आश्विनौ, युष्माभ्यं मधुरः सोमः श्रेष्ठः गृहेषु सम्पाद्यते। तं पिबतं, यत्र वः महद्रथं सुविनिर्मितं सोमस्याश्वैः समाहितं प्रेषयन्ति। तस्मिन् समये, मित्रः स्वेन वचसा जनान् नेतुं समर्थः, स एव पृथिवीं दिवं च धारयति। मित्रः वंशान् अनिमिषेण चक्षुषा पश्यति; तस्मै घृतं जुहुता, तस्मै हविः समर्प्यताम्। मर्त्यः सदा मित्रे भक्तिम् आचरतु, स दाता, आदित्यः, धर्मेण शिक्षयति। स न कदाचित् क्षीयते, न हन्यते; यस्य रक्षां करोति, तं दुःखं न स्पृशति, न च समीपात् न च दूरात्। ये रोगरहिताः, हविर्भिः हृष्टाः, मित्रं विज्ञाय, पृथिव्याः विशालं क्षेत्रं चरन्ति। आदित्यस्य धर्मं पालयन्तः, वयं मित्रस्य प्रियताम् अवाप्नुयाम। एषः मित्रः पूजनीयः, सौम्यः, राजा, श्रेष्ठेन शासनena जातः, प्राज्ञः; तस्य प्रसादेन वयं सौख्येन स्याम। स महादित्यः, भक्त्या सुलभः, जनान् नेतुं समर्थः, प्रशंसितः, सौम्यः; तस्मै प्रियतमाय, हविर्घृतं जुहुत, मित्रायैव। मित्रस्य रक्षां, जनपदस्य धर्तुः, देवस्य प्रसादं, तेजः यशः च वर्धयन्ति। मित्रः स्वमहिम्ना दिवं व्याप्य स्थितवान्; यशसा पृथिवीं आवृत्य अस्ति। मित्राय पञ्च जनाः साहाय्यार्थं समर्पिताः; स सर्वान् देवान् वहति। मित्रः, देवेषु च मनुष्येषु च, यः समिधं विस्तरति, तस्य त्वं मित्रः, व्रतेषु दृढः सन्, सखा अभवत्। एतस्मिन्नेव समये, नराः, मनसैव, सौहृदेन, एकत्र समागच्छन्। उसिजः ऋषयः ज्ञानतः आगच्छन्, येनैव कौशलैः रूपैः च, सौधन्वनाः, यज्ञे भागं प्राप्तवन्तः। तैः शक्तिभिः कौशलैः च सोमपात्राणि अपीडयन्त; तेनैव चिन्तया गोः चर्मणः दुग्धं निष्कृष्य; तेनैव मनसा द्वौ अश्वौ निर्मितवन्तः; एवं रिभवः दिव्यत्वं प्राप्तवन्तः। रिभवः इन्द्रस्य सखायः अभवन्, मनोः पौत्राः, आपः सञ्चालयन्तः; सौधन्वनाः, शमीवृक्षैः कुशलाः, स्वकर्मणा अमृतत्वं प्राप्तवन्तः। इन्द्रेण सह सोमपेषणे रथेन याति, धनानां स्वामिनः अभवन्, तेजसा विराजन्ति; रिभवः सौधन्वनाः, तेषां कर्माणि वीर्याणि च, अन्यः कोऽपि न समश्नोति। इन्द्रः, रिभुभिः सह, बलवद्भिः, पवित्रं सोमं पिबतु, हस्ताभ्यां शुद्धं; प्रेरितः चिन्तया, मघवन्, उत्सुकस्य गृहे सौधन्वनैः सह रमस्व। इन्द्रः, रिभुभिः च बलसम्पन्नः, अत्र अस्मिन्नेव सोमपेषणे, मह्यम्, शक्त्या रमस्व; एता भगिन्यः क्रियाः तव कृते, देवमानुषधर्मेण, संपादिताः। इन्द्रः, रिभुभिः सह, बलदायकैः, अत्र स्तोत्रे, यज्ञे आगच्छ; शतध्वजः, दातारः, सहस्रसहायः, हविर्दाने उपवसन्। उषः, प्राज्ञे, दातृ, गायकस्य स्तुतिं गृहाण; पुरातना, नित्ययुवा, नित्यदात्री, धर्मानुगामिनी, विश्वधायिनी। दिव्या, अमृता उषः, प्रभातं कुरु, तेजस्विन्या रथेन आगच्छ, मधुरवाचं वहन्ती; सुव्युक्ताश्वैः, सुवर्णवर्णैः, विस्तीर्णबलैः, आगच्छ। उषः, अस्मान् प्रति, सर्वाणि लोकानि प्रकाशयसि; अमृतस्य चिह्नम् उपरि स्थित्वा, एकस्यानुगत्या, चक्रवत्, प्रतिदिनं नूतना भवसि। उषा, दात्री, स्वपतेः पतिं यथा अन्वेषयन्ती, प्रभातस्य स्वामिनी; शोभना, भाग्यवती, दीप्तिभिः, दिवः परतः पृथिव्यां व्याप्य स्थित्वा। त्वां, देवि उषः, प्रकाशमाना, स्तुतिभिः, श्रद्धया, सुश्लोकैः च, स्तौमः; दिवि उच्चस्थिते, तव बलं मधुवत् स्रवति, तव तेजः ज्योतिषि विराजते, अद्भुतदर्शनम्। उषः, ऋतस्य धर्त्री, दिवः रश्मिभिः जागृता, शोभना, पृथिव्यां दिवि च मध्ये विराजन्ती; अग्ने, उषसं प्रज्वलन्तीं अत्र आनय, सौख्यं धनं च इच्छन्तीम्। ऋतस्य अधिष्ठाने, उषसः प्रज्वलन्ति; महती दिवं पृथिवीं प्रविष्टा; मित्रावरुणयोः महिमा महान्, सा स्वप्रभया सर्वत्र प्रकाशयति, इव चन्द्रमा। इमे अस्माकं स्तोत्राणि, युवां प्रति, अप्रत्याख्येयानि जातानि; हे इन्द्रावरुणौ, कुतः वां सा महिमा, येन शत्रुं मित्राय वहथः? एषः, प्रचुरः, नित्यनूतनः, साहाय्यार्थम् आवाहयति; इन्द्रावरुणौ, मरुद्भिः सह, दिवा निशि च मे आह्वानं शृणुतम्। तद्वित्तं, हे इन्द्रावरुणौ, अस्माकं अस्तु; मरुतः सर्ववीर्यं धनं प्रयच्छन्तु; रक्षन्त्व् उषसः, देव्या, शरणेन; भरती च दानैः अस्मान् पालयतु। बृहस्पते, अस्माकं हविः प्रीयस्व, सर्वदेवानां देव, यजमानाय धनं ददातु। शुद्धैः स्तोत्रैः, बृहस्पतिं यज्ञे पूजयत; तस्य अप्रतिरथं बलं उत्पन्नम्। स जनानां वृषा, नानारूपः, अजय्यः—बृहस्पतिः वरणीयः। एषा नवीना, सुसंस्तुता, स्तुतिः, पूष्णे, दिव्यतेजसे, अस्माभिः समर्प्यते। मम इयं गीः, बलदायिनी, गृहाण, प्रार्थनां च रक्ष, यथा वरः कन्यां पालयति। सर्वदृग्, सर्वलोकद्रष्टा, पूषा अस्माकं रक्षिता भवतु। सवितुः देवस्य, उत्तमं तेजः वयं धीयमहे; स नः प्रचोदयात्। बलाय यतमानाः, भगस्य प्रसादं वयं इच्छामः, सवितुः देवस्य लाभं काङ्क्षामः। धीराः, भक्त्या प्रेरिताः, देवम् सवितारं यज्ञैः, सुष्लोकैः च, पूजयन्ति। सोमः, मार्गविद्, देवसभाṃ गच्छति, सत्यस्य गर्भे निषीदति। सोमः, द्विपदां चतुष्पदां च, रोगरहितं धनं ददातु। सोमः, आयुः वर्धयन्, शत्रून् जेतुम्, सभायां स्थितवान्। मित्रावरुणौ, अस्मासु घृतं सिञ्चतम्, मधुमतीः गोष्ठानि दत्तं, विज्ञाय, सुमधुना लोकानां दानं कुरुतम्।