नूतनं स्तोत्रं, यं वयं सम्यग् गृणीमहि, पूष्णे दिव्यम्, तेजस्विने देवाय समर्पयामः। स एषः स्तवो बलवत्तरः, प्रार्थनां मम पुष्णातु, यथा वरः कन्यां स्नेहेन पालयति। यो हि सर्वं पश्यति, लोकान् अवलोकयति, स एव पूषा नः रक्षिता भवतु। तत् सवितुः देवस्य उत्तमं तेजः वयं धीयाः उपास्महे, यः अस्माकं बुद्धीन् प्रेरयेत्। वयं बलार्थिनः भगस्य प्रसादम् इच्छामः, देवस्य सवितुः ऐश्वर्यं वाञ्छामः। ये धीराः, श्रद्धया प्रेरिताः, सवितारं देवम् यज्ञैः, सुवक्ता स्तोत्रैः च पूजयन्ति। सोमः मार्गविद् अग्रे गच्छति, स देवासां सभां प्राप्य, ऋतस्य योनि उपविशति। स सोमः नः द्विपदां च चतुष्पदां च, रोगरहितं बहुधनं ददातु। आयुः वर्धयन्, रिपून् जयन्, सोमः सभायाम् उपविष्टः अस्ति। मित्रावरुणौ, घृतं पिन्वतम्, मधुमन्तं क्षेत्रं नः दत्तं, धीमतः, दीर्घायुषः, व्रतानां शुद्धतया, महिमा च कौशलं च युज्येते। जमदग्निना सह, स्तुवन्तः, ऋतस्य योनि उपविशतम्, सोमं पिबतम्, ऋतवर्धनौ। अग्नये, यं देवासः नित्यं इच्छन्ति, तं देवत्वेन, अच्युतं, स्वेच्छया स्थापयामासुः; स अमृतः, यज्ञायोग्यः, मर्त्येषु, देवदेवः, प्राज्ञः, सर्वज्ञः, विश्ववित्। तस्मात्, हे अग्ने, भ्राता वरुणस्य समीपं, देवेषु, दयालुषु, यज्ञग्रहेषु श्रेष्ठेषु, सत्यधर्माणं आदित्यं, प्रजासु पतिं, राजानं, समीपं गच्छ। मित्रवत् मित्रं, रथचक्रवत् शीघ्रं, अग्ने, आनन्दं नः कुरु; वरुणेन सह, मरुद्भिः च, ज्योतिष्मान्, सुतरां प्रियः, सुतरां सुखदः, सुतरां तेजस्वी, नः सन्तानाय सुखं दत्तु, नः तेजस्विनः कुरु, आनन्दं दत्तु। वरुणस्य देवस्य इच्छां जानन्, अग्ने, तस्य कोपं अस्मद् वियच्छ, यज्ञायोग्यः, ज्योतिष्मान्, सर्वद्वेषः अस्मात् विमोचय। अतः, अग्ने, अस्य उषसः संधौ, अस्माकं समीपस्थः रक्षकः भव; वरुणं नः प्रीणयित्वा आनय, सुलभः, सुमुखः, अस्मान् प्रति भव। तस्य दृष्टिः, मर्त्येषु श्रेष्ठा, देवस्य सौभग्यशालिनी, घृतवत् शुद्धः, निष्कलङ्काय तापितः, गौः इव, देवस्य महत्त्वाय पूज्यः। त्रीणि अग्नेः श्रेष्ठानि, सत्यानि, रत्नानि जन्मानि; अनन्तः अन्तेऽपि, आवृतः, शुद्धः, तेजस्वी, श्लाघ्यः, प्रकाशमान्। स दूतवत् सर्वान् गृहम् आह्वयति, सुवर्णरथः पुरोहितः, मधुरजिह्वः; रक्ताश्वः, अद्भुतः, ज्योतिष्मान्, सदा हृष्टः, पितेव स्वजनान्। स प्रबुद्धः, यजमानानां मित्रम्, मम रश्मिभिः नेतः; कठिनेषु मार्गेषु गच्छन्, देवः, मर्त्यैः सह सख्यम् आप। स एषः अग्निः, विज्ञाय, अस्मान् देवदत्तं निधिं नयतु; मनसा, यथा सर्वे अमृतासः कृतवन्तः, द्यावापृथिव्यौ, सत्यकर्तारौ, वर्षयन्तु। स प्रथमः गृहेषु जातः, अन्तरिक्षस्य गम्भीरे, तस्य योनौ; अपादः, अशिराः, गुह्यः, अन्ते, वृषभस्य गुहायां शिशवः। सेना उत्पन्ना, प्रथमदर्शिनी, ऋतस्य योनि, वृषभस्य गुहायाम्; रत्नवती, युवती, अद्भुता, ज्योतिष्मती, सप्त प्रियाः महते जज्ञिरे। अत्र मानवाः पितरः, सत्यकामाः, पुरः अग्रे ययुः; शिलाप्रकर्षं भित्त्वा, गूढं गोमन्तं निधिं प्रापुः, उज्ज्वलाः उषसः आह्वयन्ति। ते दृष्ट्वा, शिलां विदारयन्ति; अन्ये सर्वतः तद् वदन्ति। ये गाः बध्नन्ति, कर्मणि प्रवृत्ताः, तेजः प्रापुः, मनसा तद् निर्मिमुः। गवां कामेन, दृढां शिलां विदार्य, अन्तर्गामिन्यः गाः विमोचयन्ति; दिव्या गिरा, नरः, गोमन्तं दुर्गं विदारयन्ति। ते गवां प्रथमं नाम अविन्दन्, मातुः त्रि सप्त रत्नानि प्रापुः; जानन्तः, गणाः सह त्वरयन्ते, रक्ताः, शोभनाः गवां रूपाणि प्रादुर्भवन्। तमः अपगतम्; दुग्धं दीप्तम्; द्यौः प्रज्वलिता; सूर्यस्य तेजः देव्या उषसा प्रवर्तितम्। महत् सूर्यः अनियुक्ते अन्तरिक्षे स्थितः, ऋजुः मर्त्येषु, धर्माधर्मयोः निरीक्षकः। आदौ अन्ते च प्रबुद्धाः, पन्थानः प्राकाशयन्; आदौ दिव्यम् धनं वहन्ति। सर्वे देवाः, हे मित्रावरुणौ, प्रतिगृहे सत्यं दत्तु। अहं दीप्तं अग्निं, होतारं, सर्वहव्यम् वहन्तं, श्रेष्ठं नमस्यामि; शुद्धदुग्धः, यज्ञे न प्रमाद्यति, वत्स इव, स्नेहेन घृतितः। अग्निः सर्वेषां यज्ञीयानां श्रेष्ठः, सर्वमानुषाणां अतिथिः; जातवेदाः, देवान् वरणान्, प्रीणातु, अस्मभ्यं सुखं ददातु। सः, मर्त्येषु अमृतः, ऋतं धारयन्, देवेषु प्रतिष्ठितः, अग्निः, पुरोहितः, महिमा शुचिता च यज्ञायोग्यः, मनुष्यैः आहुतीभिः प्रज्वलनीयः। अत्र, अद्य, वीर्यस्य सूनुः, अस्माकं मध्ये जातः, उभयत्र जातः, अग्निः; दूतवत्, शीघ्रैः, ऋजुभिः, ज्योतिष्मद्भिः अश्वैः युक्तः प्रस्थितः। रक्ताः, पुष्टाः, घृतान्नाः अश्वाः, मे मन्ये, ऋताय शीघ्रतमाः; तेषु युक्तः, अग्निः, देवान् च मर्त्यान् च संप्रणयति। आर्यमणं, वरुणं, मित्रं, इन्द्रं, विष्णुं, मरुतः, अश्विनौ च, हे अग्ने, सुष्वये, सुष्रथे, सुमते, आनय। अग्ने, यज्ञः गवां, मेंषां, अश्वानां च समृद्धः, मानवमित्रः, अजेयः; एषः, प्रभूतान्नः, संततिवान्, दीर्घायुष्मान्, विस्तीर्णः, समृद्धः। यः त्वां, अग्ने, श्रद्धया समिधं ददाति, वा इन्धनैः शिरः तापयति, तस्मै, धनद, रक्षिता भव; सर्वं पापं तस्मात् अपाकुरु, तं विस्तीर्णं कुरु। यः त्वां, अग्ने, अल्पमपि अन्नं ददाति, प्रियतममिव अतिथिं स्तौति, तस्मै, देव, देवाः गृहम् स्थापयन्तु; स्थिरं धनं दानशीलस्य अस्तु। यः, सायं वा प्रातः, त्वां स्तौति, वा हविषा तव प्रियं करोति, स्वगृहं प्रतिनिवृत्तः अश्व इव, तम्, अग्ने, सर्वपापात् सुरक्षितं नय।