सर्वे देवाः, दिवि पृथिव्याः च, तथा गम्भीरनागः, इमे शुभैः हविः पूजिताः। तस्मिन्नेव समये, यथा नद्यः समुद्रं प्रति सन्ति, एवं स्नेहसंपन्नाः मधुरधाराः एकत्र मिलन्ति। अदितिः देवी देवैः सह अस्मान् रक्षतु, त्वरया त्राता देवः अस्मान् रक्षतु। वयं मित्रवरुणयोः आज्ञां, अग्नेः मार्गं, उल्लङ्घयितुं न अर्हामः। अग्निः धनस्य स्वामी, सुभाग्यस्य च स्वामी अस्ति; सः तस्मान् अस्मभ्यं ददातु। उषाः, त्वं अस्मभ्यं दातुं महतीं दानानि, बलसम्पन्नानि, सौम्ये पुरस्कारान्। सविता, भगः, वरुणः, मित्रः, अर्यमा, इन्द्रः च, स्वैः दानैः अस्मान् आगच्छन्तु। महत् दिवि पृथिव्यौ, शुद्धरश्मिभिः दीप्ते, अत्र उपस्थिते स्याताम्। यदा यूयं विशालं स्थानं ममापुः, तदा बलवान् वृषभः शक्त्या तान् प्रसारितवान्। देवी, पूज्यैः देवैः सह, यज्ञैः पूजिता, दृढा, अचलिता तिष्ठति। ऋतस्य अनुग्राहिका, निष्कपटाः, देवस्य कन्याः, यज्ञस्य नेतारः, शुद्धस्तोत्रैः दीप्ताः। सः एव, स्वयम्भूः, सर्वेषु भूतेषु, दिवि पृथिव्यौ उत्पादितवान्; सः प्रज्ञवान् शक्त्या तौ विस्तीर्णं गम्भीरं लोकं मिलितवान्, आधारेषु समं स्थापितवान्। दिवि पृथिव्यौ, युगपत् पत्न्यौ इव, महत् रक्षणं अस्मभ्यं ददातम्, यज्ञे रथारूढाः स्याम्। सर्वैः पूजिते, अस्मान् रक्षताम्; बुद्ध्या नित्यं यज्ञे रथारूढाः स्याम। दिवि पृथिव्यौ, अस्माकं स्तुतये महतीं स्तुतिं ददामः; शुद्धे, समीपं आगच्छताम्। स्वस्वरूपे पुनः पुनः नूतने, स्वशक्त्या राज्यं कुरुतः; प्राचीनात् ऋतं धृतवन्तः। मित्रस्य महतीं सहायता, सत्यं धारयति; यज्ञं परिव्याप्तवन्तः, तस्य च समन्तात् उपविष्टाः। क्षेत्रस्य स्वामी मित्रं इव, अस्माकं साहाय्यं स्यात्; सः गोअश्वानां पोषकः, अस्मान् अनुग्रहीतुं स्यात्। हे क्षेत्रस्विनः, अस्मभ्यं मधुरं उदकं निर्गच्छतु, धेनुः क्षीरं यथा; सोमस्य अधिपतयः मधुयुक्तं, शुद्धं घृतं अस्मान् अनुग्रहीतु। ओषधयः मधुराः स्युः, दिवः जलानि च मधुराणि स्युः, अन्तरिक्षं मधुरसम्पन्नं स्यात्; क्षेत्रस्विनः अस्मान् मधुरः स्यात्, तस्मिन् अहितं न गच्छेम। वृषभः, जनाः, हलः, युक्तयः, अंकुशः च, सर्वे शुभं स्युः, शुभफलदायिनः। शुनासीरः, अस्माकं वचनं गृह्णातु, यः दिवि क्षीरं निर्मितवान्; तेन अस्माकं क्षेत्रं सिञ्चतु। सीते, सौभाग्ययुक्ते, समीपं आगच्छ; त्वां पूजयामः, यथा अस्मान् अनुग्रहीष्यसि, फलदायिनी स्याः। इन्द्रः सीतां गृह्णातु, पूषा तां स्थापयतु; सा क्षीरसम्पन्ना, अस्मभ्यं पुनः पुनः धान्यं ददातु। अस्माकं हलः शुभं भूमिं कर्षतु, कृषकाः शुभयुक्तैः समीपं आगच्छन्तु; मेघः मधुक्षीरयुक्तः, शुनासीरः च, समृद्धिं ददातु। समुद्रात् मधुयुक्तः तरङ्गः उदेति, फेनयुक्तः, अमृतं वहन्; घृतस्य गुह्यं नाम तत्र, देवानां जिह्वा, मधुनाभिः। यज्ञे घृतस्य नाम उद्घोषयामः, श्रद्धया तं धारयामः; कविः स्तुतिं शृणोति, चतुरश्रृङ्गः वृषभः तद् उद्घोषितवान्। तस्य चत्वारि शृङ्गाणि, त्रयो पदाः, द्वे शिरसी, सप्त हस्ताः; वृषभः त्रिधा बद्धः गर्जति, महादेवः मर्त्येषु प्रविष्टः। देवाः घृतं गवां मध्ये गुह्यं अविन्दन्, त्रिधा विभक्तं, हस्तैः रक्षितम्; इन्द्रः एकं उत्पादितवान्, सूर्यः अपरं, तृतीयं वेना स्वशक्त्या निर्मितवान्। एते धाराः हृदयात्, समुद्रात्, शतधा प्रवहन्ति, दुस्तराः; अहं घृतस्य धाराः पश्यामि, सुवर्णग्राम्याः मध्ये। ताः सम्यक् प्रवहन्ति, धेनवः इव, नद्यः, शुद्धहृदयाः; घृतस्य तरङ्गाः शीघ्रं धावन्ति, वन्यपशवः इव गुहं प्रति। नदीव गर्जन्ती, वातवत् शीघ्राः, महाबलाः धावन्ति; घृतधाराः रक्तवाजः इव, बाधां भिन्दन्ति, तरङ्गैः समृद्धाः। ताः समं प्रवहन्ति, नारीः इव अलङ्कृताः, अग्निं स्मितेन पश्यन्ति; घृतधाराः अग्निं प्रज्वलयन्ति, जातवेदाः हर्षेण गृह्णाति। कन्याः इव वरं प्रति, अलङ्कृताः, अहं ताः पश्यामि; यत्र सोमः पिच्यते, यत्र यज्ञः, तत्र घृतधाराः प्रवहन्ति। उत्तमया स्तुत्या प्रवहन्तु, गोः धनं ददातु, शुभं सम्पदं अस्मभ्यं ददातु; देवाः अस्माकं यज्ञं नेतु, घृतधाराः मधुरया प्रवहन्ति। सर्वे लोकाः स्वस्थाने स्थिताः, समुद्रे, हृदयस्य प्राणे च विश्रान्ताः; जलानि, सभायाम्, ये पोषिताः, तं मधुरतरङ्गं समीपं गच्छामः, हे श्याम। अग्निः जनानां मध्ये जागरितः, प्रज्वलनात्, धेनुः वत्सं प्रति यथा, पक्षिणः इव, रश्मयः दिवं प्रति प्रवहन्ति। पुरोहितः देवपूजायाम् जागरितः; ऊर्ध्वः अग्निः, सौम्यचित्तः, प्रभाते तिष्ठति। प्रज्वलितस्य दीप्तिः दृश्यते, महादेवः तमः निवारितवान्। यदा समूहे कक्षं बद्धवान्, विशुद्धः अग्निः विशुद्धधेनुभिः अलङ्कृतः। दक्षिणहविः विजयी युक्तः, ऊर्ध्वः, चमसैः स्वं स्थापितवान्। यजमानानां मनांसि अग्नेः प्रति गच्छन्तु, यथा नेत्राणि सूर्यं प्रति। द्वौ प्रभाते अग्निं वातयन्ति, शुक्लवाजः दिवानाम् आरम्भे जातः। सः हि दिवानाम् आरम्भे जातः, नियुक्तस्थाने स्थापितः, वनान्तरे दीप्तः। सप्त निधीन् वहन्, अग्निः पुरोहितः, पूजनीयतमः उपविष्टः। अग्निः पुरोहितः, पूजनीयतमः, सुरभिमातुः गोद्रुमे स्थापितः। युवा, प्रज्ञवान्, बहुषु स्थानेषु स्थितः, जनान् पोषयन्, मध्ये प्रज्वलितः। ते प्रेरितं अग्निं, उत्तमं पुरोहितं, यज्ञे पूजयन्ति। सः यः सत्येन द्वौ लोकौ विस्तारितवान्, विजयं घृतैः शुद्धयन्ति। गृहस्थः स्वस्थाने शुद्धः, कविभिः स्तुतः, अतिथिः, शुभं अस्मभ्यं ददातु। सहस्रशृङ्गः वृषभः, बलम्, हे अग्ने, तव शक्त्या सर्वे अन्ये अतिक्रान्ताः। त्वरया, हे अग्ने, अन्यान् अतिक्रान्तवान्; अस्मभ्यं शोभनतमः जातः। स्तुत्यः, अद्भुतः, दीप्तः, जनानां प्रियः अतिथिः।