जनाः समीपेऽपि दूरेऽपि, कनिष्ठं अग्निम् उपहारेण यजन्ति। तं दयावन्तं प्रीयन्ताम्, महतीं शुभां च रक्षां नः ददातु, इति प्रार्थयन्ति। अग्निः स्वच्छवर्णेन रथे स्थितः, भक्ता: परितः उपविष्टाः, व्यापिनः अन्तरिक्षस्य मार्गान् जानन्, देवतान् आह्वयति यजमानस्य हविषः भागाय। ते वयं प्राज्ञाय, शुद्धाय कवये, वृषभाय महते स्तुत्याय, अग्नये स्वर्णवर्णाय दिवि दीप्ताय, नमस्यन्तः स्तोत्रं समर्पयामः। तत्र माता युवती पुत्रं जायत, स प्रबुद्धः, निगूढः अस्ति, सा तं धारयति, न तु पित्रे ददाति। जनाः तस्य मुखं न हिनस्ति, ते तम् अग्रे रथे स्थितम् पश्यन्ति। काऽसि सा युवती या पुत्रं वहसि? सः बलवान् तं जनयति। गर्भः बहूनि शरदः वर्धते; अहं तम् अपश्यं यदा माता तम् अजनयत्। सः दूरात् सुवर्णदन्तः, शुद्धवर्णः, शस्त्रं विना क्षेत्राणि मिमीते, सः अमृतत्वं ददाति; तदा निर्दोषाः मयि किम् अकरोत्, का स्तुतिः? अहं तम् अपश्यं क्षेत्रात् गच्छन्तम्, नूतनजातम्, शोभनगोषेण सह, महता दीप्त्या। तम् नाप्नुवन्, सः खलु जातः। पीतवर्णाः युवत्यः मातरः भवन्ति। के मे प्रियजनाः गवां मध्ये? येषां रक्षिता अपि काननम् अस्ति। ये तम् आदाय, तं मुमोचन्तु; प्राज्ञः गवां जन्म वेद, सः अस्मान् समीपं आगच्छतु। शत्रवः जनानां पोषकं राजानं मर्त्येषु निवेशयन्ति; अत्रेः प्रार्थनया तं मुमोचतु—दुष्टाः स्वयमेव निन्दिताः भवन्तु। शुनःशेपोऽपि यूपे बद्धः विमुक्तः, सः न हुताशनः अभवत्; एवं, अग्ने, अस्मान् अस्मद्बन्धेभ्यः विमोचय, प्राज्ञ होतः, अत्र स्थितः। पीडितः सन् अपि, सः न प्रममद; सः मम उक्तवान्, यः देवऋतस्य द्रष्टा अस्ति—इन्द्रः त्वां वेद, तस्य निर्देशेन, अग्ने, अहम् आगतः। अग्निः महता तेजसा प्रकाशते, सर्वाणि प्रकटयन्; सः देवीः शत्रुशक्तीः तिष्ठति, असुरान् विकिरन् शृङ्गे तीक्ष्णयति। अग्नेः स्वाः तीक्ष्णायुधाः दिवि सन्तु, असुरघ्नाय सज्जाः; मदेऽपि तस्य ज्वलन्त्यः प्रबलाः, अधार्मिकाः तेषां प्रहारं न सहन्ते। एष स्तुतिः, महाजात, प्रज्ञया तव निर्मिता, यथा रथः, प्राज्ञ, सुसंस्कारितः; यदि त्वं, अग्ने, देव, तां गृह्णासि, अस्याः कृते वयं तेजोवृद्धिं प्राप्नुयाम। वृषभः महाकण्ठः, सदा वर्धमानः, शत्रुघ्नः, प्राज्ञः, विद्यया सह अग्रे गच्छति; एवं अमराः अग्निं वर्णयन्ति, मनवे, यः कुशेषु उपविष्टः, श्रद्धया हवनं कुर्वन्, रक्षां ददाति। त्वं, अग्ने, जातः सन् वरुणः; दीप्तः सन् मित्रः भवसि; त्वयि, वीर्यपुत्र, सर्वे देवाः तिष्ठन्ति; त्वं यजमानस्य इन्द्रः। नाम्नि कनिष्ठानां, त्वं अर्यमन्; आत्मना स्थितः, गुह्यं वहसि; तदा मित्रं, सुशोभनम्, गवां अभिषिञ्चन्ति, यदा त्वं दम्पती एकचित्तौ संयोजयसि। तव यशसे, मरुतः भूषन्ति, हे रुद्र, तव जातिः अद्भुतं रमणीयं च; विष्णोः पदं तव प्रतिनिधिः स्थापितम्—तेन त्वं गवां गुह्यं नाम रक्षसि। तव तेजसा, देव, दीप्तिमन्तः देवाः, अमृतत्वं प्राप्नुवन्ति; मनुष्याः अग्निम् होतारम् स्थापयन्ति, प्रज्ञाः अनुग्रहम् इच्छन्तः तं स्तुवन्ति। पूर्वः कश्चन होताऽग्ने न तव समः, न चान्यः त्वत्तः प्राज्ञः; यस्य त्वं अतिथिः, स यज्ञेन मर्त्यान् जयति। वयं तव साहाय्येन, अग्ने, धनानि जेष्याम, यज्ञेन प्रबुद्धः; वयं, युद्धे, सभासु, दिवा, वीर्यपुत्र, धनैः मर्त्यान् विजेष्याम। योऽस्मासु पापं वा द्वेषं वा स्थापयति, यः दुराशयः, स एव तं पापं प्राप्नुयात्; नाशय, प्राज्ञाग्ने, एषां शापम्—यो दम्भेन अस्मान् हिंसितुम् इच्छति। त्वं, देव, प्रातःकाले दूतवत् पूजितः, प्राचीना हव्यैः; यदा, अग्ने, संपदः संगच्छसि, तदा त्वं देव, मर्त्यैः धनैः स्तूयसे। अपसारय, वेदिन्, पितरं द्वेषन्तम्; पुत्रवत्, वीर्यपुत्र, अस्मान् रक्ष; कदा, प्राज्ञाग्ने, अस्मान् पश्यसि? कदा, सत्यवेदिन्, अस्मान् उपयास्यसि? यजमानः स्तुवन्, बहूनि नामानि ददाति; दानद, यदि त्वं तेन तुष्यसि; अग्निः वर्धमानः, देवबलात् कर्मन्, अस्मभ्यं प्रियं कुर्यात्। त्वं, कनिष्ठ, गायन्तारं सर्वदुःखात् पारय; चौराः अदृश्याः, शत्रवः जनाः, चिन्हरहिताः पापाः भवन्ति। एतानि आवाहनानि, सर्वदर्शिन्, तवोक्तानि, वासव; एतत् हि मया अत्रोक्तम्। एष अग्निः नः न निन्दया हिंसति, न च हन्यात्; सदा वर्धमानः, दूरे स्थितम् अपि अपास्यति। त्वं, अग्ने, धनानां मध्ये धनपति, यज्ञेषु अग्रे स्तूयसे, नृप; त्वया, वीर्याय प्रयत्नेन, वयं विजयं प्राप्नुयाम; मर्त्यानां स्पर्धां अतिक्रामेम। अग्निः, अमृतः, वह्निः, पिता, सर्वव्यापी, साक्षात् दृश्यः, अस्मासु प्रसन्नः भवतु। शुभेन गार्हपत्येन दीप्त्वा, आशिषः सह, अस्मभ्यं प्रत्यक्षं यशः मिमीहि। त्वम् अग्निम्, जनानां ऋषिं, नृपतिं, शुद्धम्, दीप्तिमन्तम्, घृताभिषिक्तम् स्थापयसि। सः, सर्ववेदिन्, ऋत्विजः, त्वया नियुक्तः, सः देवेषु सम्पदः प्राप्नोति। प्रीत्या गृह्णीष्व, अग्ने, इलया सह, सूर्यरश्मिभिः यत्नं कुर्वन्। अस्माकं समिधं गृहाण, जातवेदः; देवतान् आह्वय, हविषः भागाय। प्रियः गृहपतिः, अतिथिः, अस्माकं यज्ञाय आगच्छ, वेदिन्। अग्ने, सर्वान् शत्रुशक्तीन् जय, अस्मभ्यं अन्नं दा, शत्रून् अपाकुरु। विनाशेन दस्यून् अपाकुरु, स्वस्य रूपाय वीर्यं कुरु। यदा त्वं, वीर्यपुत्र, देवान् रक्षसि, तदा, अग्ने, श्रेष्ठनर, स्पर्धायाम् अस्मान् रक्ष। त्वां, अग्ने, स्तोत्रैः पूजयामः; त्वां, शुद्धदीप्तिं, हविभिः पूजयामः। अस्मभ्यं सर्वकामं धनं ददातु; सर्वरत्नानि अस्मभ्यं यच्छ। गृहाण यज्ञं, वीर्यपुत्र, त्रिसदस्थ, गृहाण हविः। वयं देवेषु शुभकृतः स्याम; त्रैधातुकेन तव रक्षया अस्मान् पालय। जातवेदः, अस्मान् सर्वदुःखात् तारितुम्, नौः इव नदीम्, सर्वान् आपदः अतिक्रामय। अग्ने, अत्रिणा स्तुत, श्रद्धया, अस्माकं शरीरस्य रक्षकः भव। यो मर्त्यः आत्मानं भक्तं मन्यते, त्वां, अमृतम्, हृदया स्तुत्या आह्वयति—जातवेदः, अस्मभ्यं यशः ददातु; सन्ततिना, अग्ने, अमृतत्वं प्राप्नुयाम। यस्मै, जातवेदः, त्वं, अग्ने, सुखं वासं करोति, शुभकृतः—सः सन्ततिं, वीर्यं, पशुमन्तं, बहुधनं, कल्याणं च प्राप्नोति। शुद्धं, बलवत् घृतं, सुसंस्कृतं, सुप्रदीप्ते ज्वाले, अग्नये जातवेदसे, सिञ्चतु। नराशंसः, हर्षेण, इदं यज्ञं यजमानात् गृह्णातु, मधुमते हस्ते ऋषे।