यः अग्नेः प्रज्वलने, उषः प्रादुर्भावे च, दधिक्राम् अश्वम् अकरोत्, तं अदितिः पापरहितं कुर्यात्, मित्रेण वरुणेन च संयुक्तम्। दधिक्रायै पोषणस्य महत्त्वस्य च आशीः आवाहयामः, मरुतां शुभं नाम्ना। कल्याणाय वरुणं, मित्रं, अग्निं, इन्द्रं वज्रधरं च आह्वयामः। यज्ञसमये, उभयतः इन्द्रं आह्वयन्ति, स्वरं उच्चारयन्ति; मित्रः वरुणः च दधिक्राम् अश्वं, हन्तारं, मनुषेभ्यः ददातु। अहं दधिक्राम् विजयी अश्वम् अस्माकं कृते सुवासितं अकरवम्; तस्य मुखं मधुरं भूयात्, सः अस्मान् दीर्घायुषः पारं नयेत्। अधुना दधिक्राम् पूजयामः; उदयन्त्यः उषसः माम् जागरयन्तु। आपः, अग्निः, उषसः, सूर्यः, बृहस्पतिः, अङ्गिरसः, विजयी च अस्मान् बलं ददतु। सः बलवान्, वहन्, गोभिः प्रयत्नशीलः, कीर्तिमान्, शीघ्रः, उत्साही, वेगवान्, पतमानः, दधिक्राम् पोषणं ज्योतिं च उत्पादयति। यदा सः शीघ्रं धावति, तदा तस्य पथः वायुः पत्रं अपि न कम्पयति; आकाशात् पतमानः श्येनः इव, दधिक्रावान् बलवान् उत्साहयुक्तः मार्गे भ्रमति। सः अश्वः उत्सुकः, वेगशीलः, युक्ते तिष्ठति, ग्रीवायाम् बद्धः, पार्श्वयोः बन्धनैः पिडितः; दधिक्रावान् स्वेच्छया मार्गं अनुसरति, पार्श्वे स्पन्दन्ति, केशः विक्षिप्यते। हंसः शुद्धौ वसति, दीप्तिमान् अन्तरिक्षे, ऋत्विक् वेद्यां, अतिथि गृह्यां; सः पुरुषेषु श्रेष्ठे स्थाने तिष्ठति, सत्यम् दिवि, आपाम्, गोभिः, सत्यम्, अश्मभिः जातः—सः सत्यम् एव। हे इन्द्र-वरुणौ, केन मनुष्येण स्तुत्या हविष्यैः, अमृताय यजमानाय इव, युवयोः अनुग्रहः प्राप्तः? यः अस्माभिः प्रेरितः, भक्त्या युवयोः हृदयम् स्पृशति, सः इन्द्र-वरुणौ, श्रद्धया। यः पुरुषः, हे इन्द्र-वरुणौ, मित्रत्वं इच्छन्, भक्त्या वर्तते, सः युद्धे शत्रून् विजित्य, युवयोः साहाय्येन कीर्तिमान् भवति। हे महाबलिनौ, स्तुतिम् कुर्वतां तेषां पुरुषाणां धनं दत्तं, यथा पूर्वम्; मित्रार्थं, सोमपानाय, हर्षेण। युवां, हे इन्द्र-वरुणौ, महाबलिनौ, अस्मिन्युद्धे वज्रं स्थापयताम्; दुष्टचित्तं, वृकवत् शत्रुं, अस्मान् धमयताम्, बलं मोचयताम्। स्तुत्यस्य नेतारौ भवताम्, इन्द्र-वरुणौ, गोः पुरतः वृषभवत् अग्रे गच्छतम्; सा पोषिणी अस्मान् दुह्येत्, वत्साय गोः इव, सहस्रधारया क्षीरं ददातु। यत्र पुत्राः पूज्यन्ते, अपत्यं वर्धते, सूर्यः प्रकाशते, पुरुषाः वीर्ये स्थिताः—तत्र, हे इन्द्र-वरुणौ, अस्माकं रक्षणेन, विस्तीर्णे स्थले, अस्मान् सदा पालयतम्। पुरातनं, महद् साहाय्यं, पुरस्काराय, त्वां एव वयम् इच्छामः; मित्रत्वाय, प्रियत्वाय, युवां वरणीयौ, पितरम् सुखदं इव। याः धियः साहाय्यं यच्छन्ति, विजयीः, न विच्छिन्नाः, किंतु युवां प्राप्ताः, उदारौ; गोः सौन्दर्याय सोमं प्राप्ताः; मम स्तुतयः, इच्छाः, इन्द्र-वरुणौ प्राप्ताः। मम इच्छाः इन्द्र-वरुणौ धनार्थं प्राप्ताः, गृह्यं अतिथिं इव, यशः इच्छन्ति शीघ्ररथं इव। अश्वस्य, रथस्य, सुपोषितस्य, नित्यधनस्य स्वभावेन, वयं स्वामिनः भवेम; दातारः, नवेन रक्षणेन, सदा धनसमेताः अस्मान् अनुगच्छन्तु। हे महाबलिनौ, महद्भिः रक्षणैः आगच्छतम्, इन्द्र-वरुणौ, पुरस्कारस्य प्राप्त्यर्थम्; युद्धे सेनाः हर्षयन्ति, तदा वयं युवयोः अनुग्रहस्य विजेता भवेम। मम ऐश्वर्यम्, राज्ञः इव, सर्वेषु जनेषु प्रतिष्ठितं भवतु, यथा अमृताः; देवाः वरुणस्य इच्छां समर्थयन्ति, अहं जनानां राजा, उच्चैः वरणः। अहं राजा वरुणः; राजत्वस्य पूर्वशक्तयः मम अर्पिताः; देवाः वरुणस्य इच्छां समर्थयन्ति, अहं जनानां राजा, उच्चैः वरणः। अहं इन्द्रः, अहं वरुणः; युवयोः महत्त्वं विस्तीर्णं, गम्भीरं; द्वे क्षेत्रे सुव्यवस्थिते; त्वष्टृर् इव, सर्वभूतज्ञानवान्, दिवं पृथिवीं च संयोजयामि, धारयामि। आपः वर्धयामि, प्रवहन्त्यः निरोधयामि, दिवं धारयामि, सत्यस्य स्थानम्; सत्यम्, अदित्याः पुत्रः, सत्यानुगः, त्रिधा लोकम् विस्तारयामि। शीघ्राश्वैः पुरुषैः, पुरस्कारार्थं प्रयत्नशीलैः, मां युद्धाय न आह्वयन्तु; वरणाः संग्रामे मां न आह्वयन्तु। अहं मघवान्, इन्द्रः, यज्ञं सज्जयामि; धूलिं विसृजामि, बलात् जयामि। सर्वं कृतवान्, मम दिव्यं, अजय्यं बलं न कोऽपि तुल्यः। सोमाः मां हर्षयन्ति, अन्याः स्तुतयः अपि; उभे क्षेत्रे भयात् कम्पेते। त्वं सर्वलोकान् जानासि; तान्, हे विद्वन्, वरुणाय उद्घोषय। वृत्राणां श्रुत्वा, हतानि; त्वं, हे इन्द्र, नदीन् मुक्तवान् वरणाय। अत्र, पितरः उपस्थिताः—सप्त ऋषयः—यदा दासः क्लेशे बध्यते। ते इन्द्राय, वृत्रघ्नाय, अर्धदेवाय, त्रसदस्योः कृते यजुः अर्पितवन्तः। पुरुकुत्सस्य पत्नी, इन्द्र-वरुणौ, हविषा, नमः कृत्य, आह्वयत्। तदा युवां त्रसदस्युम्, वृत्रघ्नम्, अर्धदेवम्, राजानम् दत्तं। धन्या गोभिः सह वयं, हे देवाः, हविष्यैः, धान्येन च मोदामहे। इन्द्र-वरुणौ, तां अव्ययां, नित्यदोहिनीं गोः, अस्मान् सदा दत्तं। कः शृणोति, केन योग्येन देवेन, हे पूज्य, स्तुतिं गृह्णाति? अमृतदेवेषु कस्मै, सुन्दरं, हृदयस्पृशं, स्तोत्रं, अर्पयामः? कः अनुग्रहं दर्शयेत्, कः देवेषु सर्वाधिकं इच्छया आगच्छेत्, कः सर्वाधिकः कृपावान्? तत् रथं शीघ्रं आह्वयन्ति, शीघ्राश्वयुक्तम्, यं सूर्यायाः कन्या चुनोत्। शीघ्रं आगच्छसि, युद्धे उत्सुकः इव, इन्द्रः स्पर्धायाम् शक्त्या इव। दिविजः, दिव्यः, सुशकुनः—कया विधया, हे महाबलिनौ, सर्वेषु शक्तिमन्तः सर्वाधिकः भवथः? कः रक्षणं, येन, हे अश्विनौ, आह्वाने आगच्छथः? कः, महद्भिः अद्भुतकर्मभिः, अश्विनौ, आह्वयेत्, यथा युवां मधुरसाह्येन विस्तीर्णं साहाय्यं दत्तं? युवयोः रथः विस्तीर्णं दिवि गच्छति, समुद्रात् आगच्छति। मधुरता, मधु, मदिरा, युवयोः प्रवाहन्ति; सुपोषिताः अश्वाः रथम् उत्साहेन तान् युञ्जन्ति। नदी, हि, अश्वान् रसेन स्नापयति; दीप्ताः, रक्ताः अश्वाः परिवर्तन्ति। तदा युवयोः अच्युतं वाहनम् आगच्छति, येन सूर्यायाः स्वामिनौ अभवताम्। अत्र, यदा युवयोः अनुग्रहः इच्छ्यते, तदा युवयोः शुभेच्छा, पुरस्कारसमृद्धा। गायकाय विस्तीर्णं रक्षणं दत्तं, हे अश्विनौ; या कामना मयि स्थितिः, सा केवलं युवयोः। युवयोः रथम्, हे अश्विनौ, विस्तीर्णासनम्, अद्याह्वयामः, गोसंविधानम्। सः सूर्यां, वधूं, गायकम्, दातारम्, उदारतमम् वहति। युवां, दिव्यौ अश्विनौ, दिवसः पौत्रौ, शक्तिभिः कीर्तिम् जयथः। युवयोः रूपाणि, अश्वैः सह संयुक्तानि; युवयोः रथः युगैः युक्तः। कः अद्य, हे अश्विनौ, उत्तमाह्वानं हविः सज्जयेत्, साहाय्याय वा, मधुरपेयाय वा, प्रार्थनाभिः? पुरातनस्य सत्यस्य, आद्यस्य, यः पूजयति, सः श्रद्धया युवां प्रपद्येत्। एवं ऋषयः, देवाः, अश्विनौ, इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, अदितिः, दधिक्रावान् अश्वः, सूर्यायाः कन्या, गोः, सोमः, पुरुकुत्सः, त्रसदस्युः, सप्त ऋषयः, सर्वे एकत्र पूज्यन्ते। स्तुतिभिः, हविष्यैः, यज्ञैः, श्रद्धया, भक्त्या, मनुष्याः देवस्य अनुग्रहं, रक्षणं, ऐश्वर्यं, दीर्घायुषः, कीर्तिं, धनं, सौम्यतां च याचन्ति।