समिद्भिः सह स्तोत्रैः वयं यं दूतं सर्वज्ञं वह्निं हविर्धरं, अमृतं पूज्यतमं च, सप्रेम नमामः। स हि स्वर्गस्य महतो वित्तदस्य विस्तारं वेद, देवांश्चात्र आवहति। स देवागमनं जानाति, सत्यमन्दिरे देवान् स्थापयति, प्रियाणि धनानि ददाति च। स होतारः सन् दूतकर्म समारभते, प्राज्ञः सन् मध्ये चरति, विद्वान् स्वर्गस्य द्वाराणि प्राप्नोति। य एवमग्नये हविर्यजमानाः सन्ति, तम् अर्चयन्ति, तं पोषयन्ति, तं प्रज्वालयन्ति, तेषां मध्ये वयं स्याम। ये धनवन्तः शूराश्च, ये अग्निं ज्योतिरिव स्थापयन्ति, ते कीर्तिमन्तः सन्ति। नः समीपं प्रतिदिनं प्रार्थितं धनं आगच्छतु, बलं च शीघ्रं प्रति धावतु। स अग्निः, जनानां प्रेरकः, महता वीर्येण, मनुष्याः इव शरः शीघ्रः, तान् अतीत्य प्रतिष्ठते। हे अग्ने, त्वं महान्तः, त्वं देवकामान् जनान् अनुगृह्णन्, सुमनसः सन्, इह बार्हिषि उपविश। स मनुष्येषु दुर्धर्षः, विषु देवेषु महत् तेजस्वी, अमृतः, सर्वेषां दूतः भवति। हुताशनः सन्, स गृहे परिभ्रमति, यजमानानाम् प्रियः, पौतारः सन्, उपविशति। अग्निः हि यज्ञस्य पुरोहितः, गृहे गृपतेः, ब्रह्मा च सन्, उपविशति। सत्यं, त्वं ऋत्विजं धर्मं स्वीकुर्वन्, जनानां वक्ता, मनुष्याणां हविर्धरः भवसि। त्वं दूतस्य कार्यं वहसि, यज्ञे रममाणः, मर्त्यस्य हविः देवेषु वहसि। अस्माकं यज्ञेन, हविषा, हे अङ्गिरः, त्वं तुष्टो भव, अस्माकं आह्वानं शृणु। तव रथः, हे दूत, सर्वतः अस्मान् प्रति आगच्छतु, येन त्वं यजमानं रक्षसि। अद्य, हे अग्ने, त्वां वयं अश्वम् इव शीघ्रं स्तुतिभिः प्राप्नुयाम, यथा उत्तमं संकल्पं हृदयस्पृशम्। हि अग्ने, त्वं ऋतस्य रथिर् अभवः, उत्तमस्य संकल्पस्य, कौशलस्य, धर्मस्य च। एभिः स्तोत्रैः त्वं अस्मान् समीपं गच्छ, तेजस्विनं ज्योतिः वह, सर्वैः शुभैः रूपैः। अद्यैव गीतैः त्वां स्तुवन्, अग्ने, वयं तव सेवा कुर्मः; तव शक्तयः दिवम् इव गर्जन्ति। तव मनोहरं रूपं, अग्ने, दिवा निशि च दीप्तम्, स्वर्णाभरणमिव शोभते। शुद्धं घृतमिव, तव स्वरूपं निर्मलम्, सुवर्णसदृशं, तव तेजः स्वयमेव प्रकाशते। त्वं, अग्ने, यजमानस्य शत्रुतां नाशयसि, या मर्त्यैः कृतम्, तथा त्वं भक्ताय सत्यः। अस्माकं तव च देवैः च सौहार्दं सौम्यं भ्रातृत्वमिव अस्तु, स बन्धः अस्मिन्गृहे दृढः अस्तु। शुभं तव मुखं, अग्ने, महाबल, सूर्यवत् समीपे दीप्तम्, रात्रौ अपि उज्ज्वलम्, अक्षयम्, चक्षुषः भोज्यमिव दृश्यते। त्वं, अग्ने, स्तोत्रकर्तुः चिन्ताः विचूर्णय; कम्पमानया ज्वलया, देवैरर्चित, महते, नः प्रज्ञानं बहु ददातु। त्वत्तः, अग्ने, गीतानि, चिन्ताः, स्तोत्राणि, दानानि जायन्ते; त्वत्तः धनं विभवे, तेन त्वं यजमानाय ददासि। त्वत्तः, वीर, जयिनः, समृद्धिं वहन्, सत्यबलः जायते; त्वत्तः, दानशीलः, देवप्रियः, शीघ्रः, अग्ने, समीपं आगच्छति। त्वं, अग्ने, यजमानैः प्रथमं आहूयसे, अमृत देवः, मधुरवदनः; त्वां द्वेषरहिताः, धिया, धीरं गृपतेः, आह्वयन्ति। सर्वं द्वेषं, दुरितं, दूरं कुरु; अग्ने, बलसूनो, यदा नः शुभं आनयेत्, तदा अस्मान् अनुगृहाण। यः त्वां श्रद्धया प्रज्वालयति, त्रिधा सुतं हविः ददाति, तस्मै त्वं तस्मिन्नेव दिने अन्नं जनयसि; विभवसम्पन्नः, जातवेदः, स्वभावतः प्राज्ञः, तस्मै इच्छया अनुग्रहं ददासि। यः भक्त्या समिधं वहति, तव महत् मुखं पूजयति, स त्वं प्रज्वलितः, प्रत्यूषसि समृद्धिं प्राप्नोति, धनं लभते, शत्रून् जयति। अग्निः महदधिपत्यस्य स्वामी, परमा शक्तेः, वित्तस्य च स्वामी; कनिष्ठः, स्वयम्भूः, त्वं भक्ताय, यच्छमानाय, धनं ददासि। हे कनिष्ठ, यदि वयं मनसा वा कर्मणा वा त्वाम् अपराधं कृतवन्तः, तदा अदितेः पुरस्तात् अस्मान् पावय, सर्वत्र दोषान् अपाकुरु। अग्ने, तव प्रसादेन महापापमपि निवार्यते, देवेषु च मर्त्येषु च; तव मित्राणि सर्वदा तादृशं दुःखं विना स्यु:; सन्ततिं च नः रक्ष। यथा यूयं गोः बद्धां रज्ज्वा विमोचयत, तथा अस्मान् दुःखात् विमोचय; अग्ने, सर्वं अमंगलं नः अपाकुरु, आयुः चास्माकं वर्धय। अग्निः, सर्वाः उषसः प्रत्यङ्, तेजस्विनां समवायं प्रकटयति, सौम्येन चेतसा, धनदः; हे अश्विनौ, सुकृतेः गृहम् आगच्छतम्; सूर्यः देवः तेजसा आगच्छति। देवः सविता तेजः उन्नीय प्रकाशते, बिन्दुवत्, तस्य शक्ति: अश्वस्य इव; वरुणः मित्रश्च ऋतं अनुयच्छतः, यदा सूर्यं दिवि आरोहयतः। ये लाभाय, तमसि च भ्रमन्ति, तेषां सप्त शीघ्राः अश्वाः सूर्यं वहन्ति, जगतः चक्षुः, नित्यं मार्गे स्थितम्। त्वं, देव, उच्चैः पन्थानः चरन्, तन्तुं तनोषि, अन्धं आवरणं प्रसारय; सूर्यस्य रश्मयः, यदा यान्ति, अप्सु त्वचमिव तमः विदारयन्ति। एवं, अग्नेः दिव्यं चरित्रं, तस्य पूजनं, तस्य तेजः, तस्य दूतकर्म, तस्य यजमानानां रक्षणं, तस्य सौम्यत्वं, तस्य दानशीलता, ऋषयः गाथाभिः स्तुत्वा, भक्त्या पूजयन्ति।