इन्द्रस्य महत्त्वं, शक्तिं च प्रार्थयन् सोमं चयित्वा, तेन त्रैफल्कं सोमपानं कृतं। तस्मिन समये, उदारः इन्द्रः वज्रं धारयित्वा नागानां प्रथमतनयं प्राणं निहत्य समुत्पातं कृतवान्। यदा इन्द्रः नागस्य प्रथमतनयं निहत्य, तेषां चालाकानां जादूः च भङ्गं प्राप्तं, तदनन्तरं सूर्यः जातः, प्रातः प्रकटः अभवत्; तस्माद्, शत्रुः युद्धं न इच्छति। इन्द्रः वृत्रं, महाप्रतिरोधं, वज्रं चालयित्वा तं महाबलं प्रहारं कृतवान्। यथा वृक्षाणां शाखाः कट्यन्ते, तेन नागः चूर्णितः पृथिव्यां विख्यातः अभवत्। गर्वितः वीरः इन्द्रः, शत्रुमध्ये प्रगृह्य, न कश्चित् तस्य आक्रमणं प्रतिरोधितुं शक्नोति; इन्द्रः शत्रुं चूर्णितवान्। पादरहितः, हस्तरहितः, इन्द्रस्य सह युद्धं कृतवान्; वज्रं कन्धरे स्थितं तं प्रहारं कृतवान्। वृत्रः, समता प्राप्य इच्छन्, विख्यातः अनेकस्थाने चूर्णितः अभवत्। यथा भङ्गं कृतं तस्य उपरि जलानि प्रवाहितानि; वृत्रः, यः शक्तिमान् आसीत्, तस्य शक्ति हृत्वा, अशक्तः अभवत्। वृत्रस्य अधोभागः तस्य सुतः जातः; इन्द्रः तस्य ऊर्ध्वभागं वज्रेन निहत्य। सूर्यप्रकाशं धारयन् पुत्रः उपरि स्थितः, दानु च अधः, गोधूलि यथा गोधूलि सह। स्थिरस्थाने, खुराणां मध्ये तस्य शरीरं स्थितं; वृत्रस्य गूढभागं जलानि परिभ्रमन्ति; इन्द्रस्य शत्रुः गहनतमसि स्थितः। दासस्य पत्न्यः च नागस्य रक्षाकर्तारः बन्धिताः आसन्; जलानि, वाणिज्याय गोधूलयः, रुद्धानि। यदा जलानां गूढमार्गः संकुचितः, इन्द्रः वृत्रं निहत्य तानि मुक्तानि कृतवान्। इन्द्र, तव एकाकिनं जलप्रवाहितं अश्ववत् तीव्रं जातं; त्वं गोधूलयः जितवान्, हे वीर; त्वं सोमं मुक्तं कृतवान् च सप्त नदीनां प्रवाहितं प्रेषितवान्। न च वृष्टिः, न च गर्जना तं प्रतिरोधितुं शक्नुवन्ति; यदा इन्द्रः च नागः युध्येत, उदारः तेषां प्रतिकूलं जितवान्। इन्द्र, तव मार्गं पश्य, यः तव हृदयं भयेन प्रवीक्षितः अस्ति। यदा नव च नवत्यः नद्या प्रवाहिताः, भयभीतः गरुत्मान् तं क्षेत्रं पारितः। इन्द्र, स्थिराणां च जङ्गलाणां राजा, गर्जनधारी वृषभः, अग्रे गत्वा; राजा जनानां उपरि राज्यं कृतवान्; शत्रवः नष्टाः, चक्रं सर्वं आवृतम्। उपसंप्राप्य इन्द्रं, यः अस्माकं धनं वर्धयति, स्तोत्रैः वयं गच्छामः। सः, यः कपटं विना धनं दातुं, अस्माकं गोष्ठी चिह्नं प्रदास्यति। अहं उदारं, अविश्रान्तं दातारं गच्छामि, यथा चञ्चलपक्षिणा प्रियगृहे। इन्द्रं स्तुत्यं, यः गायनैः उपास्यः, अहं तं स्तोत्रं समर्पयामि। धन्यः इन्द्र, यः धन्यं शत्रुं वज्रेन निहत्य, मित्राणां मध्ये एकाकिनं गत्वा; धनं चूर्णितं कृतवान्, यः यज्ञं न कृतवान्, प्राचीनः, तेषां पतनं जातं। यः इन्द्रः, यः स्वर्गे स्थिरः, धर्मविपरीताः पृथिव्यां च आकाशे च अधस्तात् जाताः। निष्कलंकाः, यः युध्यां गच्छन्ति, न च युध्यन्ति, नवगायका तान् प्रवृत्तिं कृतवन्तः। यथा वृषभः शस्त्राणां सह, दुर्बलाः निष्कासिताः; इन्द्रं स्तुत्यं, तेषां पुनः आगत्य, हर्षं प्राप्य। इन्द्र, यः तान् नष्टं कृतवान्, यः गर्जनं करोति, तान् गगनात् नष्टं कृतवान्। यः तं यज्ञं यः स्तुत्यः, यः इन्द्रः, गर्जनं कृतवान्, सः धनं दाति। यदा इन्द्रः स्वर्गं पृथिवीं च तेन महत्त्वेन आवृत्तः, सर्वत्र, यः आत्मनं महिमानं मन्यते, तेषां गर्वितः नष्टः। यः यः स्वर्गं पृथिवीं च इन्द्रं न प्राप्यते, यः धनं दातुं तस्य कपटं न कृतवान्, इन्द्रः वृषभः, वज्रं निर्माय, प्रकाशेन गोधूलयः अन्धकारात् निर्गतः। जलानि स्वभावेन प्रवाहितानि, नौकाणां मध्ये वर्धमानानि। एकस्मिन् चित्ते, इन्द्रः, शक्तिमान् बलं चालयित्वा, स्वर्गं जितवान्। इन्द्रः दिलीपस्य गढं भेदितवान्, शुष्णं दानवं च नष्टं कृतवान्। यत्र यत्र त्वं, उदारः, बलं श्रेष्ठं, वज्रं धारयित्वा शत्रुं, प्रतिकूलं नष्टं कृतवान्। ज्वाला तस्य शत्रुं प्रति प्रगच्छति; तीव्रवृषभः, गढानां प्रति प्रहारं कृतवान्। इन्द्रः वज्रं धारयित्वा प्रतिरोधं मुक्तं कृतवान्; तस्य स्वप्रेरितं चिन्तनं दाति। इन्द्र, त्वं कुत्सं अस्माकं प्रति आगतम्, तेन सह महाबलः दाशद्युः, यः युद्धे युध्यते; तस्य पादानां धूलिः गगनं न प्राप्यते, उष्वित्रस्य पुत्रः मनुषाणां विजयाय स्थिरः। त्वं शमं युद्धेषु तुगराणां प्रति आगतम्, हे उदारः, श्वेत्रीं गोधूलिं क्षेत्रे प्रतिस्पर्धाय; प्रातःकाले स्थिता, ते न पलायन्ति, च शत्रुः अधः दृष्ट्वा तेषां पराजयम्। आश्विनः, तव त्रिभुजगामिनी आज, सर्वव्यापकं सामर्थ्यं च धनं च आगच्छतु; यः यन्त्रं, यथा शीतलवस्त्राणि, बुद्धिमानः प्रार्थयन्ति। त्रयः शीघ्रपदातः, मधु-गृहं वहन्ति, सोमस्य गीतं अनुसरन्ति; त्रयः स्तम्भाः, आरम्भे दृढं स्थिताः, त्रिदिवसं त्रिदिवसं गच्छन्ति, हे आश्विनः। तस्मिन् दिने, त्रयः समये, तव यज्ञे अहिंसकं प्रार्थयन्ति; त्रयः समये, हे आश्विनः, मधुरं यज्ञं च स्वादं च इच्छन्ति; त्रयः, हे आश्विनः, समृद्धिं ददातु, त्रयः, यः सूर्यपुत्र्या च रथं आगच्छतु। त्रयः, हे आश्विनः, स्वर्गीय औषधिं ददातु, त्रयः पृथिवी औषधं, जलात् त्रयः; पुत्रस्य पोषणं च, त्रैफल्कं आश्रयं ददातु, हे सौन्दर्यस्य स्वामिनः। त्रयः, हे आश्विनः, प्रति दिनं पूज्यः; त्रयः पृथिवीं गच्छन्तु; त्रयः रथाः, हे नासत्याः, दूरपथं गच्छन्ति, यथा वातः तव आत्माः तव भगिनीनां प्रति गच्छन्ति। त्रयः, हे आश्विनः, सप्त नदीनां सह मातृभिः, त्रयः आह्वानं, त्रैफल्कं यज्ञं; त्रयः पृथिवी उपरि प्रवाहितानि, च तव दिवसैः रात्रिभिः स्वर्गस्य शिखरं रक्षन्ति। कुतः तव त्रिचक्रस्य त्रिभुजस्य चक्राणि, कुतः तव दृढं स्थितं त्रयः आसनानि? कदा च त्वरितं गद्यमाणं च, हे नासत्याः, यः यज्ञं आगच्छन्ति? आगच्छतु, हे नासत्याः, यज्ञं तव आह्वानं; मधुं पिबन्तु तव मधुप्रियाः गध्वाः; यः तव रथः, घृतं सज्जितं, प्रातःकाले धर्मिणं प्रति अन्वेषणं कृतम्। आगच्छतु, हे नासत्याः, त्रयः च ग्यारह देवाः सह, मधुरं पानं प्रति आगच्छतु; तानि सुरक्षितं, पापानि दूरं करोति, द्वेषं च नष्टं करोति, च सखा भवन्तु। आगच्छतु, हे आश्विनः, त्रिभुजगामिनी सह, धनं च वीरपुत्रं ददातु; अस्माकं साहाय्यं प्रार्थयन्ते, यज्ञे पुरस्कारं प्रति तव बलं भवतु।