एषः सूर्यस्य चक्रं प्रवर्तितवान्, प्रवाहिन्याः पथं सञ्चालितवान्। स तमो ग्राहयित्वा, स्वधाम्नः मूलस्थले चर्म भक्षयति। असिक्न्यां यजमानः होतृवत् भवति। गाः इच्छन्तः विप्राः इन्द्रं मित्रार्थं उपयान्ति, अश्वान् कामयन्तः वीर्याय वृषभं स्तुवन्ति; सन्ततिं इच्छन्तः अप्रपञ्च्यं सन्तानकर्ता, निधिं यथा प्रेरयेत् तथा तं प्रेरयामः। हे इन्द्र, दृष्टवान्, प्रसिद्धः, शत्रुनाशकः, सोमपः, मित्रः, पिता, श्रेष्ठपिता, दीर्घायुषः इच्छुकाय लोकं कुर्याम। मित्रं, सहायं, जीवितं गायके ददातु, स्तुतिभिः तव बलं वर्धितम्। इन्द्रः उदारः, एकाकी बहून् वृत्रान् हन्ति, अपराजितः; तस्य गायकः प्रियः, तस्य रक्षायां न देवाः न मनुष्याः विघ्नं कर्तुं शक्नुवन्ति। एवं इन्द्रः उदारः, विशालदृष्टिः, सत्यकर्म कृत्वा, जनानां धारकः, अच्युतः; भूतानां राजा, गायके महतीं कीर्तिं, महत् यशः ददातु। इन्द्रः, स्तुतः, गायितः, गायके धनं धारयतु, नद्यः यथा; हरिवः तव नूतनं स्तोत्रं कृतम्—विवेकपूर्वकं रथस्य सदा सहचराः भवेम। एषः पन्थाः, पुरातनः, सुप्रस्थितः, येन सर्वे देवाः जाताः; तस्मात् महत् जन्यः जायेत—कोऽपि मातरं मार्गात् न नयतु। अहं तेन मार्गे न गच्छामि, दुस्तरः, कठिनः; पार्श्वाभ्याम् अतिक्रामिष्यामि, मध्ये न। बहूनि कर्माणि कृतवान्, कर्तव्यानि; त्वया सह युद्धं करिष्यामि, प्रश्नं पृच्छामि। सः स्वगच्छन्तीं मातरं पश्यति, गाः न अन्वगच्छत्, न ताः अन्वयात्। त्वष्टुः गृहे इन्द्रः शतधारं सोमं चम्पेनापीडितम् अपिबत्। तेन वीर्येण किं कृतवान्? सहस्रं गृहीत्वा, बहून्य् आश्विन्यानि। तस्य तुल्यः नास्ति, जातेषु न भविष्यन्ति। मातरं गोपनीयम्, अप्रकाश्यं मन्वन्, तं महान्तं गुप्तम् अकारयत्; स्वबलस्य आच्छादनं कृत्वा, उत्पन्नः, स्वशक्त्या आकाशं भूमिं च पूरयत्। एते, पतिं न प्राप्ता इव स्त्रियः, विलपन्ति, ध्वनन्ति, धर्मपालाः इव; पृच्छ, किं अर्थं, कं वदन्ति, कः आपः पाषाणबन्धं भिन्दति। किं रहस्यं एताः आपः तस्य वदन्ति? इन्द्रस्य दोषं वक्तुम् इच्छन्ति। मम पुत्रः महता प्रहारेण वृत्रं हत्वा, नद्यः मुक्तवान्। अहं अपि त्वां, युवतीं, त्यक्तवान्; तव तटे शय्यायां त्यक्तवान्। आपः अपि, बालस्य हितैषिण्यः, त्यक्तवन्ति; इन्द्रः अपि, स्वबलात्, उत्तिष्ठत्। तव जिह्वे, उदार, विदारिते; अधरजिह्वा अपि प्रहारेण पतिता; उरः जिह्वा, प्रहारेण, दस्योः शिरः अभवत्, निष्क्रान्तम्। गौः दृढं, अजेयम्, महाबलिनं वृषभम्—इन्द्रम्—तव गृहे अजनि; माता, वत्सस्य स्वच्छन्दगमनम् इच्छन्ती, स्वयं तं मुक्तुम् इच्छति। माता महिषं अन्वयात्, देवाः त्वां, पुत्र, त्यक्तवन्तः; इन्द्रः वृत्रं हन्तुं उद्यतः, विष्णुं उवाच—‘मित्र, पथं विस्तारय।’ कः मातरं विधवां कृतवान्? कः त्वां मारयितुम् इच्छत्? कः देवः, मरुत, तव साहाय्यं कृतवान्, यदा त्वं पितरं पादेन गृहीत्वा अपातयः? शृगाल्या इव, अहं अन्त्राणि निष्क्रान्तवान्; देवेषु कोऽपि सान्त्वयिता नासीत्। पत्नीं अपनीयाम् अपश्यं, ततः श्येनः मधु मम अपाहरत्। इन्द्र, वज्रधारिन्, सर्वे देवाः त्वां अत्र वरणीयम्; उभे महती भूमिः, दिवः, वृत्रवधाय केवलम् त्वां वृतवन्तः। देवाः जीवन्तीः नद्यः विमुक्तवन्तः, इन्द्र, सत्यम् जन्मा राजा; त्वं सर्पं, अव्ययम्, हत्वा, सर्वेषां नदीनां पथः उद्घाटितवान्। त्वं, इन्द्र, सर्पं सप्त प्रवाहेषु शयानं, अत्रप्तम्, अचेतनम्, वज्रेन विभक्तवान्। त्वं, इन्द्र, नदीपथं शुष्कं चालयित्वा, दृढं बन्धं भङ्क्त्वा, पर्वतान् प्रहारेण विदारयः। जनाः सन्ततिवत् प्रवृत्ताः, नद्यः रथवत् मिलिताः; इन्द्रः, बलात्, नद्यः विमुक्तवान्, तरङ्गान् प्रवृत्तवान्। महती, सर्वपोषिणी, सततप्रवाहिनी भूमिः, तुर्वीतये, वय्याय, प्रवृत्ता; इन्द्र, बलात्, नद्यः पूजके सुगमाः कृताः। इन्द्रः, पुरातनाः, युवाः, धर्मिष्ठाः नद्यः उद्घाटितवान्, आकाशवत् मेघैः; तृषितं मरुभूमिं पूरयित्वा, दस्योः पत्नीन् वशीकृतवान्। बहूनि प्रभातानि, शरदः, गुप्तानि; वृत्रं हत्वा, नद्यः विमुक्तवान्; इन्द्रः, बन्धं भङ्क्त्वा, भूम्यै मार्गं प्रवृत्तवान्। न्यूनैः, पुत्रम्, अप्रदानम्, गृहे गृहीत्वा, इन्द्रः; अन्धः सर्पं भक्षितवान्, दुर्गमाः शिखराः अपि जिताः। बुद्धिमन्तः, पूर्वकर्माणि तव उक्तवन्तः, ज्ञातृ, तव कर्माणि वर्णयन्ति; राजन्, बलकर्मणि, प्रसिद्धयाम्, आपः च तव प्रविष्टाः। इन्द्र, स्तुतः, गायितः, पूजके पोषणं ददातु, नद्यः यथा; वाजिनः तव नूतनं स्तोत्रं कृतम्—विवेकपूर्वकं युध्ये सदा विजयी भवेम। इन्द्रः दूरात् वा समीपात् वा आगच्छतु, महाबलः, पूजके सहायं ददातु; नराधिपः, वज्रपाणिः, युद्धे विजयी, स्पर्धायाम् जयिन्। इन्द्रः वाजिभिः आगच्छतु, सहाय्यं, धनं ददातु; वज्रधारी, उदारः, यज्ञे स्थितः, बलाय आह्वानं अनुगच्छति। इन्द्र, तव यज्ञं अग्रे स्थापयिष्यति, बुद्धिं दास्यति; शत्रुनाशकः, धनाय—तव साहाय्येन, वयं स्पर्धायां विजयी भवेम। प्रसन्नचित्तेन, इन्द्र, सोमपानं रमणीयम्, आत्मनिष्ठः, आगच्छ; मधुरं सोमं पिब, हर्षेण रमस्व, यथा इच्छसि। यः फलयुक्तवृक्षवत्, वा शीघ्रगामिव, नूतनैः ऋषिभिः विमुक्तः—युवतिं स्पर्धमानः यौवनवत्, अहम् इन्द्रं, बहुधा आह्वयामि। पर्वतवत्, स्वबलात्, इन्द्रः, आदौ दृढबलः; पुरातनं वज्रं, घोरम्, जलात् धनपूर्णं पात्रं यथा, गृहीत्वा। तस्य मार्गं जन्मना कोऽपि न गच्छति, न तस्य उदार्यं, दानं क्षीणयितुं शक्यते; बलं उत्तोल्य, इन्द्र, अस्माकं, बहुधा आह्व्य, महत् धनं ददातु। त्वं, इन्द्र, धनं, जनस्थानं पश्यसि, गोशालां उद्घाटयसि; पुरुषः, सभायां विजयी, अस्माकं महत् धनराशिं नेतुम् अर्हसि।