तव मारुताः सौम्याः स्तुतयः गायन्ति, सोमं यजन्ति, हविं ददति। इन्द्रः शक्त्या शयानं मायावी सर्पं हत्वा। त्वं जन्मना शत्रून् विक्षिप्तवान्, गोर्थे दानं संगृहीत्वा। तत्र, दस्यु नमुचेर् शिरः उत्क्षिप्य, मनवे मार्गं उद्घाटितवान्। यदा त्वं मां युक्तवान्, हे इन्द्र, नमुचेर् शिरः चूर्णितवान्। शिलां उज्ज्वलां चलन्तीं मारुताय प्रकाशितवान्, यथा द्वौ लोकौ सृजन्ति। दस्युनः आयुधानि स्त्रीवत् कृतानि; तस्य दुर्बलसेना किं कर्तुं शक्नोति? तस्य गोद्वयं अन्तर्गतं, परन्तु इन्द्रः युद्धाय धावन् दस्युं अपाकृतवान्। तत्र गोः सर्वतः रवं कृत्वा, वत्सेभ्यः पृथक् कृताः। इन्द्रः बलात् संगृहीत्वा, सुवक्तं सोमं पिबन्, गोः भक्ताय दत्तवान्। यदा पीताः सोमाः कम्पिताः हरिताः, वृषभः आसने गर्जितवान्। इन्द्रः नगरविध्वंसकः, सोमं पिबित्वा, गोः भक्ताय प्रत्यर्पितवान्। हे अग्ने, शुभं यद् रुशमाः कृतवन्तः, चतुर्सहस्रं गोः दत्तवन्तः। दानिनः ऋणं पूरयन्, वयं दानिनां दानं स्वीकृतवन्तः। रुशमाः, हे अग्ने, दिव्यं दानं प्रेषयन्ति, सहस्रं गोः सहितम्। बलिनः सोमाः इन्द्रं हर्षयन्ति, परितक्म्यस्य प्रातः। परितक्म्यस्य रात्रिः प्रकाशितवती, यदा रुशमाः राजा र्णञ्चयः उपस्थितः। यथा शीघ्रः अश्वः प्रेरितः, कपिलः चतुर्सहस्रं प्राप्तवान्। वयं चतुर्सहस्रं गोः रुशमाभ्यः स्वीकृतवन्तः, हे अग्ने। दत्तं तप्तपात्रं अपि, वयं विवेकिनः तद् तेषां घोषयामः। इन्द्रः रथाय पथं निर्माति, मध्ये स्थिताय, विजयार्थं यत्नं कुर्वते। यथा गोपालः गवां गणं पृथक् करोति, अघातितः अग्रे अग्रे गच्छति, विजयाय उत्सुकः। त्वं, हे इन्द्र, हरितैः अश्वैः अग्रे गच्छ, विलम्बं मा कुरु; समीपं आगच्छ। त्वत्तः पृथक् धनं नास्ति; जनानां मध्ये अपि, त्वमेव तद् कृतवान्। बलवान् इन्द्रः शक्त्या जातः, सर्वशक्तिः प्रदर्शितः। सः यज्ञवृत्ताय गोः प्रवर्तनं कृतवान्; प्रकाशेन तमः अपाकृतम्। शिल्पिनः अश्वाय रथं निर्माति, त्वष्टा तेजस्वि वज्रं तव निर्माति, हे बहुस्तुत। ऋत्विजः स्तुतिभिः इन्द्रं वर्धयन्ति, यथा सः शत्रुं युद्धे हन्तु। बलिनः इन्द्राय स्तुतिः गायन्तु, पाषाणैः, अदितिः ऐक्येन। अश्वहीनाः, रथहीनाः, इन्द्रदत्ताः, दस्यून् प्रत्यावर्तयन्ति। पूर्वाणि कर्माणि उक्तानि, अधुना, हे दानिन्, नूतनानि अपि; यथा महाबलः, द्वौ दिवौ वहति, आपः जयति, अद्भुतं दानं मनुष्यास्य ददाति। एष तव कर्म, हे अद्भुत, विवेकिना स्तुतम्; शत्रुं हत्वा, बलं मितवान्; शुष्णस्य मायाः अपि गृहीत्वा, दस्यून् आपः अपाकृत्य, तासां प्राचीनं प्रवाहं स्थापितवान्। त्वं, हे इन्द्र, यदुं तुर्वशं च आपः प्रवाहितवान्, ताः समृद्धिमतीः कृतवान्; अयुं कुत्सं च सुरक्षितं पारं नीतवान्, देवाः तव सह हर्षितवन्तः। इन्द्रः कुत्सया रथेन वह्यमानः, द्वौ मधुरौ स्तुतिं तव श्रवणे प्रेषयन्ति; मौनिनः, पृथग् उपविष्टान् अपाकुरु, हे दानिन्, हृदयात् तमः अपाकुरु। वायोः सुयुक्ताः अश्वाः, विवेकिनः अपि तव अनुग्रहं प्राप्तुं आगच्छन्ति; सर्वे मारुताः, तव मित्राः, हे इन्द्र, स्तुतिभिः तव बलं वर्धयन्ति। सूर्यः अपि रथं पथाय परिक्रामति, प्रथमं तं सज्जयति, ततः प्रेरयति; चक्रं शीघ्रं संयोजयति, अग्रे स्थापयति, तद् अस्माकं निश्चयं स्थापयिष्यति। इति ऋग्वेदस्य पञ्चममण्डले इन्द्रस्य महाकर्माणि, देवैः, ऋषिभिः, मानवैः च स्तुतानि, सोमपानं, दानववधं, गोदानं, मार्गप्रवर्तनं, तमः अपाकरणं, सर्वेषां हिताय कृतानि, श्रद्धया, भक्त्या च वर्णितानि।