अग्निः कदा देवैः सह तव सान्निध्यं प्रकटं भविष्यति? यदा हि मर्त्याः त्वां स्तुत्यं जनानां मध्ये गृह्णन्ति। स धर्मज्ञः प्राज्ञः च, यथा व्योम्नि आच्छादनानि, स सर्वेषां यज्ञानां व्यवस्थापकः, प्रत्येकगृहे हर्षदः दृश्यते। स विवस्वतः शीघ्रदूतः, यं सर्वे जनाः स्वीकुर्वन्ति; भ्रिगवः कुशलाः तम् उज्ज्वलम् अग्निं सर्वेषां मध्ये गृहीत्वन्तः। तं मर्त्यपुरोहितं, प्राज्ञं, शोभनम्, शुद्धज्वालम्, यज्ञाय योग्यतमं सप्त स्थानेषु उपवेश्यन्ति। सः शाश्वतीषु मातृषु, वने, सम्यगाहूतोऽस्ति; अद्भुतः, उपस्थितः, गुह्ये प्रतिष्ठितः, सर्वं वेद, कदाचित् अन्विष्टः। यदा सः ओषधिभ्यः पृथक् भवति, तस्मिन् सत्यम् उदरं न्यधत्त; देवा: श्रद्धया तं महान्तम् अग्निं संवर्धयन्ति, हविरदं, नित्यं ऋतवृत्तम्। स यजमानस्य कार्याणि जानन्, प्राज्ञः, दिवा पृथिव्या: अन्तौ अवगच्छति; दूतः सन्, विस्तीर्णगः, परमा दिवः याति, स्वर्गस्य द्वाराणि सुस्पष्टं वेत्ति। तेषां रूपाणि कृष्णानि, अग्राणि दीप्तानि; तस्य ज्वाला विचेष्टते, अन्येषां मध्ये अद्वितीया; यदा अमुक्ताः गर्भं स्थापयन्ति, सः जातमात्रः दूतः भवति। जातस्य बलं दृश्यते, यदा तस्य ज्वाला वातं अनुगच्छति; सः तिक्ष्णजिह्वां दारुषु वृतवान्, दृढानि अपि अन्नानि जघन्याभ्यां खादति। यदा त्रिधा आहारं प्राप्य त्रिवृत् वीर्यं वर्धते, स महाअग्निः त्रिविधं दूतत्वं करोति; सः वातस्य सखायं नित्यं प्रेरयति, शीघ्रम् अग्रे धावयति। तम् सर्वज्ञं दूतं, हविरदं, अमृतम्, पूज्यतमं स्तोत्रैः वयं स्तौमः। स हि धनदं, महान्तं व्योम्नः विस्तारं वेत्ति; स देवान् इह आनयति। स देवागमनं वेत्ति, स देवान् ऋतस्य गृहे स्थापयति; स प्रियाणि अपि धनानि ददाति। स हि होतृर् एव दूतकर्म करोति, प्राज्ञः, मध्ये चरति; सर्वं वेद, स दिवः द्वाराणि प्राप्नोति। ये अग्नये हविषा ददति, ये तं पुष्णन्ति, ये तं प्रज्वालयन्ति, तेषां मध्ये वयं स्याम। ते धनवन्तः, वीर्यवन्तः, कीर्तिमन्तः; ये अग्निं ज्योतिरिव स्थापयन्ति। अस्मासु दिनप्रति इच्छितं धनं आगच्छतु; वीर्यं शीघ्रं प्रति धावतु। स प्रजाजनानां प्रेरकः, बलवाँ, शीघ्रम् इव शरः, पुरुषान् अतिक्रामति। अग्ने, त्वं महाः, अस्मासु अनुग्रहं कुरु; यः देवकामान् जनान् अनुगृह्णासि, सः इह समिधं उपविश। स मनुष्येषु दुर्बोध्यः, गणेषु महाबलः, अमृतः; स सर्वेषां दूतः भवति। स गृहम् अभितः नीयमानः होतृर् रूपेण, यजमानानां मध्ये प्रियः; पोतृर् इव उपविशति। अग्निः यज्ञस्य पुरोहितः, गृहे गृहपतिः; ब्रह्मा इव उपविशति। सः नूनं ऋत्विजं, जनानां वक्तारं, मनुष्याणां हविर् वहन्तं रूपं गृह्णाति। सः दूतकर्म वहन्, यज्ञे रममाणः, मर्त्यस्य हविः देवेभ्यः वहति। अस्माकं यज्ञेन, हविषा, त्वं तुष्टः भूत्वा, अङ्गिरः, आमन्त्रणं शृणु। तव रथः, हे दूत, सर्वतः अस्मान् प्रति आगच्छतु, येन त्वं यजमानं पालयसि। अग्ने, अद्य, त्वां स्तुतिभिः शीघ्राश्वमिव, मनसः प्रियतमं संकल्पमिव, वयं तव दानानि प्राप्नुयाम। हि अग्ने, त्वं ऋतस्य उच्चस्य, शुभसंकल्पस्य, कौशलस्य, धर्मस्य च सारथिः अभवः। एभिः स्तोत्रैः अस्मभ्यं समीपं भव, ज्योतिः वह, अग्ने, सर्वैः शुभैः रूपैः। एभिः गीतैः अद्य त्वां स्तुवन्तः, अग्ने, वयं त्वां सेवामहे; तव शक्तयः दिवमिव गर्जन्ति। तव प्रियं रूपं, अग्ने, दिवा निशि च इह शोभते, सुवर्णाभरणमिव शोभायै। सर्पिषः शुद्धमिव तव रूपं निर्मलम्, सुवर्णसदृशं शुद्धम्; तव तेजः स्वयमेव प्रकाशते। त्वं हि, अग्ने, मर्त्यैः कृतं वैरं विनाशयसि, अतः त्वं यजमानस्य सखः असि। अस्माकं तव च, अग्ने, देवैः च सौहार्दं भ्रातृत्वमिव शुभं भवतु; स बन्धः अस्मिन्गृहे स्थिरः अस्तु। शुभं तव मुखं, अग्ने, महाबल, सूर्य इव समीपे दीप्तिमान्; रात्रौ अपि प्रकाशितः, अव्यथमानः, नेत्राणां भोजनमिव दृश्यते। त्वं, अग्ने, स्तोतुः चिन्तां विकिर, स्पन्दमानया ज्वलया, सर्वैः देवैः स्तुतः, महन्, अस्मभ्यं प्रज्ञां ददातु। त्वत्तः, अग्ने, गीतानि, चिन्ताः, स्तोत्राणि, दानानि च उत्पद्यन्ते; त्वत्तः धनं साधूनां, अतः त्वं यजमानाय मर्त्याय ददासि। त्वत्तः वीरः, पुरस्कारविजयी, समृद्धिं वहन्, सत्यवीर्यः जायते; त्वत्तः उदारः, देवप्रियः, शीघ्रः अग्निः समीपं आगच्छति। त्वं, अग्ने, प्रथमः यजमानैः आहूयसे, अमृतः देवः मधुरजिह्वः; त्वां द्वेषरहितैः भावैः आह्वयन्ति, धीरं, स्थिरं गृहपतिं इव। सर्वं वैरं दूरतः अपसारय, सर्वं पापचिन्तां दूरं कुरु; अग्ने, वीर्यपुत्र, अस्मान् प्रति सौम्यः भव, भगवन्, यदा अस्मभ्यं कल्याणं दासि।