अग्नि, त्वं प्रथमतः देवैः गृहस्य हेतुः, मनुजनानां स्वामी, नहुषकुलस्य प्रमुखः अभवः। तं देवाः मानवस्य पोषणं दातुं, धर्मस्य पालनं च अयुजुः, यथा पुत्रः स्वपितरं प्राप्नोति। त्वं, अग्नि, दैवीय रक्षाभिः अस्मान रक्षितुम्, दयालुः, शरीराणि रक्षस्व, यः स्तुति-योग्यः। त्वं अस्माकं सुतानां, वंशाणां, गोषु च रक्षकः, निरन्तरं पश्य, धर्मं धारय। त्वं अग्नि, यः यज्ञं करोति, तस्य अन्तरंग रक्षकः, हानिः रहितः, चतुर्दृष्टः, प्रज्वलितः। त्वं दातृभ्यः, निर्दोषभ्यः च आहुतिं वहसि; गायकस्य गीतं च मनसा स्वीकृत्य। त्वं अग्नि, यः प्रचुरं धनं दातुं यः यः स्तुतिं करोति, तस्य कृते महती सम्पत्ति आनय; यः शक्तिमतः सर्वोत्तमं साधयति। दीनानां कृते त्वं सहायः, पितृवत्, परिपक्वतां प्रदास्यसि, ज्ञानपथानां दर्शकः। त्वं अग्नि, यः यः दयालुः, सदा परिश्रान्तस्य दाहिनः रक्षणं करोति, यथा कवचं तस्मिन् वेष्टितः। यः मधुरं तैलं समर्प्य तव निवासं सुखदं करोति, यः जीवितश्रद्धया यज्ञं करोति, स सर्वोच्चं स्वर्गं प्राप्नोति। अग्नि, एषा शरणं मन्यताम्, एषा पन्था यः दूरात आगतः। त्वं सहायः, पितरः, सतां ज्ञानः, साहाय्यं, मनुष्याणां प्रेरकः। मनु इव, अंगिरसः इव, अग्नि, यथा ययातिः पुरातनः, इदानीं आगच्छ, दिव्यसङ्गमं आनय, तान् पवित्रघासे आसीनान् कुरु, प्रियं आहुतिं च भुञ्जि। एतेन प्रार्थना, अग्नि, बलवान् भूत्वा, यः कार्यं त्वदर्थं कृतं, तस्य महिमः ज्ञायते। अस्मान धनं प्रति अग्रगति, तव कृते, बलवतीः सह मिलय। अहं इन्द्रस्य वीर्याणि प्रकटयिष्यामि, यः प्रथमा वज्रधारी कृतानि। स नागं निहत्य, जलानि विमोचय, पार्श्वाणि च भिद्य, पर्वतानि च चूर्णयामास। सः पर्वते स्थितं नागं निहत्य, तस्य कृते तवष्टा वज्रं निर्मितवान्, यः तस्य उपयुक्तं अस्त्रं। यथा शीघ्रं प्रवाहिताः गौः जलानि समुद्रं प्रति गत्वा। बलं इच्छन् सोमं च चुनक्त्वा, त्रैगुणं सोमपानं कृत्वा, तदा दयालुः वज्रं कृतं यः तस्य अस्त्रं, प्रथमानागं निहत्य। यदा त्वं, इन्द्र, प्रथमानागं निहत्य, चतुरं तेषां मायां च भङ्गं कृतवान्। तेषां सूर्यः जातः, प्रातः उदितः; तदा, निस्सन्देहः शत्रुः संग्रामं न इच्छति। सः वृत्रं, महद् बाधां, बन्धनं, इन्द्रः वज्रं दत्त्वा, महती चूर्णयामास। यथा शाखाः कृते चक्षुषा, नागः पृथिव्यां चूर्णितः। यथा गर्वितः योद्धा, वीरः, प्रचण्डः, स महान् नायकः, युद्धे बलवान् अभवत्। कश्चन तस्य आक्रमणं न सहते; इन्द्रः शत्रुं चूर्णयामास। पादरहितः, हस्तरहितः, स इन्द्रस्य प्रतिकृत्य युज्यते; वज्रं तस्य कन्धरे स्थापितं च तं निहत्य। वृषभः, समता इच्छन्, वृत्रः चूर्णितः बहुषु स्थलेषु। यथा भङ्गं कृतं, जलानि तस्मिन् प्रवाहितानि, गत्वा। वृत्रः, तस्य बलं, जलानि संकुचितानि, पराजितः जातः। अधोभागः वृत्रस्य पुत्रः जातः; इन्द्रः तस्य ऊर्ध्वभागं वज्रं निहत्य। पुत्रः, सूर्यं धारयन्, उपरि स्थाति; दानु अधः स्थिता, गोधूलिका सह। स्थिराणां स्थलेषु, तेषां बन्धनानि अधः स्थितम्। वृत्रस्य गूढं भागं जलानि चालयन्ति; इन्द्रस्य शत्रुः गहनं अन्धकारे स्थितः। दासाणां पत्न्यः च नागस्य रक्षकाः बन्धिताः; जलानि, व्यापृतं वणिजं, अवश्यम्। यदा जलानां गूढं मार्गं बन्दितं, इन्द्रः वृत्रं निहत्य, तानि विमोचयामास। जलप्रवहः अश्ववत् तीव्रः जातः, इन्द्र, यदा त्वं एकाकिनं तस्मिन् प्रतिकृत्य। त्वं गवां जयः, वीरः, सोमं विमोचय, सप्त नदीनां प्रवहन्तु। न च वज्रं न वृष्टिः तस्य प्रतिकृत्य; न च कठोरं वृष्टिः तं न बाधते। यदा इन्द्रः च नागं संग्रामे, दयालुः शत्रूणां प्रति विजयी अभवत्। इन्द्र, पश्य तस्य नागस्य मार्गं यः त्वं निहत्य, यः तव हृदयं भयेन प्रविष्टः। यदा नव च नवत्यः प्रवाहिताः, भयात् गृध्र इव त्वं प्रान्तानि गत्वा। इन्द्र, स्थिराणां च जंगमाणां राजा, वज्रधारी, अग्रे गत्वा। राजा जनानां उपरि, शत्रवः नष्टाः, चक्रं सर्वत्र व्याप्तं। एतेन स्तुतिभिः, इन्द्रं समीप गच्छाम, यः अस्माकं प्रचुरं धनं वर्धयति। स, कपटं विना, धनं दास्यति; स गवां च चिह्नं प्रकटयति। अहं दयालुः, नित्यदातुः, प्रियं गच्छामि, यथा चित्तेन, इन्द्रं स्तुतिं करोमि, यः गायकानां आह्वानं योग्यः। धनुर्धारः, सर्वाणि तस्य बाणानि सज्जीकृत्य, गवां तस्मिन् यः अनुगच्छति। इन्द्रः, प्रेरितः, प्रचुरं दानं ददाति; न च व्यापारी, शक्तिमान्, अस्मान दुःखं करोति। त्वं धनिकं शत्रुं वज्रं निहत्य, इन्द्र, एकाकिनं सख्यैः सह। त्वं धनं च चूर्णयामास; न यज्ञदातृः, प्राचीनः, नष्टाः। यः इन्द्रं अतिक्रम्य, यज्ञदातृः, नष्टः। यदा त्वं, ओ दयालुः, स्वर्गे स्थिरः, अनधर्मिणः पृथिव्यां च आकाशे च नीचः जातः। निर्दोषाणां समुदायः, युद्धं न इच्छन्तः, नवगायका: चालयन्ति। यथा वृषभः अस्त्रैः, दुर्बलाः निष्कासिताः; इन्द्रं स्तुत्वा, तेषां पुनः गच्छन्ति, हर्षिताः। त्वं इन्द्र, तान् यः गर्जन्ति च भक्ष्यन्ति, तान् अतिक्रम्य। त्वं दासं आकाशात् निहत्य, यः यज्ञं करोति, स्तुति च ददाति, प्रसिद्धिं आनय। ते पृथिव्यां च स्वर्णरत्नैः भूषितं पृथिवीं चक्रं कृतवन्तः। न गच्छन्ति इन्द्रं, यः तेषां कृते प्रार्थितः; सूर्यः तस्य चारुं किरणं च चक्रं च। यदा त्वं इन्द्र, स्वर्गं च पृथिवीं च तव महिम्ना व्याप्तं कृतवान्, सर्वत्र, यः स्वयम् बलवान्, गर्वितः, तेषां दासं नीचः कृतवान्। यः न स्वर्गस्य च पृथिव्याः सीमाः गच्छन्ति, न च धनं दातुः तेषां कपटैः। इन्द्र, वृषभः, वज्रं निर्माति; प्रकाशेन, गवां अन्धकारात् विमोचयति। जलानि तेषां स्वभावानुसारं प्रवहन्ति, नौकाणां मध्ये वर्धन्ति। मनसा, इन्द्र, बलवतीं, वज्रं च कृत्य, स्वर्गं जयति। इन्द्रः दिलीपस्य दुर्गं च भङ्गं कृतवान्, शृङ्गधारी दैत्यं शुश्णं च निहत्य। यत्र यत्र त्वं, दयालुः, बलवतीं, वज्रं च निहत्य, शत्रुं च बलवान्। ज्वाला शत्रुं प्रति अग्रे गच्छति; तीव्रं वृषभं, दुर्गाणि प्रति आक्रमणं करोति। इन्द्रः वज्रं च निवार्यते; तस्य प्रेरितं च दानं प्रकटयति। इन्द्र, त्वं कुत्सं अस्माकं प्रति आनय, सह तेन बलवतीं वृषभं दशद्युम्, यः युद्धे लङ्कायाम्; धूलिः, तेषां पादैः उच्छलितं न गच्छति, उष्वित्रस्य पुत्रः मनुष्यम् विजयाय स्थिरः। त्वं इन्द्र, तव चतुर्विधं रथं आगच्छतु, ओ अश्विन, तव सर्वव्यापी सामर्थ्यं च दानं च; यः तव यन्त्रं, कण्टकानि यथा हिमस्य वस्त्राणि, प्रार्थनां ज्ञायन्ति। त्रयः शीघ्रगामिनः अश्वाः मधुप्रदायिनी रथं वहन्ति, सोमस्य गानं अनुसरन्ति, सर्वे ज्ञाताः; त्रयः स्तम्भाः, दृढं स्थापनं कृतम्, त्वं त्रिं रात्रिं च त्रिं दिनानि गच्छसि, ओ अश्विन।