वयं सोम्यं अग्निं समुपास्महे, यः बलस्य सूनुः, यः हव्यैः प्रबोधितः, अस्माकं यज्ञैः सम्प्रसादितः। तस्य सहाय्येन वयं संपदः विजयं च प्राप्नुमः, दिवा सभा वा युद्धेषु, धनैः मानवान् अभिभवामः। यः कश्चन पापं वा द्वेषं नः प्रति वहति, यः दुर्मनाः, स एव तद् आपदं स्वयमेव प्रप्नुयात्; त्वं, अग्ने, प्राज्ञ, तं शापं विनाशय, यः कपटेन अस्मान् हन्तुम् इच्छति। त्वं, अग्ने, देव, प्रातःकाले प्राचीना इन्द्रियैः पुरातनैः हव्यैः उपासितः। यदा त्वं, अग्ने, संपदां संचितये प्रयासि, तदा त्वं, देव, मानवैः धनैः स्तूयसे। त्वं, विज्ञ, तं पितरं प्रतिद्विषन्तं दूरं कुरु; सूनुवत् अस्मान् रक्ष, बलस्य सूनोः। कदा, प्राज्ञ अग्ने, अस्मान् निरीक्षसे? कदा, सत्यधिये, अस्मान् उपयास्यसि? व्रात्यः स्तोत्रैः बहूनि नामानि यच्छति; त्वं, धनद, तेन तुष्टः सन्, अस्मभ्यं प्रियं कुरु। अग्ने, देवशक्त्या वर्धमानः अस्माकं मन्ये प्रियं विजयं साधय। त्वं, कनिष्ठ, गायकं सर्वदुःखेषु पारय; अग्ने, चौराः अपश्यन्तः, शत्रवः मानवाः, अचिह्नकाः दुष्टाः भवन्ति। एते स्तोत्राः, सर्वदर्शिन्, तव कृते उक्ताः, वसव। अत्रैतत् मया उद्घोषितम्। अयं अग्निः अस्मान् न कदापि निन्दया बाधते, न हिंसति; सदा वर्धमानः, दूरस्थं दुःखं अपाकरोति। त्वं, अग्ने, धनानां मध्ये धनपति, यज्ञेषु प्रथमं राजा इव स्तूयसे। तव साहाय्येन वयं बलाय यतमानाः विजयं प्राप्नुयाम, मानवेषु स्पर्धां अतिक्रमाम। अग्ने, अमृत, हव्यवाहन, सर्वव्यापिन्, साक्षात् पितरः असि; अस्मासु प्रसन्नः भव। शुभेन गार्हपत्येन तेजसा दीप्तः, अस्मभ्यं कीर्तिं प्रत्यक्षं वितर। त्वं अग्निं, जनानां ऋषिं, नरपतिं, शुचिं, दीप्तिमन्तं, घृतेन अभिषिक्तं स्थापयसि। सः पुरोहितः, सर्वज्ञः, तं त्वं नियोजयसि; सः देवेषु पुरस्कारं लभते। अग्ने, इला सह प्रीत्या गृहाण; सूर्यरश्मिभिः सह प्रयत्नं कुर्वन्, अस्माकं समिधं स्वीकुरुष्व। जातवेदः, देवांश् हविषा आनीय, एषां भागं वितर। गृहपति, अतिथे, अस्माकं यज्ञे आगच्छ, सर्वज्ञ, प्रीत्यै। अग्ने, सर्वद्वेषिणः जय, अस्मभ्यं अन्नं देहि, शत्रून् अपाकुरु। दस्यून् विनाशेन दूरे कुरु, स्वस्वरूपाय वीर्यम् कुरु। यतः त्वं, बलसूनोः, देवान् रक्षसि, अतः, अग्ने, नरां श्रेष्ठ, अस्मान् अपि स्पर्धायाम् रक्ष। वयं त्वां, अग्ने, स्तोत्रैः पूजयिष्यामः; त्वां शुचिं, दीप्तिमन्तं, हविभिः पूजयिष्यामः। अस्मभ्यं सर्वकामधुक् संपदः देहि, सर्वरत्नानि अस्मभ्यं यच्छ। अग्ने, त्रिसदस्थ, बलसूनोः, अस्माकं यज्ञं गृहाण, हविः गृहाण। वयं देवेषु पुण्यकर्माणः स्याम; त्वया त्रिवरं पालयमानाः रक्ष्येमहि। जातवेदः, अस्मान् सर्वदुःखात् तरय, नौः इव नदीम्, सर्वापदः अतिक्रामय। अग्ने, अत्रिभिः स्तुत, भक्ति युक्तः, अस्माकं शरीरस्य रक्षकः भव। यः कश्चन मानवः, आत्मन्य् भक्तिमान्, त्वां, अमृत, हृदया स्तुत्या आह्वयति—जातवेदः, अस्मभ्यं कीर्तिं देहि; सन्ततिना, अग्ने, अमृतत्वं प्राप्नुयाम। यस्य कृते, जातवेदः, त्वं, अग्ने, सुखं गृहम् करोति, पुण्यकर्मणः, सः पुत्रान् वीरान् पशुमन्तं संपदं च प्राप्नोति, सुभगः भवति। स्रुचौ घृतवती, दीप्तिमती, तव कृते स्थाप्येते; त्वं, बलपति, अस्मान् स्तुत्या पूरय। त्वं, अग्ने, अमृत, स्तोत्रैः यज्ञैः च अस्मभ्यं वीर्यं धनं च ददाति; गायकानाम् पोषणं कुरु। अग्नये, जातवेदसे, स्रुचौ घृतं बलवत् शुद्धं च प्रवाहितं; नः स्तोत्रैः गायकानाम् पोषणं कुरु। नराशंसे, मधुमते हस्ते, स्तोतृभ्यः यज्ञं प्रीत्या गृहाण। अग्ने, आहूयमान, इन्द्रं सुवर्णं प्रियं सह रथैः अस्माकं साहाय्याय आनीय। विस्तृण, ऊर्णनाभि, स्तोतृभिः स्तुतः, शोभन, अस्माकं श्रेयसे नेतृ भव। दिव्य द्वाराः, विस्तीर्णं कुर्वन्तु, शुभेन नेतृत्त्वेन अस्माकं साहाय्याय। यज्ञः प्रवर्त्ततां, पूर्यतां च। सुशोभनमुख्याः, नित्ययुवानः, बलिन्यः, सत्यस्य मातरः, प्रातः सायं वयं आह्वयामः। दिव्याः ऋत्विजः, वातस्य पथे, मानुषेण च यत्नेन, अस्माकं यज्ञे आगच्छन्तु। इला, सरस्वती, मही च, तिस्रः प्रीयमाणाः देव्यो, वेदिम् अविचलिताः आसन्न। त्वष्टः, अनुग्राहक, स्वबलात् पोषदः, यज्ञे यज्ञे हविः वह। यत्र, वनस्पते, त्वं देवतानां गुह्यानि नामानि वेत्सि, तत्र हविः नय। स्वाहा अग्नये, वरुणाय, स्वाहा इन्द्राय मरुद्भ्यः; स्वाहा, देवेभ्यः इदं हविः। अग्निं, यं संपदानां दातारं मन्ये, यं गावः यान्ति, यं अश्वाः शीघ्राः, सदा सज्जाः; सः गायकानां पोषणं ददातु। तं अग्निं, संपदां दातारं, यं गावः संयान्ति, यं शीघ्राश्वाः, उत्तमजाः, आर्याः, सः गायकानां पोषणं ददातु। अग्निः, वै, जनानां संपदं ददाति, सः सर्वेषां मध्ये कीर्तिमान्; अग्निः, स्वयम्भूः, संपदर्थं, हर्षेण पुरस्कारं यच्छति; गायकानां पोषणं ददातु। वयं त्वां, अग्ने, दीप्तिमन्तं, अमृतं देवम्, सन्तप्तं सन्तं प्रज्वालयामः; तव प्रियम् अर्चिषम् उत्तमं प्रज्वाल्य, प्रकाशय; गायकानां पोषणं ददातु। त्वां, अग्ने, स्तोत्रेण हव्यं यच्छामः, दीप्तिमन्तं, जनानां प्रभुं, हव्यवाहनं, आह्वयामः; गायकानां पोषणं ददातु। ये अग्नयः अग्निषु, सर्वकामान् सम्पादयन्ति; ते प्रेरयन्ति, सञ्चालयन्ति, पोषणं वितरन्ति; गायकानां पोषणं ददातु। तव ज्वालाः, अग्ने, वर्धन्ते, बलिन्यः, विजयीः; ये गोपदाभिः गोष्ठानि पूरयन्ति; गायकानां पोषणं ददातु। अस्मभ्यं, अग्ने, नूतनं बहुलं च पोषणं देहि गायकानाम्; वयं त्वया नीताः, प्रति गृहे भक्ताः स्याम; गायकानां पोषणं ददातु। स्रुचौ घृतवत्यौ तव कृते स्थाप्येते; त्वं, बलपति, अस्मान् स्तुत्या पूरय; गायकानां पोषणं ददातु। एवं, अग्ने, अमृत, स्तोत्रैः यज्ञैः च अस्मभ्यं वीर्यं अश्ववत् धनं च ददाति; गायकानां पोषणं ददातु। मित्राणि, अस्माकं पोषणं च स्तुतिं च अग्नये, नरां श्रेष्ठाय, बलसूनवे, सम्यक् संनयाम। एवं, ऋषयः, पुरोहिताः, स्तोतारः च, अग्निं हृदयेन, स्तुत्या, हविषा च सम्पूज्य, तस्य अनुग्रहेण सर्वसंपदः, कीर्तिं, पुत्रान्, अमृतत्वं च प्राप्नुवन्ति। अग्निः, देवेषु, मानवेषु च, सदा रक्षितारः, दातारः, पूजितः अस्ति।