दूरस्थात् आर्यमन् देवः सततं अनुग्रहं अनुग्रहं ददातु, पूषा अनुग्रहं ददातु, भगः अनुग्रहं ददातु, सौम्यः देवः अनुग्रहं ददातु। तस्य मित्रस्य च दूतस्य रूपेण अद्भुतैः उपायैः सदा वर्धमानः अस्माकं सहायकः अभवत्, तस्य महाबलस्य सहायेन अस्माकं रक्षणं जातम्। हे इन्द्र, तव सत्यसुखानां मध्ये कः श्रेष्ठः, कः सोमस्य आस्वादने हर्षितः? त्वं धनदः, दृढानपि विखण्डितवान्। त्वं अस्माकं मित्राणां, गायनानां च रक्षकः भव; शतगुणं सहायैः अस्मान् पालय। त्वं अस्माकं समीपं आगच्छ, रथस्य अक्षे चक्रवत्, जनानां समूहैः सह। हे इन्द्र, त्वं अग्रे अभिप्रेतानां अग्रे गच्छसि, स्पर्धायां यथा; सूर्येण सह त्वं आस्वादितवान्। यदा तव शक्तयः संयुक्ताः, तव कर्माणि समाहितानि, तदा त्वयि, तदा सूर्ये अस्ति। त्वं, हे मघवन्, वीर्यस्य स्वामी, याचकाय उदारदाता इति आहुः। अद्यापि, स्तोतारं सोमपेषकं च, त्वं बहुं धनं ददासि। दूरस्थाः, कपटिनः च, तव दानं न प्राप्नुवन्ति। शतं, सहस्रं च तव सहायाः अस्मान् पालयन्तु; सर्वे इच्छिताः आशिषः अस्माकं सन्तु। मित्रत्वाय, कल्याणाय, दिवि दीप्तं महत् धनं च, अस्मान् वृत्स्व। हे इन्द्र, सर्वं व्याप्नुवन्तं धनं अस्मान् ददातु; सर्वैः सहायैः अस्मान् रक्ष। गोष्ठानिव गोः समूहान् नवान् सहायैः अस्मान् ददातु। तव तेजस्वी रथः, न कदापि विफलः, दीप्तः, गो-अश्व-संपन्नः, अग्रे गच्छतु। हे सूर्य, अस्माकं कीर्ति देवानां मध्ये उत्तमा भवतु, आकाशवत् बहुला। हे वृत्रहन् इन्द्र, महद्भिः सहायैः अस्माकं भागं प्रति आगच्छ। त्वं पुरुषान् प्रेरयन्ति, अद्भुतः अद्भुतानां मध्ये, सहायाय अद्भुतानि च कर्माणि करोति। यः दुर्बलः, हीनः, तं अपि त्वं मित्रैः सह, गर्वितं बलात् निहन्ति। हे इन्द्र, वयं त्वया सह; वयं त्वां स्तुमः; अस्माकं कृते, केवलं अस्माकं कृते, त्वं आगच्छ। अद्भुतैः, दोषरहितैः, अजेयैः सहायैः, हे वज्रहस्त, अस्मान् प्रति आगच्छ। त्वं दानवान् इन्द्रः, गो-संपन्नः, स्पर्धायुक्तः, स्पर्धायै उत्सुकः; वयं तव मित्राः स्याम्। त्वमेव गो-संपन्नस्य स्पर्धायाः स्वामी; महत् पोषणं अस्मान् ददातु। त्वं स्तुतः, दानाय इच्छन्, कस्यापि न प्रत्याहन्यसे, हे स्तोत्रप्रिय इन्द्र। गोतमाः तव स्तुतिं उत्तोलयन्ति, हे इन्द्र, स्पर्धायै उत्सुकाः। सोमे हर्षितः, दस्यूनां दुर्गाणि भङ्क्त्वा, तव वीर्यकर्माणि वयं घोषयेम। तव महाकर्माणि, हे बुध, हे स्तोत्रप्रिय इन्द्र, सोमपेषणेषु स्तूयन्ते। गोतमाः स्तुतिभिः त्वां वर्धयन्ति; तेषु वीरसंपन्नं कीर्तिं स्थापय। त्वं सर्वेषां सामान्यः सहायः; त्वं वयं आह्वयामः। हे निधिदाता, अस्माकं कृते उपस्थितः भव; सोमे रमस्व, हे सोमपः इन्द्र। अस्माकं स्तोत्रं, हे इन्द्र, तव चिन्तनं प्रति त्वां आनयतु; तव हरितौ इह प्रेरय। यज्ञस्यान्नं, अस्माकं गीतानि च, त्वं यथा कन्या वरं रमते, तथा रमस्व। वयं इन्द्रं सहस्रं सुयुक्तरथानां, शतं सोमकुम्भानां च आह्वयामः। सहस्राणि, शतानि च गवां, हे इन्द्र, अस्माकं समीपं आनय; तव अनुग्रहः अस्मान् प्रति आगच्छतु। दश सुवर्णपात्राणि वयं गृहीत्वा; त्वं उदारदाता, हे वृत्रहन्। हे उदारदाता, बहुं ददातु; अल्पं मा ददातु; बहुलं समृद्धिं आनय; यतः इन्द्रः सदा बहुं ददाति। बहुषु स्थानेषु त्वं उदारदातृत्वेन विख्यातः, हे वीर वृत्रहन्; तव दानभागं अस्मान् ददातु। हे हरित, बुद्धिमान्, विवेकी, गो-संपन्नस्य वंशज, तव स्तुतिं वदामि; गवां कृते अस्मान् न त्यज। यथा नववस्त्रे कन्या, यथा नवीनवस्त्रे बालः, तथा हरिताः गणेषु दीप्त्यन्ते। गोष्ठस्य हितं भवतु, गोष्ठानुगामिनां हितं भवतु; हरिताः सततप्रवाहाः गणेषु सन्ति।