इन्द्रस्य महत्त्वं प्रतिपादयन्तः, न न lightning न thunder इत्यादि तस्य मार्गं प्रतिरोधं कृतवन्तः, न च वर्षा वा कठोरं तुफानं तं न हिनस्ति। इन्द्रः सर्पेण सह यदा युध्यते, तदा दानवी यः पराजितः, तेन विजयं प्राप्नोति। इन्द्र, दृष्ट्वा तस्य सर्पस्य मार्गं यः त्वं हृदयेन सह समागच्छसि, तस्य भयेन सन्नद्धः। नवतिः नवानां नदीनां प्रवाहेन सह, भयात् गृध्रस्य समानः, तं इन्द्रं पारं क्रान्त्वा गच्छति। इन्द्रः, स्थावराणां च जङ्गमाणां च राज्ञः, वज्रधारी सृगालः सह, प्रगच्छति। राजा जनानां उपरि शासनं करोति; शत्रवः नष्टाः, चक्रं सर्वत्र व्याप्तं अस्ति। एतेषां स्तुतिभिः इन्द्रं समागच्छाम, यः अस्माकं वैभवस्य वर्धकः। सच्चित्तेन यः धनं दास्यति, गोधूलिं च प्रकटयतु। अहं दातृणां दानशीलं इन्द्रं समीपं गच्छामि, यथा गृध्रः प्रियं गृहम्। इन्द्रं अर्चयित्वा, उत्तमं स्तोत्रं समर्पयामि, यः गायकानां आह्वानस्य योग्यः। धनुर्धरः, सर्वाणि बाणानि सज्जीकृत्य, तं प्रियं गोधूलिं गच्छन्ति। इन्द्रः प्रेरितः, प्रचुरं दानं ददाति; व्यापारी, यः शक्तिमान्, न वयं हिनस्तु। तव वज्रं दानवस्य धनं नष्टं कृतवान् इन्द्र, मित्राणां मध्ये एकाकी गच्छन्। धनं विघटितं कृतवान्, अनुत्सर्गिणः प्राचीनाः, स्वर्गं गताः। यः इन्द्रं अतिक्रमितुं यत्नं कृतवन्तः, तेषां च यज्ञकर्ता, इन्द्रस्य स्थिरता स्वर्गे स्थिता। निष्कलङ्कानां समुदायः, युद्धं न कर्तुं इच्छन्तः, नव गायकैः प्रक्षिप्ताः। वृषभस्य समानः, दुर्बलः नष्टः; इन्द्रं उद्घोष्य, पुनः प्राप्नुवन्ति, हर्षिताः। इन्द्र, तान् यः गर्जन्तः च उपभुञ्जन्तः, नष्टं कृतवान्; दासं आकाशात् पतितवान्। यः यज्ञं प्रेक्षते, सः यशः प्राप्नोति। ते पृथिवी चक्रं परिक्रमन्ति, सुवर्णरत्नैः अलङ्कृताः। न गत्वा इन्द्रं, सूर्यः तस्य चारु किरणानां चारु चक्रं योजयति। यदा इन्द्रः स्वर्गं च पृथिवीं च वर्धयति, तदा सर्वत्र यः शक्तिमान् मन्यते, तेषां गर्वितः इन्द्रः दासं नष्टं कृतवान्। यः न गत्वा स्वर्गस्य च पृथिवी च, दातुः चित्तं न युक्तं कृतवान्; इन्द्रः, वृषभः, वज्रं निर्मितवान्; प्रकाशेन गोधूलिं अन्धकारात् निर्गतवान्। जलानि स्वाभाविकं प्रवाहितानि, नौकानां मध्ये वर्धन्ति। एकचित्तेन इन्द्रः, सर्वशक्तिमान् बलं सह, स्वर्गं प्रहारं कृत्वा जितवान्। इन्द्रः दिलीपस्य गढ़ं भेदितवान्, शुष्णं तुर्णं च भङ्क्त्वा। यथा त्वं, दानशीलः, बलं वर्धयन्ति, वज्रेन शत्रुं नष्टं कृतवान्। ज्वाला तस्य शत्रुं प्रति अग्रे गच्छति; तीव्रवृषभेन दुर्गाणि आक्रमति। इन्द्रः वज्रेन विघटनं कृतवान्; तस्य स्वसंवेदनया दानानि प्रकटितानि। इन्द्र, कुत्सं अस्माकं समीपं आगत्य, तेन सह बलवान् वृषभः दशद्युः, यः युद्धे युध्यते; तस्य पृष्ठे उपवृत्तं धूलिः आकाशं न गच्छति, उष्वित्रस्य पुत्रः मनुषाणां विजयाय स्थिरः। त्वं शमं वृषभं आगत्य, तुग्राणां युध्देषु, हे दानशील! श्वित्रिं च क्षेत्रस्य प्रतिस्पर्धाय। यद्यपि तु प्रातःकाले स्थिता, ते न पलायन्ति, शत्रुः तेषां अधः दृष्ट्वा, पराजितः। आगच्छतु, हे अश्विनौ, तव त्रिचक्रं रथं अद्य आगच्छतु, तव सर्वव्याप्यं शक्तिम् च तव वैभवम्; यः तव यन्त्रं, हिमशीतलवस्त्राणां इव, ज्ञानीभिः प्रार्थ्यते। त्रयः शीघ्रपदातः मधु-धात्री रथं वहन्ति, सोमस्य संगीतं अनुसृत्य, सर्वे ज्ञाताः; त्रयः स्थम्भाः, दृढं स्थिरिताः, त्वं त्रीं रात्रिं च त्रीं दिनानि च गच्छसि, हे अश्विनौ। यस्य दिने, त्रयः समये, तव निष्कलङ्कं यज्ञं प्रति आगच्छसि, त्रयः समये, आज्यं पानं च इच्छसि; त्रयः, हे अश्विनौ, अस्माकं कृते उत्तमा उपदिशन्ति, त्रयः समये, अहं च तव कृते धनं, यशः च प्रार्थयामि। त्रयः, हे अश्विनौ, स्वर्गीय औषधीनि ददत, त्रयः पृथिव्यां च, त्रयः जलात्; पुत्रस्य कृते पोषणं च कल्याणं दातु, त्रैवारं आश्रयं वहतु, हे सौंदर्यनिधीनाम्। त्रयः, हे अश्विनौ, प्रतिदिनं पूज्यन्ताम्; त्रैवारं पृथिवीं परिभ्रमन्तु; त्रयः रथाः, हे नासत्याः, दूरपथेषु गच्छन्तु, यथा वायुः तव आत्मा तेषां भगिनीनां प्रति गच्छति। त्रयः, हे अश्विनौ, सप्त नदीनां च मातृभिः सह, त्रयः आह्वानं, त्रैवारं यज्ञं प्रस्तुतम्; त्रयः पृथिव्यां उपरि प्रवाहितानि, तव चन्द्रवदनं रात्रिमयः। कुतः तव त्रिचक्रस्य त्रयः चक्राणि, कुतः तव त्रयः स्थाणु, यः दृढं स्थिरितः अस्ति? कदा त्वरितं गदं सह गच्छति, यथा, हे नासत्याः, यज्ञं प्रति आगच्छन्ति? आगच्छतु, हे नासत्याः, यज्ञं तव आह्वानं अस्ति; मधु पिबन्तु तव मधुप्रियं गदं; यः तव रथः, गोधूलि द्वारा सज्जितः, धर्मिणां कृते प्रार्थ्यते। आगच्छतु, हे नासत्याः, त्रयः च एकादश देवः सह, आगच्छन्तु, हे अश्विनौ, मधुपानं प्रति; सुरक्षितं यथावत् गच्छन्तु, पापं नष्टं कुरुत, द्वेषं निवारयन्तु, च सखा भवत। निकटं आगच्छतु, हे अश्विनौ, तव त्रिचक्रं रथं, धनं च वीरपुत्रानां ददत; अस्माकं साहाय्यं श्रवणं कृत्वा, अहं त्वां प्रार्थयामि, पुरस्कारस्य युध्दे बलं दातु। प्रथमं अग्निं सुखाय आह्वयामि, मित्रं च वरुणं साहाय्याय आह्वयामि; रात्रिं, जगतां स्थापनाय, देवम् सावित्रीं साहाय्याय आह्वयामि। अन्धकारे गच्छन्, अमरं च मर्त्यं च स्थापनं कृत्वा, देवः सावित्रीं स्वर्णरथेन गच्छति, सर्वं लोकं पश्यति। देवः अधोमार्गे गच्छति, उपरिमार्गे गच्छति, तस्य तेजस्विनः, ताम्रपृष्ठं अश्वानाम्; देवः सावित्रीं दूरात् आगच्छति, सर्वं दुर्दशां निवारयति। कान्तारूपेण, सर्वरूपेण, स्वर्णयुजेन, शक्तिमान्, पूज्यः, सावित्रीं प्रकाशयुक्तं रथं चढ़ितवान्, अन्धकारे शक्तिं धारयन्ति। द्वौ श्वेतपादौ घोष्टं प्रकटितवन्तौ, स्वर्णध्वजं रथं वहन्ति; सदा, देवस्य सावित्रीं, सर्वे लोकाः स्थिरं गच्छन्ति। त्रयः स्वर्गाः सावित्रीं गृहे; द्वौ प्रकटिताः, एकः यमस्य क्षेत्रे निवसति; रथस्य अक्षे यथा, अमरं तिष्ठन्ति। यः एषः ज्ञातुं इच्छति, सः एषः वदतु। सुवर्णपंखः स्थानानि प्रकटितवान्; गम्भीरं कम्पयन्तं, बुद्धिमान् असुरः, मार्गदर्शकः। कुतः सूर्यम्? कः तं पश्यति? कस्य स्वर्णकिरणः विस्तृतः? सः पृथिव्यां अष्टदिशाः प्रकटितवान्, त्रयः मरु, सप्त नदीनां युज्यते; सुवर्णनयनः सावित्रीं, देवः आगच्छति, भक्तस्य धनं च इच्छितं ददाति। सुवर्णहस्तः सावित्रीं, क्रियायुक्तः, स्वर्गं च पृथिवीं च गच्छति; जलात् रोगं निवारयति, सूर्यम् प्रति गच्छति, अन्धकारे च आकाशं आवृणाति। सुवर्णहस्तः, बुद्धिमान् असुरः, मार्गदर्शकः, कृपालु, आत्मदीप्तः, शीघ्रं गच्छति; सः दैत्यानां च जादूगणानां निवारयति, देवः प्रतिदिनं प्रातः स्तुतः।