अग्निः हव्यवाहनः यजमानानां मध्ये होता इव गृहे परिवीयमानः प्रीणयन् दृश्यते, स एव पवित्रे उपविष्टः पोटा भवति। स यज्ञे ऋत्विक्, गृहे गार्हपत्यः, ब्रह्मा च उपविष्टः अस्ति। त्वं हि, अग्ने, ऋत्विजं रूपं गृह्णासि, जनानां वक्ता भवसि, मनुष्याणां हविः वाहयसि। त्वं दूतस्य धर्माणि वहसि, यज्ञे रममाणः, मर्त्यस्य हविः देवेभ्यः प्रेषयसि। अस्माकं यज्ञेन, हविषा च तुष्टः भव, हे अङ्गिरस्, अस्माकं आह्वानं शृणु। त्वं दूतः, सर्वतः अस्मान् प्रति यानं प्राप्नुहि, येन त्वं यजमानं रक्षसि। अद्य, अग्ने, वयं त्वां त्वरितं अश्वमिव स्तोत्रैः, मनसः उत्तमं निश्चयं इव, तव दानानि प्राप्तुम् इच्छामः। त्वं हि, अग्ने, ऋतस्य रथिरसि, उत्तमानां निश्चयानां, कौशलस्य, सत्त्वस्य च। एभिः स्तोमैः अस्मासु सन्निधिं कुरु, तेजस्विनं ज्योतिः वह, अग्ने, सर्वैः शुभैः रूपैः। अद्यैव गीतैः त्वां स्तुवन्तः वयं त्वाम् उपसेवामहे; तव शक्तयः व्योम्नः इव गर्जन्ति। तव मनोहरं रूपं, अग्ने, दिवा निशि च दीप्तम् अस्ति, सुवर्णमालायाः शोभां इव। शुद्धघृतवत् तव रूपं निर्मलम्, सुवर्णवत् विशुद्धम्; तव तेजः स्वयमेव प्रकाशितम्। त्वं हि, अग्ने, अस्माकं प्रति मानवैः कृतं वैरं नाशयसि, अतः त्वं यजमानस्य सत्यव्रतः असि। अस्माकं तव मित्रता, अग्ने, देवैः च सह, सौम्यं भ्रातृत्वम् इव अस्तु; स बन्धः अस्मिन्गृहे दृढः अस्तु। तव शुभं मुखं, अग्ने, महाबलिन्, सूर्यवत् दीप्तम्, रात्रौ अपि तेजस्वि, अक्षयम्, चक्षुषः आहाररूपेण दृश्यते। त्वाम् स्तुवतः मनांसि विक्षिप्य, कम्पमानया ज्वलया, सर्वैः देवैः स्तुतः, महाबलिन्, अस्मभ्यं महतीं प्रज्ञां ददासि। त्वत्तः, अग्ने, गीतानि, चिन्तनानि, स्तोत्राणि, दानानि च उत्पद्यन्ते; त्वत्तः धनं साधूनां, अतः त्वं यजमानाय ददासि। त्वत्तः वीरः, विजयिनाम्, सम्पन्नः, सत्यबलः जायते; त्वत्तः द्रविणोदः, देवप्रियः, शीघ्रः, अग्ने, समीपं आगच्छति। त्वां, अग्ने, प्रथमं यजमानाः आह्वयन्ति, अमृतदेवम्, मधुरजिह्वम्; ते त्वाम् द्वेषरहिताः, चिन्तया, धीरं गार्हपत्यम् इव, आह्वयन्ति। अस्मद्वैराणि, दुरितानि, सर्वाणि दूरं नय; अग्ने, वीर्यपुत्र, यदा त्वं अस्मभ्यं श्रेयः करोषि, तदा सदा अस्मान् अनुग्रहय। यः त्वां श्रद्धया प्रज्वालयति, त्रिप्रेष्ठं हविः जुहोति, तस्मै त्वं तस्यैव दिने अन्नं सृजसि; विभवान्वितः, जातवेदः, स्वभावतः प्राज्ञः, इच्छया तस्मै अनुग्रहम् ददासि। यः भक्त्या त्वां समिधं वहति, अग्ने, तव महत् मुखं यजति, सः त्वयि प्रज्वलिते प्रतिदिनं समृद्धिम् प्राप्नोति, धनं लभते, शत्रूञ् जेष्टि। अग्निः महदधिपत्यस्य स्वामी, पराक्रमस्य, धनस्य च स्वामी; कनिष्ठ, स्वयंजात, त्वं यजमानाय, यच्छन्ताय च, धनं ददासि। कनिष्ठ, यदि वयं त्वत्तः किञ्चिदपि अपराधम् अकरवाम, मनसा कर्मणा वा, तदा अदितेः पुरतः अस्मान् पापरहितान् कुरु; सर्वत्र दोषान् नुद, अग्ने। अग्ने, तव अनुग्रहेण महापापमपि निवारयितुं शक्यते, देवेषु मानवेषु च; तव मित्राः सदा तादृशात् दुःखात् विमुक्ताः स्युः; सन्तानाय नः श्रेयः दिहि। यथा युष्माभिः, पूज्याः, पाशेन बद्धां गावम् अपाक्रष्टुम् अशक्यत, एवं अस्मान् क्लेशात् विमोचय; अग्ने, सर्वं दुरितं नुद, आयुः च वर्धय। अग्निः, प्राचीः उषसः प्रति, तेजस्विनां संस्तवम् उद्घोषयति, दानदः सन्, अश्विनौ पुण्यकर्मणः गृहम् आगच्छताम्; सूर्यः, देवः, स्वतेजसा अग्रे गच्छति। देवः सविता तेजः उच्चैः उदधारयत्, रश्मिं सिञ्चन्, अश्वस्य शक्तिम् इव; वरुणमित्रौ ऋतं पालयतः सूर्यं दिवम् आरोपयतः। ये लाभकामाः अन्धकारे भ्रमन्ति, तेषां सप्त शीघ्राश्वाः सूर्यं वहन्ति, जगतः चक्षुः, स्थिरगमनम्। त्वं दिवः उच्चैः पन्थानः यासि, सूत्रम् विव्याथ, देव, तमः आवृत्य प्रसारय; सूर्यरश्मयः गच्छन्त्यः, आपः इव त्वचम्, तमः विदारयन्ति। अनियन्त्रितः, अबन्धनः, कथं सः शयिते, कथं उत्थायति? केन स्वेन तेजसा गच्छति, कः तद् अविद्वान्? दिवः स्तम्भः प्रतिष्ठितः, व्योम्नः अधारयत्। अग्निः, जातवेदः, उषसः प्रति, तेजस्वी देवः, उद्घोषयति; नासत्यौ, विस्तीर्णरथौ, अस्मिन्यज्ञे आगच्छताम्। देवः सविता ध्वजं उच्चैः उदधारयत्, सर्वेषां लोकानां ज्योतिः कृत्वा; दिवः, पृथिव्या, अन्तरिक्षस्य विस्तारः जातः, सूर्यः विवेकी रश्मीन् प्रसारयति। रक्तवर्णाः उषसः, ज्योतिषा सह आगच्छन्त्यः, विशालाः, दीप्तिमन्तः, रश्मीन् प्रसारयन्त्यः; शुभाय सर्वान् बोधयन्त्यः, देवी उषः सुवहना रथेन अग्रे गच्छति। तव शीघ्रतराः अश्वाः, रथाः च, उषसः आगमने आगच्छन्तु; अत्र हि तव मधुमन्तः सोमाः, वीर्यवन्तः, अस्मिन्यज्ञे मुद्यस्व। अनियन्त्रितः, अबन्धनः, कथं सः शयिते, कथं उत्थायति? केन स्वेन तेजसा गच्छति, कः तद् अविद्वान्? दिवः स्तम्भः प्रतिष्ठितः, व्योम्नः अधारयत्। अग्निः, होता, अस्माकं यज्ञस्य नेता, बलदः, प्रावर्त्यः; देवः, देवेषु पूज्यः। अग्निः त्रिसंस्थे यज्ञे रथिरिव विचरन्, हविः देवेभ्यः वहति। प्राज्ञः अग्निः, द्रविणस्य स्वामी, हविः वितत्य, यजमानाय विभवान् दत्तवान्। यः अग्निः श्रीञ्जयस्य पुरतः दिव्ये वाते प्रज्वलितः अस्ति, सः तेजसा शत्रून् निगृह्य दीप्तिमान् दृश्यते।