नासत्यौ स्वर्णरथेन यज्ञमिमं प्रति आगच्छताम्। मधुमन्तं सोमं पिबतम्, यजमानजनाय धनं दत्तम्। दिवः पृथिव्याः च, सुवर्णरथेन, सम्यग्युक्तेन, आवाम् आगच्छतम्। अन्ये इच्छन्तः युष्मान् न निवारयन्तु, यदा पुरातनं नाभिं, युष्माकं मूलं, संयुनक्ति। अद्य, आश्चर्ययुक्तौ युवाम्, बहुवीर्यं धनं, उभाभ्यां रूपाभ्यां, अस्मभ्यं प्रयच्छतम्; युवां ह्यश्विनौ, स्तोत्रं स्तुतिम् उपश्रुणुथः, तदा युष्मान् इच्छन्तः समागच्छन्ति। इहैव, यदा मनांसि पृष्टानि, तदा एषा शुभा कृपा, फलयुक्ता, अस्मान् प्रति आगच्छतु; गायकाय विस्तीर्णं स्थानं कुरुतम्—नासत्यौ, सत्यमेव, या स्पृहा युष्मासु लग्ना, सा केवलं युष्माकमेव। अत्र तस्य तेजः उदेति; रथः युक्तः, दिवः शिखरं परितः परिवर्तते; तस्मिन् त्रयः शीघ्रगामिनः अश्वाः युक्ताः, चतुर्थः मधुमान् पृथक् धावति। युष्माकं मधुमन्तः अश्वाः प्रभाते उदयन्ति, रथाश्वाः दिवसंप्राप्तौ; तमः अपहृत्य, प्रकाशं विस्तारयन्ति, दिवं व्याप्नुवन्ति। मधुपात्रैः मधुपानं कृत्वा, प्रियं रथं मधुना युञ्जाथाम्; मधुमयेन पन्था शीघ्रं यातम्, अश्विनौ, मधुमन्तं दानं वहथः। युष्माकं मधुमन्तः हंसाः, अक्लान्ताः, सुवर्णपक्षिणः, उषसा जागृताः; उदयन्तः, उत्सुकाः, उत्सुकं स्पृशन्ति, यथा मक्षिकाः मधुम्, तथा युष्मान् हविषि आगच्छथः। सुव्यवस्थिताः, मधुमन्तः अग्नयः, अश्विनौ, उषसोऽगमने ज्वलन्ति; यदा प्राज्ञः शीघ्रहस्तः सोमं मधुमन्तं अद्रिभिः पिपेष। ये दिवा सहपिबन्ति, शीघ्रगामिनः, प्रकाशं विस्तारयन्ति, दिवं व्याप्नुवन्ति; सूर्यः अपि स्वाश्वान् युञ्जानः गच्छति, युवां च स्वबलात् सर्वान् पन्थान् जानाथः। अश्विनौ, अहम् युष्माकं प्रज्ञां, स्वयमारूढरथं, अजरं, आख्यातवान्; येन शीघ्रं लोकान् व्याप्य, दानशीलस्य यजमानस्य समीपं आगच्छथः। वायो, दिविसद्मसु निपीतस्य मधो ज्येष्ठं पिब; त्वमेव हि प्रथमः पातुम् अर्हसि। शतसहायेन, स्वसुतरथे, इन्द्रस्य सारथिना, वायो, पीते सोमेन तुष्य। सहस्राश्वाः, इन्द्रवायू, सोमपानाय वः आनीयन्ताम्। सुवर्णाभरणेन रथेन, इन्द्रवायू, सम्यग्युक्तेन, दिवं स्पृशन्तं आगतम्। विशालशक्तिना रथेन, यजमानमुप, इन्द्रवायू, आगच्छतम्। इन्द्रवायू, अयं सोमः पिष्टः; अन्यैः देवैः सह, यजमानस्य गृहे, पिबतम्। अत्र युष्माकं आगमनं, इन्द्रवायू, विमोचनं च अस्तु; अत्र सोमपानस्थानं वः अस्ति। वायो, दिविसद्मसु तेजस्विनं मधु ज्येष्ठं उपसर्पामि; सोमपानाय, महाशक्तिन्, स्वसुतरथेन आगच्छ। इन्द्रवायू, एते सोमाः पातुम् अर्हथः; यत्र सोमबिन्दवः एकत्र संगच्छन्ति, यथा आपः एकं स्थानं यान्ति। वाय्विन्द्रौ, महाबलिनौ, स्वसुतरथेन, सहायैः सह, सोमपानाय आगच्छतम्। यावन्तः सहायाः वः सन्ति, इन्द्रवायू, ये सेवायै उत्सुकाः, तान् यजमानाय यज्ञवाहनाय आनयतम्। वायो, हव्यानि विधाय, क्रियाः रक्षित्य, यथा दातारौ धनस्य, तेजस्विनं रथं युञ्जस्व, सोमपानाय आगच्छ। अपवित्राणि द्रावयन्, सहायैः सह, इन्द्रं सारथिं कृत्वा, वायो, तेजस्विनं रथं युञ्जस्व, सोमपानाय आगच्छ। शोभनया, सर्वाभिरलङ्कृतया, कृष्णया पृथिव्या, वायो, तेजस्विनं रथं युञ्जस्व, सोमपानाय आगच्छ। नवत्यनव अश्वाः, चिन्तया युक्ताः, त्वां वहन्तु, वायो, तेजस्विनं रथं युञ्जस्व, सोमपानाय आगच्छ। वायो, शतं पोष्याणां अश्वान् युङ्क्ष्व; सहस्राश्वयुक्तः रथः शीघ्रं आगच्छतु। इन्द्रबृहस्पती, अयं हविः वां प्रियतमः; स्तुतिः च हर्षणं च संकीर्त्यते। अयं सोमः वां सिक्तः, इन्द्रबृहस्पती, रमणीयः पानाय च। गृहम् आगच्छतम्, इन्द्रबृहस्पती, सोमपानाय, सोमपिबः। शतगवां, अश्ववतां, सहस्रवतां च, अस्मभ्यं धनं दत्तं, इन्द्रबृहस्पती। इन्द्रबृहस्पती, स्तोत्रैः वां आह्वयामः, सोमपाने समर्पिते। सोमं पिबतम्, इन्द्रबृहस्पती, यजमानस्य गृहे; तस्मिन्नेव गृहे मुद्यतम्। यो दिवं बलात् धारयामास, बृहस्पतिः, त्रिधाम्नि स्थित्वा, स्वननं कृत्वा; तम्, प्राचीना ऋषयः, तेजस्विनः, प्राज्ञाः, पुरतः स्थापयामासुः, मधुरजिह्वम्। ये शीघ्राः, हृष्टाः, स्पष्टदर्शिनः, बृहस्पते, यः अस्मान् उपागतवन्तः, ते अविच्छिन्नदुग्धस्य स्रोतसः मूलं रक्षन्तु; बृहस्पते, तस्य मूलं पालय। ये दूरं वदन्ति, सत्यं अन्विष्य, ते तव समीपे उपविष्टाः; तव कृते, विवराः, कूपाः, अश्मनः दुह्यमानाः, सर्वतः मधु वहन्ति, प्रचुरम्। बृहस्पतिः, प्रथमजः, दिवः उच्चे महत् ज्योतिषि उत्पन्नः, सप्तमुखः, उत्तमजः, स्वननं कृत्वा, सप्तरश्मिः, तमः वितन्वन्। स्तोमेन, ऋचा, गणेन च, सः वलस्य बन्धनं स्वननं कृत्वा विदारयत्; बृहस्पतिः, होताऽवाचकः, उच्चैः आह्वयन्, गावः प्रावर्तन्त। एवं, पितरं, विश्वदेवान्, महान्तं, श्रद्धया हविभिः यजामहे; बृहस्पते, अस्मान् उत्तमपुत्रैः, वीरपुत्रैः, धनानां स्वामिभिः च कुर्यात्। सः, राजा, सर्वान् शत्रून् प्रति स्थितः, बलवीर्येण; यः बृहस्पतिं पोष्यं पालयति, सः प्राचीनं हितकरं स्तौति, पूजयति च।