श्रूयताम् अग्नेः महिमा ऋषिभिः प्रकटिता। स एव सत्यः, यं प्राचीनाः देवाः स्वयम् अजनयन्, यः होता मधुमतीना वाचा, दीप्तमान् सुमनसः हविषा विराजते। तं वयं प्रार्थयामः—सः अग्निः उत्तमया प्रीत्या अस्मान् स्मरतु, धनं च कीर्तिं च अस्मभ्यं प्रददातु। सः अग्निः देवेषु अधिपतित्वं करोति, मर्त्येषु प्रविश्य तिष्ठति, स एव नः वह्निः, तस्मात् प्रार्थनाभिः पूजयामः। सः अग्निः प्रख्याततमः, प्राज्ञतमः, अजय्यः, यः यजमानस्य स्तुतिं श्रावयति, भक्ताय पतिं पुत्रं ददाति। सः अग्निः सत्यम् अधिपतिं ददाति, यः संग्रामे विजयी भवति; तदा शीघ्रं अश्वं, अजित्यं वीरं च ददाति। यत् किमपि श्रेष्ठम् अस्ति, तत् अग्ने, महता स्तुत्या तव; त्वत्तः राज्ञीव श्रीः बलं च उत्पद्यते। तव दीप्तानि स्तोत्राणि अश्मनः घोषवत् घोषन्ति; स्वयमेव तव गर्जनः दिवम् आरोहति। एवं, अग्ने, वयं त्वां महान्तं धनस्य काम्यया स्तुतवन्तः; त्वं नः सर्वान् शत्रून् अतिक्रामय, विप्र। अग्ने, विशुद्ध, शुभ्रदीधिते, मधुमतीना दिव्या वाचा, देवाँस्त्वं आहूय पूजय। त्वां वयं दीप्तमानं, घृतवतीना शोभया, सूर्यवत् दृश्यं, हविषा देवाँ आनीयामः। त्वां प्राज्ञं, दीप्तं, महान्तं यज्ञे वह्निं सञ्जनयामः, यः वह्निः हविः वहति। अग्ने, सर्वैः देवैः सह आ गच्छ, हविः गृहाण; त्वां होतारम् वृणीमहे। अग्ने, वीर्यं यजमानाय सोमपेषिणे वह; देवेभिः सह बर्हिषि उपविशतु। सञ्जातः अग्ने, सहस्राणाम् अजय्यः, विधिं धत्ते; स देवदूतः स्तुत्यः। अग्निं सर्वजं, नव्यं, वह्निं, दिव्यं पुरोहितं स्थापय। यज्ञः स्वगत्या त्वां प्रति यातु, देवतमतम, बर्हिः देवाय व्यपि। अत्र मरुतः, अश्विनौ, मित्रः, वरुणः, सर्वे देवाः गणैः सह उपविशन्तु। यो दाता अव्ययः, महाशक्तिमान् असुरः, स मे स्तूयते; स गोभिः बलीयन्, अग्निः त्रिवृष्णिः, दशसहस्रः, विश्वः, त्रिरक्तः, सर्वज्ञः। यः मे शतद्विंशतिं गावः, सुसंयुक्तान् शीघ्राश्वांश्च ददाति, स विश्वाग्ने, स्तुत्य, वर्धमानः, त्र्यारुणं रक्षत्विति। एवं, अग्ने, त्वं नव्याय अनुग्रहम् ददन्, त्रसदस्युं, यः मां बहुभिः स्तोमैः स्तौति, त्र्यारुणः मां प्राचीनया स्तुत्या यशसि स्थापयति। यः मे वदति—अश्वमेधाय, सूर्यस्य पतये—सः स्तुत्या लाभाय सहचरं ददाति, अमृतत्वाय प्रज्ञां ददाति। यस्य तीव्राः शतं अश्वमेधस्य दानानि प्रेरयन्ति, सोमरसवत्, त्रिशीर्षाणि। इन्द्रः च अग्निः च अश्वमेधस्य शतदानेन महत् बलं धारयतः, अमृत्युः, दिवि सूर्यवत्। सञ्जातः अग्निः स्वदीप्त्या दिवि विराजते, उषसं प्रति, विस्तारयन्; देवाः हविषा कामयमानाः श्रद्धया आगच्छन्ति, घृतैः सह। त्वं सञ्जातः अमृतत्वम् अधिपतित्वं करोति; यजमानं श्रेयसे संनयति; सर्वं धनं ददाति, अतिथये अग्रे सत्कृतिम्। अग्ने, महत् श्रेयः प्रयच्छ; तव परमं यशः अस्माकं स्यात्; बन्धुत्वे संनह्य, सुयोजितान् कुरु, शत्रुभ्यः प्रतितिष्ठ। त्वाम्, अग्ने, सञ्जातं, दीप्तिमन्तं, अहं तेजसा स्तौमि; त्वं वृषा, कीर्तिमान्, यज्ञे सञ्जातः। सञ्जातः अग्ने, आहूतः, देवाँ यज्ञे नेतुम् अर्हसि; त्वमेव हविः वहसि। शुद्धया बुद्ध्या अग्निं यज्ञे अर्चय, वह्निं वहसि। त्रिधा आर्यमा, दिव्यः पितरः मनुष्याणाम्; त्रीणि दिवि लोकानि धारयति। मरुतः, शुद्धबलाः, त्वां स्तुवन्ति; त्वं, इन्द्र, तेषां ऋषिः, स्थिरवीरः। यदा मरुतः, हृष्टाः, सोमप्रियं इन्द्रं स्तुवन्ति, सः वज्रं गृहीत्वा, अहिं हत्वा, महतीः आपः प्रासृजत्। मरुतः, ऋत्विग्भिः सह, इच्छन्ति यत् इन्द्रः सुतं सोमं पिबेत्; स एव मनुष्याय हविः प्राप; अहिं हत्वा, सः तं पपौ। तदा इन्द्रः पृथिवीं दिवं च विवृत्य स्थापयामास; भयभीतान्, मृगवत्, सः अद्भुतः, गर्जन्तं दानवं हत्वा, निःश्वसन्तं निजघान। तदा सर्वे देवाः, दातारः, तव, इन्द्र, सोमपानं यथेष्टं ददुः, यदा सूर्यस्य हरिताश्वाः तवाज्ञया अग्रे ययुः। यदा सः दाता वज्रेण, नवतिः नव च दुर्गाणि एकदा विदारयामास, मरुतः इन्द्रं त्रैष्टुभ्यं स्तुत्वा तमसः अपाकरोन्। सखा सख्याय अग्निः इच्छया त्रिशतं महिषान् अदहत्; इन्द्रः, नरैः सह, सोमं पित्वा, वृत्रवधे त्रिषु समवेषु जगाम। यदा दाता, अहिंसकः, त्रिशतं महिषान् त्रिणि च समवेषु सोमं गृहीत्वा, सर्वे देवाः पुरोहितं आह्वयन्, यथा इन्द्रः अहिं हत्वा। यदा उशना, बलिनः अश्वैः, त्वां, इन्द्र, स्वगृहम् आनयत्, त्वं तत्र शीघ्रैः अश्वैः आगतः; तत्र, यतमानः, कुत्सेन देवैः सह, शुष्णं निःशेषम् अकरोत्। त्वं कुत्साय सूर्यस्य चक्रं अग्रे प्रावर्तयः, तस्मै नूतनं मार्गं विवृत्य एकाकिनं प्रेषयः; त्वं अनासान् दस्यून् मृत्युनाऽपातयः, दुरुक्तीन् गृहात् अपाकरोः। स्तुतयः, गाव इव रुवन्त्यः, त्वां, इन्द्र, वर्धयन्ति; वैदथिनाय त्वं पिप्रुम् अवधीः; ऋजिश्वान् त्वां सखायम् अकुर्वन्, त्वं, प्राज्ञ, तस्य भागान् पक्वान् कृत्वा सोमं पपौ। एवं ऋषयः प्राचीनाः अग्निं, इन्द्रं च, स्तुत्वा, हविषा, सोमेन, यज्ञेन च पूजयन्ति; तेषां महिमा अनन्ता, स्तुत्या च दिव्या।