ऋभवः, हविषां प्रियाः देवाः, दिव्यान् मार्गान् अनुसृत्य अस्माकं यज्ञे समागच्छन्तु। युष्माभिः यज्ञः जनानाम् मध्ये प्रतिष्ठितः, अग्नीनां दीप्तदिनेषु प्रमोदमानैः। अद्य घृतश्चुताः ते हवयः हृदि च मनसि च रोचन्तां, सुताः सोमाः पूर्णाः हर्षदाः च त्वां बलाय कौशलाय च प्रमोदयन्तु। त्रिधा स्तुतिं यथाऽहं त्वां देवकारणाय अर्पितवान्, तथा सर्वेषु जनसङ्घेषु, दिवौकसां महद्भिः सह, सोमं ऋभवः समर्पयामि। अश्वाः ते बलवन्तः, रथाः तेजस्विनः, तनवः युवानः, विजिगीषवः विभूषिताः; इन्द्रस्य पुत्राः, बलस्य पौत्राः, प्रमदस्य अग्रे अनुवर्तिनः। वयं ऋभुम्, ऋभुक्षणम्, वाजं च धनाय, महत्तमाय सम्पदः, युक्तान् आह्वयामः; इन्द्रस्य कृपया, नित्यं स्तूयमानाः, अश्विनौ चोपकारिणौ। यं नरं ऋभवः, इन्द्रश्च अनुगृह्णीताम्, सः चिन्तया विजयी, प्रज्ञावान्, रथिनश्च भवति। ऋभवः, बलदायिनः, अस्माकं यज्ञाय मार्गान् उद्घाटयन्तु; सर्वतः स्तूयमानं धनं कामयमानं अस्मासु आगच्छतु। तत् धनम्, ऋभवः, इन्द्र, नासत्यौ च, अश्ववत्, जनाय, बहुप्रशस्तम्, दानाय अस्मभ्यं दत्त। पुरातनानि हि युष्माकं दानानि, येन पूरुषु, सदा स्युः, नितोषस्य गृहे, सादस्यवे दत्तानि। सस्यवन्तः क्षेत्राणि, विस्तीर्णानि भूमयः, रिपून् बलात् जेष्ट, विक्रमेण दत्तानि। दधिक्रां त्वं दत्तवान्, शीघ्रं, जयिनं, सर्वजनानां समृद्धये; सः सुतरां श्येनवत् सीधन्, आप्यायनस्य अश्ववत् शीघ्रः, स्तुत्यः, राजवत् महिम्ना, वीरवत् साहसः। तम्, इव प्रपातं वहन्तं सरितं, सर्वे पूरवः हर्षेण स्तुवन्ति, पादैः प्रार्थयन्ति, धीरं, रथिनं, वातवत् पन्थानं अनुचरन्तम्। सः, स्मरन्, गवां मध्ये युद्धे गच्छन्, गवां गणेषु अग्रे चरन्, साक्षात् ऋजुचरः, सभासु विवेकी, दुरितं अत्येत्य, शत्रुं परिवृत्य जयति। तम्, वस्त्रवत्, पुत्रं पितरम् इव, जनाः स्पर्धायाम् आह्वयन्ति। अधः स्थितः, श्येनवत् तीक्ष्णः, यस्य कीर्तिः दीप्तम्, सः पशुवत् गवां गणं नेतुम् अर्हति। सः अस्माकं मध्ये अग्रे चरति, रथानां सैन्धवः; किरणमालां निर्माय, कीर्त्यर्थं जातः, धूलिं जनयन्, दीप्तिम् उन्मुञ्चन्। तस्य वाहनः बलवान्, धर्मिष्ठः, युद्धे तन्नुना सेवायै उत्सुकः; शीघ्रं प्रेरयति, ऋजुचरम् प्रेरयति, भ्रुवोः धूलिं विक्षिपन्, दीप्तमानः। तस्य गर्जनं, नभः इव, शत्रून् भयाय कल्पते; सहस्रैः आक्रमन्, भीषणः, तीव्रः, दुष्टानां भीमः भवति। जनाः तस्य शीघ्रतां स्तुवन्ति, नेतारः तस्य महाबलम्; सभायाम् उक्तं—दधिक्राः सहस्रैः अभिप्रयातः इति। दधिक्राः स्वेन बलेन पञ्च जनान् सूर्यः इव तेजसा व्याप्नोति; अश्वः सहस्रशः शतशः च, सः अस्माकं वचांसि मधुना पूरयतु। अथ वयं दधिक्रां शीघ्रं स्तौमः, दिवि पृथिव्यां च तम् आर्चामः। उदिताः उषसः माम् अवबोधयन्तु, सर्वाणि आपदः तरयन्तु। अश्वस्य महत्त्वं स्तौमः, प्राज्ञं दधिक्रां, बलिनं, दीप्तिमन्तं, यं मित्रावरुणौ पूरुषु अग्निवद् दत्तवन्तौ, त्रातारं च। यो दधिक्रां अश्वं कृतवान्, अग्निसंस्कारे, उषसः संधौ, तं अदितिः पापरहितं करोतु, मित्रावरुणयोः सहितम्। दधिक्राय वयं पुष्टिं, महत्त्वं, मरुतां यशः च ववृमहे; कल्याणाय वरुणं, मित्रं, अग्निं, इन्द्रं च वज्रिणं आह्वयामः। उभे पक्षे इन्द्रं आह्वयन्ति, उच्चैः स्वरेण यज्ञे समीयमानाः; मित्रावरुणौ दधिक्रां हन्तारं अश्वं मर्त्येभ्यः अस्मभ्यं दत्तवन्तौ। अहं दधिक्रां जयिनं अश्वं अस्मभ्यं गन्धिनं कृतवान्; तस्य मुखं मधुरं स्यात्, सः अस्मान् दीर्घायुषः पारयतु। अथ दधिक्रां स्तौमः, उदिताः उषसः माम् अवबोधयन्तु; आपः, अग्निः, उषसः, सूर्यः, बृहस्पतिः, अङ्गिरसः, जयिनश्च अस्मभ्यं बलं ददतु। सः बलवान्, वहमानः, गोः इच्छया, यशस्वी, शीघ्रः, उत्साही, त्वरितः, पतमानः, दधिक्राः पुष्टिं च तेजः च जनयति। यदा सः शीघ्रं धावति, तदा पत्रमपि न कम्पते तस्य वेगेन; श्येनवत् आकाशात् स्रवन्, दधिक्रावान् बलवान्, उत्साहयुक्तः, व्रतानि परिभ्रमति। तं तुरगं, उत्सुकं, वेगेन युक्तं, ग्रीवायाम् बद्धम्, पार्श्वयोः बद्धपट्टेन; दधिक्रावान् स्वेच्छया मार्गं अनुचरन्, पार्श्वे कम्पमानः, केशः विक्षिपन्। हंसः शुचौ वसति, दीप्तमान् अन्तरिक्षे, ऋत्विक् वेदि, अतिथि गृहे; सः मनुष्येषु उत्तमस्थानं आसीनः, सत्ये, दिवि, आपः, गावः, सत्यं, अश्मनः जातः—सः एव सत्यः। इन्द्रवरुणौ, केन मर्त्येन स्तुत्या हविषा वा, अमृतवत् ऋत्विजा, युष्माकं प्रीतिर्नीतिः? योऽपि अस्माभिः प्रेरितः, भक्त्या हृदयं स्पृष्टवान्, सः इन्द्रवरुणयोः कृते श्रद्धया समर्पितः। सः नरः, इन्द्रवरुणौ, यः मैत्र्यर्थं भक्त्या कर्म करोति, सः शत्रून् युद्धे निहन्ति; युष्मदुपकारेण, वीर्येण, कीर्तिमान् भवति। यं स्तौमः, तस्मै धनं दत्तं, यथा पूर्वं; मित्र्यर्थं सख्याय, सोमपाने, हर्षेण। इन्द्रवरुणौ, शक्तिमन्तौ, वज्रं अस्मिन्संग्रामे स्थापयेताम्; दुष्टचित्तं, वृकवत् रिपुं, यः अस्मान् त्रासयति, तम् अतिबलम् मुक्त्वा नाशयेताम्। युवां अस्य स्तोत्रस्य नेतारौ भवेताम्, वृषा इव गवां पुरतः; सा अस्माकं पोषयित्री, वत्साय धेनुरिव, सहस्रधारया दुग्धं ददातु। यत्र पुत्राः प्रियन्ते, अपत्यं वर्धते, सूर्यः प्रकाशते, नराः वीर्ये स्थिता—तत्र, इन्द्रवरुणौ, अस्मान् रक्षया, अस्मिन्सुविस्तीर्णे। युवयोः प्राचीनं, बहु यशसं साहाय्यं, विजयाय, वयं प्रार्थयामः; युवां मैत्र्याय, प्रियत्वाय, पितरम् इव सुखदं, वृणीमहे। ये मे धिया युष्माकं साहाय्यं इषन्ते, ते विजयं न प्रपद्यन्ते, किं तु युष्मान् प्राप्तवन्तः, दातारौ; गौः इव रूपाय सोमम् उपगताः; मे स्तोत्राणि, इच्छाः च इन्द्रवरुणयोः प्राप्ताः। मम इच्छाः इन्द्रवरुणयोः प्राप्ताः, धनाय; सान्निध्यं गृहम् इव उदारस्य, शीघ्ररथाः कीर्तिं इच्छन्तः। अश्वस्य, रथस्य, सन्नशस्य, नित्यस्य च धनस्य स्वभावेन, वयं स्वामिनः स्याम; ये ददति, ते नूतनया रक्षया, नित्यं अस्मान् धनैः अनुगच्छन्तु। युवां, महाबलिनौ, महद्भिः रक्षाभिः, इन्द्रवरुणौ, अस्मान् विजये आगच्छतम्; यदा सैन्यानि संग्रामे हृष्यन्ति, तदा वयं युवयोः कृपां विजयं च प्राप्नुयाम।