इन्द्रस्य महात्मनः कथाम् अहम् सम्यक् निवक्ष्यामि, ऋग्वेदस्य एतेषु मन्त्रेषु यथाक्रमं प्रतिपादितां, श्रद्दधाना, भक्तिपूर्वकम्। कः सः शक्तिमान् इन्द्रः, यस्य बलात् पुनः पुनः महानि कर्माणि सिध्यन्ति? केन उपायेन तस्य कृत्यं सर्वत्र श्रूयते? सः सोम्यः, यः सुम्नाय नमस्यते, विविधान् दानान् विविच्य, स्तोत्रिणे धनं ददाति। तस्मात्, हे महाबल, मा नः हिंसीः; दानं नः आनय; यत् तवास्ति, तस्मात् बहु ददातु स्तोत्रिणे दानाय। अस्मिन् नवे, उत्तमे, स्तुत्ये स्तोत्रे, वयं त्वां स्तुवन्तः, इन्द्र, तव महिमानं प्रकाशयेम। इदानीं, स्तुतः इन्द्र, गीयमानः, स्तोत्रिणे पोषणं ददातु, यथा नद्यः पुष्णन्ति। हरीणां योजक, तव कृते नवं स्तोत्रं रचयाम; विजिगीषवः स्म, प्रज्ञया सदा जयेम। इन्द्रः, अस्मान् उपकृत्य आगच्छतु; वीरः अस्माभिः सह उपविशतु हविर्भोजने। सदा वर्धमानः, यस्य शक्तयः दिवम् इव अनन्ताः, तस्य ऐश्वर्यम् अजेयम् अस्तु। अत्र, तस्य महात्मनः, प्रथितयशसः, नरान् प्रति बहुदातुः कर्माणि स्तुवीत। यस्य संकल्पः सभायाम् अधिपत्यं वहति, यः जनान् आह्वयति, प्रेरयति च। इन्द्रः दिवः, पृथिव्याः, शीघ्रं समुद्रात्, आपो वा, यत्र किञ्चिदस्ति, ततः अस्मान् उपकृत्य आगच्छतु; ज्योतिरुत्पादकः, मरुत्सख, सत्यस्य दूरात् पीठात् वा आगच्छतु। यस्मिन्स्तुते, महाबलस्य महद् ऐश्वर्यम् अस्माभिः सभासु स्तूयेत; इन्द्रः, धनिनां मध्ये बलात् विजित्य, धीरान् धनस्य अधिपत्ये नयति। यः नम्रः सन् दर्पिणः निगृह्णाति, यः वाचं यजुषि समुत्पादयति; सः उदारः, बहुहूतः, स्तोत्रैः, सः इन्द्रः, सभासु होतारं क्रीयताम्। यदि त्वं, प्रज्ञया नीयमानः, शीघ्रगामिषु वससि, मौजिगस्य गिरिगुहायाम्, हे होतः, यः सभासु अस्माकं वह्निं प्रज्वालयसि, त्वमेव गृहेषु रक्षिता। यदा बलवान् भार्वरः स्तुत्याय हविषे च वीर्यम् युञ्जते, मौजिगस्य गुहायाम् निहितः सन्, भक्त्या प्रयत्नेन च हर्षं समुत्पादयति। यदा सः पर्वतस्य श्रेष्ठानि रत्नानि वृत्य, शीघ्रगामिनां आपां वेगं पुष्ट्या योजयति, सः अरण्यस्य गुहायां गावं विन्दति, यदा पोषिता गावः विजये तां वहन्ति। तव हस्तौ शुभौ, दक्षिणौ, हे इन्द्र, तव पाणयः स्तोत्रिणे दानानि ददाति; किं तव निषेधः? न स्म नः स्मरिष्यसि? किं त्वां, महाबल, दानाय वारयति? एवं सत्यः, अधिपः इन्द्रः, पूरवे सर्पं हत्वा मार्गं ददाति; बहुस्तुत, तव शक्त्या नः धनं देहि, तव दिव्यं सख्यम् अनुभवाम। इदानीं, स्तुतः इन्द्र, गीयमानः, कर्त्रे पोषणं ददातु, यथा नद्यः पूरयन्ति। हरीणां योजक, तव कृते नवं स्तोत्रं कृतम्; प्रज्ञया वयं सदा रथिनः स्याम। यत् किञ्चिदिन्द्रेण वृतम्, यद् इच्छति, तत् महत्तया सः साधयति; मगवन्, शिलां बलात् वहन्, अस्माकं स्तोत्रं, स्तुतिं, सोमं च गृह्णाति। महाबलः, दृढबाहुः, नराणाम् उत्तमः, वीर्यवान्, चतुर्दिशं अन्नं भुङ्क्ते; यशः प्राप्तुं परुष्ण्याः ऊर्णां विदारयति, यस्य सन्धयः सख्याय कृता। सः देवः, देवानाम् अतिदैविकः, जातः, महाशक्तियुक्तैः अश्वैः, वज्रं विशालबाहुभ्याम् धारयन्, स्वेन वेगेन दिवं निनादयत्, पृथिव्यां च प्रकाशयामास। सर्वाणि बन्धनानि, प्राचीनाः पन्थानः, उन्नतं दिवम्, पृथिवीं, तयोः च आदिम्, निनदन्ति; माता गावः बलं वहन्ति, वायवः मनुष्यवत् परिक्रमं अनुवर्तन्ते। एतानि, हे इन्द्र, तव महाकर्माणि सर्वासु सभासु कीर्तनीयानि; वीर, धैर्यवान्, त्वं वज्रेण अहिं आघातयः, स्वबलं दर्शयन्। एतानि तव सत्यानि, महान्ति कर्माणि; सर्वाः गावः वृषभस्य स्तनात् प्रवहन्ति; तदा तव बलात् भीता आपः शीघ्रं प्रावर्तन्त। अत्र, हे हरीवाहन, तव दिव्याः भगिन्यः, सहाय्याय, त्वां स्तुवन्ति; यदा बन्धनानि विमोच्य, दीर्घधारया प्रवहन्ति। सोमः, यः प्रावृढः, नदीव तव प्रियं करोति; यः हर्षकामस्य बलम्, तत् तवास्ति; अस्माकं कृते, दीप्तगवां रश्मिः, शीघ्रः, बलवान्, समीपं गच्छति। नः सर्वेभ्यः श्रेष्ठाः, वीर्येषु महान्तः, सदा विजिगीषवः स्याम; अस्माकं शत्रून् नाशय, विघ्नान् भञ्जय, मर्त्यानां रिपुं जहीहि। अस्माकं प्रयत्नेषु, हे इन्द्र, शृणु; अस्मभ्यं रम्याणि पुरस्काराणि ददातु; नः सर्वाणि पुष्टिदानानि, रत्नानि आगच्छन्तु; हे मगवन्, गवां नः स्मर। इदानीं, स्तुतः इन्द्र, गीयमानः, कर्त्रे पोषणं ददातु, यथा नद्यः पूरयन्ति; हरीवाहन, तव कृते नवं स्तोत्रं कृतम्; प्रज्ञया वयं सदा रथिनः स्याम। कथं स महात्मा इन्द्रः अभवत्, यस्य होतृ, हविर्ग्राही, सोमाय समीपमागच्छत्? पीत्वा, इच्छन्, हविः गृह्णन्, उच्चैः स्थितः, शुद्धः, धने अभिवर्धत। कः स वीरः, यस्य सख्यं प्राप, यस्य दानैः भागं विभजते? कः तस्य अद्भुतं कर्म विवेचयति, कः महान् जातः, स्तुत्यस्य, पूज्यस्य च? कथं इन्द्रः आह्वानं शृणोति? कथं, शृण्वन्, नवं गीतं वेत्ति? कियन्ति तस्य रक्षणरूपाणि, कथं च तानि स्तोत्रिणे कथयन्ति, दातारम्? कथं प्रयत्नवान् धनं न नश्यति, तेजसा धनार्थी प्रकाशते? देवः विज्ञायमानः भवतु, धर्मपालक, अर्चनं गृह्य, हविषि रमेत। कथं, प्रातःकाले, देवः मर्त्यस्य सख्ये रमते? कथं, तस्मिन्काले, सः सखायः, येन युक्तकामं प्रार्थयन्ति, तेषु सख्यं दर्शयति? किम् तत् अन्तरङ्गसख्यम्? कदा वयं तव भ्रातृत्वं सत्येन वदेम? यशः प्राप्तुं, तस्य रूपं सम्यक्, तस्य सृष्टयः दीप्तिमन्तः, दीप्तगवां ज्योतिरिव। मायिनं हन्तुम् इच्छन्, महाबलः तीक्ष्णानि आयुधानि अयासयत्; ऋणवानपि, ऋणेन, तत्र न कठोरः; दूरस्थाः, अज्ञाताः, प्रातःकाले अपासारयत्। सत्याय बहवः सज्जनाः; सत्यचिन्तनं पापानि नाशयति। सत्यस्य घोषः बधिरान् विदारयत्, तेषां कर्णौ प्रबुद्धौ, शुद्धाः आगच्छन्ति। सत्यस्य आधाराः बहवः, दीप्तिमन्तः, अद्भुतरूपाः। सत्येन दीर्घाः, पुष्टिधाराः प्रवहन्ति; सत्येन गावः सत्ये प्रविशन्ति। यः सत्येन चरति, स एव सत्यम् आप्नोति; सत्यस्य बलं, हि, गवां स्पर्धायां विजयी भवति। सत्याय पृथिवी विस्तीर्णा, गभीराः; सत्याय गावः उच्चे धाम्नि दूह्यन्ते। इदानीं, स्तुतः इन्द्र, गीयमानः, स्तोत्रिणे पोषणं ददातु, यथा नद्यः। हरीवाहन, तव कृते नवं स्तोत्रं कृतम्; चिन्तया वयं सदा रथिनः स्याम। कः स्तवः इन्द्रं महात्मानं प्रति प्रवृत्तः, यः दानैः समीपं नयति? वीरः गायत्रे धनं ददाति; सः पशुपतिः, अस्माकं जनान् न विसर्जयति। सः वृत्रहत्याय आह्वेयः, स्तुत्यः, इन्द्रः एव सत्प्रदः। सः उदारः, मर्त्यस्य सहाय्याय आगच्छति; स्तोत्रिणः गीताय विस्तीर्णं मार्गं करोति। तम्, जनाः, सभायाम् आह्वयन्ति, लब्धुकामाः, तनून् दृढीकर्तुम् इच्छन्तः। यदा, अन्योन्यं, संततौ, प्रजायै च, श्रेयसे च, मेलन्ते। जनाः, वीर्यवन्तः, उत्साहेन, समृद्ध्यर्थं स्पर्धन्ते। यदा, गणाः, महान्तः, संयुज्यन्ते, तदा ते इन्द्रं सभायाम् आह्वयन्ति। एवं, ऋषयः, स्तोत्रिणः, भक्ताः च, इन्द्रस्य महिमानं, कर्माणि, दानानि च, स्तुवन्ति, तं हविषा, सोमेन, स्तुत्या च तर्पयन्ति। सः, सत्येन, वीर्येण, दानैः, मित्रत्वेन, सभायाम्, सभ्यान्, स्तोत्रिणः च, सदा पालयति, पुष्णाति च।