अग्निः, त्वं प्रथमोऽङ्गिरः, ऋषिः, देवेषु देवः, कृते मित्रः, यः तव विधानेन तेजस्विनः मारुताः जाताः। त्वं, अग्नि, सर्वेषां देवतानां अग्रगण्यः, कुशलः, यः सर्वलोकानां विधानं समाहितः, द्विजन्मा, अनेकस्थानेषु स्थितः, यः यच्छति। त्वं, अग्नि, प्रथमं मातरिश्वनाय प्रकटितः, विवस्वते च शुभाय हेतवे; तव याजककार्ये द्यावापृथिवी च कम्पिताः, हे महाबाहो, त्वं भारं वहसि, हे नित्यं च trésor। त्वं, अग्नि, मनोः, पुरुरवस्य च, उत्तमं कुशलः, स्वर्गं प्राप्यते; यदा त्वं तव पितृजालात् विमुक्तः, ते त्वां प्रथमेण गत्वा पुनः अन्यद्वारं नेतुं। त्वं, अग्नि, बलवृद्धिः, उन्नतज्वाला, स्तुत्यः; त्वं यज्ञं जानासि, वषट्कारं च, जनानां एकजीविताय प्रारम्भे आह्वयसि। त्वं, अग्नि, धर्मपथे गच्छतां जनं रक्षसि, हे ज्ञानी; अल्पधन्यः अपि, त्वं महान् पराजयति, हे वीरपदप्राप्त। त्वं, अग्नि, मनुष्यं उच्चतमामृतत्वे प्रतिष्ठापयसि, प्रतिदिनम्; यः द्विजन्मनां इच्छति, तस्मै सुखं करोति, सूर्यं प्रति नेतुं। त्वं, अग्नि, प्रातःस्मरणीयः, धन्यः, स्तुतिप्रार्थकः; स्वर्गः पृथिवी च, देवाः च, अस्मान् रक्षन्तु। त्वं, अग्नि, अस्माकं ज्ञानं, पिता, युवा, वयं तव कुटुम्बाः; यथा धनेषु, सहस्त्रगुणितं, तव प्रति आगच्छतु, हे विधानस्य रक्षक। त्वं, अग्नि, गृहाणां प्रथमोऽसि, मनोः जनानां अधिपः, नहुषस्य वंशस्य प्रमुखः। त्वं, जनानां पोषकः, मानवस्य पालनं करोति, यथा पुत्रः स्वपितरं जातः। रक्षा अस्मान्, अग्नि, तव दिव्यरक्षा; हे दयालुः, अस्माकं शरीराणि रक्ष, यः स्तुत्यः। अस्माकं सन्तानं, वंशं, गोः रक्षकः, निद्रां विना पालय; तव विधानं धारय। त्वं, अग्नि, यज्ञकर्ता, हानिरहितः, चतुर्दृष्टिः, प्रज्वलितः; दयालुः, यज्ञं समर्पयामि, यः दयालुः, तव मनसि गानं स्वीकुरु। त्वं, अग्नि, यः व्यापकं स्तुति करोति, तस्मै वैभवम् आनय; यद् उच्चतमं शुभं तव शक्त्या प्राप्यते। दीनानां पिता सहायकः, त्वं परिपक्वतां नेतुं, मार्गं ज्ञानस्य प्रदर्शय। त्वं, अग्नि, सर्वदिशां रक्षसि, यः दाहकः दाहकः, यथा कवचं तस्मिन्। यः मधुरघृतं तव निवासं सुगन्धितं करोति, यः जीवितविश्वासेन यज्ञं करोति, उच्चतमं स्वर्गं प्राप्यते। अग्नि, एषा आश्रयः, अस्माकं प्रति विचारय; एषः मार्गः यः दूरात आगतः। त्वं सहायकः, पिता, शुभस्य ज्ञानं, सहारा, मनुष्याणां प्रेरकः। मनुना, अंगिरसः, अग्नि, यथा ययातिः पुरातनः, एषः आगच्छतु, दिव्यसंविधानं आनयतु, तान् पवित्रगृहे आसिनु, प्रियं यज्ञं भुञ्जीत। एषः प्रार्थना, अग्नि, बलवर्धनं कुरु; यद् शक्तिं तव कृते कृतं ज्ञायते। अस्मान् धनं प्रति नेतुं, तव कृपया संयोगय, बलवर्धितः। अहं इन्द्रस्य वीर्याणि गीयामि, यः प्रथमो वज्रं धारयति। तं सर्पं दण्डयित्वा, जलानि विमोचयित्वा, पर्वतानां पक्षं च भङ्क्त्वा, इन्द्रः वीरः कार्यं कृतवान्। सर्पं पर्वते स्थितं दण्डयित्वा, तवष्टा तस्य वज्रं निर्मितवान्। जलानि, त्वरितगामिनी, समुद्रं प्रति सरस्वन्ति। बलं इच्छन्नस्मिन् सोमं चयनं कृतवान्; त्रैगुण्यं सोमपानं कृत्वा, इन्द्रः वज्रं धारयित्वा, सर्पाणां प्रथमजन्मनं दण्डयामास। यदा त्वं, इन्द्र, सर्पाणां प्रथमजन्मनं दण्डयित्वा, चतुराणां जादि च भङ्क्त्वा। तस्मिन् सूर्यः उत्पन्नः, प्रातः प्रकटितः; तदा, निस्संदेहः, शत्रुः युध्यते। त्वं वृत्रं, महाप्रतिबन्धं, इन्द्र, वज्रं धारयित्वा, महाबलः; यथा शाखाः कर्णवृत्तं, सर्पः चित्तः। यथा उग्रयोधा, गर्वितः, इन्द्रः महायोधा, योधानां बलं। न कश्चित् तस्य आक्रमणं प्रतिरोधं कर्तुं शक्नोति; इन्द्रः शत्रुं चूर्णयति। पादहीनः, हस्तहीनः, इन्द्रं प्रति युध्यते; वज्रं कन्धरे धारयित्वा, तं दण्डयामास। वृत्रः, समरं कर्तुं इच्छन्, अनेकस्थानेषु चित्तः। जलानि, तस्मिन् अतिक्रम्य, प्रवाहितानि। वृत्रः, शक्तिभिः जलानि संलग्नानि, इन्द्रः तस्य वज्रं दण्डयित्वा, तस्य उपरि प्रज्वलितः। वृत्तिः वृत्रस्य सुतः, इन्द्रः तस्य ऊर्ध्वं दण्डयित्वा। सूर्यं धारयन्, तस्मिन् उपरि दानु, गोधूलिः च। स्थिराणां स्थलेषु, चित्तं तस्य कृतम्। वृत्रस्य गूढं भागं जलानि चालयन्ति; इन्द्रस्य शत्रुः अंधकारे स्थितः। दशास्याः पत्न्यः च सर्पस्य रक्षकाः, प्रतिरोधं कृतवान्। जलानि, व्यापारेण, बन्धितानि। यदा जलानां गूढं उद्घाटितं, इन्द्रः वृत्रं दण्डयित्वा, विमोचयति। जलप्रवहः, अश्ववत्, इन्द्र, यदा त्वं एकाकी तस्य प्रतिरोधं कृतवान्। त्वं गोधूलिं जित्वा, सोमं विमोचयित्वा, सप्त नदीनां प्रवाहितानि। न वज्रं न च गर्जनं तस्य प्रतिरोधं कृतवान्; न च वर्षा न च कठोरं वृष्टिः तस्य। यदा इन्द्रः सर्पं युध्यते, दयालुः तस्य प्रतिरोधं कृतवान्। इन्द्र, सर्पं यः त्वं दण्डयितुम् इच्छसि, यः त्वं हृदये भयेन प्रविष्टः। यदा नवगुणानि प्रवाहितानि, भयभीतः गरुड़ः यथावत् गच्छति। इन्द्र, स्थिराणां च जंगमाणां राज्ञः, वज्रधारिणः एकः, प्रगच्छति। राजा जनानां अधिपः; शत्रवः नष्टाः, चक्रं सर्वत्र व्याप्तम्। एतेषां स्तुतिभिः इन्द्रं प्रति गच्छाम; यः अस्माकं वैभवं वर्धयति। यः यथार्थं धनं दातुं, यः गवां च चिन्हं प्रकटयति। अहं दयालुः, अविघातिनः, इन्द्रं प्रति आगच्छामि, यथा चित्तं समर्पयामि। इन्द्रः, श्रेयः, यः अस्माकं प्रार्थनां चित्तेन गृहीत्वा, यः स्तुत्यः। धन्यः इन्द्रः, यः धनं प्राप्यते, यः यज्ञं समर्पयति; यः दयालुः, यः यज्ञेषु बलं वर्धयति। यः इन्द्रः, सर्पाणां दुष्टानां वज्रं कृतवान्; यः यज्ञं समर्पयति, यः दयालुः, यः यज्ञेषु बलं वर्धयति। ॥ इति ऋग्वेदः ॥