श्रुत्याः सन्दर्भे, अग्निः सर्वत्र प्रषस्तः, श्रद्धया संवर्धितः, महिम्ना च कौशल्येन च समृद्धः, दीर्घायुषा च व्रतशुद्धः विराजते। सः जमदग्निना सह सत्यम् आश्रित्य सुतरां स्तूयते, सत्यस्य गर्भे उपविश्य सोमं पिबन्ति, सत्यवर्धनाः सन्तः। देवाः, अग्नये, यं सदा अन्विच्छन्ति, तम् एव देवत्वेन, अव्ययेन, अमृतं, यज्ञियं, मर्त्येषु देवदेवं, प्रचेतसं, विश्ववेदसं, प्राज्ञं च स्थितवन्तः। ततः, अग्ने! त्वं भ्रातृवरुणं, देवगणान्, दयावन्तं, यज्ञवाहनं, ऋतस्य धर्तारं, आदित्यं, जनानां पोषकं, राजानं, जनानां पोषकं समीपं वह। मित्रवत् मित्राय, रथचक्रवत् शीघ्रं, अद्भुत, नः प्रीणय; अग्ने! वरुणेन सह, मरुद्भिः सह, सर्वेषां मध्ये दीप्तमानः, सन्तानं नः सुखमावह, अस्मान् तेजस्विनः कुरु, अद्भुत, सुखं नः कुरु। त्वं, अग्ने, देववरुणस्य चिकीर्षितं वेत्सि, तस्य कोपं अस्मद् वशीकुरु; यज्ञायोग्य, दीप्तमान, सर्वद्वेषः अस्मद् विमोचय। अतः, अग्ने, अस्य उषसः संधिकाले अस्माकं समीपस्थः रक्षिता भूत्वा, वरुणं नः अनुग्रहं कृत्वा आनय, सुलभः, सुमनोभव। तस्य दृष्टिः श्रेयसी, सौभाग्यवती, मर्त्येषु श्रेष्ठा, देवस्य दीप्तिमती; सः शुद्धः, नवनीतानिव, दोषरहिताय ताप्यते, गौः संपदां यथा देवस्य महिम्नः। त्रिणि तस्योत्तमानि, सत्यानि, प्रियतमानि जननानि अग्नेः; सः अनन्तः अन्तः, परिवृतः, शुद्धः, दीप्तमान्, श्रेष्ठः, प्रकाशमानः आगतः। सः, दूतवत्, सर्वान् गृहं आह्वयति, सुवर्णरथः होतु, मधुमद्वदनः; रक्ताश्वः, अद्भुतः, दीप्तमानः, नित्यहृष्टः, पितेव स्वजनानाम्। सः, प्रबोधयन्, यज्ञे मनुष्याणां सखायः, मम रश्मिभिः नेतः; दुर्गाणि विचरन्, साधयन्, देवः मर्त्यैः सख्यं प्राप्नोति। एषः, विद्वान्, अग्निः अस्मान् देवदत्तं धनं नयतु; मनसा, यथा सर्वे अमृतासः कृतवन्तः, द्यावापृथिव्यौ सत्यम् उत्पाद्य वर्षयतः। सः प्रथमो गृहेषु जातः, अन्तरिक्षस्य गम्भीरे गर्भे; अपादः, अशीर्षः, गुह्यः, अन्ते, वृषभस्य गुहायां शिशवः। सैन्यः उदतिष्ठत्, प्रथमः प्राज्ञः, सत्यस्य गर्भे, वृषभस्य गुहायाम्; प्रियतमा, युवा, अद्भुतः, दीप्तमानः, सप्त प्रियाः महतो जनन्याः जाताः। अत्र, अस्माकं मानवाः पूर्वपितरः, सत्यकामाः, अग्रे प्रयाताः; अश्मपृष्ठानि भित्वा, गुह्यं धनं, पयोधरं, प्राप्नुवन्, उषसः प्रकाशयन्तः। ते, पश्यन्तः, पर्वतं विदारयन्; अन्ये सर्वतः तस्य कर्मणः कीर्तयन्। ये गावः बबन्धुः, कर्मन्विताः, प्रकाशं प्राप्नुवन्, मनसा तद् रूपं सृजन्। गवां कामेन मनसि, दृढं शिलां विदार्य, अन्तर् चरन्त्याः गावः विमोचयन्; दिव्या वाचा, नरः, गोमन्तं दुर्गं विदारयन्। ते, गवां प्रथमं नाम विविदुः, मातुः त्रिणि सप्त चोत्तमानि धनानि प्राप्नुवन्; तद् विदित्वा, गणाः सहसा समाययुः, रक्तानि शोभनानि गवां रूपाणि प्रादुर्भावन्। तमसः अपगमे, पयः प्रकाशमासीत्; द्यौः दीप्तिमती अभवत्; सूर्यस्य प्रभा देव्या उषसा प्रेरिता। महत् सूर्यः अनियुक्ते अन्तरिक्षे स्थितवान्, सम्यग् मर्त्येषु, धर्माधर्मयोः निरीक्षता। प्रबुद्धाः आदौ अन्ते च, मार्गान् प्रकटयन्; आदौ दिव्यं धनं वहन्। सर्वे देवाः, मित्रवरुणौ, सर्वगृहेषु सत्यम् ददातु। अहम् अग्निं दीप्तमानं, होतारं, सर्वाहुतिं वहन्तं, यजनीयतमं आह्वये; शुद्धदुग्धः, यज्ञे असमर्थः, वत्सवत्, घृतसिक्तः, स्नातः। अग्निः सर्वेषां यज्ञियानां मध्ये यजनीयतमः, सर्वमानवानां अतिथिः; जातवेदाः, देवाः चिन्वन्, अनुग्रहं कुर्यात्, सुखं वहतु। सः यः मर्त्येषु अमृतः, ऋतं धारयन्, देवेषु स्थापितः, अग्निः, होतुः, महिमा-शुद्ध्याः यज्ञयोग्यः, मनुष्यैः आहुतीभिः प्रज्वलनीयः। इह अद्य, वीर्यस्य पुत्रः, त्वम् अस्मासु जातः, द्वयोः मध्ये जातः, अग्ने; दूतवत् त्वं प्रयासि, शीघ्रैः, ऋजुभिः, दीप्तमानैः अश्वैः युक्तः। रक्ताः, पुष्टाः, घृतसिक्ताः अश्वाः, मनसः शीघ्रतमाः ऋताय; तेषु युक्तः, देवांश्च मर्त्यांश्च संनयन्। आर्यमा, वरुणः, मित्रः, इन्द्रः, विष्णुः, मरुतः, अश्विनौ, अग्ने, सुश्वित्रः, सुयज्यः, सुमित्रः, यजमानस्य समीपं वह। अग्ने, यज्ञः गवां, मेषाणां, अश्वानां समृद्धः, मानवमित्रः, अभेद्यः; एषः, प्रभूतभोज्यः, सन्तानसमृद्धः, दीर्घायुः, विस्तीर्णः, समृद्धः। यः त्वां समिधं वहति, अग्ने, श्रद्धया, अथवा तव शीर्षं समिधा तपयति, तस्मै, धनद, रक्षिता भव, सर्वपापं अपाकुरु, तं विस्तीर्णं कुरु। यः तुभ्यं भोजनं वहति, अल्पमपि, अतिथिवत् स्तौति, तस्मै, देव, देवाः गृहं स्थापयन्तु; स्थिरं धनं दातृणाम् अस्तु। यः सायं प्रातः वा त्वां स्तौति, वा हविषा प्रियं करोति, स्वगृहं प्रत्यागतः अश्ववत्, यजमानं सर्वपापात् पारय, अग्ने। यः त्वां, अमृतं, सेवते, वा मित्रं हविषा करोति, तस्य धनं न क्षीयते; पापं दुःखं च तं न स्पृशेत्। यस्मिन्यजुषि, अग्ने, त्वं देव, यज्ञं स्वीकृतवान्, मर्त्येन सुप्रयुक्तम्, तस्य हविः प्रीयताम्; कवीनां स्तोत्राणि तस्य वृद्धिं यच्छन्तु। प्राज्ञः, विवेकी, चिन्तां चिन्तया संज्ञाति, यथा पश्चात् स्थापयन्, धर्माधर्मौ मर्त्येषु विविनक्ति; देव, अस्मभ्यं धनं शासनं च देहि; अन्तं च अनन्तं च यच्छ, महाबल। दोषरहिताः कवयः मुनिं उपदिशन्ति, दुःखपथद्वयं धारयन्तः; तस्मात्, अग्ने, त्वम् एतानि अद्भुतानि स्वदृशा पश्यसि, यथा आर्यः स्वदृशा। त्वम्, अग्ने, श्रेष्ठो मार्गदर्शकः यजमानस्य, सोमपृष्तस्य, कनिष्ठ; श्रेयस्कामाय धनं वह, उद्योगिनाम्, जनरक्षक, विस्तीर्णं दीप्तमानं सहायं वह। यत् किञ्चिद् वयम् अग्ने, पादैः, हस्तैः, कायेन च कृतवन्तः, रथारोहिण इव, विघ्नान् परिहरन्तः, शीघ्रगामिनः यथार्थमार्गं प्राप्नुवन्। तदा वयं सप्त ऋषयः, प्रथमाः प्राज्ञाः, उषसः पुत्राः स्याम; अङ्गिरसः दिव्यपुत्राः, दीप्तमानः, धनगिरिं भिन्द्याम। तदा, यथा अस्माकं पूर्वपितरः, अग्ने, सत्यकामाः, पूर्वं कृतवन्तः—तेजः शुद्धं कृत्वा, स्तोत्राणि गायन्तः, अधरीं पृथ्वीं विदार्य, कृष्णान् अपाकुर्वन्। ते पुण्यकर्माणः, दीप्तमानः, दिव्याः, देवाः इव, स्वजननेषु कर्माणि कृतवन्तः; शुद्धाः, अग्निं च इन्द्रं च संवर्धयन्तः, विस्तीर्णं गवां धनं इच्छन्तः, संनिपत्य स्थितवन्तः। गोसंघवत्, बलवान्, देवजन्मनां वंशान् प्रकीर्तयति, यदा तेषां जन्मानि बभूवुः; मर्त्येषु अपि, विश्वराधः, अनुग्रहम् अकरोत्, श्रेष्ठः, उच्चावचेषु वृध्दिम् अजनयत्।