अहं तेजस्विनम् अग्निम् आह्वयामि, यः सर्वाणि हविः वहति, यः याज्ञिकेषु सर्वेषु पूज्यतमः, यः शुद्धदुग्धः, यः यज्ञे कदाचित् विफलः न भवति, यः वत्सवत् घृतेन शुद्धः अभिषिक्तः च। स अग्निः सर्वेषु पूज्येषु याज्ञिकेषु श्रेष्ठः, सर्वेषां मनुष्याणां अतिथिः; जातवेदाः देवान् चयनं कृत्वा, अस्मभ्यं सौख्यम् अव्ययं च ददातु। अग्निः, मर्त्येषु अमृतः, ऋतं धारयन्, देवेषु स्थापितः, याज्ञिकेषु श्रेष्ठः, महत्त्वेन शुद्धेन च, मनुष्यैः हविषा प्रज्वलितव्यः। अद्य, वीर्यस्य पुत्रः, त्वं अस्माकं मध्ये जातः, उभयोः वर्गयोः जातः, दूतः सन्, शीघ्रैः, ऋजुभिः, दीप्तैः अश्वैः युक्तः, त्वं गच्छसि। रक्ताः, पुष्टाः, घृताभिषिक्ताः अश्वाः, ऋताय शीघ्रतमाः मन्ये; त्वं तेषां मध्ये, रक्तैः युक्तः, देवाः च मर्त्याः च समावहन्। आर्यमणं, वरुणं, मित्रं, इन्द्रं, विष्णुं, मरुतः, अश्विनौ च, हे अग्ने, उत्तमाश्वयुक्तः, उत्तमरथयुक्तः, उत्तमदानयुक्तः, सुवर्चसः यजमानस्य समीपं आनय। यज्ञः, हे अग्ने, गोभिः, अविकैः, अश्वैः समृद्धः, मनुष्यस्य मित्रः, सदा अजेयः; एषः, प्रभो, अन्नेन, सन्ततौ, दीर्घधन्येन, विस्तीर्णेन, समृद्धः। यः त्वां समिधम् आनयति, श्रद्धया, वा दारुना तव शीर्षम् तापयति, तस्य, धन्यस्य, रक्षिता भव; सर्वं अनिष्टं तस्मात् अपाकुरु, तं विस्तीर्णं कुरु। यः तव अन्नं आनयति, अल्पं अपि, तव अतिथित्वं स्तौति, तस्य, हे देव, देवाः गृहं स्थापयन्तु; दृढं धनं दातारं सदा अस्तु। यः सायं प्रातः वा तव स्तुतिं करोति, वा हविषा प्रियं करोति, अश्वः स्वगृहं प्रतिगच्छति इव, यजमानं सर्वपापात् सुरक्षितम् पारय, हे अग्ने। यः त्वां अमृतं सेवते, वा हविषा मित्रं करोति, तस्य धनं न क्षीयेत; पापं अनिष्टं तं न स्पृशेत। यस्य, हे अग्ने, त्वं देवः, यज्ञं स्वीकृतवान्, मर्त्येन सुप्रयुक्तं, तस्य हविः प्रियं भवतु; विप्राणां स्तुतयः तस्य वृद्धिं यच्छन्तु। ज्ञानी, विवेकी, चिन्तां चिन्ताम् संजग्मे, यथा यः वस्तूनि पृष्ठतः स्थापयति, धर्मं अधर्मं च मर्त्येषु विवज्यति। हे देव, अस्मभ्यं धनं, ऐश्वर्यं च यच्छ; सीमितं च अनन्तं च, महाबलिन्, यच्छ। निर्दोषाः कवयः ऋषिं उपदिशन्ति, द्वौ कठिनौ मार्गौ धारयन्ति। तस्मात्, हे अग्ने, त्वं एतान् अद्भुतान् दृष्ट्वा, यथा कुलीनः स्वदृश्या पश्यति। त्वं, अग्ने, यजमानस्य श्रेष्ठः नेताः, सोमपिष्टस्य, हे कनिष्ठः; उत्सुकाय, उद्योगिनः, जनरक्षक, विस्तीर्णं दीप्तं च साहाय्यं यच्छ। यद् यत् अस्माभिः तव कृते कृतम्, अग्ने, पादैः, हस्तैः, कायेन च, यथा रथारूढाः विघ्नान् वर्जयन्ति, शीघ्रं प्रयत्नवन्तः धर्ममार्गं प्राप्तवन्तः। ततः वयं, सप्त प्रेरिताः, प्रथमा बुद्धिमन्तः जनाः भूयाम, हे उषःपुत्र; अंगिरसः, दिव्यपुत्राः, दीप्ताः, धन्यं पर्वतम् विदारयन्तः भूयाम। तदा, यथा पुरातनाः पितरः, अग्ने, सत्यम् अन्विष्य, पूर्वं कृतवन्तः—दीप्तिम् शुद्धां कृत्वा, स्तुतिभिः गायन्तः, कृष्णां पृथिवीं विदारयन्तः, तमः नुदन्तः। सत्कर्मणः, दीप्ताः, दिव्याः, देवाः जन्मनि, यज्ञं कृतवन्तः; शुद्धाः, अग्निं इन्द्रं च बलयन्तः, विस्तीर्णं गोधनं अन्विष्य, समवेताः। गोपाः इव, बलवान् देवजन्मानि उद्घोषयति, तेषां जन्मानि महान्ति। मर्त्येषु अपि, विस्तीर्णप्रभुः अनुग्रहं दर्शयति, कुलीनः उच्चैः नीचैः वृद्धिं ददाति। वयं तव कर्म न कृतवन्तः, हे स्वदीप्त; सत्यम् प्रविष्टवन्तः, दीप्ताः उषसः। शुद्धः अग्निः, सदा नूतनः, नानारूपः, स्तुतिप्रियस्य देवस्य रम्यचक्षुः। एताः स्तुतयः, हे अग्ने, हे विवेकिन्, तुभ्यं उक्ताः; ताः स्वीकुरु। दीप्तिम् प्रदर्शय, अस्मान् समृद्धान् कुरु, महद् धनं यच्छ, बहुदानप्रिय। यज्ञराजं रुद्रं, सत्यहविर्द्विजं, उभयोः लोकयोः, आनय; पुरातनं अग्निं, सुवर्णरूपं, वज्रधारिणः सहायं, तव साहाय्यं कुरु। एषा आसन्दी तव कृता, यथा पत्नि, भूषिता, पत्युः कृते। समीपं आगच्छ, परिवृतः, उपविश; तव शुभाः, अनुमोदनाः, चिन्ताः अस्मान् प्रति वर्तन्तु। जागरूकम्, अतृप्तम्, तुभ्यं स्तुतिं ददामि, हे विवेकिन्, शुभचेतसः; देवाय, अमृताय, स्तुतिं घोषयामि, यथा शिला मधु सोमं निष्पीडयति, त्वां आह्वयामि। त्वमेव, अग्ने, अस्मिन् विषयेषु, मेलापकः; सत्यम् जानन्, आत्मनिर्णीतः। कदा तव स्तुतयः, सहभोज्याः, कदा मित्राणि तव गृहे निवसन्ति? कथं, हे अग्ने, वरुणं वदेम, कथं दिवम्, यथा न दूष्याम; कथं मित्रं सौम्यं, पृथिवीं वदेम? कथं आर्यमनं, कथं भगम्? कथं, हे अग्ने, महाबलान् धिष्ण्यान्, कथं वातं शीघ्रं शुभं वदेम? कथं दूरयायिनौ अश्विनौ वदेम? कथं, हे अग्ने, रुद्रं नरशंसं वदेम? कथं पूष्णे, पोषणदात्रे, कथं रुद्रं उदारं हविषा वदेम? कथं विष्णुं, विस्तीर्णपदं, तस्य बीजं वदेम? कथं, हे अग्ने, शर्वं महान्तम्? कथं मरुतां गणं, अमृतं, कथं सूर्यं महान्तम्, पृष्टः वदेम? आदितये, महती, हे जन्मविद्, विवेकिन्, दिव्यासिद्धये उत्तरम् वद। सत्येन, प्रतिष्ठितम् सत्यं तव कृते आह्वयामि, हे अग्ने, गोभिः मधुरैः हविभिः सह। या कृष्णा, सा दीप्तेन पोषिता, सा पत्युः कृते क्षीरपूरिता। सत्येन, वृषा अपि अयुक्तः, हे अग्ने, पृष्ठतः क्षीरपूरितः। स्थिरः, द्वाभ्यां साथीभ्यां सह विचरन्; वृषा पाण्डुका तः दीप्तं क्षीरं आकर्षत्। सत्येन, पर्वतम् विदार्य, अंगिरसः, गोभिः हर्षयन्तः, उषः परिवृत्य, तां चक्रुः; सा प्रकटिता, दीप्तिः अग्नौ जातः। सत्येन, दिव्याः, अमृताः आपः, दूषितरहिताः, हे अग्ने, तरङ्गैः, मधुरैः, यथा अश्वाः पथेषु, आसन्द्यै प्रवृत्ताः। परस्य अद्भुतं, न गृहस्य गोः, न मित्रस्य धनं वाञ्छेम; हे अग्ने, भ्रातुः मिथ्यादायं, मित्रस्य कौशलं, शत्रोः बलं न स्वीकरवेम। रक्षस्व, हे अग्ने, तव रक्षाभिः; हर्षयन्, सुसज्जितः, आनंदं आनीय। प्रतिहन, विदारय, शत्रुम्; असुरम् अपि, यदि महद् अभवत्, विनाशय। एभिः स्तुतिभिः, अनुग्रहं कुरु, हे अग्ने; मम स्तुतिभिः, वीर, एताः हविः स्पृश। अंगिरसां प्रार्थनाः अपि स्वीकुरु; तव दिव्यः अनुग्रहः तव सह वृद्धिं प्राप्नुयात्। सर्वे मार्गाः, हे अग्ने, कुशलः स्रष्टा तव ज्ञानेन, गूढानि वचनानि। कविना काव्यं, विचारैः, प्रेरितानां स्तुतिभिः, अहं स्तौमि। मार्गं कुरु, यथा विस्तीर्णा पृथिवी, राजा गजेन यथा अग्रे गच्छति। पथं अनुगम्य, तव साथीभिः सह, स्थित्वा, दैत्याः तव दीप्तैः ज्वालाभिः हन। तव अंगाराः शीघ्रं पतन्ति, सर्वत्र स्पृशन्ति, दीप्तिमन्तः। हे अग्ने, तव तापेन कीटान् दह, अंगारान् सर्वत्र प्रेषय।