सर्वेषां जनानां मध्ये अग्निः प्रजापतिरिव कर्मकुशलबाहुभिः प्रतिष्ठितः, यः भागवत् समः समिद्धानां विभजकः, यजमानान् अनुगृह्णाति। सः सखायं महात्मानं, दीप्ततेजसं, सर्वे सभा-सदः स्वबलं तस्मै अर्पयन्ति। एवं अग्निः एषां जनानां मध्ये वीर्येण श्रेयांसं प्रतिष्ठां प्राप्नोति; तस्य कीर्तिः क्रन्दनिव दिवि पृथिव्यां च व्याप्यते। अतः, अग्ने, त्वां वयं स्तौमः—त्वं नो वाञ्छितानि वरदानि वह, अस्मभ्यं च सुजनानां च कल्याणं कुरु, युद्धेषु च अस्माकं बलं वृद्धय। यदा मनुष्यः स्वेन यज्ञेन देवमुपैति, तदा अग्निः हविषां मध्ये प्रतिष्ठितः, सहाय्याय स्तूयते। सः स्वयमेव स्वकीर्त्यै सर्वेषां यजमानानां मध्ये श्रेष्ठत्वं मन्यते; तस्य दिव्यम् उज्ज्वलम् अग्निशिखा धीराणां हृदि रमणीयं दृश्यते। तस्य वसनानि शिखाः, याः बलवतीया वाचसा युक्ताः, सः दिवः बीजवत् तेजोवृत्तयः स्फुरन्ति। सः बुद्ध्या च प्रज्ञया च, सुविपश्चित्, सुकृत्, रथेन याति; तस्मात् अग्निः सर्वेषां जनानां मध्ये हविष्कृत्याय स्तूयते। इदानीं सतां वाञ्छितानि दानानि समवेतानि, बलस्य सूनोः, तानि पूर्तये अस्मभ्यं रक्ष, सुखं च देहि, युद्धेषु च अस्माकं बलं वृद्धय। प्रातःकाले अग्निः, प्रियः बहुजनानाम्, अतिथिवत् पूज्यः; सः अमृतः, मर्त्येषु सर्वाणि हविर्याणि प्रतिगृह्णाति। सः द्वितीयवारम् अपि, वह्निः, स्वकौशलमहिमा युक्तः, सोमं गृह्णाति, अमृतः, स्तोत्रेण नित्यं स्तूयते। सः दीर्घायुष्मान्, दीप्तमान्, स्तोमेनाह्वयामि, दानप्रियः; यस्य रथः अश्वैः शीघ्रयुजः, सः अव्यथः। ते तेजस्विनः, येषु ज्योतिः प्रविष्टम्, स्तोत्राणि पालयन्ति; ते समिद्धकुशेषु दीप्ताः, कीर्तिं सर्वतो वितरन्ति। ये मे पञ्चाशत् अश्वान् दत्तवन्तः स्तुत्या, हे अग्ने, दानशीलानां, वीराणां, अमृतानां च कीर्तिं महान् प्रकाशय। अपत्याः उत्पद्यन्ते, वर्धन्ते च, वेश्म उद्घाट्य ज्ञायते; कश्चन मातुः अङ्के पश्यति। ते, विवेकिनः, यजमानाः, स्थिरं बलं रक्षन्तः, दृढे दुर्गे प्रविशन्ति। श्वैत्रेयाः प्रजाः दीप्तिमन्तः, वृद्धिं प्राप्नुवन्ति; बृहदुक्तः, हारमालया भूषितः, मध्वा समन्वितः, स्पर्धायामिव अग्रे गच्छति। स्नेहवत् दुग्धमिव, प्रियं काम्यम्, स्वजनैः सह योजयामि; यथा पुरस्कारस्य अन्तः तप्तिः, तथा अविशुद्धः, नित्यः, माया अपि तत्रैव। क्रीडमानः रश्मिः प्रकाशते, भस्मना अनिलेन च सुस्पष्टः; तस्य तीक्ष्णानि, सुसंस्कृतानि बन्धनानि वहनाय सज्जानि, वाहके स्थाप्यन्ते। अग्ने, यत् त्वं धनं दातुम् इच्छसि, तत् कीर्तिमत्, श्रेयस्करं, अस्मभ्यं गीतिभिः वह, देवेषु युक्तम्। ये त्वां अग्ने उपयान्ति, ते तव उग्रेण तेजसा पुष्यन्ते; ते द्वेषं निन्दां च अपसारयन्ति, अधर्मपथं च वर्जयन्ति। त्वां वयं अग्ने ऋत्विजं वृणीमहे, दक्षिणम्; यज्ञेषु वाचा त्वामाह्वयाम, हविष्कामाः। यथा त्वं, महाबल, प्रतिदिनं साहाय्यार्थं, धनाय, सत्यम्, शुभकर्मणां हेतोः आहूयसे, तथा वयं पशुभिः, वीरैः सह सख्यं कुर्मः। त्वां, अग्ने, मनुष्येषु समर्पयामः, प्रज्वालयामः; त्वं, अग्ने, मनुष्येषु, अङ्गिरस्, यजमानस्य देवांश्च यज। त्वाम् अग्ने, मानवसभायाम्, हर्षेण प्रज्वालयन्ति; सामिधेन्यः क्रमशः त्वां उपयन्ति, सुजातं, सर्पिषा सिक्तम्। सर्वे देवाः संयुक्ताः त्वां दूतं कृतवन्तः; त्वां, मुनिं, यज्ञेषु सन्मान्यं, देवमिव आह्वयन्ति। मर्त्यः अग्निं देवं देवयज्ञेन यजेत; प्रज्वलितः, दीप्तमान्, सच्च धर्मणि, समृद्धौ स्थितः, सः प्रकाशयतु। स्तोत्रेण शुद्धं दीप्तमानं ज्वलन्तं स्तौमः, यः यज्ञे आहूयमानः, सर्वेषां ऋत्विजां मध्ये प्रियम् अस्ति। अग्निं जातवेदसं, देवयज्यं, ऋत्विजं स्थापयत; यज्ञः तं अनुयातु, हे देवाः, सर्वदेवेषु श्रेष्ठम्। विवेकिनः मर्त्याः त्वां, देव, सहाय्यार्थं इच्छन्ति; तव उत्तमे अनुग्रहेण, वयं त्वदीयं सहाय्यम् इच्छन्तः, उपागताः स्म। अग्ने, एष महतां वचः त्वया शृणु; त्वं, तेजस्विन्, त्रिभिः स्तोत्रैः स्तूयसे, त्रिभिः पूज्यसे। अग्ने, अस्मभ्यं जयन्तमं धनं वह, यशः पुरस्कारम्; सः सर्वान् जनान् विजित्य, स्पर्धासु विजयी भवतु। अग्ने, युद्धेषु जयिन्, अस्मभ्यं धनं वह; त्वमेव हि अद्भुतदातृ, गोमन्तं बलं दातुम्। सर्वे जनाः संयुक्ताः, ये समिद्धकुशाः, त्वां हव्यवाहनम् इच्छन्ति, गृहेषु प्रियं, बहुशुभान् इच्छन्तः। सः विश्वरक्षकः शत्रुत्वाय बलं स्थापयति; अग्ने, अस्माकं गृहेषु समृद्ध्या प्रकाशस्व, दीप्तमान्, ज्योतिषा विराज। अग्ने, अस्माकं समीपस्थः, रक्षकः, कृपावान्, शरणदः भूत्वा स्थितः। अग्ने, दानशील, कीर्तिमान्, अस्मभ्यं ज्योतिष्मन्तं श्रेष्ठं धनं दा। अस्मान् अनुस्मर, आह्वानं शृणु, सर्वतः अस्मान् त्रासय। त्वां, ज्योतिष्मन्तम्, दीप्तमानम् अग्ने, वयं स्वजनानां च कृते अनुग्रहम् इच्छामः। त्वां, अग्ने, सहाय्यार्थं गीयते; स देवः अस्माकं धनं भवतु; स ऋषिपुत्रः, ऋतवान्, शत्रून् अपसारयतु।